Łagodny typ nowotworu występujący u mężczyzn i kobiet.

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej?

Przysadka mózgowa to mały gruczoł zlokalizowany za mostem i móżdżkiem. Promuje pojawianie się hormonów i bezpośrednio reguluje ich poziom w organizmie. Z pewnych powodów praca narządu wewnętrznego jest zakłócona, co powoduje pojawienie się torbielowatej postaci gruczolaka.


Przysadka mózgowa odpowiada za produkcję hormonów i reguluje ich poziom w organizmie..

Nowotwór jest łagodny, ale może wpływać na równowagę hormonalną. A to wywołuje poważne wewnętrzne niepowodzenia. Na przykład gatunek chromofobiczny może powodować dystrofię, ucisk na zakończenia nerwowe. Choroba bazofilowa wywołuje poważne choroby neuroendokrynne.

W zależności od wielkości wykrywane są mikro i makrogruczolaki. W większości przypadków zgrubienie jest czynne hormonalnie.

Jak znaleźć guzy przysadki?

Gdy pojawią się pierwsze podejrzenia, konieczny jest kontakt z endokrynologiem, który w razie potrzeby połączy onkologa i neurochirurga z diagnozą i leczeniem. Na początkowym etapie wykonuje się badania stosunków hormonalnych we krwi, po czym zaleca się diagnostykę sprzętu za pomocą MRI. Ta metoda jest najbardziej pouczająca w poszukiwaniu elementów guza GM.


Najbliższe centrum diagnostyczne z tomografem dużej mocy znajdziesz na naszej stronie internetowej. Wyszukiwanie filtrów według ceny, oceny, parametrów technicznych urządzeń i adresów pomoże Ci wybrać najlepszą ofertę w Twojej okolicy miasta. Zapisz się na ankietę za pośrednictwem strony internetowej i uzyskaj gwarantowany rabat na usługę.

Przyczyny występowania

Gruczolak mózgu to słabo poznana patologia. Lekarze zakładają, że choroba jest dziedziczna, ale nie można tego powiedzieć na pewno. Uważa się, że istnieją czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju torbieli:


Zaburzenia w rozwoju embrionalnym.

  • urazy czaszki (wstrząs, siniaki itp.);
  • naruszenia podczas rozwoju embrionalnego w czasie ciąży;
  • neuroinfekcje, które wpływają na tkankę mózgową, zwiększają ryzyko. Najczęstsze to zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu. Jednak nawet gruźlica wywołuje rozwój guza;
  • kobiety, które przyjmują doustne środki antykoncepcyjne przez długi czas, są zagrożone, ale badania nie potwierdzają tego.

Z jakiegoś powodu gruczoły obwodowe nie działają tak aktywnie, jak kiedyś. Podwzgórze najpierw reaguje na tę zmianę. Wytwarza związki, które powodują nadmierne powiększenie tkanki przysadki mózgowej. To powoduje rozwój gruczolaka.

Opis choroby

W praktyce klinicznej zaburzenie dotyczy zarówno onkologicznych, jak i endokrynologicznych anomalii przysadki mózgowej. Pomimo rozpowszechnienia wśród populacji (20% ogólnej liczby dorosłych) nie jest możliwe wiarygodne zidentyfikowanie głównych przyczyn rozwoju patologii. Niektórzy eksperci klasyfikują onkologię jako chorobę dziedziczną. Niektórzy lekarze twierdzą, że głównym czynnikiem w jego wystąpieniu są przenoszone infekcje w ośrodkowym układzie nerwowym..

Najnowsze testy badawcze wskazują na wpływ doustnej antykoncepcji na występowanie łagodnych i złośliwych obiektów w mózgu. Wrodzone i wewnątrzmaciczne urazy doznane w każdym wieku mogą służyć jako prowokatorzy. Większość zarejestrowanych formacji jest nieszkodliwa, ale pewien procent przypadków prowadzi do poważnych konsekwencji. Niebezpieczeństwo mikrotuzu zależy od jego objętości i zdolności do wytwarzania wydzieliny.

Objawy i oznaki

Objawy czynnego gruczolaka przysadki mogą objawiać się na różne sposoby. Znaki zależą od jego wielkości. Na początkowych etapach rozwoju zwykle są nieobecne. Kiedy wzrost osiąga kilka cm średnicy, pojawia się kilka głównych objawów. Jednak będą one inne w przypadku fok hormonalnie aktywnych i nieaktywnych..

