Nabłonek gruczołu łzowego jest źródłem kilku różnych nowotworów złośliwych. Rak gruczołowy stanowi ponad 60% przypadków złośliwych guzów nabłonkowych gruczołu łzowego (1-41). W własnej serii 1264 obserwowanych kolejno wolumetrycznych zmian oczodołu 14 przypadków raka gruczołowego stanowiło 12% ze 114 nowotworów gruczołów łzowych i 1% wszystkich nowotworów oczodołu (1).

Chociaż guz ten jest rzadki, poświęcono mu szczególną uwagę w literaturze ze względu na jego złośliwość. Średni wiek chorych w momencie wystąpienia choroby wynosił 40 lat, ale występuje charakterystyczny dwufazowy wzrost zapadalności na chorobę w pierwszej i czwartej dekadzie życia, kilka przypadków guza obserwowano u pacjentów w pierwszej dekadzie życia (4-10). Uważa się, że u młodych pacjentów guz ten ma korzystniejsze rokowanie (9).

a) Obraz kliniczny. Podobnie jak inne guzy gruczołu łzowego, rak gruczołowy powoduje postępujące wytrzeszcz gałki ocznej oraz przemieszczenie gałki ocznej w dół i do środka. W przeciwieństwie do łagodnych guzów gruczołu łzowego rak gruczołowy ma szybszy początek i progresję. W prawie połowie przypadków rozwojowi guza towarzyszy ból związany z jego zdolnością do inwazji nerwów..

Hypeestezja policzka i okolicy okołogałkowej po stronie dotkniętej chorobą wskazuje na zajęcie pni nerwowych przez guz, dlatego u wszystkich chorych z podejrzeniem raka gruczołowo-torbielowatego należy zbadać wrażliwość skórną. Znane są wyjątkowo rzadkie przypadki rozwoju raka gruczołowego w części nosowej oczodołu poza głównym gruczołem łzowym. Taki guz może rozwinąć się z wrodzonego ektopowego gruczołu łzowego lub z tkanki dodatkowych gruczołów łzowych sklepienia spojówki (32,34).

Rak gruczołowy gruczołu łzowego

Rak gruczołowy gruczołu łzowego: AGRESYWNY PRZEPŁYW. PRZYKŁAD KORELACJI KLINICZNO-PATOLOGICZNEJ

Rak gruczołowy gruczołu łzowego: wczesna diagnostyka radioterapii i brachyterapia

Rak gruczołowy gruczołu łzowego: rozwój guza u dziecka

Rak gruczołowy gruczołu łzowego dotyczy zarówno dorosłych, jak i małych dzieci. Opisano korelację kliniczno-patologiczną oraz leczenie nowotworu u dziewięcioletniego chłopca. Leczenie polegało na wycięciu guza, a następnie brachyterapii.

Minimalne przesunięcie lewej gałki ocznej w dół u 9-letniego chłopca, który skarżył się na bóle głowy. CT, projekcja osiowa: określa się formację wolumetryczną, która rozwinęła się w dole gruczołu łzowego. Woronalna tomografia komputerowa: następuje tworzenie się dołu kostnego spowodowanego guzem. Zdjęcie to wzbudziło podejrzenia co do obecności u pacjenta łagodnego nowotworu, np. Torbieli skórnej. Macrodrug. Nowotwór wygląda jak cysta z żółtą zawartością pośrodku; podobny obraz obserwuje się w przypadku cyst skórnych. Badanie histologiczne ujawnia obraz „sera szwajcarskiego” charakterystyczny dla raka gruczołowego (hematoksylina-eozyna, x100). W skrawkach zamrożonych nie wykryto resztkowego guza oczodołu, ostrość wzroku była prawidłowa, brachyterapię wykonano aplikatorem. Pokazano aktywny aplikator z trzonkami I-125 i złotą tarczą umieszczoną na twardówce w celu ochrony gałki ocznej. Około 12 lat później pacjent zmarł z powodu rozsianego guza Wilmsa.

Rak adenocystic: nietypowa lokalizacja w części nosowej oczodołu

W rzadkich przypadkach rak gruczołowaty jest zlokalizowany w oczodole poza gruczołem łzowym. Etiologia takich guzów jest niejasna, być może powstają z ektopowego gruczołu łzowego. Ten przypadek jest zilustrowany poniżej..

Osiowy tomogram komputerowy 27-letniego mężczyzny: w przedniej części oczodołu, po stronie nosa, określa się zaokrągloną masę. W innym szpitalu pacjent został poddany częściowej biopsji i rozpoznano u niego raka gruczołowego. Dwa tygodnie później osiowy rezonans magnetyczny nosa oczodołu ujawnił kontrastową tkankę odpowiadającą przetrwałemu guzowi. Podczas badania zamrożonych skrawków zdiagnozowano rozlany guz oczodołu, leżący oddzielnie od wyraźnie odgraniczonej formacji wolumetrycznej; orbita została wytrzeszczona z zachowanymi powiekami. Histologiczny wycinek tkanek usuniętych podczas wytrzewienia: określa się raka gruczołowego sąsiadującego z blokiem mięśnia skośnego górnego (hematoksylina-eozyna, x100). Materiał histologiczny raka gruczołowego (hematoksylina-eozyna, x150). Materiał histologiczny raka gruczołowego (hematoksylina-eozyna, x200). Wygląd pacjenta po wytrzewieniu z zachowaniem powiek: obserwuje się dobre gojenie się ran. Pacjent odmówił noszenia protezy.

b) Diagnostyka. Wstępne rozpoznanie raka gruczołowego gruczołu łzowego opiera się na opisanych powyżej objawach. Diagnoza jest następnie potwierdzana za pomocą CT i MRI. W TK zwykle określa się zaokrągloną lub wydłużoną masę tkanki miękkiej, czasami z nierównymi krawędziami. W dużych i bardziej agresywnych nowotworach obserwuje się erozję kości.

Ogniska zwapnienia w tkance guza są charakterystyczne dla guzów złośliwych gruczołu łzowego, ale nie są patognomoniczne. Te same zwapnienia obserwuje się niekiedy w naczyniakach naskórkowych i torbieli dermoidalnych (35). W rezonansie magnetycznym z reguły słaby lub izo-intensywny sygnał jest rejestrowany na tomogramach ważonych T1, sygnał hiperintensywny na tomogramach ważonych T2 i umiarkowane wzmocnienie sygnału podczas kontrastowania.

c) Anatomia patologiczna. W badaniu histologicznym raka gruczołowego można wykryć kilka różnych wzorców (21-24,29). Najbardziej znany jest tak zwany wzór „sera szwajcarskiego”, w którym typowe miejsca torbielowate pokryte są komórkami złośliwymi. Podaje się, że model bazaloidalny ma najmniej korzystne rokowanie (23). Opublikowano obszerne przeglądy, które szczegółowo omawiają strukturę histologiczną raka gruczołowego (21-29).

d) Leczenie. Jeśli rak gruczołowy gruczołu łzowego jest wyraźnie odgraniczony i ma niewielkie rozmiary, można go usunąć w stanie nienaruszonym. W przypadku większego guza, który wykracza poza własną torebkę, wykonuje się biopsję z usuniętą dużą ilością tkanki, a po potwierdzeniu diagnozy na stałych przekrojach histologicznych z reguły wytrzewia się oczodół z usunięciem chorej kości. W zaawansowanych przypadkach podaje się uzupełniającą radioterapię i chemioterapię.

W jednej serii obserwacji wykonano chemioterapię nieadiuwantową w celu zmniejszenia guza, co znacznie zmniejszyło prawdopodobieństwo nawrotu i przerzutów (14,15). W innej serii obserwacji zastosowano dodatkową brachyterapię z użyciem odwróconego aplikatora radioaktywnego w przypadku minimalnego makroskopowego lub mikroskopowego guza resztkowego (16).

Rokowanie w tej złośliwej chorobie jest stosunkowo złe (10,36,37). Jest prawdopodobne, że w przyszłości wczesne wykrycie guza za pomocą TK lub MRI zwiększy skuteczność leczenia i poprawi rokowanie.

