Chociaż powierzchnia jelita cienkiego stanowi 90% powierzchni całego przewodu pokarmowego, guzy tej lokalizacji stanowią mniej niż 5% wszystkich guzów przewodu pokarmowego. Tylko połowa z nich jest złośliwa. Najczęściej nowotwory złośliwe rozwijają się w dwunastnicy i jelicie czczym; rozwój łagodnych gruczolaków i mięśniaków jest bardziej typowy dla jelita krętego.

Częściej gruczolakoraki obserwuje się u osób z dziedziczną predyspozycją do rozwoju polipowatości gruczolakowatej, z objawami zespołu Peutza-Jeghersa lub choroby Leśniowskiego-Crohna. Po 60 latach u takich pacjentów zwykle rozpoznaje się gruczolakoraka. Przewlekłe choroby brzucha predysponują do wystąpienia chłoniaków jelita cienkiego.

Najczęstszymi nowotworami złośliwymi są gruczolakoraki (45%), rakowiaki (30%), chłoniaki (10%) oraz mięsaki, głównie mięśniakomięsaki gładkokomórkowe. Nowotwory z powodu przerzutów (głównie z jajników i trzustki) występują równie często, jak ogniska pierwotne.

Gruczolakorak jelita cienkiego przerzuty do wątroby i regionalnych węzłów chłonnych. Zgodnie ze swoimi właściwościami jest to typowy uformowany nowotwór wrzodziejący. Histologicznie gruczolakoraki zwykle składają się z komórek wydzielających mucynę. Chłoniaki jelita cienkiego są najczęściej rozproszone i słabo zróżnicowane. U dzieci chłoniaki nieziarnicze rozwijają się głównie w jelicie cienkim.

Leczenie chłoniaków jelita cienkiego jest omówione w osobnym artykule na stronie (zalecamy skorzystanie z wyszukiwania na stronie głównej).

Rakowiaki rozwijają się głównie w jelicie krętym i jelicie ślepym, a także w wyrostku robaczkowym i dwunastnicy. Z wyglądu są to małe żółtawe guzki zlokalizowane w ścianie jelita. Nowotwory składają się z komórek chromafiny, których prawdopodobnie funkcją jest metabolizowanie prekursorów amin. Posiadają systemy dekarboksylacji i wydzielają małe hormony polipeptydowe i aminy. Leczenie zespołu rakowiaka zostało omówione w osobnym artykule na stronie.

Nowotwory tkanki łącznej przewodu pokarmowego (OCTG) występują w tkance podporowej jelita cienkiego i grubego. Komórki tych guzów mają kształt charakterystyczny dla komórek nabłonka; mogą być również wrzecionowate.

Zespół Peitza-Jeghersa. Plamy na ustach i polipy jelita cienkiego

Obraz kliniczny guza jelita cienkiego

Diagnoza kliniczna jest trudna i zwykle niemożliwa bez operacji. Pacjenci skarżą się na niedrożność jelit i przerywany ból, któremu często towarzyszy krwawienie. Przyczyną tych zjawisk może być wgłobienie jelit..

Chłoniakom często towarzyszą przewlekła anemia, utrata masy ciała, biegunka i stolce tłuszczowe („tłuste stolce”). U niektórych pacjentów badanie palpacyjne okolicy brzucha ujawnia zagęszczenie, a przy niedrożności jelit obserwuje się rozszerzenie jamy brzusznej. Ogólnie nie ma określonych znaków fizycznych. Perforacja jelit w gruczolakoraku występuje rzadko. Jednak jest to częste powikłanie chłoniaka..

Rozpoznanie guza jelita cienkiego

Metoda badania rentgenowskiego odgrywa ważną rolę, choć nie zawsze pozwala na postawienie diagnozy. Podczas badania jelita proksymalnego konieczne jest prześledzenie przejścia masy kontrastowej baru przez jelito cienkie. Podczas badania nowotworów w jego dystalnym odcinku, które mogą być przyczyną niedrożności, zwykle bardziej pouczające jest zastosowanie środka kontrastowego z lewatywą..

Hipotoniczna (relaksacyjna) dwunastnica umożliwia lepszą wizualizację nowotworów dwunastnicy, a zastosowanie środków kontrastowych z lewatywą jest przydatne w badaniu jej zstępującej części. W niektórych przypadkach USG i tomografia komputerowa mogą pomóc w określeniu wielkości guza. Zwykle podczas endoskopii stwierdza się nowotwory dwunastnicy. Późniejsza biopsja może dostarczyć próbki tkanek potrzebne do dalszego badania histologicznego.

A - lewatywa o wysokiej zawartości baru. Chłoniak brzucha. Na krezkowym brzegu pętli jelita czczego widoczna jest duża jama wypełniona barem (gruba strzałka). Na marginesie krezki przedstawiono gładkie, duże węzły (otwarte strzałki). Zagęszczone fałdy rozchodzą się w kierunku ubytku (cienkie strzałki)
B - tomogram komputerowy. Pierwotny chłoniak jelita cienkiego pojawia się w postaci pogrubionych fałdów. Ogniskowe zgrubienie fałdów obserwuje się na środku jelita czczego (zaznaczone strzałką)
B - tomogram komputerowy. Chłoniak tętniakowy. Światło pętli jelitowej jest otoczone jednorodnym grubościennym guzem (pokazanym strzałką)
D - lewatywa pacjenta z wysokim poziomem baru z ryc. B kilka dni później. Znaczne pogrubienie fałdów (duża strzałka) w oddzielnej pętli jelitowej. Połączenie powiększonych fałd z fałdami o normalnej szerokości (mała strzałka)

Leczenie i rokowanie raka jelita cienkiego

Najbardziej skutecznym leczeniem jest operacja. Łagodne guzy są zwykle usuwane przez prostą resekcję. Jednak w przypadku gruczolakoraka obszar usuwanej tkanki powinien być bardziej rozległy i, jeśli to możliwe, powinien obejmować obszar najbliższych węzłów chłonnych, ponieważ te ostatnie są głównymi drogami rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Tylko 70% guzów można usunąć. W przypadku raka dwunastnicy czasami konieczne jest usunięcie części trzustki i dwunastnicy.

W przypadku końcowych guzów jelita krętego najlepszą metodą jest hemikolektomia. W takim przypadku uzyskuje się skuteczne usunięcie regionalnych węzłów chłonnych. Te ostatnie odgrywają mniej krytyczną rolę w rozprzestrzenianiu się mięsaków gładkokomórkowych, dlatego też usunięcie węzłów chłonnych w tym przypadku nie zawsze jest konieczne.

Chłoniaki jelita cienkiego wymagają szczególnie dokładnego badania jamy brzusznej, ponieważ nowotwory te zwykle dają przerzuty do wątroby i śledziony. W takim przypadku wymagana jest rozległa resekcja guza z usunięciem najbliższych węzłów chłonnych. Zwykle chemioterapię lub radioterapię podaje się po operacji.

Podczas usuwania rakowiaków jelita cienkiego należy kierować się ich lokalizacją i rozmiarem. Zdolność rakowiaków wyrostka robaczkowego do przerzutów jest niewielka, a usunięcie wyrostka robaczkowego dość skuteczne, a jeśli rozmiar guza przekracza 2 cm, wskazane jest przeprowadzenie bardziej rozległej resekcji w celu zmniejszenia ryzyka jego dalszego szerzenia się.

Tylko 20% pacjentów z gruczolakorakiem jelita cienkiego osiąga pięcioletnie przeżycie. Niektóre raporty podają pięcioletni wskaźnik przeżycia wynoszący 90% w przypadku zlokalizowanych guzów rakowiaka. Rokowanie przebiegu choroby powikłanej przerzutami guza omówione jest w osobnych artykułach na stronie (zalecamy skorzystanie z wyszukiwarki na stronie głównej).

Gruczolakorak jelit: rodzaje, stadia, rozpoznanie, leczenie

Odżywianie zawsze było jednym z centralnych miejsc w życiu człowieka. Zakłócenie procesu trawienia prowadzi do wielu problemów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Nic dziwnego, że mówią, że jesteśmy tym, co jemy. Ze względu na wpływ różnych agresywnych czynników środowiska wewnętrznego i zewnętrznego występuje masa schorzeń przewodu pokarmowego: od próchnicy po zapalne choroby wrzodowe przewodu pokarmowego. Jedną z najniebezpieczniejszych chorób jest gruczolakorak jelit. Więcej szczegółów na temat tej patologii zostanie omówionych poniżej..

Definicja

Gruczolakorak jelit lub rak gruczołowy to złośliwy nowotwór nowotworowy, który atakuje dowolną część jelita i pochodzi z komórek nabłonkowo-gruczołowych błony śluzowej (wewnętrznej). Taki guz jest dość niebezpieczny i powszechny. Ze względu na to, że charakteryzuje się długim bezobjawowym przebiegiem, często zdarza się, że obecność choroby jest wykrywana już na zaawansowanym etapie, gdy leczenie nie ma sensu.

Anatomia jelit

Jelito spełnia wiele funkcji wspomagających normalne życie. Zajmuje się siekaniem jedzenia, trawieniem go, wchłanianiem składników odżywczych i usuwaniem produktów przemiany materii. Składa się z kilku sekcji - cienkich i grubych.

Na zdjęciu: Anatomia jelit

Ogólnie rzecz biorąc, przewód pokarmowy ma około siedmiu do ośmiu metrów długości u przeciętnej osoby żyjącej i około 10-12 metrów u osoby zmarłej. Jest ukrwiona przez tętnice krezkowe - górna i dolna są izolowane. Odpływ krwi odbywa się do żył o tej samej nazwie, które następnie wpływają do układu żył wrotnych, są filtrowane przez wątrobę i wracają do serca.