Typowe objawy

Wraz ze wzrostem chrząstki wywierany jest nacisk na wszystkie tkanki wewnątrzczaszkowe mózgu. Z tego powodu pojawia się zespół zaburzeń neurologicznych:


Uporczywe bóle głowy.

  • zmienia się pole widzenia. Może się skurczyć. Przejawia się to w tym, że osoba nie widzi, co dzieje się po bokach oczu;
  • ciągłe bóle głowy. Wynika to z nacisku na tkankę mózgową. W tym samym czasie wzrasta ciśnienie. Bolesne odczucia są zlokalizowane w okolicy nosa, czoła, oczu. Czasami rozszerzane na whisky. Natura bólu jest bolesna;
  • jeśli zgrubienie nadal rośnie w dół, pojawiają się problemy z oddychaniem przez nos. Wraz z postępem patologii nie wyklucza się krwawień z nosa.

Objawy formacji hormonalnych

Jeśli nowotwór wykazuje aktywność hormonalną, objawy będą się różnić od ogólnych. Pacjent zauważy jedną lub kilka manifestacji naraz:

  • gwałtowny spadek wagi lub, przeciwnie, przyrost masy ciała;
  • będą wahania nastroju, irytacja, płaczliwość;
  • uczucie ciepła, uderzenia gorąca, szybkie bicie serca;
  • naruszenie przewodu żołądkowo-jelitowego (biegunka);
  • stały wzrost temperatury;
  • z eozynofilowym gruczolakiem przysadki pojawia się gigantyzm;
  • uszy, nos, palce powiększają się;
  • jest ciągłe pragnienie, pocenie się;
  • u kobiet zaburzony jest cykl menstruacyjny, spada libido;
  • podwyższone ciśnienie krwi itp..

Objawy mikrogruczolaka przysadki

W przysadce mózgowej zwykle rozróżnia się płaty przednie i tylne. Odpowiadają za produkcję różnych substancji hormonalnych. Dlatego objawy mikrogruczolaka gruczołu zależą bezpośrednio od tego, który obszar narządu został dotknięty procesem nowotworowym. Kolejnym ważnym kryterium jest płeć i wiek pacjenta..

Cechy funkcjonalne nowotworu pozwoliły lekarzom zidentyfikować 2 postacie choroby - nieaktywny mikrogruczolak lub wariant patologii wytwarzający hormony. W pierwszym przypadku nie ma specjalnych konsekwencji dla ludzi - okres bezobjawowy trwa długo, a wykrycie guza staje się odkryciem diagnostycznego badania mózgu, na przykład MRI.

Tymczasem jeśli komórki hiperplastyczne zaczną intensyfikować syntezę hormonów, stan zdrowia pacjentów szybko się pogarsza. Tak więc podczas powstawania prolactinoma dochodzi do niepowodzenia w funkcjonowaniu gruczołu mlekowego i gonad. W przypadku kobiet dominujące objawy choroby są wyrażone w:

  • otyłość;
  • mlekotok;
  • bezpłodność;
  • brak menstruacji.

W przypadku mężczyzn oznaki to:

  • zmniejszone libido;
  • zaburzenia erekcji;
  • mlekotok;
  • niestabilność psycho-emocjonalna.

Jeśli dochodzi do przerostu komórek przysadki wytwarzających hormony stymulujące tarczycę, w rezultacie rozwija się wole guzkowe, którego głównym powikłaniem jest tyreotoksykoza z odpowiednimi objawami - tachykardią, arytmią, hipoglikemią i zaburzeniami metabolicznymi endokrynologicznymi.

W przypadku uszkodzenia przysadki w postaci somatotropinoma dochodzi do wzmożonego niekontrolowanego wzrostu poszczególnych części ciała - szkieletu, narządów wewnętrznych. To właśnie akromegalia sprawia, że ​​lekarze podejrzewają dysfunkcję przysadki i przeprowadzają badanie. Zmiana figury w zależności od rodzaju choroby Itsenko-Cushinga wymaga wykluczenia mikrogruczolaka kortykotropowego przysadki mózgowej. Jego dodatkowymi objawami są cukrzyca steroidowa, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne.