e) Lista wykorzystanej literatury:
1. Shields JA, Shields CL, Scartozzi R. Badanie 1264 pacjentów z guzami oczodołu i zmianami symulacyjnymi: Wykład Montgomery z 2002 r., Część 1. Okulistyka 2004; 111: 997-1008.
2. Shields JA, Bakewell B, Augsburger JJ i wsp. Masy orbitalne zajmujące przestrzeń u dzieci: przegląd 250 kolejnych biopsji. Okulistyka 1986; 93: 379-384.
3. Reese AB. Rozszerzające się uszkodzenia orbity (wykład Bowmana). Trans Ophthalmol Soc UK 1971; 91: 85–104.
4. Shields CL, Shields JA, Eagle RC i wsp. Przegląd kliniczno-patologiczny 142 przypadków zmian w gruczołach łzowych. Ophthalmology 1989; 96: 431-435.
5. Shields, JA, Shields CL, Epstein J i in. Pierwotne nowotwory nabłonkowe gruczołu łzowego. Wykład Ramona L. Fonta z 2003 r. Ophthalmic Plast Reconstr Surg 2004; 20: 10-21.
6. Andrew NH, McNab AA, Selva D. Przegląd 268 biopsji gruczołów łzowych w kohorcie australijskiej. Clin Experiment Ophthalmol 2015; 43 (1): 5-11.
7. Wright JE, Stewart WB, Krohel GB. Obraz kliniczny i leczenie guzów gruczołu łzowego. Br J Ophthalmol 1979; 63: 600–606.
8. Wright JE. czynniki wpływające na przeżycie pacjentów z guzami gruczołu łzowego. Can J Ophthalmol 1982; 17: 3-9.
9. Tellado MV, McLean IW, Specht CS i in. Raki gruczołowo-torbielowate gruczołu łzowego u dzieci i młodzieży. Okulistyka 1997; 104: 1622-1625.
10. Esmaeli B, Ahmadi MA, Youssef A i in. Wyniki u pacjentów z rakiem gruczołowo-torbielowatym gruczołu łzowego. Ophthal Plast Reconstr Surg 2004; 20: 22-26.
11. Jakobiec FA, Trokel SL, Abbott GF i in. Łączona kliniczna i komputerowa diagnostyka tomograficzna pierwotnych zmian w jamie łzowej. Am J Ophthalmol 1982; 94: 785-807.
12. Font RI 'Patipa M, Rosenbaum PS, et al. Korelacja cech tomografii komputerowej i histopatologicznej w złośliwej transformacji łagodnego guza mieszanego gruczołu łzowego. Surv Ophthalmol 1990; 34: 449–452.
13. Gunduz K, Shields CL, Gunalp I i ​​wsp. Rezonans magnetyczny jednostronnych zmian w gruczołach łzowych. Graefes Arch Clin Exp Ophthalmol 2003; 241: 907-913.
14. Tse DT, Benedetto P, Dubovy S i in. Analiza kliniczna wpływu dotętniczej cytoredukcyjnej chemioterapii w leczeniu raka gruczołowo-torbielowatego gruczołu łzowego. Am I Ophthalmol 2006; 141 (1): 44–53.
15. Tse DT, Kossler AL, Feuer WJ i in. Długoterminowe wyniki neoadiuwantowej cytoredukcyjnej chemioterapii dotętniczej z powodu raka gruczołowo-torbielowatego gruczołu łzowego. Okulistyka 2013; 120 (7): 1313-1323.
16. Shields JA, Shields CL, Freire JE i wsp. Radioterapia płytki nazębnej wybranych nowotworów oczodołu: obserwacje wstępne: Wykład Montgomery z 2002 r., Część 2. Ophthal Plast Reconstr Surg 2003; 19: 91-95.
17. Gensheimer MF, Rainey D, Douglas JG i in. Radioterapia neutronowa w raku gruczołowo-torbielowatym gruczołu łzowego. Ophthal Plast Reconstr Surg 2013; 29 (4): 256-260.
18. Lewis KT, Kim D, Chan WF i in. Zachowawcze leczenie raka gruczołowo-torbielowatego z radioterapią blaszkową: opis przypadku. Ophthal Plast Reconstr Surg 2010; 26 (2): 131 133.
19. Esmaeli B, Golio D, Kies M i wsp. Leczenie chirurgiczne miejscowo zaawansowanego raka gruczołowo-torbielowatego gruczołu łzowego. Ophthal Plast Reconstr Surg 2006; 22 (5): 366-370.
20. Shields (A, Shields CL, Demirci H, et al. Doświadczenie z wytrzewieniem oczodołowym oszczędzającym powieki. The 2000 Tullos O. Coston Lecture. Ophthal Plast Reconstr Surg 2001; 17: 355-361.
21. Font RL, Gamel J W. Epithelial tumors of the lacrimal gland: an analysis of 265 case. W: Jakobiec FA, red. Guzy oka i przydatków. Birmingham, AL: Ausculapius; 1978: 787-805.
22. Czcionka RL, Gamel JW. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego. Badanie kliniczno-patologiczne 79 przypadków. W: Nicholson DH, wyd. Aktualizacja patologii oka. Nowy Jork: Masson; 1980: 277-283.
23. Lee DA, Campbell RJ, Waller RR i wsp. Badanie kliniczno-patologiczne pierwotnego raka gruczołowo-torbielowatego gruczołu łzowego. Okulistyka 1985; 92: 128-134.
24. Gamel JW, Font RL. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego. Kliniczne znaczenie podstawowego obrazu histologicznego. Hum Pathol 1982; 13: 219-225.
25. Mendoza PR, Jakobiec FA, Krane JF. Immunohistochemiczne cechy guzów nabłonka gruczołu łzowego. Am J Ophthalmol 2013; 156 (6): 1147-1158.
26. Biała VA. Aktualizacja dotycząca nowotworów gruczołów łzowych: interesująca patologia molekularna. Saudi J Ophthalmol 2012; 26: 133-135.
27. Von Holstein SL. Guzy gruczołu łzowego. Charakterystyka epidemiologiczna, kliniczna i genetyczna. Acta Ophthalmol 2013; 6: 1-28.
28. Von Holstein SL, Fehr A, Persson M i in. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego: aktywacja genu MYB, zaburzenia równowagi genomowej i charakterystyka kliniczna. Ophthalmology 2013; 120 (10): 2130-2138.
29. Chawla B, Kashyap S, Sen S i wsp. Przegląd kliniczno-patologiczny guzów nabłonkowych gruczołu łzowego. Ophthal Plast Reconstr Surg 2013; 29: 440–445.
30. Dagher G, Anderson RL, Ossoinig KC i in. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego u dziecka. Arch Ophthalmol 1980; 98: 1098-1100.
31. Shields JA, Shields CL, Eagle RC Jr i wsp. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego imitujący torbiel skórną u 9-letniego dziecka. Arch Ophthalmol 1998; 116: 1673-1676.
32. Shields JA, Shields CL, Eagle RC Jr i wsp. Rak gruczołowo-torbielowaty powstający w oczodole nosa. Am J Ophthalmol 1997; 123: 398-399.
33. Kiratli H, Bilgic S. Nietypowy przebieg kliniczny raka gruczołowo-torbielowatego gruczołu łzowego. Orbit 1999; 18: 197-201.
34. Duke TG, Fahy GT, Brown LJ. Rak gruczołowo-torbielowaty sklepienia nadnosowego spojówki. Orbit 2000; 19: 31-35.
35. Karatza E, Shields CL, Shields JA i in. Zwapniona torbiel oczodołu u osoby dorosłej, symulująca złośliwy guz gruczołu łzowego. Ophthal Plast Reconstr Surg 2004; 20: 397-399.
36. Henderson JW. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego, czy istnieje lekarstwo? Trans Am Ophthalmol Soc 1987; 85: 312-319.
37. Bartley GB, Harris GJ. Rak gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego: czy istnieje lekarstwo. jeszcze? Ophthal Plast Reconstr Surg 2002; 18: 315-318.
38. Friedrich RE, Bleckmann V. Rak gruczołowo-torbielowaty pochodzenia ślinowego i łzowego: lokalizacja, klasyfikacja, kliniczna korelacja patologiczna, wyniki leczenia i kontrola długoterminowa u 84 pacjentów. Anticancer Res 2003; 23: 931-940.
39. Meldrum ML, Tse DT, Benedetto P. Neoadiuwantowa chemioterapia wewnątrzarotkowa w leczeniu zaawansowanego raka gruczołowego gruczołu łzowego. Arch Ophthalmol 1998; 116: 315-321.
40. Walsh RD, Vagefi MR, McClelland CM, et al. Pierwotny rak gruczołowo-torbielowaty wierzchołka oczodołu. Ophthal Plast reconstr Surg 2013; 29 (1): e33-e35.
41. Ali MJ, Honavar SG, Naik MN i in. Pierwotny rak gruczołowo-torbielowaty: niezwykle rzadki guz powieki. Ophthal Plast Reconstr Surg 2012; 28 (2): e35-e36.

Wydawca: Iskander Milevski. Data publikacji: 27.5.2018

Guz ślinianki - objawy, przyczyny i leczenie

Rak ślinianki jest rzadką chorobą onkologiczną charakteryzującą się rozwojem złośliwych form w dużych gruczołach ślinowych (podżuchwowych, przyusznych, podjęzykowych) lub małych (językowych, wargowych, podniebiennych, policzkowych, trzonowych). Choroba ta charakteryzuje się powolną dynamiką i hematogennymi przerzutami..

Potwierdzenie diagnozy w szpitalu Jusupow następuje po dokładnym zbadaniu przez onkologa z wykorzystaniem dodatkowych rodzajów diagnostyki - CT, PET-CT, MRI i biopsji tkanki. Leczenie jest ustalane indywidualnie na podstawie wyników badań pacjentów.

Guz ślinianki przyusznej - przyczyny rozwoju

Przyczyny rozwoju raka gruczołu ślinowego nie zostały jeszcze dokładnie ustalone. Za główne czynniki ich występowania uważa się niekorzystny wpływ środowiska, nadmierne nasłonecznienie, choroby zakaźne i zapalne ślinianek, określone nawyki żywieniowe, a także palenie. Czynnikiem, który ma najbardziej negatywny wpływ, jest promieniowanie w każdym z jego objawów - radioterapia, powtarzane badanie rentgenowskie, mieszkanie w obszarze o zwiększonym napromieniowaniu itp. Istnieje również związek z zawodowym zajęciem osoby, ponieważ guz gruczołu ślinowego najczęściej pojawia się u pracowników azbestowych. kopalnie, zakłady metalurgiczne, zakłady samochodowe i drzewne. Wynika to z ciągłego kontaktu osób wykonujących te zawody z niebezpiecznymi czynnikami rakotwórczymi - ołowiem, związkami chromu, krzemu, azbestu itp. Wysokie prawdopodobieństwo zachorowania na raka istnieje również u pacjentów, którzy w przeszłości chorowali na świnkę. Czynnik palenia dzisiaj jest kontrowersyjny, ponieważ niektórzy naukowcy uważają, że wpływa on na rozwój niektórych typów raka gruczołów ślinowych, podczas gdy inni zaprzeczają powiązaniu tego złego nawyku z guzami gruczołu ślinowego. Zachowania żywieniowe mogą negatywnie wpływać na rozwój procesów onkologicznych w organizmie człowieka, pod warunkiem, że nie ma wystarczającego spożycia błonnika roślinnego, żółtych i czerwonych owoców i warzyw, zieleni oraz nadmiernego spożycia cholesterolu.