Ściana dowolnej części jelita ma trzy warstwy - wewnętrzną warstwę śluzową i warstwę podśluzową, warstwę mięśniową zapewniającą perystaltykę, zewnętrzną warstwę surowiczą reprezentowaną przez otrzewną trzewną.

Jelito cienkie składa się z następujących sekcji:

  • Dwunastnica.
  • Jejunum.
  • Talerz.

Jelito grube składa się z:

  • Cecum z wyrostkiem robaczkowym.
  • Okrężnica wstępująca, poprzeczna i zstępująca.
  • Okrężnica esicy.
  • Odbytnica.

Jelito cienkie

Najczęściej lokalizacją raka jelita cienkiego jest początek dwunastnicy lub jelita krętego. Guz ten rozwija się w wyniku zwyrodnienia komórek nabłonka gruczołowego pod wpływem różnych czynników prowokujących. W przypadku gruczolakoraka jelita cienkiego objawy nie są wykrywane przez długi czas, tylko wtedy, gdy rozmiar guza osiąga znaczny rozmiar, możliwa jest klinika niedrożności jelit. Dzięki tej diagnozie pacjenci udają się na stół operacyjny, po czym ujawnia się prawdziwa przyczyna problemów z wypróżnianiem..

Anatomia jelita cienkiego

Dwukropek

Podobny charakter ma gruczolakorak jelita grubego - powstaje z komórek nabłonka śluzowego znajdujących się w jelicie. Ponadto, wraz ze wzrostem guza, połączą się objawy podobne do guza jelita cienkiego. Pojawiają się problemy z trawieniem, częste wzdęcia, zaparcia ustępują biegunce, przejście gruboziarnistego pokarmu włóknistego jest trudne.

Ponadto posiada ulubione lokalizacje. Należą do nich esicy, ślepy i odbytniczy.

Schematyczne przedstawienie jelita grubego

Guz esicy okrężnicy

Na chorobę gruczolakoraka jelita tego oddziału najczęściej wpływają kategorie osób, które mają następujące czynniki predysponujące:

  • Zaawansowany wiek.
  • Siedzący tryb życia.
  • Częste zaparcia, które podczas wysiłku uszkadzają błonę śluzową jelit.
  • Obecność polipów w świetle jelita, końcowe zapalenie jelita krętego, uchyłki.
  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Rozwój tego typu choroby przebiega według następującego scenariusza. Istnieje odcinek błony śluzowej, który jest chronicznie uszkadzany przez gruby kał. Ponadto w wyniku ciągłego urazu komórki nabłonkowe odradzają się i nabierają cech wzrostu guza nowotworowego - zaczynają się aktywnie dzielić, tracą kontakt z otaczającymi komórkami, tracą swoją funkcję i aktywnie wrastają w otaczające tkanki. Dopóki guz ma mniej niż półtora centymetra średnicy, przerzuty nie rozprzestrzeniają się w krwiobiegu.

Guz esicy okrężnicy

Gdy guz zajmuje połowę światła rurki, w regionalnych węzłach chłonnych pojawiają się pojedyncze przerzuty, które pełnią rolę kolektorów i nie pozwalają komórkom nowotworowym przejść dalej. Po całkowitym zamknięciu jelita przerzuty rozprzestrzeniają się po całym organizmie i aktywnie wrastają w otaczające tkanki.

Guz jelita ślepego

Mechanizm powstawania guza jest w przybliżeniu taki sam, jak opisany powyżej. Zazwyczaj gruczolakorak jelita ślepego występuje u dwóch kategorii pacjentów - u dzieci i osób starszych. Wzrost poprzedzony jest tak zwanym stanem „rak na miejscu” lub polipami.

Na zdjęciu: Guz jelita ślepego mobilizowany podczas operacji

Guz odbytnicy

Rak gruczołowy zlokalizowany w odbytnicy - występuje najczęściej i najczęściej u osób starszych. Eksperci kojarzą występowanie tego typu chorób z takimi czynnikami, jak niezrównoważone odżywianie, zbyt dużo gruboziarnistego błonnika w pożywieniu, brak błonnika. Istnieje również możliwość zachorowania na skutek przewlekłego kontaktu z chemicznymi czynnikami rakotwórczymi, zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego. Lokalizacja guza może wyglądać następująco:

  • Analny
  • Ampullar
  • Nadampular

Przyczyny występowania

Nie ma zgody co do dokładnej przyczyny rozwoju gruczolakoraka jelit. Ale lekarze identyfikują czynniki, które ich zdaniem mogą powodować uraz z późniejszym nowotworem złośliwym komórek warstwy śluzowej jelita:

Częste spożywanie tłustych potraw.

Niedostateczne spożycie błonnika roślinnego.

Nadmierne spożycie produktów mięsnych.

Historia zapalenia okrężnicy i innych chorób zapalnych jelit.

Predysponująca historia rodzinna. Jeśli rodzina miała przypadki gruczolakoraka jelit, to ryzyko zachorowania wzrasta kilkakrotnie.

Zagrożenia zawodowe - praca z azbestem, metalami ciężkimi.

Zakażenie onkogennym szczepem wirusa brodawczaka ludzkiego.

Uraz błony śluzowej podczas seksu analnego.

Gruczolakorak jelit

Gruczolakorak jelita to guz w obrębie narządu. Rozwój patologii rozpoczyna się na poziomie komórek nabłonkowo-gruczołowych, w których tworzy się wewnętrzna błona śluzowa. Inną nazwą choroby jest rak gruczołowy. Na początku rozwoju pacjent nie odczuwa dyskomfortu, nie obserwuje objawów klinicznych. Niebezpieczeństwo tkwi w późnej diagnozie, kiedy rak znajduje się w ostatnim stadium nieoperacyjnym. Również w określonym okresie terapia nie przyniesie rezultatów..

Patologie związane z rozwojem nowotworów złośliwych stają się częstym przypadkiem w statystykach medycznych. Nowotwór może wpływać na każdy narząd wewnętrzny. Rak jest niebezpieczny, ponieważ na początku rozwój patologii nie wykazuje objawów zewnętrznych, nie daje objawów. W efekcie rozpoznanie choroby następuje w ostatnich stadiach, kiedy jest już za późno lub nie ma sensu operować..

Powody

Zajęcie okrężnicy to rodzaj raka jelita grubego. Dziś lekarze nie mogą powiedzieć, jaka jest dokładna przyczyna rozwoju patologii. Istnieją pewne czynniki, które wywołują złośliwy proces rozwoju nowotworu:

  • Zaburzenia w jelitach związane z chorobą. Może to być polipowatość, łagodne guzy.
  • Zaburzenia jedzenia. Przewaga tłustych potraw, pikantnych i słonych potraw w diecie, zmniejszenie ilości pokarmów zawierających błonnik.
  • Spożywanie alkoholu i palenie w dawkach przekraczających siły regeneracyjne organizmu.
  • Miejsce pracy wiąże się z regularnym kontaktem z chemikaliami, efektami toksycznymi.
  • Dziedziczenie rodzaju. Jeśli rodzina lub bliscy krewni chorowali na raka, ryzyko rozwoju choroby jest wysokie.
  • Brak wypróżnień przez długi czas, obecność kamieni kałowych, które mogą tworzyć się w środku.
  • Styl życia to ciągłe siedzenie, które wywołuje stagnację w jelitach.

Transformacja łagodnego guza w raka następuje szybko z powodu niedostatecznego dopływu krwi i tlenu do uszkodzonych komórek. Mogą mieć również wpływ inne czynniki..

Objawy

Niebezpieczeństwo raka polega na braku możliwości wczesnej diagnozy. Gruczolakorak nie był wyjątkiem. Wykrycie choroby następuje przypadkowo podczas diagnozowania innego zaburzenia.

Postęp choroby prowadzi do rozwoju guza. Osoba fizycznie boleśnie odczuwa obecność wykształcenia. W węzłach chłonnych występuje proces zapalny, wywołujący wzrost narządów.

W trzecim etapie guz rośnie tak bardzo, że wpływa na sąsiednie narządy. Przerzuty rozprzestrzeniają się na zdrowe tkanki. Objawy:

  • Ból brzucha charakteryzujący się skurczami.
  • Bolesny ruch jelit.
  • Okresy biegunki przeplatają się z okresami zaparć, wzdęć i gazów.
  • Szybka utrata wagi, pacjent odmawia jedzenia.
  • Możliwy jest wzrost temperatury z 37 do 40 i więcej.
  • W kale jest krew, prawdopodobnie ropa.
  • Nudności, wymioty, prowokowane przy każdym posiłku.

Objawy choroby w zależności od lokalizacji

Klęsce różnych narządów, sprowokowanej rozwojem złośliwej formacji, towarzyszą objawy kliniczne różniące się od innych. Istniejące rodzaje guzów:

  • Uszkodzenie przełyku. Pacjent nie może połykać lub ma dysfagię. Często procesowi połykania towarzyszą bolesne odczucia - odonofagia. W wyniku wzrostu wielkości formacji zwęża się kanał przełyku, obficie wydzielana jest ślina.
  • Nowotwór wątroby. Z reguły jest to ból po prawej stronie. Kiedy guz się powiększa, kanały nakładają się. Żółć przestaje wypływać, gromadząc się w narządzie, co negatywnie wpływa na pracę dwunastnicy. Pojawiają się pierwsze objawy żółtaczki: białka oczu nabierają charakterystycznego koloru. Płyn gromadzi się w jamie brzusznej, rozwija się wodobrzusze.
  • Gruczolakorak nerek. Podczas diagnostyki na ekranie będzie widoczny powiększony narząd. W tym przypadku pacjent skarży się na ból w okolicy lędźwiowej. W moczu obserwuje się plamy krwi. Całe ciało pacjenta zaczyna puchnąć. Aby przedłużyć życie, pacjentowi przepisuje się dializę.
  • Obrzęk pęcherza. To ciągły ból w okolicy łonowej, dolnej części pleców. Im większy staje się nowotwór, tym mniej moczu przechodzi przez kanał moczowodu. W medycynie proces ten nazywa się dysurią. Nogi puchną, dochodzi do dysfunkcji węzłów chłonnych.
  • Uszkodzenie jelit. Tutaj wyróżnia się guz w okrężnicy poprzecznej, esicy, ślepej, odbytnicy i innych częściach narządu..