Gruczolak przysadki u dzieci

Ten typ zmiany torbielowatej rzadko występuje u dzieci. W większości przypadków gruczolak przysadki jest związany z zaburzeniami rozwoju embrionalnego. Konieczne jest prawidłowe zdiagnozowanie patologii, ponieważ dzieci nie zawsze mogą powiedzieć, co je martwi.


Późny rozwój i opóźnione dojrzewanie są powodem wizyty u lekarza.

Do głównych objawów należą zmiany nastroju. Dzieci są albo nadmiernie aktywne, albo zahamowane. Te stany często się zmieniają. Jeśli występuje opóźnione dojrzewanie, jest to powód, aby odwiedzić lekarza..

Diagnostyka

Podczas wstępnego badania lekarz wyjaśni, jakie objawy przeszkadzają pacjentowi, a następnie przepisze środki diagnostyczne:

  • rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą zidentyfikować dokładną lokalizację guza, ustalić jego rozmiar;
  • pacjentowi przepisuje się skierowanie na badania w celu wykrycia zaburzeń równowagi hormonalnej w organizmie;
  • pamiętaj, aby przejść badanie przez okulistę w celu ustalenia, czy występują jakiekolwiek wady wzroku;
  • przeprowadza się badanie siodła tureckiego, w którym ustala się, czy jest on powiększony, czy istnieją inne naruszenia działalności.

Możliwym powikłaniem jest przemiana nowotworu w złośliwą pieczęć. Ponieważ kapsułka naciska na tkankę mózgową, zachodzą nieodwracalne procesy. Guz wywołuje zaburzenia hormonalne, zaburzenia neurologiczne. W rzadkich przypadkach pojawia się krwotok.

Metody leczenia

Wybór leczenia gruczolaka przysadki zależy od rodzaju zgrubienia, jego wielkości i cech rozwojowych. Lekarz przepisuje farmakoterapię, operację lub radioterapię.

Interwencja operacyjna

Istnieją 2 sposoby chirurgicznego usunięcia zgrubienia. Pierwsza obejmuje operację przez jamę nosową. Zwykle ta metoda jest stosowana w przypadku wykrycia guzów, które praktycznie nie wpływają na sąsiednie tkanki. Maksymalny rozmiar kapsułki w tym przypadku nie przekracza 10 cm.

W takim przypadku pacjent trafia do szpitala, gdzie operacja jest następnie wykonywana po konsultacji ze specjalistą. W znieczuleniu ogólnym przez jamę nosową wprowadza się endoskop. Następnie wycina się ścianę kości, następnie nacina się torebkę i usuwa ją wraz z zawartością.

Podczas manipulacji chirurg otrzymuje dokładny obraz na monitorze, dzięki czemu wszelkie niedokładności podczas zabiegu są praktycznie wyeliminowane. Usunięcie plomby trwa od 2 do 3 godzin. Jeśli operacja przebiegła bez komplikacji, w ciągu tygodnia pacjent zostanie wypisany ze szpitala. W 95% wszystkich przypadków osoba na zawsze zapomina, że ​​zdiagnozowano u niego patologię.

Drugą metodą interwencji, którą lekarze stosują w skrajnych przypadkach, jest operacja polegająca na otwarciu czaszki. W większości przypadków tę metodę stosuje się tylko wtedy, gdy gruczolak osiągnął bardzo duży rozmiar i nie można go usunąć przez jamę nosową..

Kraniotomia wiąże się z dużym ryzykiem urazów i licznymi powikłaniami. Dlatego guz jest usuwany w ten sposób tylko w skrajnych przypadkach, gdy wszystkie inne metody są nieskuteczne..

Terapia lekowa

Leczenie lekami wykonuje się tylko wtedy, gdy pieczęć nie osiągnęła dużego rozmiaru. Ponadto skuteczność zależy od tego, czy pożądane receptory są obecne w tkankach kapsułki. Jeśli nie, lek będzie nieskuteczny. Leki są stosowane w przypadkach, gdy gruczolak nie wpływa jeszcze na funkcję wzroku. W innych sytuacjach wskazane jest chirurgiczne usunięcie kapsułki..


Podstawą terapii lekowej są leki hormonalne.

Najskuteczniejsze w leczeniu nowotworów są leki hormonalne, które stymulują wzrost poziomu prolaktyny. W większości przypadków farmakoterapia pomaga uniknąć operacji. Leki pomagają stabilizować hormony, zmniejszają obrzęki i normalizują funkcjonowanie wielu narządów wewnętrznych.