Nowotwór ślinianki przyusznej - objawy

Guz ślinianki przyusznej w początkowych stadiach może przebiegać prawie bezobjawowo. Nieuzasadniona suchość w ustach lub odwrotnie, nadmierne wydzielanie śliny może stać się pierwszymi świadkami choroby. Dalszą dynamikę choroby często charakteryzują następujące objawy kliniczne:

  • drętwienie twarzy lub jej części w okolicy gruczołów ślinowych;
  • obrzęk, bolesny guzek szyi, ust lub szczęki;
  • ból podczas połykania;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • zawroty głowy;
  • dyskomfort podczas otwierania ust;
  • ból mięśni lub letarg (niedowład) w określonym obszarze twarzy.

Jednak objawy te mogą również wskazywać na występowanie innych łagodnych nowotworów, na przykład torbieli gruczołu ślinowego. Jeśli zauważysz jeden lub więcej z powyższych objawów, powinieneś skonsultować się z wykwalifikowanym lekarzem w celu postawienia diagnozy. Onkolodzy szpitala w Jusupowie, dzięki swojemu profesjonalizmowi i bogatemu doświadczeniu w pracy z pacjentami w różnym wieku, kompetentnie przepisują leczenie i wszystkie niezbędne środki diagnostyczne.

Rak ślinianki przyusznej (ICD 10) - klasyfikacja guzów

Wszystkie guzy gruczołów ślinowych są podzielone na trzy główne grupy:

  • złośliwy - mięsak, gruczolakorak ślinianek, rak gruczołu ślinowego, gruczolakorak ślinianki przyusznej, guzy przerzutowe i złośliwe;
  • łagodne - guzy nienabłonkowe (naczyniaki, chondromy, włókniaki, tłuszczaki, chłoniak ślinianek, nerwiaki) i nabłonkowe (gruczolaki, gruczolaki, guzy mieszane);
  • miejscowo niszczące - guz śluzowo-naskórkowy ślinianki przyusznej, cylindroma, guzy zrazikowate.

Lekarze klasyfikują etapy raka gruczołu ślinowego zgodnie z systemem TNM:

  • T0 - brak nowotworu ślinianki;
  • T1 - guz jest obecny, jego średnica jest mniejsza niż 2 cm i nie jest zlokalizowany tylko w obrębie gruczołu;
  • T2 - średnica guza do 4 cm, lokalizacja - w obrębie ślinianki;
  • T3 - nowotwór o średnicy do 6 cm, nie rozprzestrzenia się ani nie rozprzestrzenia bez zajęcia nerwu twarzowego;
  • T4 - guz osiąga średnicę powyżej 6-7 cm i rozprzestrzenia się na nerw twarzowy i podstawę czaszki;
  • N0 - guz bez przerzutów do lokalnych węzłów chłonnych;
  • N1 - przerzuty występują w jednym sąsiednim węźle chłonnym;
  • N2 - przerzuty występują w kilku węzłach chłonnych, średnica - do 6 cm;
  • N3 - przerzuty dotyczą kilku węzłów chłonnych o średnicy powyżej 6-7 cm;
  • M0 - brak odległych przerzutów;
  • M1 - obecne odległe przerzuty.

Etapy raka są określane przez szereg środków diagnostycznych, które umożliwiają kompleksowe badanie procesu nowotworowego i wybór najbardziej odpowiedniego leczenia.

Rak gruczołowy gruczołu ślinowego - diagnostyka i leczenie

Najdokładniejszą diagnozę można ustalić po szczegółowym badaniu przez onkologa w szpitalu Jusupow, a także na podstawie niektórych badań. Środki diagnostyczne przepisane w przypadku podejrzenia raka gruczołu ślinowego to:

  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Zasada tej procedury polega na działaniu pola magnetycznego i fal radiowych na wizualizację obrazów tkanek miękkich, kości i narządów wewnętrznych. MRI jest całkowicie bezbolesną i bezpieczną metodą badania i jest szeroko stosowana do sprawdzania lub potwierdzania rozpoznania raka ślinianki;
  • Ultradźwięk. Badanie ultrasonograficzne jest pierwszym badaniem, które onkolog przepisuje w przypadku podejrzenia raka gruczołu ślinowego. Badanie ultrasonograficzne pomaga określić rozmiar, średnicę i dokładną lokalizację zmiany. Podczas badania często wykonuje się biopsję guza;
  • otwarta biopsja. Taki środek diagnostyczny jest rzadko wykonywany, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia nerwu twarzowego, a także z powodu prawdopodobieństwa uszkodzenia zdrowych obszarów skóry poprzez rozprzestrzenianie się złośliwego procesu;
  • Tomografia komputerowa. Ta metoda badania pozwala na wizualizację trójwymiarowego obrazu narządów wewnętrznych lub innych części ciała. CT jest szeroko stosowany do badania dużej liczby chorób, w tym onkologicznych, zarówno do badania wstępnego, jak i do śledzenia dynamiki choroby.

Wyposażenie techniczne szpitala w Jusupowie pozwala na wykonanie dowolnego pomiaru diagnostycznego z maksymalną dokładnością. Pacjenci szpitala w Jusupowie mogą liczyć na wysokiej jakości i kompetentną interpretację wyników badań, a także na dalsze zalecenie leczenia - operacyjnego lub zachowawczego.

Guz ślinianki przyusznej: leczenie bez operacji w szpitalu Jusupow

Rokowanie w przypadku guza gruczołu ślinowego zależy całkowicie od indywidualnego obrazu klinicznego pacjenta. Z reguły jest bardziej korzystny dla kobiet..

Łagodne nowotwory podlegają chirurgicznemu usunięciu. Interwencja chirurgiczna guzów ślinianek przyusznych wiąże się z ryzykiem urazu nerwu twarzowego, dlatego zarówno proces operacji, jak i okres rehabilitacji wymagają starannego monitorowania przez onkologa. Możliwe powikłania pooperacyjne to porażenie lub niedowład mięśni twarzy, a także występowanie przetok pooperacyjnych.

Rak ślinianki najczęściej obejmuje leczenie skojarzone - zabieg chirurgiczny połączony z radioterapią. Chemioterapia guzów gruczołów ślinowych jest stosowana niezwykle rzadko, ponieważ w tym przypadku jest nieskuteczna.

Doświadczeni onkolodzy, których profesjonalizm wielokrotnie potwierdzały światowe certyfikaty i dyplomy, leczą raka gruczołu ślinowego w Szpitalu Jusupow. Nasi lekarze corocznie przechodzą zaawansowane szkolenia, co pozwala nam stosować w praktyce lekarskiej tylko najnowocześniejsze i najbardziej efektywne metody. Leki stosowane w ścianach szpitala lub przepisywane w trakcie leczenia są bezpieczne i najbardziej skuteczne.

Aby umówić się na konsultację z onkologiem w Szpitalu Jusupow, należy skontaktować się telefonicznie lub napisać do lekarza koordynującego na naszej stronie internetowej.

Jakie jest zagrożenie rakiem gruczołowym?

Rak gruczołowy jest rzadką chorobą, która jest nowotworem złośliwym. Najczęściej atakuje gruczoły ślinowe i tchawicę. Choroba charakteryzuje się agresywnym przebiegiem i szybkimi przerzutami. Aby rokowanie było jak najbardziej pozytywne, rak powinien zostać wykryty na początkowych etapach..

Zadowolony
  1. Co to jest
  2. Klasyfikacja
  3. Powody
  4. Objawy
  5. Diagnostyka
  6. Leczenie
  7. Komplikacje
  8. Prognoza

Co to jest

Rzadko rozpoznaje się raka gruczołowego. Przede wszystkim patologia dotyczy gruczołów ślinowych lub tchawicy..

W niektórych przypadkach jest zlokalizowany w innych miejscach - w gruczołach mlecznych, na skórze i innych narządach. Rak tego typu jest bardzo specyficzny. Wynika to z faktu, że komórki nabłonkowe rozmnażają się i powiększają chaotycznie. Również w tym czasie powstają tak zwane sznury, których nie widać gołym okiem..

Jedną z głównych cech tej patologii jest niski stopień zróżnicowania. Dlatego występuje agresywny przebieg choroby..

Nowotwór szybko powiększa się, a następnie zaczyna wpływać na sąsiednie tkanki. Przerzuty do węzłów chłonnych mogą pojawić się nawet we wczesnych stadiach.

Klasyfikacja

Wszystkie guzy są podzielone na 33 główne grupy - łagodne, złośliwe i miejscowo niszczące. W przypadku wykrycia złośliwego nowotworu są one również klasyfikowane według stadium w zależności od stopnia zaawansowania i rozprzestrzeniania się..

Rak adenocystyczny odnosi się do nowotworów złośliwych. Według klasyfikacji WHO, rak gruczołowy należy do grupy złośliwych guzów nabłonkowych. Ta forma nie ma znaków charakterystycznych dla innych postaci raka..

Powody

Dokładne przyczyny pojawienia się raka adenocystycznego nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Ale są czynniki prowokujące, które znacznie zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju onkologii..

Obejmują one:

  1. Niezbilansowana dieta. Dotyczy to przede wszystkim produktów zawierających czynniki rakotwórcze. Często są przyczyną uszkodzeń DNA..
  2. Narażenie na promieniowanie i chemikalia.
  3. Złe nawyki. Jest to szczególnie ważne w przypadku palenia i picia.
  4. Dziedziczna predyspozycja. Czynnik genetyczny jest jednym z najważniejszych. Jeśli dana osoba znajduje się w tej grupie, prawdopodobieństwo rozwoju onkologii jest o 20% wyższe.
  5. Częsty stres i wyczerpanie nerwowe. Stres nie wpływa bezpośrednio na rozwój guza, ale przy częstej depresji funkcje ochronne organizmu są znacznie osłabione.
  6. Osłabione funkcje odpornościowe organizmu.
  7. Choroby wirusowe.
W tym temacie
    • Generał

Co to jest badanie onkologiczne

  • Natalia Gennadievna Butsyk
  • 6 grudnia 2019 r.