Etapy rozwoju

Choroba rozwija się stopniowo. Etapom towarzyszy znak kliniczny:

  • Stopień zerowy. Na tym etapie komórki nowotworowe pozostają wewnątrz narządu, w polipie, bez wpływu na warstwę nabłonkową..
  • Scena 1. Nowotwór ma 2 centymetry..
  • Etap 2. Guz rośnie. W tym przypadku rozprzestrzenianie się przerzutów do węzłów chłonnych znajdujących się w pobliżu.
  • Etap 3. Nowotwór powiększa się. Guz może wpływać na ściany narządu, przechodząc przez całą grubość. Przerzuty rozprzestrzeniają się na pobliskie narządy, wpływając na zdrową tkankę.
  • Etap 4. Przerzuty wnikają w głąb organizmu. Układ limfatyczny działa nieprawidłowo.

Gdy u pacjenta zostanie zdiagnozowany gruczolakorak w końcowym stadium, wskaźnik przeżycia wynosi 2 procent.

Rodzaje gruczolakoraka

Podstawą wzrostu nowotworu jest nabłonek ścian wewnętrznych jelita, w którym wytwarzane są wydzieliny, śluz, hormony i enzymy. Często podczas przeprowadzania histologii komórki, która tworzy formację, i komórki, która tworzy tkankę narządu, stwierdza się podobieństwa. W ten sposób lekarzom udaje się ustalić, gdzie jest źródło choroby. Gdy komórki nowotworowe różnią się od tkanki, która stała się podstawą wzrostu, rozpoznanie dotkniętego narządu staje się trudne..

Podobieństwo lub różnica między tkankami nowotworowymi a komórkami zaatakowanego narządu zależy od różnicowania. Im wyższy wskaźnik, tym lepsze rokowanie dla pacjenta. W związku z tym niski poziom wskazuje na wczesne przerzuty..

  • Guz wysoko zróżnicowany. W tym przypadku choroba tworzy komórki identyczne z dojrzałymi komórkami, które tworzą gruczoły i błony śluzowe. Obserwuje się powstawanie guza kanalikowego, gdy w tkankach pojawiają się rurki, podobnie jak kanały w gruczołach. Występuje zwiększony rozmiar jądra dotkniętych komórek. Określony rodzaj choroby przebiega prawie bez komplikacji..
  • Edukacja średnio zróżnicowana. Rak gruczołowy o charakterze złośliwym. W wyniku rozwoju pojawiają się komórki, które mają różne kształty i rozmiary. W takim przypadku następuje nieprzerwany podział i wzrost dotkniętych tkanek. Nabłonek przestaje być uporządkowany. Komórka jest w stanie niestabilnym, pod wpływem negatywnych czynników może ulec zmianie. Powstają przerzuty.
  • Słabo zróżnicowany gruczolakorak. Rak gruczołowy z negatywnym rokowaniem. Nie ma pełnego dojrzewania, komórki są w ciągłym podziale, zwiększa się rozmiar guza. Niski współczynnik różnicowania wskazuje, że złośliwa tkanka jest oddzielona od formacji i jest przenoszona po całym organizmie, wchodząc do naczyń krwionośnych i węzłów chłonnych. Przerzuty powstają na wczesnym etapie. Praktycznie odporny na terapię.

Prognozy pacjenta

Wynik leczenia, rokowanie rozwoju choroby i długość życia w momencie rozpoznania choroby zależą od stopnia zaawansowania raka, rodzaju guza oraz stopnia przerzutów..

Gdy gruczolakorak ma bardzo zróżnicowany wygląd, pacjent ma wszelkie szanse na wyleczenie. Wskaźnik przeżycia wynosi 90%.

W przypadku umiarkowanie zróżnicowanego guza liczba pacjentów wyleczonych z raka wynosi 50 procent, pod warunkiem, że wykryty nowotwór jest na wczesnym etapie.

W przypadku postaci słabo zróżnicowanej przeżywalność wynosi od 10 do 15% pacjentów.

Leczenie

Środki terapeutyczne do zwalczania gruczolakoraka zależą od wyników badania. Leczenie choroby przeprowadza się różnymi metodami. Kompleksowa terapia obejmująca chirurgię, chemioterapię, radioterapię daje pozytywne wyniki. Diagnostyka określa, jaką technikę zastosować i czas trwania leczenia.

Interwencja chirurgiczna

W przypadku wykrycia guza rakowego operacja jest uważana za główną metodę walki. W wyniku operacji część narządu zostaje usunięta lub całkowicie usunięta. Gdy u pacjenta zostanie zdiagnozowany gruczolakorak jelita ślepego, wówczas dotknięty obszar jest resekowany z pobliskimi węzłami chłonnymi. Jeśli pacjent ma raka odbytnicy, należy usunąć okrężnicę i ujście odbytu.

Po operacji pacjent rozpoczyna okres rekonwalescencji. W tym czasie przepisywane są procedury fizjoterapeutyczne i leki. Zintegrowane podejście sprzyja wczesnemu wyzdrowieniu w okresie pooperacyjnym. Jeśli istnieją przeciwwskazania do operacji, stosuje się inne metody.

Chemoterapia

W przypadku gruczolakoraka można obejść się bez operacji. Z reguły chemioterapię podaje się, gdy przerzuty rozprzestrzeniają się w organizmie. Również ta metoda może znacznie przedłużyć życie pacjenta w ostatnich stadiach choroby.

Chemioterapia polega na wprowadzeniu do guza specjalnych leków, mających na celu zmniejszenie żywotności komórek nowotworowych.

Radioterapia

W przypadku pacjentów w ośrodkach onkologicznych ekspozycja na promieniowanie pomaga zmniejszyć bolesność występującą po operacji.

Często radioterapia jest głównym sposobem walki z gruczolakorakiem. Dzieje się tak, gdy pacjent jest przeciwwskazany do resekcji dotkniętego narządu..

Częściej radioterapia jest częścią złożonego leczenia, pozwalającego zmniejszyć rozprzestrzenianie się przerzutów w organizmie. Pomaga również zmniejszyć ryzyko nawracających reakcji..

Innowacyjne sposoby walki

Łagodną postać nowotworu złośliwego można leczyć nowoczesnymi metodami:

  • Operacje wykonuje się za pomocą laparoskopu. Jednocześnie zmniejsza się ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych, ponieważ skóra praktycznie nie jest dotknięta.
  • Ukierunkowana radioterapia. W tym przypadku preparaty chemiczne wstrzykuje się w określonych punktach o najwyższym stężeniu komórek rakowych..
  • Tomoterapia. Wykorzystywany jest skaner CT i 3D. Urządzenia pomagają kontrolować obszar, który został poddany preparacji, aby ograniczyć wycięty obszar.

Gruczolakorak jelit: przyczyny i objawy, klasyfikacja, diagnostyka i leczenie

Gruczolakorak lub rak gruczołowy to postępujący, zagrażający życiu guz, który tworzy się z nabłonkowych komórek gruczołowych. Wpływa na narządy zewnętrzne i wewnętrzne człowieka. Niebezpieczeństwo gruczolakoraka polega na tym, że taki nowotwór rozpoznaje się najczęściej w późniejszych stadiach. W takiej sytuacji procent śmiertelności z powodu tej choroby gwałtownie rośnie..

Gruczolakorak jelit jest najczęstszym nowotworem, który może tworzyć się w dowolnej części przewodu pokarmowego. W większości przypadków raka gruczołowego rozpoznaje się po 50 latach. Choroba może rozwinąć się u zdrowej osoby. Późna diagnoza i brak leczenia prowadzi do śmierci w krótkim czasie.

  1. Przyczyny patologii
  2. Gdzie powstaje
  3. Typologia
  4. Etapy rozwoju
  5. Symptomatologia
  6. Diagnostyka medyczna
  7. Wideo
  8. Leczenie

Przyczyny patologii

Rak gruczołowy może rozwinąć się w różnych częściach jelita. Rzadko pojawia się guz z powodu mutacji genów. W większości przypadków czynniki wpływające na rozwój choroby to dziedziczność i wpływ zewnętrzny..

Najczęstsze przyczyny rozwoju i stany przyczyniające się do powstania gruczolakoraka jelit:

  • czynnik dziedziczny;
  • uszkodzenia i przewlekłe choroby dolnego odcinka przewodu pokarmowego;
  • zapalenie jelita grubego (w tym choroba Leśniowskiego-Crohna);
  • wiek powyżej 50 lat;
  • stresujący styl życia;
  • chroniczne zatwardzenie;
  • HPV;
  • obecność polipów lub łagodnych guzów w jelitach;
  • nadmierne spożycie tłustych, smażonych, wędzonych potraw i babeczek;
  • palenie i nadużywanie alkoholu;
  • przyjmowanie niektórych leków;
  • pracować w szkodliwym przedsiębiorstwie;
  • zamieszkanie na obszarze niekorzystnym ekologicznie;
  • nadwaga i siedzący tryb życia.

Uwaga! Każdy z tych czynników może prowadzić do rozwoju gruczolakoraka. Ważne jest, aby po 50 latach regularnie poddawać się badaniom lekarskim i procedurom diagnostycznym!