W zależności od tego, jakie współistniejące zaburzenia zostały zidentyfikowane podczas pomiarów diagnostycznych, pacjentowi można przepisać dodatkowe leki. W większości przypadków przygotowują osobę do kolejnej operacji lub pozwalają na powrót do zdrowia w okresie rehabilitacji..

Radioterapia


W grę wchodzą wiązki o różnym spektrum.

Ta metoda jest skuteczna w przypadku małych nowotworów. Aby się ich pozbyć, stosuje się wiązki o innym spektrum..

W niektórych przypadkach mikrokapsułki ze składnikami radioaktywnymi są wprowadzane do przysadki mózgowej..

Prowokowanie czynników rozwoju patologii

Do tej pory współczesna medycyna nie zna dokładnych przyczyn pojawienia się nowotworów. W tym przypadku uważa się, że procesy patologiczne mogą być konsekwencją:

  • genetyczne predyspozycje;
  • przeniesione urazy głowy;
  • różne neuroinfekcje (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych);
  • ciężkie choroby wirusowe;
  • skomplikowana ciąża, trudny poród, częste aborcje;
  • niekontrolowane stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • przeniesione operacje neurochirurgiczne.

Początek procesów patologicznych jest możliwy w okresie prenatalnym, z negatywnym wpływem na mózg nienarodzonego dziecka szkodliwych nawyków kobiety w ciąży.

Środki ludowe

Leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi nie jest najskuteczniejszą metodą oddziaływania na torebkę. Faktem jest, że najczęściej pacjenci tracą czas na nieskuteczne metody. W przypadku gruczolaka przysadki metody ludowe nie tylko nie pomagają, ale wręcz szkodzą.

Jeśli lekarz postawił diagnozę, nie powinieneś tracić czasu na nieskuteczne metody. Konieczne jest przestrzeganie metod przepisanych przez lekarza prowadzącego. Jeśli chcesz użyć środków ludowych, najpierw uzyskaj jego zgodę. Tylko odpowiednie leczenie pomoże zahamować wzrost nowotworu..

Prognozy i zapobieganie

Jeśli gruczolak głowy jest leczony zgodnie z zaleceniami lekarza, w większości przypadków dana osoba może prowadzić normalne życie. Istnieje jednak możliwość, że komórki łagodne przekształcą się w komórki rakowe. Po interwencji chirurgicznej ryzyko nawrotu jest zminimalizowane, chyba że guz osiągnął duży rozmiar.

To, czy tło hormonalne może w pełni wyzdrowieć, zależy od rodzaju foki. Ponadto korzystne rokowanie zapewnia terminowa wizyta u lekarza..

Ponieważ przyczyny nowotworu są słabo poznane, nie ma konkretnych środków zapobiegawczych, które pomogą uniknąć choroby. Ogólne zalecenia dotyczą leczenia wszelkich zmian zakaźnych, które mogą prowadzić do upośledzenia czynności nerwowej. Staraj się również unikać uderzeń, siniaków w okolicy czaszki.

Gruczolak przysadki mózgowej jest uważany za niebezpieczny rodzaj torbieli. Jeśli go zidentyfikujesz i rozpoczniesz leczenie, istnieje duże prawdopodobieństwo uniknięcia komplikacji. Duże zgrubienia, które są ignorowane, prowadzą do upośledzenia wzroku, innych uszkodzeń neurologicznych..

Przyczyny pojawienia się patologii

Wiele osób napotyka mikroskopijny gruczolak przysadki mózgowej, ale naukowcom nie udało się ustalić dokładnych przyczyn mikrogruczolaka przysadki mózgowej..

Zidentyfikowano jednak czynniki, które mogą powodować różne zaburzenia w przysadce mózgowej i rozwój mikrogruczolaka:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • naruszenie czynności gruczołów układu hormonalnego;
  • zakaźne lub urazowe zmiany ośrodkowego układu nerwowego;
  • częste aborcje;
  • długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • zwiększone obciążenie przysadki mózgowej podczas ciąży, porodu i laktacji;
  • nieprawidłowe działanie gruczołów obwodowych, co prowadzi do stymulacji przysadki mózgowej.