Jeśli weźmiesz pod uwagę wszystkie powyższe czynniki, możesz zmniejszyć prawdopodobieństwo nowotworów złośliwych. Jeśli jednak dana osoba ma predyspozycje dziedziczne, w każdym przypadku może dojść do naruszenia struktury jego DNA..

Wiek odgrywa w tym szczególną rolę. Im starsza osoba, tym bardziej osłabia się funkcjonowanie jego układu odpornościowego..

Objawy

We wczesnych stadiach rak adenocysty nie ma zauważalnych objawów, dlatego pacjenci najczęściej trafiają do placówki medycznej na późniejszym etapie. Nasilenie objawów zależy od stadium raka.

Możliwe objawy raka obejmują:

  1. Zmniejszona zdolność do pracy i zwiększone zmęczenie.
  2. Podwyższona temperatura ciała.
  3. Bóle głowy i zawroty głowy.
  4. Zmniejszony apetyt.
  5. Utrata masy ciała, której nie można przypisać innym przyczynom.
  6. Obecność nowotworu podobnego do guza. W miarę postępu staje się widoczny gołym okiem.
  7. Problemy z jedzeniem, takie jak trudności w połykaniu.
  8. Trwały katar.
  9. Trudności w oddychaniu przez nos.
  10. Wady mimiki.

Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem na początku, nawet nie najbardziej oczywistych oznak procesu onkologicznego, ponieważ w ostatnich stadiach rak gruczołowy jest trudny do leczenia.

Diagnostyka

W celu potwierdzenia diagnozy konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania. Pierwszym krokiem jest osobiste badanie przez lekarza.

Z reguły przy badaniu palpacyjnym guz jest wykrywany tylko w późniejszych etapach. Ponadto podczas wstępnego badania pacjent musi przejść testy laboratoryjne. Ich wskaźniki mogą wskazywać na obecność stanu zapalnego w organizmie, ale aby zrozumieć, czy guz jest złośliwy, potrzebne są inne środki diagnostyczne..

Prześwietlenie jest obowiązkowym krokiem. Pomaga zrozumieć nie tylko, jaka jest natura nowotworu, ale także czy ma wpływ na pobliskie tkanki.

Potrzebna jest również biopsja. Jest to badanie histologiczne tkanki. Niemożliwe jest przepisanie prawidłowego przebiegu leczenia bez biopsji..

Nie zawsze wykonuje się USG i MRI. Ultradźwięki pomagają określić granice guza, a także to, czy ma on własny przepływ krwi.

Leczenie

Istnieje kilka opcji leczenia. Może to być radioterapia, chemioterapia lub operacja..

Nierzadko techniki te się uzupełniają. Interwencja chirurgiczna przeprowadzana jest głównie na początkowych etapach, ponieważ na zaawansowanych etapach jest niebezpieczna z pojawieniem się powikłań.

Radioterapia polega na napromienianiu dotkniętego obszaru. Technika pozwala zapobiec przerzutom, a także zmniejszyć wielkość nowotworu.

Radioterapię można zastosować przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli guz wymaga zmniejszenia. Ponadto w niektórych przypadkach jest przepisywany w połączeniu z chemioterapią w celu poprawy wydajności..

Chemioterapia jest najczęstszym sposobem leczenia raka gruczołowego. Polega na stosowaniu leków cytostatycznych. Chemioterapię można wykonać w przypadkach, gdy pacjent ma przeciwwskazania do zabiegu..

Komplikacje

Powikłania w większości przypadków występują w późnych stadiach raka. Jeśli guz jest duży, może być wymagane całkowite usunięcie dotkniętego narządu. Powikłania rozwijają się, ponieważ niektóre funkcje w ciele przestają być wykonywane.

Jeśli nowotwór jest zlokalizowany w jamie ustnej, może to wymagać usunięcia podniebienia i wszystkich przylegających tkanek. Następnie tworzy to poważne wady, które mogą wymagać operacji plastycznej..

Powikłania są również możliwe przy chemioterapii. W szczególności podczas pierwszych zabiegów pogarsza się samopoczucie pacjenta. Objawia się zmniejszoną zdolnością do pracy, zmniejszonym apetytem, ​​wypadaniem włosów, nudnościami i gorączką..

Prognoza

Dalsze rokowanie zależy od etapu, na którym wykryto proces onkologiczny, a także od tego, na ile skutecznie wybrano przebieg leczenia.

Rak adenocysty

Rak adenocysty jest dość rzadką chorobą. Powstaje z komórek tkanki nabłonkowej, które wyścielają światło gruczołów wydalniczych. W konsekwencji tego typu nowotwory złośliwe mogą rozwijać się tylko w niektórych narządach. Najczęściej dotknięte gruczoły ślinowe, tchawica, oskrzela, przełyk, szyjka macicy, górne drogi oddechowe, gruczoły sutkowe.

  • Cechy raka adenocystycznego
  • Objawy kliniczne
  • Metody diagnostyczne
  • Cechy leczenia raka adenocystycznego
  • Prognoza

Cechy raka adenocystycznego

Dla każdej lokalizacji guza charakterystyczne są pewne cechy. Na przykład, wśród narządów układu oddechowego, rak gruczołowy tchawicy jest wykrywany dwukrotnie częściej niż w oskrzelach. Guz pierwotny jest zlokalizowany na ścianach bocznych i tylnych. Odległe przerzuty w regionalnych węzłach chłonnych są wykrywane w 30–50% przypadków. Rak adenocysty nie jest związany z paleniem. Najczęstsze przyczyny jego rozwoju to:

  • Genetyczne predyspozycje.
  • Narażenie na niektóre czynniki rakotwórcze.
  • Częste infekcje dróg oddechowych.

Guz charakteryzuje się egzofitycznym wzrostem. Podczas diagnozy ustala się nowotwór o strukturze bulwiastej, który wystaje do światła tchawicy lub oskrzela. W niektórych przypadkach guz wygląda jak polip.

Charakterystyczne cechy są nieodłącznie związane z rakiem gruczołowym o innych lokalizacjach. Lekarz musi pamiętać i brać je pod uwagę podczas badania pacjenta, sporządzania planu diagnozy i leczenia..

Objawy kliniczne

Nie ma specyficznych objawów raka gruczołowego o dowolnej lokalizacji. Pacjenci mogą zgłaszać standardowe dolegliwości bólowe, osłabienie i słaby apetyt. Podobnie jak w przypadku innych typów nowotworów złośliwych, we wczesnych stadiach często nie występują żadne objawy. W miarę postępu progresji obraz kliniczny staje się wyraźniejszy..

  1. Po pokonaniu gruczołów ślinowych obserwuje się pojawienie się guza w policzku lub błonach śluzowych jamy ustnej. W tym przypadku występuje drętwienie i upośledzona funkcja motoryczna mięśni twarzy, procesy zapalne w gruczole ślinowym.
  2. W przypadku raka adenocystowego tchawicy i oskrzeli pacjenci martwią się dusznością, kaszlem (suchym lub z flegmą, w której można określić smugi krwi), chrypką, świszczącymi dźwiękami podczas oddychania.
  3. Jeśli dotknięty jest gruczoł mleczny, kobiety mogą zauważyć niewielką masę, która może być bolesna po naciśnięciu. W niektórych przypadkach występuje patologiczne wydzielanie z sutków, zmiany w skórze w okolicy guza.

W późniejszych stadiach raka obraz kliniczny uzupełnia wyraźna utrata masy ciała, stale podwyższona temperatura ciała itp..

Metody diagnostyczne

Aby zidentyfikować ognisko raka, określić jego wielkość, dokładną lokalizację i charakterystykę wzrostu, pacjentowi przypisuje się kompleksowe badanie. Ważne miejsce zajmują w nim metody wizualnej oceny guza. Obejmują one:

  • Bronchoskopia.
  • Ezofagogastroskopia.
  • Diagnostyka ultrasonograficzna.
  • Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa.
  • RTG itp..

Niemożliwe jest jednak postawienie dokładnej diagnozy po obrazowaniu raka, dlatego dodatkowo przepisuje się inne metody diagnostyczne, na przykład biopsję, badania genetyczne molekularne i laboratoryjne, operacje diagnostyczne itp..

Cechy leczenia raka adenocystycznego

Wybór metody leczenia w dużej mierze zależy od stadium procesu nowotworowego. Jeśli rak zostanie wykryty na etapach 1-2, preferowane jest radykalne leczenie chirurgiczne, które oznacza usunięcie guza w zdrowych tkankach lub całkowite usunięcie narządu. Jeśli jest to wskazane, wykonuje się preparację węzłów chłonnych (usunięcie regionalnych węzłów chłonnych).

Uważa się, że rak gruczołowy jest umiarkowanie wrażliwy na radioterapię i rzadko jest stosowany jako jedyne leczenie. Jednak w połączeniu z zabiegiem chirurgicznym radioterapia może być dość skuteczna. Jest aktywnie stosowany w takim połączeniu w leczeniu raka gruczołowego ślinianek o średnim i niskim stopniu zróżnicowania. Ponadto w przypadkach, gdy ujawniają się dodatkowe objawy niepożądane, stosuje się połączenie radioterapii wiązką zewnętrzną i interwencji chirurgicznej:

  1. Inwazja okołonerwowa.
  2. Zaburzenia torebki gruczołu ślinowego.
  3. Dodatnie marginesy resekcji.

Terapia chemioradioterapią jest stosowana w późnych stadiach raka gruczołowego, przy obecności odległych przerzutów w węzłach chłonnych lub narządach. Schematy leczenia dobierane są indywidualnie.

Po zabiegu pacjent powinien być regularnie monitorowany przez onkologa. Ponadto w pierwszych 1-2 latach należy skonsultować się ze specjalistą i poddać się specjalnemu badaniu co 3-6 miesięcy, a następnie co najmniej dwa razy w roku. Jeśli istnieje duże ryzyko nawrotu raka, lekarz może przepisać indywidualny harmonogram konsultacji.