Gdzie powstaje

Rak gruczołowy wpływa na następujące części jelita:

  1. Gruczolakorak jelita cienkiego. Powstaje w górnych odcinkach dwunastnicy lub w dolnym odcinku jelita cienkiego. W rezultacie guz wypełnia światło jelita, staje się nieprzejezdny. Istnieje ryzyko rozwoju innych nowotworów, najczęściej mięsaków.
  2. Rak dużej brodawki dwunastnicy. Gruczolakorak tworzy się w przewodzie żółciowym i wrasta do dwunastnicy. Guz jest mały, powoli rośnie, ale istnieje niebezpieczeństwo przerzutów.
  3. Nowotwór okrężnicy. Rak wpływa na wyściółkę jelita grubego i zmienia jego komórki. Często gruczolakorak nacieka ściany brzucha. Istnieje ryzyko wielu guzów.
  4. Guz esicy okrężnicy. Gruczolakoraka poprzedza nienaturalna proliferacja tkanek. Rzadko nacieka przez wyściółkę jelit, przerzuty rozprzestrzeniają się na sąsiednie narządy.
  5. Rak gruczołowy jelita ślepego. Najczęściej powstają z łagodnych formacji. Rozpoznano u dzieci i osób starszych.
  6. Rak odbytnicy. Rozwój guza poprzedza stan zapalny, polipy i HPV. Gruczolakorak tworzy się głównie pomiędzy jelitem ślepym a odbytnicą. Guz jest niebezpieczny z powodu wczesnego pojawienia się przerzutów.

Uwaga! Pacjenci z hemoroidami i seksem analnym zagrożeni gruczolakorakiem odbytnicy.

Typologia

Gruczolakoraki różnią się cechami morfologicznymi, cytochemicznymi i funkcjonalnymi komórek nowotworowych, o czym decydują wyniki badania histologicznego.

Klasyfikacja gruczolakoraka jelit:

  1. Bardzo zróżnicowany. W komórkach zmienionych patologicznie obserwuje się niewielki wzrost jąder. Odpowiednia terapia ma pozytywny wpływ i możliwy jest całkowity powrót do zdrowia. Młodzi ludzie są zagrożeni nawrotem w ciągu roku. U pacjentów w podeszłym wieku ryzyko nawrotu guza po usunięciu wysoce zróżnicowanego gruczolakoraka okrężnicy wynosi 50%. Prognozy na całe życie są korzystne.
  2. Umiarkowanie zróżnicowane. Komórki rakowe mają tendencję do wzrostu, co jest niebezpieczne z powodu niedrożności i pękania błon jelitowych. Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia otrzewnej. Dzięki terminowemu leczeniu i resekcji guza rokowanie dotyczące przeżycia po 5 latach jest pozytywne.
  3. Nisko zróżnicowany. Występuje szybkie namnażanie się komórek rakowych, wczesne przerzuty. Granice guza nie są wizualizowane podczas pomiarów diagnostycznych. Słabo uleczalny.
  4. Niezróżnicowany. W wyniku badania histologicznego stwierdza się komórki patologiczne nietypowe dla raka. Rośnie do otrzewnej i wcześnie daje przerzuty do układu limfatycznego. W przypadku stwierdzenia niezróżnicowanego gruczolakoraka jelit rokowanie na całe życie jest negatywne.

Rodzaje raka gruczołowego według typu komórki:

  • gruczolakorak śluzowy - rzadko składa się z guzków przeplatanych śluzem (mucyną), który stanowi większość nowotworu;
  • gruczolakorak pierścieniowy sygnetowy - komórki nowotworowe są podatne na szybkie podziały, gromadzenie się śluzu wewnątrzkomórkowego prowadzi do ich deformacji;
  • gruczolakorak płaskonabłonkowy - często nawraca, rozrasta się do sąsiednich narządów;
  • gruczolakorak kanalikowy - najczęstsza postać, charakteryzująca się proliferacją strukturalną i nietypową strukturą komórkową.

Odniesienie! Gruczolakoraki tworzą się wewnątrz i na zewnątrz jelita (endofityczne i egzofityczne). Guz endofityczny jest czasami wykrywany przez dotykanie otrzewnej. Nowotwór wewnętrzny prowadzi do niedrożności jelit.

Etapy rozwoju

Według międzynarodowej klasyfikacji istnieje kilka etapów raka gruczołowego:

  • 0 - guz o niewielkich rozmiarach, bez nacieku i przerzutów;
  • 1 - wielkość formacji wynosi do 20 mm, nie ma przerzutów;
  • 2 - guz do 5 cm bez ognisk wtórnych (przerzuty);
  • 3A - tworzenie się dowolnej wielkości z zajęciem okolicznych narządów i / lub przerzutami do węzłów chłonnych;
  • 3B - guz o różnej objętości z naciekiem do sąsiednich narządów i / lub tworzeniem się ognisk wtórnych w węzłach chłonnych odbytnicy i pachwiny;
  • 4 - tworzenie przerzutów dowolnej wielkości z ogniskami w układzie limfatycznym i odległych narządach.

Uwaga! Na etapach 1 i 2 często nie występują określone objawy raka. Uważaj na siebie i skonsultuj się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek zaburzeń trawienia, bólu brzucha!

Symptomatologia

Na jakie objawy należy zwrócić uwagę, aby nie przeoczyć rozwoju raka:

  • ból brzucha;
  • niestrawność, nudności, sporadyczne wymioty, biegunka;
  • wzdęcia i kolka;
  • utrata apetytu, dramatyczna utrata wagi;
  • utrzymujący się wzrost temperatury do poziomu podgorączkowego (nie więcej niż 38 ° C);
  • obecność krwi i śluzu w kale.

W przypadku raka gruczołowego dużej brodawki dwunastnicy pojawiają się oznaki żółtaczki, ból jest zlokalizowany w górnej części brzucha, a na późniejszych etapach - w plecach. Gruczolakorak okrężnicy na początku choroby jest podobny do polipowatości. Jego wzrost prowadzi do pojawienia się ropy, śluzu i krwi w kale, obserwuje się objawy zatrucia.

Wysoce zróżnicowany gruczolakorak esicy okrężnicy jest skutecznie leczony i łatwy do zidentyfikowania. Trudność polega na tym, że wśród objawów występują tylko zaburzenia trawienia, dyskomfort w okolicy biodrowej i zwiększone tworzenie się gazów, które pacjenci przypisują zaostrzeniu przewlekłych patologii..

W przypadku guza odbytnicy, bólu i dyskomfortu w odbycie można poczuć ucisk. Występuje bolesna fałszywa potrzeba wypróżnienia, w stolcu można zobaczyć plamy krwi.

Rak gruczołowy jelita ślepego jest rzadko rozpoznawany we wczesnym stadium. Późne wystąpienie objawów wiąże się z oddaleniem jelita ślepego od odbytu..

W późniejszych etapach pojawiają się konkretne znaki:

  • niedrożność jelit (niezdolność do uwalniania kału);
  • wymiotować z zapachem i domieszką kału;
  • uczucie ucisku w jelitach;
  • krwawienie wewnętrzne i niski poziom hemoglobiny;
  • pogorszenie stanu ogólnego;
  • silny ból, objawy zatrucia, gorączka.

Uwaga! Niedrożność jelit wymaga pilnej interwencji chirurgicznej! Jeśli w 90% przypadków nie zostanie udzielona pomoc na czas, pacjent umiera.

Diagnostyka medyczna

Jeśli podejrzewa się raka gruczołowego, pacjentowi przypisuje się dużą listę badań laboratoryjnych i instrumentalnych.

Lista testów wymaganych do ustalenia diagnozy:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • biochemia krwi (pozwoli ocenić stan narządów wewnętrznych pacjenta);
  • analiza biochemiczna moczu (pozwoli określić zawartość składników chemicznych i produktów ich rozpadu);
  • analiza kału na obecność krwi utajonej;
  • analiza markerów nowotworowych.

Instrumentalne i inne metody diagnozowania gruczolakoraka jelit:

  • endoskopia - w proktologii ta metoda diagnostyczna pozwala wykryć raka na początkowych etapach, podczas badania możliwe jest pobranie patologicznych tkanek do histologii;
  • RTG z kontrastem - pomaga wykryć wszelkie zmiany w błonach śluzowych;
  • USG - konieczne jest ustalenie lokalizacji guza i zidentyfikowanie ognisk wtórnych;
  • kolonoskopia - metoda wczesnej diagnozy, pozwala na znalezienie zmienionych tkanek i pobranie materiału do badania histologicznego i cytologicznego;
  • CT - ocenia stan jelit i wykrywa nowotwory;
  • MRI - określa lokalizację, strukturę guza i obecność przerzutów.

Odniesienie! Usunięty guz jest zawsze wysyłany do zbadania komórek i tkanek w celu ustalenia trafnej diagnozy i ustalenia dalszej taktyki leczenia.

Wideo

Leczenie

Na podstawie wyników badań onkolog określa szereg środków terapeutycznych. Jakie metody stosuje się w leczeniu gruczolakoraka jelit:

  1. Chirurgiczne usunięcie guza. Małe gruczolakoraki są całkowicie usuwane, a funkcjonalność jelita nie jest zaburzona. W przypadku dużego nowotworu z wrastaniem do sąsiednich odcinków i przerzutami, pacjentowi pokazano usunięcie części okrężnicy i wycofanie kolostomii (esicy lub okrężnicę usuwa się z otrzewnej w celu ewakuacji kału). W przypadku gruczolakoraka odbytnicy z przerzutami do okolicznych narządów wszystkie narządy z okolicy miednicy są usuwane pacjentce.
  2. Naświetlanie. Można go przepisać zarówno przed operacją, jak iw okresie pooperacyjnym. Dawka promieniowania ustalana jest indywidualnie, dzięki czemu przy możliwej skuteczności ryzyko powikłań jest minimalne..
  3. Chemoterapia. Wykonywany jest po operacji, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu i zatrzymać proliferację nieprawidłowych komórek. Stosowana monoterapia (5-fluorouracyl, flutorafur) lub kompleksowa chemioterapia z użyciem kilku rodzajów leków.