Mikrogruczolak przysadki mózgowej występuje częściej u kobiet, ale przypadki gruczolaków czynnych hormonalnie występują u mężczyzn w połowie populacji. Wiele osób interesuje się tym, czy mikroskopijny gruczolak przysadki jest przenoszony z jednej osoby na drugą. Nie, ta patologia jest chorobą jednej konkretnej osoby i nie jest zaraźliwa, jak inne nowotwory.

Zalecana literatura Jak leczyć higromę palca

Gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki jest łagodnym guzem przedniego przysadki mózgowej.

Przysadka mózgowa to niewielka struktura w mózgu, która kontroluje gruczoły dokrewne poprzez produkcję własnych hormonów. Gruczolak przysadki może być hormonalnie aktywny i nieaktywny. Kliniczne objawy choroby zależą od tego faktu, a także od wielkości guza, kierunku i tempa jego wzrostu..

Głównymi objawami gruczolaka przysadki mogą być problemy ze wzrokiem, dysfunkcja tarczycy, gonad, nadnerczy, upośledzony wzrost i proporcjonalność niektórych części ciała. Czasami choroba przebiega bezobjawowo.

Co to jest?

Krótko mówiąc, gruczolak przysadki to nowotwór przysadki, który może objawiać się różnymi objawami klinicznymi (zaburzenia endokrynologiczne, okulistyczne czy neurologiczne) lub w niektórych przypadkach przebiegać bezobjawowo. Istnieje wiele rodzajów tego guza..

Z której grupy należy gruczolak, jego cechy zależą - objawy patologiczne, metody diagnostyki i leczenia.

Przyczyny rozwoju

Dokładne przyczyny powstania gruczolaka przysadki nie zostały jeszcze ustalone w neurologii. Istnieją jednak hipotezy, które świadczą o pojawieniu się guza z powodu zjawisk infekcyjnych w układzie nerwowym, urazów czaszkowo-mózgowych oraz negatywnego wpływu różnych czynników na płód. Do najniebezpieczniejszych neuroinfekcji, które mogą prowadzić do powstania guza, należą: kiła układu nerwowego, gruźlica, bruceloza, zapalenie mózgu, polio, ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych, malaria mózgowa.

Neurology prowadzi obecnie badania mające na celu ustalenie związku pomiędzy powstaniem gruczolaka przysadki a stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych przez kobiety. Naukowcy badają również hipotezę, która dowodzi, że guz może pojawić się z powodu zwiększonej stymulacji przysadki mózgowej do podwzgórza. Ten mechanizm rozwoju nowotworu często obserwuje się u pacjentów z pierwotnym hipogonadyzmem lub niedoczynnością tarczycy..

Klasyfikacja

Gruczolaki przysadki są klasyfikowane jako aktywne hormonalnie (wytwarzają hormony przysadki) i nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów).

W zależności od tego, który hormon jest wytwarzany w nadmiarze, hormonalnie czynne gruczolaki przysadki dzielą się na:

  • prolaktyna (prolactinoma) - rozwijają się z prolaktotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją prolaktyny;
  • gonadotropowe (gonadotropinoma) - rozwijają się z gonadotropów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonów luteinizujących i folikulotropowych;
  • somatotropowe (somatotropinoma) - rozwijają się z somatotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją somatotropiny;
  • kortykotropowe (corticotropinoma) - rozwijają się z kortykotropów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu adrenokortykotropowego;
  • tyreotropowe (tyreotropinoma) - rozwijają się z tyreotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu tyreotropowego.

Jeśli hormonalnie aktywny gruczolak przysadki wydziela dwa lub więcej hormonów, określa się go jako mieszany.

Nieczynne hormonalnie gruczolaki przysadki dzielą się na onkocytomy i gruczolaki chromofobowe..

W zależności od rozmiaru:

  • pikoadenoma (średnica poniżej 3 mm);
  • mikrogruczolak (średnica nie większa niż 10 mm);
  • makrogruczolak (średnica powyżej 10 mm);
  • gruczolak olbrzymi (40 mm lub więcej).

W zależności od kierunku wzrostu (w stosunku do siodła tureckiego) gruczolakami przysadki mogą być:

  • endosellar (wzrost nowotworów w jamie siodła tureckiego);
  • infrasellar (rozprzestrzenianie się nowotworu jest mniejsze, dociera do zatoki klinowej);
  • nadsiodłowo (rozprzestrzenianie się guza w górę);
  • retrosellar (tylny wzrost nowotworu);
  • boczne (rozprzestrzenianie się nowotworu na boki);
  • ansellar (przedni wzrost guza).