Prognoza

Istnieje bezpośredni związek pomiędzy rokowaniem choroby, jej stopniem zaawansowania, ogólnym stanem zdrowia pacjenta a jego odpowiedzią na leczenie. Przykładowo 5-letnie przeżycie po radykalnym leczeniu gruczolistego raka tchawicy w początkowych stadiach wynosi 65-85%, co jest bardzo dobrym wskaźnikiem. Jeśli leczenie przeprowadza się na późniejszym etapie, a jednocześnie stosuje się radykalną operację w połączeniu z radioterapią, wówczas prawdopodobieństwo przeżycia 10 lat wynosi około 25%.

Najgorsze wskaźniki przeżycia w przypadku raka adenocystowego obserwuje się w zaawansowanych przypadkach lub w agresywnych typach nowotworów, które są trudne do leczenia. Długość życia takich pacjentów nie może przekraczać roku, ale na szczęście w praktyce takie przykłady są bardzo rzadkie..

Rak ślinianki

Rak ślinianki to raczej rzadki problem. Częstość występowania wynosi 1% wśród wszystkich patologii złośliwych i 3% wśród guzów głowy i szyi. Można powiedzieć, że ten typ raka jest diagnozowany rocznie u 1 osoby na 100 000 mieszkańców. Średni wiek to 50-60 lat, częściej cierpią mężczyźni niż kobiety. Ogółem około 72% osób, u których zdiagnozowano raka ślinianek, żyje 5 lat po rozpoczęciu tego procesu. Odsetki obejmują pacjentów, którzy otrzymali leczenie, ale mieli różne cechy histologiczne guza.

Klasyfikacja TNM i kod ICD-10

Rak może rozwinąć się ze wszystkich istniejących gruczołów ślinowych. Istnieją trzy pary dużych narządów:

  • przyusznica - największy rozmiar;
  • podjęzykowy;
  • podżuchwowy.

Również w jamie ustnej znajduje się około 500-700 mikroskopijnych ognisk wydzielania śliny. Znajdują się na języku, policzkach, podniebieniu. Istnieje niewielka szansa na złośliwą transformację w małych wysepkach tkanki gruczołowej. Są klasyfikowane jako rak warg przez TNM..

Rozpoznanie stawia się dopiero po weryfikacji histologicznej. Oceniane są trzy wskaźniki:

  1. Wielkość i rozległość guza - T..
  2. Obecność uszkodzeń regionalnych węzłów chłonnych, w tym przypadku wszystkich grup szyjki macicy - N.
  3. Identyfikacja odległych przerzutów lub dużego rozsiewu nowotworu - M.

Na podstawie uzyskanych danych ustalany jest etap procesu, zgodnie z informacjami w tabeli.

EtapGuz - T.Regionalne węzły chłonne - N.Odległe przerzuty - M.
jaT 1 (zmiana mniejsza niż 2 cm)N0 (bez porażki)M0 (bez przerzutów)
IIT2 (edukacja do 4 cm)N0M0
IIIT3 (więcej niż 4 cm)N0M0
T1-3N1 (1 zmodyfikowany l / rok do 3 cm)M0
IVAT1-3N2 (z konglomeratu l / rok do 6 cm)M0
T4a (rozprzestrzeniony na skórę, żuchwę, przewód słuchowy, nerw twarzowy)N0-2M0
IVBT4b (naciekanie podstawy czaszki, tętnicy szyjnej)N0-2M0
T1-4N3 (konglomerat l / rok powyżej 6 cm)M0
IVCT1-4N0-3M1 (odległe przerzuty)

W ICD-10 choroba ma następujące kody:

  • Ślinianka przyuszna - C07.9.
  • Podżuchwowy - C08.0.
  • Podjęzykowe - C08.1.

Przyczyny i grupy ryzyka

Rak gruczołów ślinowych jest nadal niedostatecznie zbadany, więc etiologia tego procesu pozostaje tajemnicą.

Przyczyną awarii są określone chemikalia, ekspozycja na promieniowanie, przewlekłe choroby zapalne miąższu narządu (zapalenie ślinianki). Również w 10% przypadków występuje złośliwość (złośliwość) łagodnych formacji.

Czynnikiem ryzyka jest okoliczność, która zwiększa prawdopodobieństwo powstania guza. Ale ich obecność nie oznacza 100% rozwoju choroby, jednak połączenie czynników u pewnej liczby osób pomaga lekarzom ułożyć kategorię ryzyka, na którą należy zwrócić maksymalną uwagę w zakresie wczesnego wykrywania onkologii. Grupa zwiększonej obserwacji składa się z pacjentów o następujących cechach:

  • podeszły wiek;
  • Męska płeć;
  • wpływ energii promieniowania na okolice głowy i szyi;
  • zagrożenia przemysłowe związane z substancjami radioaktywnymi;
  • historia chłoniaka Hodgkina;
  • obciążona historia dziedziczna (rodzinna);
  • prace związane z niklem, krzemionką, pyłem azbestowym;
  • palenie i alkoholizm;
  • dieta uboga w warzywa i bogata w tłuszcze zwierzęce;
  • długotrwałe użytkowanie telefonów komórkowych.

Niektóre okoliczności mogą ulec zmianie. Na przykład możesz zrezygnować ze złych nawyków, zacząć prawidłowo się odżywiać, to jest zapobieganie chorobie. Nie można skorygować wieku, płci ani historii rodziny.

Objawy (zdjęcie)

Rak gruczołu ślinowego jest rzadką patologią i wiele osób w ogóle o tym nie wie. Niestety, nawet lekarze nie zawsze mogą podejrzewać złośliwy proces. Niemniej jednak umiejscowienie gruczołów ślinowych jest powierzchowne, a zmiany ich struktury, które zachodzą podczas transformacji złośliwej, dają o sobie znać wcześnie. Już na początku patologii można wyczuć obszar, w którym znajdują się narządy, na foki, zmienione węzły chłonne. Istnieje również kilka niepokojących objawów, które powinny zaalarmować i skłonić do wizyty u specjalisty:

  • uczucie ciała obcego lub obrzęk pod językiem, na policzkach, pod żuchwą lub na szyi po obu stronach;
  • ból w okolicy tej formacji, jeśli występuje, lub bolesne odczucia pod językiem, na szyi lub w okolicy podżuchwowej;
  • różnica w wielkości i kształcie prawego i lewego policzka lub powierzchni szyi, asymetria dolnej połowy twarzy;
  • drętwienie dowolnej części głowy;
  • dyskomfort lub ból podczas maksymalnego otwierania ust;
  • trudności z połykaniem.

Te objawy mogą być przejawem łagodnych zmian chorobowych, ale w każdym przypadku należy wykonać biopsję i zaplanować leczenie. Nowotwory w podjęzykowych i podżuchwowych gruczołach ślinowych powodują objawy uszkodzenia małych wrażliwych włókien. Nerw twarzowy przechodzi przez narząd przyuszny, który odpowiada za unerwienie mięśni twarzy. Kiedy gałęzie są ściskane przez guz, pojawia się następująca klinika:

  • asymetria twarzy, która nasila się podczas rozmowy lub uśmiechu;
  • niemożność zamknięcia oka po uszkodzonej stronie;
  • wygładzony fałd nosowo-wargowy, pacjent nie może nadymać policzków;
  • trudności w jedzeniu, gryzienie błony śluzowej;
  • płyn może wyciekać z ust;
  • zwiększone łzawienie od strony guza.

Diagnostyka

Każdy, kto podejrzewa, że ​​ma raka gruczołów ślinowych, powinien zgłosić się do dentysty lub laryngologa. Lekarz zbada i stwierdzi, czy potrzebna jest dalsza diagnoza. W przypadku stwierdzenia odchyleń specjalista zaleca dokładniejsze badanie..

Podczas fizycznego badania lekarz dokładnie zbada usta, obszary po bokach twarzy, pod szczęką i okolice uszu. Lekarz obejrzy (wyczuje) wszystkie grupy węzłów chłonnych szyjnych, które są regionalne w raku ślinianek.

Jeśli proces wpłynął na nerw twarzowy, należy wykonać testy neurologiczne. W przypadku, gdy badanie i badanie będą świadczyć na korzyść procesu onkologicznego, zaleca się następujące metody diagnostyczne.

Analizy laboratoryjne obejmują:

  • ogólny obraz krwi z rozszerzoną formułą leukocytów;
  • biochemia z oznaczeniem wskaźników wątroby, nerek.

Testy obrazowe obejmują wykorzystanie promieni rentgenowskich, pól magnetycznych i cząstek radioaktywnych do stworzenia obrazu żądanego obszaru ciała. Zaplanowane są ankiety mające na celu dalsze zbadanie podejrzanego obszaru. Stosuje się kilka technik:

  • Wykonuje się zdjęcie rentgenowskie czaszki, w szczególności żuchwy, w poszukiwaniu węzłów nowotworowych, zwapnień. Obraz narządów jamy klatki piersiowej pozwoli ci dowiedzieć się więcej o obecności lub braku odległych przerzutów do płuc, zamostkowych węzłów chłonnych;
  • USG gruczołów ślinowych, wszystkich węzłów chłonnych szyjnych. Aby wykluczyć lub potwierdzić przerzuty do wątroby, wykonuje się badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej;
  • spiralna tomografia komputerowa (SCT) to zestaw rentgenowskich skanów przekroju poprzecznego obszaru będącego przedmiotem zainteresowania. Na podstawie otrzymanych informacji wyświetlane są szczegóły struktury tkanek miękkich, rozmiar, kształt, lokalizacja guza, wizualizowane są dotknięte węzły chłonne. Badanie można przeprowadzić z kontrastem dla lepszej widoczności patologicznych formacji. Ciecz jest wypijana kilka godzin przed SKT;
  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego to technika wykonywania skanowania opartego na polu magnetycznym. Możliwe jest kontrastowanie ustne. Za pomocą rezonansu magnetycznego można określić dokładną lokalizację guza i stopień jego rozprzestrzeniania się, nasilenie inwazji na sąsiednie struktury i obecność przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych;
  • Pozytonowa tomografia emisyjna wykrywa obszary o wysokiej aktywności komórkowej, co wskazuje na złośliwy proces. Ta metoda jest dobra w przypadku określenia dokładnej lokalizacji guza i uszkodzenia węzłów chłonnych..