Odniesienie! Jeśli niemożliwe jest przeprowadzenie operacji usunięcia gruczolakoraka, zaleca się radioterapię lub chemię w celu złagodzenia stanu pacjenta.

Rokowanie na całe życie po rozpoznaniu gruczolakoraka jelit zależy od szeregu warunków:

  • stadium choroby;
  • rodzaj nowotworu i jego struktura;
  • obecność zmian wtórnych.

Najczęściej, gdy rak jest wykrywany na pierwszym etapie i po udanej operacji, onkolodzy dają pozytywne rokowanie na 5 lat. Pacjenci po usunięciu gruczolakoraka są poddawani systematycznemu badaniu przez lekarza.

Aby zapobiec rozwojowi guza, konieczne jest prawidłowe i zbilansowane odżywianie, regularne badania proktologa i terminowe leczenie chorób przewodu pokarmowego.

Rak jelita cienkiego

Jelito cienkie zajmuje około ¾ całkowitej długości i 90% powierzchni całego przewodu pokarmowego. Ale nowotwory złośliwe są tu znacznie rzadsze niż w przełyku, żołądku, okrężnicy i jelicie krętym. Całkowita długość jelita cienkiego osoby dorosłej wynosi 4,5–6 metrów, podzielona jest na trzy odcinki:

  1. Dwunastnica jest najkrótszą częścią, zaczyna się od żołądka i obejmuje trzustkę.
  2. Następnie pojawia się jelito czcze.
  3. Jelito kręte wpływa do niewidomych w prawym dolnym brzuchu (prawe jelito kręte). W tym miejscu znajduje się zastawka krętniczo-kątnicza, zapewnia ona ruch treści tylko w jednym kierunku - od jelita cienkiego do grubego.

Dlaczego złośliwe guzy jelita cienkiego są bardzo rzadkie? Uważa się, że jest tego kilka powodów. Zawartość jelita cienkiego ma płynną konsystencję i bardzo szybko się przemieszcza, dzięki czemu nie podrażnia błony śluzowej. Substancje rakotwórcze spożywane z jedzeniem nie mają czasu na uszkodzenie. W jelicie cienkim jest bardzo mało bakterii, ale dużo tkanki limfatycznej. Alkaliczne pH i enzym hydroksylaza benzopirenowa są uważane za czynniki ochronne..

Klasyfikacja raka jelita cienkiego

W jelicie cienkim występuje pięć rodzajów nowotworów złośliwych:

  1. Jedynie gruczolakorak jest, ściśle mówiąc, rakiem. Guzy te rozwijają się z komórek gruczołowych błony śluzowej, najczęściej w jelicie czczym i dwunastnicy.
  2. Mięsak to złośliwy guz tkanki łącznej. Najczęstszymi mięśniakomięsakami gładkokomórkowymi są guzy mięśni gładkich ściany jelita. Guzy te zwykle dotyczą jelita krętego..
    Guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego wywodzą się z komórek Cajala, które zlokalizowane są w ścianach przewodu pokarmowego od przełyku do odbytu i zapewniają ruchliwość - skurcze mięśni gładkich.
  3. Rakowiaki należą do grupy guzów neuroendokrynnych. Najczęściej występują w jelicie krętym..
  4. Chłoniaki to guzy tkanki limfatycznej. Chłoniaki nieziarnicze najczęściej występują w jelicie cienkim, zwykle w jelicie czczym i krętym.

Przyczyny i czynniki ryzyka raka jelita cienkiego

Przyczyny choroby są nieznane: nie można z całą pewnością powiedzieć, co dokładnie doprowadziło do mutacji w komórce i jej złośliwej transformacji w każdym konkretnym przypadku. Jedyne znane czynniki, które zwiększają ryzyko choroby:

  • Dieta bogata w tłuszcze i uboga w błonnik.
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna, przewlekła zapalna choroba jelit, zwiększa ryzyko raka jelita cienkiego około 6 razy.
  • Celiakia to choroba, w której kosmki jelita cienkiego są uszkodzone, a osoba nie toleruje glutenu (glutenu), białka występującego w wielu zbożach.
  • Rodzinna polipowatość gruczolakowata jest chorobą dziedziczną, w której w jelicie grubym znajdują się setki i tysiące polipów. Z biegiem czasu polipy te z dużym prawdopodobieństwem przekształcą się w nowotwór złośliwy, dodatkowo zwiększa się ryzyko raka dwunastnicy, żołądka, tarczycy, wątroby (wątrobiak zarodkowy), trzustki.

Objawy raka jelita cienkiego

Często guz nie powoduje żadnych objawów. Ale nawet jeśli objawy są obecne, są niespecyficzne i najczęściej wskazują na inną chorobę. Musisz udać się do lekarza i sprawdzić, czy w kale jest krew przez długi czas lub czy stolec stał się ciemny, czarny jak smoła. Przedłużający się ból brzucha, biegunka, niewyjaśniona utrata masy ciała, silne nudności i wymioty to możliwe objawy raka jelita cienkiego. Dokładną diagnozę można postawić dopiero po zbadaniu.

Diagnostyka raka jelita cienkiego

Możesz zbadać wnętrze dwunastnicy podczas fibrogastroduodenoskopii (FGDS). Jeśli lekarz odkryje patologicznie zmieniony obszar na błonie śluzowej, może natychmiast wykonać biopsję i przesłać fragment tkanki do badania histologicznego, cytologicznego.

Do badania jelita czczego i krętego stosuje się specjalne techniki endoskopowe. Podczas endoskopii kapsułkowej pacjentowi wolno połykać kapsułkę za pomocą miniaturowej kamery wideo. Podróżuje przez przewód pokarmowy i rejestruje obraz. W enteroskopii balonowej do jelita cienkiego wprowadza się rurkę wyposażoną w jeden lub dwa balony i wprowadza się do niego endoskop. Może wysunąć się z tuby. Podczas enteroskopii balonowej można wykonać biopsję, zatrzymać krwawienie i usunąć niewielki guz. Koniec jelita cienkiego można obejrzeć podczas kolonoskopii - badania, podczas którego przez odbyt wprowadza się specjalny instrument - kolonoskop.

Radiogramy wzmocnione kontrastem mogą wskazywać miejsce zwężenia jelita. Na jakiś czas przed wykonaniem zdjęć rentgenowskich pacjentowi podaje się zawiesinę siarczanu baru do wypicia. Lek przechodzi przez przewód pokarmowy i na zdjęciach tworzy zauważalny cień. Czasami kontrast jest wstrzykiwany przez rurkę bezpośrednio do dwunastnicy. Stosuje się lewatywy z baru - przy pomocy takiego kontrastu można czasem zbadać końcową część jelita cienkiego.

Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny służą do oceny lokalizacji, rozmiaru i liczby guzów, do identyfikacji zmian w wątrobie, płucach i innych narządach. Aby uzyskać bardziej pouczający obraz, stosuje się kontrast: podaje się go dożylnie lub podaje w postaci pigułki.

Skany PET mogą pomóc znaleźć małe przerzuty, które nie zostały wykryte innymi metodami. Pacjentowi wstrzykuje się cukier znakowany radioaktywnie. Ponieważ komórki nowotworowe potrzebują dużo energii, pochłaniają znacznie więcej tego cukru niż zdrowa tkanka. Ze względu na nagromadzenie się znacznika radioaktywnego ogniska guza są wyraźnie widoczne na zdjęciach wykonanych specjalnym aparatem. PET często łączy się z CT.

Etapy raka jelita cienkiego

Istnieje pięć stadiów gruczolakoraka jelit:

  • Etap 0: rak na miejscu. Pojedynczy mały guz, który znajduje się na powierzchni błony śluzowej i nie rośnie głębiej.
  • Etap I: guz wrósł głęboko w ścianę jelita, ale nie rozprzestrzenił się na sąsiednie narządy.
  • Etap II: guz rozrósł się na całą grubość ściany jelita i rozprzestrzenił na sąsiednie narządy.
  • Etap III: Komórki rakowe rozprzestrzeniły się do regionalnych węzłów chłonnych.
  • Etap IV: są odległe przerzuty. Najczęściej znajdują się w płucach, wątrobie.

Leczenie raka jelita cienkiego

Rak jelita cienkiego występuje bardzo rzadko, więc nie przeprowadzono wielu badań w celu ustalenia, które metody leczenia są optymalne w danym przypadku. Gruczolakoraki jelita cienkiego są podobne do raka okrężnicy i często są podobnie leczone. Plan leczenia uzależniony jest od rodzaju i stopnia zaawansowania guza, wieku i ogólnego stanu pacjenta..

Operacja

Chirurgia raka jelita cienkiego jest radykalna i paliatywna. Podczas radykalnej operacji chirurg usuwa dotknięty obszar jelita, wychwytując zdrową tkankę powyżej i poniżej, pobliskie węzły chłonne. Jeśli rak rozprzestrzenił się na pobliskie narządy, są one również usuwane..

Operacje paliatywne mają na celu poprawę stanu pacjenta. Jeśli guz blokuje światło jelita, stosuje się bajpas.

Radioterapia

Po operacji można zastosować promieniowanie, aby zabić pozostałe komórki rakowe i zmniejszyć ryzyko nawrotu. Nazywa się to radioterapią uzupełniającą. Ten rodzaj leczenia stosuje się również w przypadku guzów z przerzutami po nawrocie. W przypadku zaawansowanego raka radioterapia może pomóc w walce z bólem i innymi objawami.