Kiedy nowotwór rozprzestrzenia się w kilku kierunkach, nazywa się go w tych kierunkach, w których rośnie guz.

Objawy

Oznaki, że może wystąpić gruczolak przysadki, różnią się w zależności od rodzaju guza.

Mikrogruczolak aktywny hormonalnie objawia się zaburzeniami endokrynologicznymi, a nieaktywny mikrogruczolak może istnieć przez kilka lat, aż osiągnie znaczny rozmiar lub zostanie przypadkowo wykryty podczas badania w kierunku innych chorób. 12% osób ma bezobjawowe mikrogruczolaki.

Makrogruczolak objawia się nie tylko zaburzeniami endokrynologicznymi, ale także neurologicznymi spowodowanymi uciskiem otaczających nerwów i tkanek.

Prolactinoma

Najczęstszy guz przysadki mózgowej występuje u 30-40% wszystkich gruczolaków. Z reguły wielkość prolactinoma nie przekracza 2 - 3 mm. Występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Przejawia się takimi znakami jak:

  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet - nieregularne cykle, wydłużenie cyklu powyżej 40 dni, brak owulacji, brak miesiączki
  • mlekotok - ciągłe lub przerywane wydzielanie mleka matki (siary) z gruczołów mlecznych, niezwiązane z okresem poporodowym
  • niemożność zajścia w ciążę z powodu braku owulacji
  • u mężczyzn prolactinoma objawia się zmniejszeniem potencji, wzrostem gruczołów mlecznych, zaburzeniami erekcji, zaburzeniami tworzenia plemników, prowadzącymi do bezpłodności.

Somatotropinoma

Stanowi 20–25% ogólnej liczby gruczolaków przysadki. U dzieci zajmuje trzecie miejsce pod względem częstości występowania po prolactinoma i corticotropinoma. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem hormonu wzrostu we krwi. Objawy somatotropinoma:

  • u dzieci objawia się objawami gigantyzmu. Dziecko szybko przybiera na wadze i wzroście, co jest spowodowane równomiernym wzrostem kości na długości i szerokości, a także wzrostem chrząstki i tkanek miękkich. Z reguły gigantyzm zaczyna się w okresie przedpokwitaniowym, na jakiś czas przed rozpoczęciem dojrzewania i może postępować do końca formowania szkieletu (do około 25 lat). Za gigantyzm uważa się wzrost wzrostu osoby dorosłej powyżej 2 - 2,05 m.
  • jeśli somatotropinoma występuje w wieku dorosłym, objawia się objawami akromegalii - wzrostem dłoni, stóp, uszu, nosa, języka, zmianą i zgrubieniem rysów twarzy, pojawieniem się wzmożonego owłosienia, brody i wąsów u kobiet, nieregularnych miesiączek. Wzrost narządów wewnętrznych prowadzi do naruszenia ich funkcji.

Corticotropinoma

Występuje w 7–10% przypadków gruczolaka przysadki. Charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów kory nadnerczy (glukokortykoidów), tzw. Choroba Itsenko-Cushinga.

  • Otyłość typu „Cushingoid” - następuje redystrybucja warstwy tłuszczowej i odkładanie się tłuszczu w obręczy barkowej, na szyi, w strefach nadobojczykowych. Twarz nabiera „księżycowego”, okrągłego kształtu. Kończyny stają się cieńsze z powodu zanikowych procesów w tkance podskórnej i mięśniach.
  • zaburzenia skóry - różowo - fioletowe rozstępy (rozstępy) na skórze brzucha, klatki piersiowej, ud; zwiększona pigmentacja skóry łokci, kolan, pach; zwiększona suchość i łuszczenie się skóry twarzy
  • nadciśnienie tętnicze
  • kobiety mogą mieć nieregularne miesiączki i hirsutyzm - zwiększony wzrost włosów na skórze, brody i wąsów
  • u mężczyzn często obserwuje się spadek siły działania

Gonadotropinoma

Rzadko spotykany wśród gruczolaków przysadki. Objawia się nieprawidłowościami w cyklu miesiączkowym, częściej brakiem miesiączki, spadkiem płodności u mężczyzn i kobiet, na tle zmniejszonych lub nieobecnych zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych.