Objawy, wyniki badań obrazowych mogą wskazywać na obecność raka gruczołów ślinowych, ale ostateczną diagnozę dokonuje się dopiero po wykonaniu biopsji - pozyskaniu komórek lub tkanki z podejrzanego obszaru i zbadaniu materiału pod mikroskopem. Rodzaje biopsji:

  • cienkoigłowa - służy do pozyskiwania komórek z guza poprzez aspirację z okolicy i przygotowanie leku na szkiełku. Lekarz może przeprowadzić zabieg pod kontrolą USG lub na ślepo. Znieczulenie nie jest stosowane, technika jest dostępna w każdym gabinecie. Lekarz wprowadza igłę do guza i pobiera niewielką ilość płynu lub tkanki do strzykawki. Z uzyskanego materiału preparat przygotowuje się na szkiełku. Wynik pokaże, czy istnieją nietypowe komórki. Negatywny oznacza łagodny proces. Jeśli odpowiedź brzmi tak, nie oznacza to, że pacjent ma raka. Konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych egzaminów;
  • Biopsja nacinająca polega na usunięciu obszaru guza i (jeśli to konieczne) zajętego węzła chłonnego. Tkanki są badane, aw przypadku dokładnego stwierdzenia masy guza stawia się diagnozę „rak”;
  • biopsja wycinająca polega na całkowitym usunięciu celu badań. Metodę stosuje się w skomplikowanych przypadkach.

Algorytm diagnostyczny zależy od każdego przykładu klinicznego, to znaczy jest wybierany indywidualnie.

Rodzaje raka

Około 80% mas występujących w śliniance przyusznej i około 50% w śliniance podżuchwowej jest łagodnych. Guzy podjęzykowe są częściej złośliwe.

Istnieją następujące możliwości rozwoju patologii onkologicznej:

  • pierwotny rak, który tworzy się z tkanki gruczołu;
  • wtórny guz, który wyrasta z sąsiednich narządów lub jest przerzutem.

Patolodzy wyróżniają trzy odmiany histologiczne, w zależności od stopnia złośliwości:

  1. Wysoce zróżnicowany - składa się ze struktur podobnych do komórek nabłonka gruczołowego narządu. Te guzy rosną powoli i mają dobre rokowanie..
  2. Przeciętne zróżnicowanie - ma cechy pośrednie pomiędzy I i III typem.
  3. Słabo zróżnicowane - składa się z komórek bardzo różniących się od normalnych. Zmiana rośnie szybko, wcześnie daje przerzuty.

Guzy pierwotne są reprezentowane przez następujące typy histologiczne:

  • rak śluzowo-naskórkowy. Jest to najczęstszy rodzaj raka narządów wydzielniczych. Częściej proces zaczyna się w śliniance przyusznej, rzadziej w wysepkach podżuchwowych i małych gruczołowych jamy ustnej. Guz składa się z wysoce zróżnicowanych komórek, w wyniku czego ma korzystne rokowanie;
  • adenocysty. Rośnie zwykle powoli i często jest bardzo zróżnicowany w badaniu histologicznym. Niemniej jednak ma skłonność do wczesnego rozprzestrzeniania się, częstych nawrotów po leczeniu skojarzonym, nawet po kilku latach;
  • groniasto-komórkowy. W większości przypadków wyrasta z ślinianki przyusznej, często tworzy się w młodym wieku, rośnie powoli. Rokowanie dla pacjenta zależy od stopnia inwazji formacji do otaczających tkanek;
  • polimorficzny gruczolakorak o niskim stopniu złośliwości. Guz, który ma tendencję do tworzenia się w małych gruczołach ślinowych, rośnie powoli;
  • rak z gruczolaka wielopostaciowego. Rozwija się z łagodnego guza mieszanego. Formacja znajduje się w dużych gruczołach ślinowych;
  • rak kolczystokomórkowy. Jest rozpoznawany u starszych mężczyzn. Może tworzyć się po radioterapii w okolicy gruczołu. Ten typ raka ma słabe wskaźniki przeżywalności;
  • rak mioepithelial epithelial. Rzadki guz o złym rokowaniu, ponieważ często daje przerzuty i nawroty;
  • anaplastyczny rak drobnokomórkowy. Składa się z komórek z objawami nerwów. Częściej w małych narządach.

Inne rodzaje złośliwych narośli, które dają przerzuty lub atakują gruczoły ślinowe:

  • chłoniak nieziarniczy. Charakteryzuje się uszkodzeniem węzłów chłonnych. Bardzo rzadko dotyczy to głównie narządów wydzielających, w którym to przypadku osoby z zespołem Sjogrena (autoimmunologiczne uszkodzenie gruczołów ślinowych) są bardziej narażone na choroby;
  • mięsaki. Rosną głównie w strukturach gruczołowych ze ścian naczyń krwionośnych, włókien mięśniowych i są bardzo rzadkie. Często złośliwe guzy tkanki łącznej wyrastają z sąsiednich struktur.

Leczenie

Terapia raka ślinianek obejmuje połączenie operacji: radioterapii i chemioterapii. W zależności od etapu zalecana jest kombinacja kilku technik. Plan leczenia jest opracowywany przez trzech lekarzy, każdy na innym etapie. To chirurg, radioterapeuta i chemioterapeuta.

Na tej podstawie można powiedzieć, że sformułowanie diagnozy onkologicznej i wyznaczenie terapii to bardzo poważna sprawa, gdyż leczenie najczęściej polega na usunięciu narządu, naświetlaniu, przyjęciu chemioterapii i długim okresie rekonwalescencji..

Pomimo sukcesu tradycyjnej medycyny w leczeniu kilku chorób narządów wewnętrznych jest bezsilny w przypadku raka. Co więcej, w niektórych przypadkach pozbawieni skrupułów uzdrowiciele wzbogacają się kosztem zdesperowanych ludzi. Najlepiej dla siebie i swoich bliskich na wczesnym etapie, aby udać się do lekarza i rozpocząć pełnoprawne leczenie, niż rozpocząć chorobę według przepisów ludowych i dostać się do szpitala, gdy jest za późno.

Operacja. Często jest głównym sposobem leczenia raka ślinianek. Taktyka zależy od rozległości guza i obecności uszkodzeń regionalnych węzłów chłonnych.

W większości przypadków pokazano całkowite usunięcie gruczołu ślinowego z włóknem i regionalną grupę węzłów chłonnych, ale istnieją pewne szczególne cechy w chirurgicznym leczeniu każdego gruczołu ślinowego.

Operacje w okolicy ślinianki przyusznej komplikuje obecność głównej gałęzi nerwu twarzowego w grubości narządu. Podczas zabiegów wykonuje się nacięcie na skórze przed uchem, które może sięgać aż do szyi. Większość guzów ślinianki przyusznej znajduje się w zewnętrznej części narządu zwanej płatem powierzchniowym. Można je leczyć, usuwając ten obszar, w którym to przypadku operacja nazywa się częściową parotidektomią. W tym przypadku nerw twarzowy pozostaje nienaruszony..

Jeśli guz wyrósł nad gruczołem, należy go całkowicie usunąć. Ta operacja nazywa się całkowitą parotidektomią. Jeśli rak wrośnie do nerwu twarzowego, to przechodzi przez cięcie.

Podczas operacji na gruczołach podżuchwowych i podjęzykowych chirurg usuwa całą tkankę i, jeśli to konieczne, resekuje kość. Nerwy odpowiedzialne za ruch języka, zmysł smaku, mogą zostać skrzyżowane, jeśli są zaangażowane w proces złośliwy.

W przypadku raka małych gruczołów ślinowych wycina się obszar guza i wychwytuje zdrową tkankę.

Często konieczne jest usunięcie węzłów chłonnych w szyi, aby uniknąć nawrotów. Operacja nazywa się limfadenektomią. Wykonywany jest przy dużych guzach, ze zweryfikowanymi przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych.

Radioterapia. Radioterapia jest stosowana w celu zabicia komórek rakowych w miejscu guza po operacji i spowolnienia wzrostu zmiany, jeśli operacja jest przeciwwskazana. Można wyróżnić dwa rodzaje radioterapii:

  • po usunięciu guza, w celu zapobieżenia nawrotowi, napromieniowuje się łożysko ślinianki i okolice węzłów chłonnych, w niektórych przypadkach w połączeniu z chemioterapią;
  • w przypadku odmowy lub niemożności wykonania operacji, jako sposób na zmniejszenie wielkości guza, uśmierzenie bólu, zmniejszenie prawdopodobieństwa krwawienia, poprawę połykania.

Najczęściej terapię przeprowadza się 5 dni w tygodniu przez 1-2 miesiące. Napromienianie wpływa tylko na obszary pierwotnego ogniska.

Chemoterapia. U osób z rakiem gruczołów ślinowych podawanie leków chemioterapeutycznych stosuje się w przypadkach rozprzestrzeniania się guza na inne narządy, czyli z przerzutami. Leki pomagają zmniejszyć zmianę, ale nie mogą całkowicie wyleczyć pacjenta, dlatego chemioterapię stosuje się w połączeniu z zabiegiem chirurgicznym i radioterapią..

Odbywa się w cyklach, pomiędzy którymi zapewniony jest czas odpoczynku. Stosowane są następujące narzędzia:

  • Cisplatyna;
  • 5-fluorouracyl;
  • Cyklofosfamid;
  • Metotreksat;
  • Doksorubicyna.