Chemoterapia

Jeśli komórki rakowe gruczolakoraka rozprzestrzeniły się do węzłów chłonnych, po operacji podaje się chemioterapię uzupełniającą, aby zapobiec nawrotom. W gruczolakoraku z przerzutami chemioterapia jest stosowana w celach paliatywnych w celu spowolnienia progresji guza, poprawy stanu pacjenta i przedłużenia życia.

Często w przypadku gruczolakoraków przepisuje się kombinacje leków chemioterapeutycznych:

  • FOLFOX: Leukoworyna + Fluorouracyl + Oksaliplatyna.
  • FOLFORI: leukoworyna + fluorouracyl + irynotekan.

Jeśli po operacji wystąpi nawrót choroby, można podać fluorouracyl w skojarzeniu z radioterapią. Terapia ta nosi nazwę chemioradioterapii..

Prognozy dotyczące przeżycia w raku jelita cienkiego

Pięcioletnia przeżywalność dla gruczolakoraka jelita cienkiego na różnych etapach wynosi:

  • I stopień - 70%.
  • II stopień - 55%.
  • III etap - 30%.
  • IV stopień - 5-10%.

Guzy jelita cienkiego

Nowotwory jelita cienkiego to rzadkie choroby przewodu pokarmowego, które występują z częstością 3–6%. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują niedokrwistość, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha lub niedrożność jelit. W tym artykule skupimy się na czterech najczęstszych nowotworach złośliwych jelita cienkiego:

  • rak gruczołowy
  • chłoniak
  • rakowiaka
  • SENS

Omówiona zostanie również diagnostyka różnicowa..

tłumaczenie artykułu dotyczącego guzów jelita cienkiego na temat Asystenta radiologicznego. Autorzy: Rinze Reinhard, Gerdien Kramer. Oddział radiologii centrum medycznego VU w Amsterdamie, Holandia

Przegląd

Tabela zawiera objawy najczęstszych nowotworów jelita cienkiego. Kliknij na obrazek, aby powiększyć tabelę.

  • dziedziczny rak okrężnicy niezwiązany z polipowatością (NNPRTC) lub zespół Lyncha, choroba dziedziczona autosomalnie dominująco i obarczona wysokim ryzykiem rozwoju nowotworów przewodu pokarmowego;
  • rodzinna polipowatość gruczolakowata okrężnicy, choroba dziedziczna oparta na rozwoju wielu polipów okrężnicy;
  • mnoga endokrynna neoplazja typu I, zespół Wermera, zespół, w którym rozwija się wiele guzów hormonalnie czynnych, w tym rakowiaka.

Rak gruczołowy

Częstość występowania gruczolakoraka jelita cienkiego wśród wszystkich nowotworów jelita cienkiego sięga 25-40%.
Rak jelita grubego występuje 50 razy częściej.
Do 50% gruczolakoraków jelita cienkiego jest zlokalizowanych w dwunastnicy, a większość z nich jest zlokalizowana endoskopowo.
Jelito czcze zajmuje drugie miejsce pod względem lokalizacji.

  • dziedziczny rak okrężnicy bez polipowatości (NNPRTC)
  • rodzinna polipowatość gruczolakowata okrężnicy
  • Zespół Peutza-Touraine'a (Peutz-Jeghers)
  • nietolerancja glutenu
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna - W chorobie Leśniowskiego-Crohna rak często występuje w jelicie krętym

Typowy gruczolakorak charakteryzuje się miejscową jednostronną lub mufkowatą zmianą z „podważonymi” krawędziami i zwężeniem światła.
Rzadziej gruczolakorak jest guzem polipowatym wewnątrz światła światła, który może powodować niedrożność jelit.
Owrzodzenie jest powszechne.
Może wystąpić naciekanie tkanki tłuszczowej przez dodatkowe światło.

Gruczolakoraki często charakteryzują się umiarkowanym wzmocnieniem kontrastu, w przeciwieństwie do rakowiaka, który jest znacznie nasilony po podaniu środka kontrastowego.

Przerzuty do wątroby i otrzewnej są częste.

TK w rekonstrukcji wieńcowej.

  • zmiana zwężeniowa dwunastnicy w wyniku gruczolakoraka dwunastnicy (żółta strzałka).
  • nie ma wyraźnej granicy z główką trzustki (czerwona strzałka).
  • przedtenotyczne powiększenie dwunastnicy.

Oto przykład gruczolakoraka dwunastnicy z nierównomiernym pogrubieniem ścian dystalnych.

Zdjęcie przedstawia okrągły guz z zatopionymi krawędziami.

Duży gruczolakorak może symulować chłoniaka, jak w przedstawionym przypadku.

Zdjęcie przedstawia nieregularny guz w proksymalnych częściach jelita czczego.
Pomimo dużych rozmiarów z okrągłym wzrostem nie ma zatykania światła jelita.
W sąsiedniej krezce duży konglomerat hipodensywnych złośliwych węzłów chłonnych z próchnicą (dolny obraz).
W tym przykładzie jest to gruczolakorak, ale te objawy mogą odpowiadać chłoniakowi.

Zdjęcie przedstawia endoskopowy obraz guza.

Obrazy te przedstawiają pacjenta z masywnym pogrubieniem ścian bliższego odcinka jelita czczego z tętniakowym rozszerzeniem światła.

Na pierwszym miejscu na liście diagnostyki różnicowej był chłoniak, ale w tym przypadku był to również gruczolakorak.

Gruczolakorak charakteryzuje się naciekiem tkanki tłuszczowej i przerzutowym zajęciem węzłów chłonnych..

W przypadku chłoniaka naciekanie tkanki tłuszczowej nie jest typowe, zajęte są węzły chłonne, ale będą większe.

Na zdjęciu potwierdzony gruczolakorak w postaci wydłużonej kolistej formacji jelita czczego (żółta strzałka) z niedrożnością światła i powiększonymi węzłami chłonnymi (czerwona strzałka).

Obraz T1 po kontrastowaniu z supresją tkanki tłuszczowej (po lewej) i obraz T2 (po prawej) przedstawiają rozstawioną zmianę z zanurzonymi marginesami (strzałka), z niedrożnością jelita czczego i przedtrzonowym poszerzeniem światła.

Górne zdjęcie przedstawia okrągły guz proksymalnego jelita czczego z nagromadzeniem fluorodeoksyglukozy (FDG) (żółte strzałki).

Na dolnych obrazach MR ta sama masa jelita czczego z zatopionymi brzegami i limfadenopatią krezki (czerwone strzałki), reprezentująca gruczolakoraka.

Najpierw przestudiuj obrazy.
Następnie kontynuuj czytanie.
Czerwona strzałka wskazuje na esicy okrężnicę, w której znajduje się stolec. Stolec wskazuje, że nie jest to jelito cienkie.

Zmiany w ścianie jelita krętego z zatopionymi brzegami powodujące niedrożność jelita cienkiego (żółta strzałka).
Sugerowanie rozpoznania choroby Leśniowskiego-Crohna.
Jednak ten pacjent nie miał historii choroby Leśniowskiego-Crohna, a końcowy odcinek jelita krętego (nie pokazany tutaj) nie jest zmieniony, co nie jest typowe dla choroby Leśniowskiego-Crohna..
Śródoperacyjnie ustalony gruczolakorak.

Po lewej stronie jest gruczolakorak proksymalnego jelita czczego.
Guz jest lepiej widoczny na obrazach MR niż w TK.

50% gruczolakoraków jelita cienkiego zlokalizowanych jest w dwunastnicy, a następnie w jelicie czczym.
Większość z nich rozpoznaje się endoskopowo..

Występowanie w jelicie krętym jest często związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna, tak jak w tym przypadku.

Pokazano tutaj pogrubienie ściany jelita krętego z naciekiem sąsiedniej tkanki krezkowej i małe ogniska powietrza poza prześwitem, co wskazuje na perforację.
Zmiany spowodowane owrzodzeniem gruczolakoraka u pacjenta z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Rozpoznanie rzadko stawia się przed operacją ze względu na brak charakterystycznych objawów.
Ryzyko złośliwości choroby Crohna jest związane z aktywnością, czasem trwania i anatomiczną lokalizacją procesu.

Obrazy te przedstawiają chorobę Leśniowskiego-Crohna w fazie aktywnej, w postaci odcinkowego zwężenia końcowego odcinka jelita krętego, bez zmian nowotworowych.

Rozproszone zgrubienie dystalnej części jelita krętego.
Znak grzebienia - „grzebień”: hiperwaskularyzacja spowodowana uwydatnieniem arkad naczyniowych sąsiedniej krezki.

Obrazy te pokazują gruczolakoraka zlokalizowanego w jelicie czczym.
Widoczne liczne węzły chłonne (czerwona strzałka) i zwiększona gęstość (naciek) tkanki tłuszczowej (żółte strzałki).
Ważne jest, aby nie mylić tych zmian z zapaleniem tkanki podskórnej krezki, ponieważ istnieją patologicznie powiększone węzły chłonne z objawami martwicy.

Chłoniak

Częstość występowania chłoniaka sięga 20% wśród wszystkich nowotworów jelita cienkiego.
Najczęstszą lokalizacją jest dystalne jelito czcze ze względu na dużą ilość tkanki limfatycznej.

Czynniki ryzyka obejmują celiakię, chorobę Leśniowskiego-Crohna, toczeń rumieniowaty układowy, upośledzoną odporność, chemioterapię lub inny chłoniak w historii.

Typowym obrazem chłoniaka jelita cienkiego jest pogrubienie ściany spowodowane naciekającą masą z tętniakowatym rozszerzeniem światła bez przeszkody.
Poszerzenie tętniaka w wyniku zniszczenia ściany jelita i splotu auerbacha.

Chłoniak terminalny jelita czczego

Zdjęcia przedstawiają typowy obraz.
Nierówne pogrubienie ścian końcowego odcinka jelita krętego z tętniakiem rozszerzającym się światła.

Mniej typowe objawy, takie jak polipoidalna masa wewnątrz światła lub duże ekscentryczne masy, które rozprzestrzeniają się do otaczających tkanek, czasami z owrzodzeniem i tworzeniem się przetok.

Jak wspomniano wcześniej, duże gruczolakoraki i chłoniaki mogą mieć podobny wzór..
Poważne powiększenie węzłów chłonnych krezkowych lub zaotrzewnowych oraz powiększenie śledziony to objawy, które pozwalają na rozpoznanie chłoniaka.
Naciekanie tkanki krezkowej przyczynia się do rozpoznania gruczolakoraka.

Chłoniak proksymalny jelita czczego

Oto typowy obraz chłoniaka w postaci znacznego pogrubienia ścian bliższego odcinka jelita czczego z nagromadzeniem fluorodeoksyglukozy (FDG).
Poszerzenie światła w okolicy guza i przedatonotyczne rozszerzenie dwunastnicy (czerwona strzałka).

Najpierw przestudiuj obraz, zwracając szczególną uwagę na pierwszy rysunek..

Następnie kontynuuj czytanie.

Zmniejszone fałdowanie w jelicie czczym ze zwiększonym fałdowaniem w jelicie krętym (objaw odwróconego fałdu jelita czczego) wskazuje na celiakię.
Wgłobienie jelita krętego (żółta strzałka) u pacjenta z wieloogniskowym chłoniakiem jelita cienkiego (nie wszystkie zmiany przedstawiono tutaj).
Limfadenopatia krezki (czerwone strzałki).

Chłoniak enteropatyczny z komórek T (EATL)
Guz jelita czczego o niewyraźnych konturach i poszerzeniu światła jelita czczego.
Krezka jest infiltrowana.
Patomorfologicznie ujawniony chłoniak T-komórkowy typu enteropatycznego na tle celiakii.

Jest to związany z chłoniakiem T-komórkowym typu enteropatycznego lub EATL.
Ten typ chłoniaka atakuje jelito cienkie u pacjentów z celiakią..

Ten obraz przedstawia następujący przykład chłoniaka T-komórkowego związanego z celiakią..

Rakowiak

Rakowiak - rzadki guz neuroendokrynny.

Guzy neuroendokrynne jelita cienkiego dzielą się na wysoce zróżnicowane (rakowiaki) i słabo zróżnicowane (drobnokomórkowy rak neuroendokrynny).
W tym artykule omówiono rakowiaka.

Częstość występowania rakowiaka wśród guzów przewodu pokarmowego wynosi 2%.
Częstość występowania rakowiaka wzrosła w ostatnich dziesięcioleciach. Przeważając nad występowaniem gruczolakoraka, rakowiak stał się częstszym nowotworem złośliwym jelit..

Mały guz wewnątrz światła jelita czczego (żółta strzałka). Powiązany guz krezki z promienistym konturem i reakcją desmoplastyczną w rakowiaku jelita cienkiego.

Rakowiak często rozwija się w wyrostku robaczkowym i jest zwykle przypadkowym stwierdzeniem podczas wycięcia wyrostka robaczkowego.
Niezwykle rzadko podczas badania wykrywane są raki wyrostka robaczkowego..

Zdjęcia pokazują przerzutową zmianę w otrzewnej.
Guz pierwotny - rakowiak wyrostka robaczkowego.

Na drugim miejscu pod względem częstotliwości lokalizacji jest porażka dystalnego jelita krętego.
Rzadka lokalizacja to żołądek, okrężnica i odbytnica.

W jednej trzeciej przypadków rakowiak jelita cienkiego jest mnogi.
Jest związana z mnogą neoplazją wewnątrzwydzielniczą typu 1 (MEN I).

Zdjęcia przedstawiają obraz typowego rakowiaka w postaci dużej masy guza w krezce z reakcją desmoplastyczną i retrakcją sąsiednich pętli jelita cienkiego o zgrubiałych ścianach (strzałki).

Rakowiak ze zwapnieniami i odczynem desmoplastycznym. Niedrożność jelita krętego przez wewnątrzświatłową składową rakowiaka. Zwróć uwagę na przerzuty do wątroby. (Strzałka).

Prawdopodobieństwo przerzutów zależy od wielkości guza.
Na przykład częstość przerzutów do węzłów chłonnych i wątroby przy guzie poniżej 1 cm wynosi około 20-30%, ale sięga prawie 60-80% przerzutów do węzłów chłonnych i 20% przerzutów do wątroby, z guzem 1-2 cm.
U chorych z guzem pierwotnym powyżej 2 cm przerzuty do węzłów chłonnych występują w 80%, a do wątroby w 40-50%.
Metstaza w wątrobie jest zwykle hiper naczyniowa, mogą być widoczne centralne strefy martwicy.

Większość przerzutów do węzłów chłonnych zawiera zwapnienia i są podobne do guza pierwotnego.

Ten sam pacjent
Cztery lata później po nowo rozpoznanych przerzutach w TK.

Zwróć uwagę na wzmocnienie hiperwaskularne w późnej fazie tętniczej.

Zespół rakowiaka

Zespół rakowiaka występuje w około 5% przypadków, gdy hormony wydzielane przez guz dostają się do krwiobiegu.
Występuje głównie u pacjentów z przerzutami do wątroby..
Objawy obejmują zaczerwienienie twarzy, biegunkę i rzadziej skurcz oskrzeli i chorobę serca..
Uszkodzenie serca to zwłóknienie zastawek serca, głównie trójdzielnej i płucnej, wywołane przez serotoninę.

Rakowiak. Zdjęcia przedstawiają guz hipernaczyniowy (czerwona strzałka) z reakcją desmoplastyczną (żółta strzałka).

Rakowiak. Masa hipernaczyniowa w późnej fazie tętniczej.

Rakowiak odnosi się do wolno rosnącego guza, który może rozwijać się niezauważony przez wiele lat..

Początkowo wyglądają jak małe formacje podśluzowe (patrz ilustracje).
Wraz ze wzrostem rakowiaka ściana gęstnieje, co ostatecznie prowadzi do jej rozprzestrzenienia się poza ścianę jelita..
Rakowiak może powodować intensywną reakcję desmoplastyczną z cofaniem pętli jelitowych i rozwojem zwłóknienia, które czasami może prowadzić do niedokrwienia jelit.
Jednak gdy rakowiak jest mały, widoczne objawy są niespecyficzne..
Może objawiać się jako mały guzek podśluzówkowy z aktywnym wzmocnieniem w fazie tętniczej (patrz zdjęcie) i czasami prowadzi do niedrożności jelit.

Guz podścieliska przewodu pokarmowego (ang. Gastrointestinal stromal tumor, GIST)

Guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego występują w 9% guzów jelita cienkiego.
Często są zlokalizowane w żołądku, a następnie z częstotliwością w jelicie czczym i krętym.
Występują rzadko w okrężnicy i odbytnicy, przełyku i wyrostku robaczkowym.

Około 20-30% guzów przewodu pokarmowego staje się złośliwych.
Nowotwór złośliwy występuje częściej w jelicie cienkim niż w żołądku.
Guzy mniejsze niż 2 cm są zwykle łagodne, podczas gdy guzy większe niż 5 cm są częściej złośliwe.
Nowotwory złośliwe przewodu pokarmowego rozwijają się głównie egzofitycznie, widoczne są w nich strefy martwicy i krwotoków, zwapnienia (po leczeniu), często tworzą przetoki.

Typowy GIST jelita krętego jako masa egzofityczna.

Typowy guz przewodu pokarmowego to egzofityczna formacja dobrze oddzielona od tkanki tłuszczowej krezki, charakteryzująca się niejednorodnym wzmocnieniem kontrastowym..
Wzrost endofityczny jest rzadki.

Niedrożność jest rzadka, ponieważ guzy żołądkowo-jelitowe nie naciekają ścian otaczających pętli jelita, w przeciwieństwie do gruczolakoraka.
W przeciwieństwie do rakowiaka, guz pierwotny jest zwykle duży.
Podobnie jak chłoniak, guz przewodu pokarmowego może powodować tętniakowe poszerzenie jelita.

Przerzuty do wątroby są zwykle hipernaczyniowe i można je przeoczyć w badaniu jednofazowym w fazie równowagi.
Przerzuty do węzłów chłonnych są zwykle niewykrywalne.
Jeśli występuje limfadenopatia, możesz zasugerować inną diagnozę.
Przerzuty do krezki i sieci są częstsze w przypadku nawrotów niż w przypadku zmiany pierwotnej.
Uważa się, że jest to spowodowane rozsiewem guza podczas operacji..
Takie przerzuty można łatwo przeoczyć, często mają w centrum obszary o zmniejszonej gęstości.

Po chemioterapii (Imatinib lub Gleevec) przerzuty do wątroby lub krezki przekształcają się w hipowaskularne lub nawet torbielowate.

Pomimo radykalnej operacji u 40-90% pacjentów dochodzi do nawrotów choroby z uszkodzeniem wątroby lub krezki.
W przypadku zmian przerzutowych przepisywany jest Glivec..

Typowy guz przewodu pokarmowego to egzofityczna formacja dobrze oddzielona od tkanki tłuszczowej krezki, charakteryzująca się niejednorodnym wzmocnieniem kontrastowym..
Wzrost endofityczny jest rzadki.

Nawrót choroby z resekowanym guzem przewodu pokarmowego w postaci hipodensyjnych przerzutów w wątrobie i dużej niejednorodnej masy w jamie brzusznej.

Diagnostyka różnicowa

Diagnostyka różnicowa guzów jelita cienkiego prowadzona jest pomiędzy licznymi chorobami zakaźnymi i zapalnymi, które powodują miejscowe zgrubienie ścian.
Częściej guzy jelita cienkiego są przerzutowe niż pierwotne złośliwe.