Częściej przepisywane są kombinacje kilku leków. Istnieją specjalnie zaprojektowane schematy leczenia, które są przepisywane w zależności od indywidualnych cech pacjenta..

Nowe zabiegi. Obecnie stosowane są nowoczesne metody napromieniania, dzięki którym zmniejsza się odsetek nawrotów i zwiększa się przeżywalność..

Przyspieszona radioterapia hiperfrakcyjna. Składa się z podwójnej dziennej dawki promieniowania, co skraca całkowity czas leczenia.

Komfortowa radioterapia trójwymiarowa (3D). Wykorzystuje wyniki technik obrazowania (MRI, CT) do dokładnego określenia lokalizacji zmiany. Następnie kilka wiązek napromieniowuje guz z wielu kierunków. Każda wiązka jest słaba i nie uszkadza normalnych tkanek, ale w strefie konwergencji wykrywa się dużą dawkę promieniowania.

Intensywna modulowana radioterapia. To bardziej zaawansowana technika. Podczas zabiegu wokół pacjenta porusza się aparat ze źródłem promieniowania, naświetlając ognisko ze wszystkich stron. Ponadto intensywność promieni można regulować w zależności od wrażliwości normalnych tkanek. Pozwala to na napromienianie guza wyższą dawką bez wpływu na zdrowe narządy..

Przebieg i leczenie choroby w szczególnych kategoriach pacjentów

Dzieci. U dzieci rak gruczołów ślinowych występuje mniej więcej z taką samą częstością jak u dorosłych - 2%. Częściej dotyczy ślinianki przyusznej, rzadziej całej reszty. Wiek zagrożony rozwojem patologii wynosi 12-15 lat. Funkcje są następujące:

  • u dzieci prawdopodobieństwo wzrostu guzów pochodzenia nabłonkowego jest większe;
  • rak rozwija się powoli i późno daje przerzuty, co wskazuje na stosunkowo korzystne rokowanie;
  • częste redukcje po leczeniu skojarzonym;
  • dzieci mają wrodzone guzy;
  • dzieci rzadko mają objawy neurologiczne;
  • główną metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny. Całkowita resekcja gruczołu ślinowego lub suma częściowa.

Ciąża. U kobiet w ciąży chorobę definiuje się jako objaw diagnostyczny w niezwykle rzadkich przypadkach, ponieważ nie ma związku między tymi dwoma procesami. Taktykę leczenia ustala rada, do której dodatkowo zapraszany jest położnik-ginekolog.

Zaawansowany wiek. Pacjenci w podeszłym wieku są główną grupą ryzyka rozwoju złośliwej patologii gruczołów ślinowych. Zakres leczenia uzależniony jest od wieku, ogólnego stanu zdrowia i towarzyszących mu procesów patologicznych.

Rehabilitacja

Większość pacjentów przechodzi operację, więc będą mieli długi okres rekonwalescencji.

W pierwszych dniach po operacji ból należy uśmierzyć lekami przeciwbólowymi. Jeśli nerw twarzowy jest uszkodzony, to po operacji możliwa jest całkowita utrata kontroli nad mięśniami twarzy po stronie interwencji. Takie uszkodzenie nie jest przywracane.

Jeśli w trakcie zabiegów chirurgicznych doszło do urazu włókien nerwowych, wówczas naruszenia mogą być przejściowe iz czasem praca mięśni twarzy zostanie przywrócona. Uszkodzenie innych nerwów twarzy wiąże się również z problemami z poruszaniem się języka, mową i połykaniem. Po usunięciu węzłów chłonnych może dojść do zaburzenia unerwienia ucha, dolnej wargi, a nawet dłoni po stronie operowanej.

Radioterapia może powodować oparzenia skóry, trudności w połykaniu, nudności, wymioty i zmęczenie. Po zakończeniu kuracji następuje stopniowa odbudowa zdrowia.

Chemioterapia, oprócz pogorszenia stanu ogólnego i wypadania włosów, często powoduje zahamowanie czynności szpiku kostnego, któremu towarzyszy zahamowanie hematopoezy. Przerwy między cyklami są podawane w celu przywrócenia ciała, jeśli tak się nie stanie, należy rozpocząć leczenie. Stymulatory krwiotwórcze, żelazo, witaminy z grupy B, w niektórych przypadkach mogą być wymagane transfuzje krwi lub osocza.

Powikłania i nawroty

Wszystkie operacje wykonywane na gruczołach ślinowych wiążą się z pewnym ryzykiem:

  • rozwój anafilaksji do znieczulenia;
  • pojawienie się krwawienia z rany pooperacyjnej;
  • nagromadzenie skrzepów krwi w miejscu usuniętego gruczołu;
  • infekcja.

Wymienione powikłania są wczesne, dlatego gdy się pojawiają, są zatrzymywane nawet w szpitalu.

Jakiś czas po usunięciu ślinianki przyusznej może rozwinąć się zespół Freya. Jest to stan, w którym podczas żucia i jedzenia pojawia się zaczerwienienie i pocenie się operowanej strony twarzy. Zespół rozwija się z powodu przyczepienia się do przewodów potowych włókien przywspółczulnych, które unerwiły gruczoły ślinowe przed operacją. Jednocześnie ich aktywacja rozwija się w odpowiedzi na pokarm i proces jedzenia..

Powikłania radioterapii mogą być następujące:

  • suchość w ustach
  • owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej;
  • ból gardła;
  • chrypka;
  • utrata smaku;
  • ból dolnej szczęki;
  • pogorszenie stanu zębów;
  • patologiczny wpływ na tarczycę.

Chemioterapia wpływa na komórki z aktywnym podziałem i wpływa nie tylko na tkankę nowotworową, ale także na zdrową tkankę w czerwonym szpiku kostnym, jelitach, jamie ustnej i mieszkach włosowych. Skutki uboczne i powikłania są następujące:

  • wypadanie włosów;
  • owrzodzenia jamy ustnej;
  • utrata apetytu, nudności, wymioty;
  • biegunka lub zaparcie;
  • zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia), erytrocytów (anemia) i płytek krwi (trombocytopenia);
  • krwiaki.

Prognozy życiowe na różnych etapach

Ocenie podlegają tylko ci pacjenci, którzy otrzymali leczenie zgodne ze standardami technologii medycznej. W zależności od etapu procesu przewiduje się następujący współczynnik przeżycia:

EtapKorzystne rokowanie
ja91%
II75%
III65%
IV39%

Na rokowanie wpływa nie tylko stopień zaawansowania procesu, ale także inne przyczyny, takie jak wiek, typ histologiczny nowotworu czy skuteczność leczenia. W każdym razie 5-letni wskaźnik przeżycia jest przybliżoną cechą, która może się różnić w zależności od indywidualnych cech każdej osoby..

Dieta

W okresie pooperacyjnym przez 2-3 tygodnie, na tle suchości w ustach i bólu podczas poruszania dolną szczęką, pokazano delikatne odżywianie. Żywność powinna być dobrze przetworzona termicznie, w temperaturze pokojowej i płynna, o jednolitej konsystencji.

Kiedy blizna po operacji nasili się, ból minie i przywrócona zostanie praca ślinianki, można przejść na regularną dietę. W przypadku osób ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka i pacjentów, którzy przeszli raka, należy przestrzegać następujących wskazówek:

  • zmniejszyć spożycie czerwonego mięsa;
  • zwiększyć ilość warzyw i owoców;
  • pić wodę około 1,5 litra dziennie;
  • spożywać ryby i owoce morza co najmniej 2-3 razy w tygodniu;
  • ograniczyć słodką wodę gazowaną;
  • ostatni posiłek należy zaplanować minimum 2 godziny przed snem;
  • włączyć do diety olej z oliwek lub olej lniany;
  • odmówić picia alkoholu;
  • pij zieloną herbatę przynajmniej dwa razy dziennie.

Zdrowe odżywianie jest kluczem do zapobiegania, rehabilitacji i zapobiegania nawrotom raka.

Zapobieganie

W przypadku osób zagrożonych należy unikać możliwych czynników wyzwalających:

  • nie palić, nie nadużywać alkoholu;
  • używać środków ochrony osobistej podczas wykonywania niebezpiecznych prac;
  • nie narażać okolicy głowy na promieniowanie bez uzasadnionego powodu.

W przypadku obciążonego wywiadu rodzinnego i przebytego chłoniaka Hodgkina profilaktyczne badanie USG ślinianek i węzłów chłonnych szyi należy wykonywać okresowo (raz w roku).

W przypadku pacjentów, którzy przeszli leczenie raka, postępuj zgodnie z planem kontroli. Po 6 miesiącach zaleca się wykonanie diagnostyki, która obejmuje:

  • szczegółowe badanie krwi;
  • Rentgen klatki piersiowej;
  • USG szyi i węzłów chłonnych;
  • skanowanie struktur brzucha; CT, MRI wykonuje się zgodnie ze wskazaniami.

Przez pierwsze dwa lata musisz być badany raz na sześć miesięcy, a następnie - raz w roku. W przypadku jakichkolwiek dolegliwości zaleca się konsultację z lekarzem, niezależnie od tego, ile czasu minęło od postawienia diagnozy.

Leczenie raka śliny w Izraelu

W kraju tym lekarze preferują zindywidualizowane podejście, uwzględniające rodzaj nowotworu, jego wielkość, etap wzrostu, a także ogólny stan pacjenta. Po wykryciu złośliwego guza standardowy schemat w izraelskich klinikach zakłada wyznaczenie manipulacji chirurgicznej, a także chemioterapii i radioterapii, jeśli to konieczne. Różnice w chirurgii mogą obejmować częściowe lub całkowite usunięcie gruczołów ślinowych.