Przerzuty

Przerzuty do jelita cienkiego mogą być śródoperacyjne, krwiopochodne, limfogenne lub bezpośrednio rozprzestrzeniające się.

Skażenie otrzewnej występuje w 50% przypadków.

Zasadniczo pierwotnymi guzami w tym przypadku są guzy jajników, wyrostka robaczkowego i okrężnicy.
Implantacja komórek nowotworowych następuje na granicy krezki.
Przerzuty krwiopochodne są częste w raku piersi, czerniaku i raku nerkowokomórkowym.
Mogą wyglądać na polipowate i mogą powodować niedrożność.

Liczne przerzuty endofityczne u pacjenta z czerniakiem w wywiadzie.

Zdjęcia pokazują przerzuty czerniaka.
Na lewym zdjęciu wgłobienie jelita cienkiego do jelita krętego spowodowane przerzutami.
Zdjęcie po prawej stronie przedstawia wgłobienie w płaszczyźnie wieńcowej, powiększony węzeł chłonny krezki (żółta strzałka) i duże przerzuty do wątroby.

Inny pacjent z przerzutami do jelita cienkiego.
Ten pacjent ma historię raka okrężnicy i przełyku..

Pacjent ma wiele guzów endofitycznych w jelicie cienkim (żółte strzałki), które są przerzutami bez ustalonego ogniska pierwotnego.
Na uwagę zasługuje również wgłobienie (czerwona strzałka) i przerzuty do tkanek miękkich mięśnia pośladkowego dużego po lewej stronie. (niebieska strzała).

choroba Crohna

Pogrubienie ścian jelita cienkiego ze stanem zapalnym lub infekcją należy odróżnić od nowotworu złośliwego. Cechą charakterystyczną zapalenia (choroba Leśniowskiego-Crohna), z wyjątkiem proliferacji z grubymi beleczkami beleczkowymi i nadmiarem trzewnej tkanki tłuszczowej wokół jelita cienkiego i grubego (oznaka pełzającego tłuszczu), są owrzodzenia i hiperwaskularyzacja arkad naczyniowych sąsiedniej krezki (oznaka „grzebienia”).

Istnieje wyraźny związek między chorobą Leśniowskiego-Crohna a gruczolakorakiem jelita cienkiego.

Przedoperacyjna diagnostyka różnicowa tych chorób jest trudna ze względu na brak charakterystycznych cech w obrazowaniu..

Wskaźnikiem złośliwości niedrożności jelita cienkiego jest brak odpowiedzi na terapię lekową..

Historia resekcji kątnicy i jelita czczego. Miejscowe pogrubienie ściany jelita czczego wzmocnione kontrastem w chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Wieloogniskowa zmiana w chorobie Leśniowskiego-Crohna (wskazana strzałkami).

Aktywna choroba Leśniowskiego-Crohna.
Wydłużony odcinek jelita czczego z pogrubionymi ścianami, objawem „grzebienia” i przezściennym wzmocnieniem kontrastu.

Stwardniające lub włókniejące zapalenie krezki jelit

Stwardniające lub włókniejące zapalenie krezki rozwija się w krezce i może naśladować guzy podobne do rakowiaków.
W takich przypadkach stwardniające zapalenie krezki można odróżnić na podstawie „pierścienia tłuszczowego”, który otacza naczynia krezki..

Desmoid

Desmoid (agresywna włókniakowatość) jest rzadkim, łagodnym guzem tkanki łącznej.
Jest to pierwotny guz krezki i może symulować złośliwe guzy jelita i krezki.
Desmoid może występować sporadycznie, ale może być składnikiem zespołu Gardnera.
Często istnieje historia operacji brzucha.
Desmoid odnosi się do guzów, które nie dają przerzutów, ale mają skłonność do nawrotów.
Nieradykalne leczenie chirurgiczne przyczynia się do wysokiego wskaźnika nawrotów.

Desmoida krezkowa zwykle ma minimalne wzmocnienie kontrastu.
Naczynia jelita cienkiego i krezki są rozchylone lub zarośnięte desmoidem.
Ponieważ guz ten ma bardzo gęstą strukturę, biopsja przezskórna może być trudna..

Gruczolak

Gruczolak jest opcjonalnym przedrakiem i może być uszypułowaną masą polipowatą, krótką masą szypułkową i osiadłą masą związaną z błoną śluzową.
Masa charakteryzuje się jednorodnym skurczem i zwykle nie powoduje zatykania.
Rozprzestrzenianie się poza warstwę surowiczą wskazuje na złośliwą degenerację.

Ten przykład przedstawia pacjentkę z zespołem Peitza-Jeghersa, z wieloma polipami, zlokalizowanymi głównie w jelicie czczym..

Polipowatość jelit

Polipowatość jelit dzieli się na następujące główne kategorie: rodzinna polipowatość gruczolakowata (na przykład zespół Gardnera), polipowatość hamartoma (na przykład zespół Peitza-Jegersa) i inne / inne, rzadsze zespoły polipowatości.
Pacjenci z tymi zespołami często mają liczne polipy jelita cienkiego..
Duże polipy mogą przez złośliwość naśladować pierwotny guz jelita cienkiego.

Pacjent z zespołem Peutza-Jeghersa z polipem jelita krętego powodującym niedrożność jelit.

Zdjęcia przedstawiają pacjenta z zespołem Peitza-Jeghersa z wieloma polipami jelita czczego.

Duży polip tego pacjenta został usunięty endoskopowo..

Naczyniak

Większość naczyniaków śródmiąższowych jest zlokalizowana w jelicie czczym.

Mogą być uszypułowane lub o szerokiej podstawie i charakteryzują się wzmocnieniem lacunarnego kontrastu w fazie tętniczej, jednorodnym w opóźnionym.

Potwierdzony patomorfologicznie naczyniak krwionośny: W obrazach T1 FS po kontrastowaniu czołowym i obrazach T2 w koronach czołowych widoczne są dobrze wzmocnione odgraniczone masy endofityczne.

Mięśniak gładkokomórkowy

Mięśniaki gładkokomórkowe są rzadkimi łagodnymi guzami mezenchymalnymi.
Mogą być zlokalizowane podśluzówkowo, podskórnie.
Dobra jakość charakteryzuje się wyraźnymi i równymi konturami, jednorodną strukturą i jednolitym wzmocnieniem kontrastu.

Tłuszczak

Guz o dobrze obramowanej powierzchni, składający się z tkanki tłuszczowej.
Liposarcomy jelita cienkiego są niezwykle rzadkie.

TK pokazuje tworzenie się gęstości tłuszczu w okolicy zgięcia dwunastnicy i jelita czczego.
Sygnał MR o niskiej intensywności z tworzenia się na tłuszczach T2 (prawy dolny obraz).
Zdjęcie endoskopowe tłuszczaka (prawy górny obraz).

Niedokrwienie krezki

Oznaka celu w okolicy niedokrwionego odcinka jelita cienkiego.
Zwróć uwagę na obrzęk krezki i wodobrzusze.

Znak celu
Obrzęk podśluzówkowy ze wzmocnieniem kontrastowym błon śluzowych i surowiczych.
Jest to oznaka nienowotworowych, „łagodnych” procesów: zapalenia, niedokrwienia lub popromiennego zapalenia jelit.

Zapalenie kątnicze

Docelowy objaw u pacjenta z neutropenicznym zapaleniem jelit i posocznicą.

Neutropeniczne zapalenie jelita grubego jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu, charakteryzującym się procesem zapalnym, który może przekształcić się w martwicę, częściej występuje u chorych na białaczkę i objawia się uszkodzeniem błony śluzowej podczas leczenia cytostatykami (8).
„Typhlitis” (z greckiego „typhlon”, cecum) - neutropeniczne zapalenie jelit w okolicy krętniczo-kątniczej, preferujemy szersze określenie „neutropeniczne zapalenie jelit”, ponieważ w procesie tym często uczestniczą również inne części jelita cienkiego / grubego.

Technika i metodologia badań

Guzy jelita cienkiego można zobaczyć w rutynowej tomografii komputerowej jamy brzusznej u pacjentów z niespecyficznymi objawami.

Jeśli jednak podejrzewa się klinicznie guz jelita cienkiego, a rutynowa tomografia komputerowa nie wykrywa zmian, należy wykonać enterografię CT lub MRI..
Obie metody mają dobrą dokładność w diagnostyce guzów jelita cienkiego.
Wybór metodologii zależy głównie od przeszkolenia personelu.
Preferujemy enterografię MR jako metodę badania bez ekspozycji na promieniowanie, w której guzy są dobrze uwidocznione w pętlach jelitowych.

Środkiem kontrastowym do enterografii MR i CT jest woda lub metyloceluloza, które mają niskie natężenie sygnału MR w obrazach T1-zależnych i wysokie w obrazach T2-zależnych..

Tutaj pokazano T2-VI i T1-VI z redukcją tłuszczu.
Zwróć uwagę, że jelito cienkie jest dobrze rozdęte.

Średnica światła musi wynosić ≥ 2 cm.
Grubość ścianki> 3 mm jest uważana za patologiczną.

Zapadnięte pętle jelita cienkiego mogą symulować pogrubienie ścian i nieprawidłowe wzmocnienie kontrastu.

W T1-VI zapadły się pętle jelita czczego.
W efekcie następuje pogrubienie ściany i charakterystyczny wzrost.
W T2-VI podczas tego samego badania segment ten jest odpowiednio rozciągnięty.

PET-TK nie jest metodą z wyboru, ale można ją stosować do niejednoznacznych wyników CT / MRI lub do poszukiwania odległych przerzutów.

Artykuły O Białaczce