Częściowy - zalecany do małych formacji, które można usunąć bez uszkadzania otaczającej zdrowej tkanki. Complete - jest wymagany, gdy guz wrasta w tkankę sąsiednich narządów. W takich przypadkach nadal zaleca się usunięcie regionalnych węzłów chłonnych..

Wiele izraelskich klinik współpracuje lub współpracuje z instytutami badawczymi. Ta cecha placówki medycznej zapewnia ogromne korzyści pacjentom, ponieważ pozwala im uzyskać najbardziej zaawansowane i eksperymentalne osiągnięcia w dziedzinie terapii onkopatologicznej. Innowacyjne metody leczenia opierają się na wykorzystaniu najnowszych leków chemioterapeutycznych, a także w połączeniu z radioterapią.

Najlepsze szpitale w Izraelu

Izraelskie kliniki znane są na całym świecie i co roku przyjeżdża tu około miliona turystów medycznych z wielu krajów świata. Wybór najlepszych jest trudny, ponieważ większość klinik posiada specjalne certyfikaty ISO, świadczące o najwyższej jakości opieki medycznej. Niemniej jednak, po przeanalizowaniu opinii pacjentów, możemy wyróżnić kilka najbardziej skutecznych klinik w zakresie leczenia raka gruczołu ślinowego..

Centrum Medyczne Ichilov. Słynie z nowoczesnego sprzętu i wysoko wykwalifikowanych specjalistów, którzy stosują wszystkie znane nauce metody leczenia nowotworów złośliwych. Kierownictwo kliniki uważa, że ​​otoczenie ma duży wpływ na szybkość powrotu do zdrowia, dlatego pacjentom zapewnione są komfortowe warunki pobytu, w tym specjalnie wyposażone oddziały, doświadczone i opiekuńcze pielęgniarki posługujące się językiem pacjenta. Ponadto w klinice pracuje pełnoetatowy psycholog, który pomaga pacjentom przejść przez trudne, wyczerpujące emocjonalnie etapy leczenia onkologicznego..

Centrum medyczne „Hadassah”. Słynie z niestandardowego podejścia do eliminacji formacji nowotworowych oraz, co najważniejsze, z tego, że ich techniki działają. W leczeniu stosuje się zarówno izolowane zabiegi chirurgiczne, jak i ich połączenia z farmakologią i radioterapią. W porównaniu z wieloma ośrodkami onkologicznymi w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej ceny za leczenie w szpitalu są co najmniej o 30-40% niższe, co czyni tę placówkę medyczną niezwykle atrakcyjną z punktu widzenia turystyki medycznej. W ośrodku medycznym wiele uwagi poświęca się diagnostyce, ponieważ taktyka onkoterapii w dużej mierze zależy od prawidłowej diagnozy. Szpital korzysta z najnowocześniejszych technik diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, co zapewnia prawie 100% dokładność przy sporządzaniu raportu.

Ceny za usługi medyczne

Rodzaj proceduryKoszt, $
MRI1 350,
tomografia komputerowaod 650
Analiza histologicznaod 630
Kliniczne i biochemiczne badanie krwiod 580,20
Interwencja operacyjnaod 15 tys
Immunoterapiaod 1 350
Radioterapia (1 pole)230-250
Chemioterapia (1 kurs)2 300,

Recenzje pacjentów

Leczenie w Niemczech

Niemiecki system opieki zdrowotnej słusznie uważany jest za jeden z najlepszych nie tylko w Europie, ale i na świecie. Leczenie nowotworów złośliwych w niemieckich klinikach zawsze rozpoczyna się od kompleksowej diagnozy. Jest to konieczne nie tylko do określenia dokładnej charakterystyki guza, ale także do oceny stanu pacjenta, co pozwala dokładniej dobrać odpowiednią taktykę leczenia. Gama środków diagnostycznych obejmuje ultrasonografię o wysokiej precyzji, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny.

Manipulacje terapeutyczne polegają na chirurgii radykalnej lub zachowującej narząd. W przypadku przerzutów bliskich lub odległych zaleca się radioterapię i / lub wprowadzenie leków chemioterapeutycznych.

W niemieckich klinikach szczególną uwagę przywiązuje się do rehabilitacji pacjentów. Standardowy kurs chemioterapii pooperacyjnej trwa 1 miesiąc. W tym czasie pacjent jest pod ścisłym nadzorem lekarzy, co zapobiega rozwojowi niepożądanych powikłań związanych ze stosowaniem silnych leków przeciwnowotworowych..

Ceny usług

Rodzaj proceduryKoszt, $
MRI1700
tomografia komputerowaod 850
Analiza histologicznaod 850
Kliniczne i biochemiczne badanie krwiod 790
Interwencja operacyjnaod 20000
Immunoterapiaod 1 950,00 zł
Radioterapia (pełny kurs)6 300-12 700,
Chemioterapia (1 kurs)2 800

Recenzje pacjentów

Leczenie raka śliny w Rosji

Moskwa

Nie jest tajemnicą, że ogólnie rzecz biorąc, krajowa opieka zdrowotna pod wieloma względami pozostaje w tyle za zachodnią opieką zdrowotną. Jednak w niektórych przypadkach rosyjskie placówki medyczne wykazują bardzo wysokie wskaźniki skuteczności leczenia raka ślinianki, co jest spowodowane wprowadzeniem europejskich technologii i metod terapeutycznych. Wszystkie tego rodzaju placówki medyczne można zobaczyć w Moskwie i innych dużych miastach Rosji.

Centrum medyczne „Europejskie” na ul. Shchepkina. Jeden z wiodących ośrodków, w którym pracuje ponad 600 lekarzy, w tym 40 z tytułem naukowym. Wielu lekarzy pracujących w ośrodku pochodziło z USA, Europy i Japonii oraz innych krajów znanych z wysokiego poziomu wyszkolenia. EMC Schepkina to ogromny kompleks położony w samym sercu Moskwy. Nowoczesny sprzęt medyczny dostępny w szpitalu może znacząco zwiększyć szanse pacjenta na wyzdrowienie i przyspieszyć okres rehabilitacji. Przy skomplikowanych operacjach klinika ma asystenta pracującego Da Vinci, co jest niezwykle potrzebne podczas manipulacji w pobliżu przejścia wielkich naczyń, jak w przypadku raka gruczołów ślinowych..

„Szpital Wołyński”. Prawdopodobnie najsłynniejsza placówka medyczna w Moskwie. Pracują tu jedni z najlepszych specjalistów w kraju, korzystając z najnowocześniejszego sprzętu medycznego i diagnostycznego. Dumą szpitala jest multispiralny tomograf komputerowy, który pozwala na rejestrację nawet najmniejszych zmian organicznych w tkankach. Ponadto szpital dysponuje dwoma skanerami rezonansu magnetycznego oraz wieloma innymi urządzeniami, co znacznie ułatwia proces diagnostyczny..

Ceny usług

Rodzaj proceduryKoszt, pocierać.
Konsultacja z onkologiemod 2 300
MRIod 7000
tomografia komputerowaod 5000
Sialografiaod 1 900
Kliniczne badanie krwiod 500
Biopsja cienkoigłowaod 3000
Interwencja operacyjnaod 78 tys
Radioterapiaod 2000r
Chemioterapia (1 kurs) bez kosztów lekówod 3000

Recenzje pacjentów

Petersburg

Trzeba przyznać, że w porównaniu z Moskwą w Petersburgu jest mniej wykwalifikowanych klinik, które mogą wykonywać precyzyjne zabiegi chirurgiczne w okolicach ślinianek. Jednak w północnej stolicy nadal istnieją placówki medyczne, które są w stanie zapewnić opiekę medyczną na poziomie europejskim i cieszą się dużą popularnością wśród pacjentów..

Centrum multidyscyplinarne RAMI. ugruntowała swoją pozycję jako pierwszorzędna placówka medyczna, która w swojej pracy stosuje indywidualne podejście do pacjenta i małoinwazyjne techniki operacyjne. Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej doskonale zdaje sobie sprawę, że zabieg usunięcia gruczołu ślinowego jest bardzo delikatny ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu twarzowego, dlatego do swojej pracy podchodzi z pełnym profesjonalizmem. W centrum RAMI operacje na obszarze szczękowo-twarzowym wykonuje słynny chirurg Michaił Michajłowicz Sołowiew, kandydat nauk medycznych, lekarz najwyższej kategorii, znany nie tylko w Petersburgu, ale w całej Rosji.

VTsERM im. JESTEM. Nikiforov. Kolejna placówka medyczna w Petersburgu, która dysponuje specjalistami i sprzętem do wykonywania skomplikowanych zabiegów chirurgicznych na gruczołach ślinowych. W VTSERM im pracuje ponad 100 lekarzy. JESTEM. Nikiforov odbył staż w głównych światowych ośrodkach medycznych. Na bazie placówki medycznej realizowanych jest ponad 5000 rodzajów usług, w tym precyzyjne procedury diagnostyczne i terapeutyczne.

Ceny usług

Rodzaj proceduryKoszt, pocierać.
Konsultacja z onkologiemod 1 800
USG gruczołów ślinowychod 850
MRIod 4 300
tomografia komputerowaod 6 300
Sialografiaod 1 500
Kliniczne badanie krwiod 500
Biopsja cienkoigłowaod 2 700
Interwencja operacyjnaod 60 tys
Radioterapiaod 1 800
Chemioterapia (1 kurs) bez kosztów lekówod 2 800

Recenzje pacjentów

Rak gruczołów ślinowych jest nie mniej niebezpieczną patologią niż onkologia jakiejkolwiek innej lokalizacji. Jeśli w okolicy przyusznej pojawią się jakiekolwiek formacje, podżuchwowe i podjęzykowe, pilna potrzeba konsultacji ze specjalistą. Opóźnienie może prowadzić do badań przesiewowych w kierunku raka i gorszych rokowań.

Dziękujemy za poświęcenie czasu na wypełnienie ankiety. Opinia każdego jest dla nas ważna.

Artykuły O Białaczce