Thyrotropinoma

Występuje również bardzo rzadko, tylko w 2–3% gruczolaków przysadki. Jego objawy zależą od tego, czy ten guz jest pierwotny, czy wtórny..

  • dla pierwotnego tyretropinoma charakterystyczna jest nadczynność tarczycy - utrata masy ciała, drżenie kończyn i całego ciała, wybrzuszenia, zły sen, zwiększony apetyt, zwiększona potliwość, wysokie ciśnienie krwi, tachykardia.
  • w przypadku wtórnego tyreotropinoma, czyli wynikającego z długotrwałego upośledzenia funkcji tarczycy, charakterystyczne są zjawiska niedoczynności tarczycy - obrzęk twarzy, opóźniona mowa, przyrost masy ciała, zaparcia, bradykardia, suchość, łuszcząca się skóra, chrypka, depresja.

Neurologiczne objawy gruczolaka przysadki

  • zaburzenia widzenia - podwójne widzenie, zez, obniżona ostrość widzenia w jednym lub obu oczach, ograniczenie pól widzenia. Znaczny rozmiar gruczolaka może prowadzić do całkowitej atrofii nerwu wzrokowego i ślepoty
  • ból głowy, któremu nie towarzyszą nudności, nie zmienia się wraz ze zmianą pozycji ciała, często nie ustępuje przyjmowaniem środków przeciwbólowych
  • przekrwienie błony śluzowej nosa spowodowane zajęciem dna siodełka tureckiego

Objawy niewydolności przysadki mózgowej

Być może rozwój niewydolności przysadki, spowodowany uciskiem normalnej tkanki przysadki. Objawy:

  • niedoczynność tarczycy
  • niewydolność nadnerczy - zwiększone zmęczenie, niskie ciśnienie krwi, omdlenia, drażliwość, bóle mięśni i stawów, zaburzony metabolizm elektrolitów (sodu i potasu), niski poziom glukozy we krwi
  • spadek poziomu hormonów płciowych (estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn) - bezpłodność, obniżone libido i impotencja, zmniejszenie owłosienia u mężczyzn na twarzy
  • u dzieci brak hormonu wzrostu prowadzi do zahamowania wzrostu i rozwoju

Znaki psychiatryczne

Te objawy gruczolaka przysadki są spowodowane zmianami poziomu hormonów w organizmie. Można zaobserwować drażliwość, niestabilność emocjonalną, płaczliwość, depresję, agresywność, apatię.

Diagnostyka

Mimo tak różnorodnych objawów klinicznych można powiedzieć, że rozpoznanie gruczolaka przysadki jest raczej trudnym wydarzeniem..

Wynika to przede wszystkim z niesprecyzowania wielu reklamacji. Ponadto objawy gruczolaka przysadki zmuszają pacjentów do zwracania się do różnych specjalistów (okulisty, ginekologa, terapeuty, pediatry, urologa, seksuologa, a nawet psychiatry). I nie zawsze wąski specjalista może podejrzewać tę chorobę. Dlatego pacjenci z tak niespecyficznymi i wszechstronnymi dolegliwościami poddawani są badaniu przez kilku specjalistów. Ponadto badanie krwi na poziom hormonów pomaga w rozpoznaniu gruczolaka przysadki. Zmniejszenie lub zwiększenie ich liczby w połączeniu z istniejącymi dolegliwościami pomaga lekarzowi w ustaleniu diagnozy.

Wcześniej radiografia siodła tureckiego była szeroko stosowana w diagnostyce gruczolaka przysadki. Ujawniona osteoporoza i zniszczenie grzbietu siodełka tureckiego, podwójny kontur jego dna służył i nadal jest wiarygodnym objawem gruczolaka. Jednak są to już późne objawy gruczolaka przysadki, to znaczy pojawiają się już przy dużym doświadczeniu istnienia gruczolaka.

Rezonans magnetyczny mózgu jest nowoczesną, dokładniejszą i wcześniejszą metodą diagnostyki instrumentalnej w porównaniu z radiografią. Ta metoda pozwala zobaczyć gruczolaka, a im mocniejsze urządzenie, tym większe jego możliwości diagnostyczne. Ze względu na niewielkie rozmiary niektóre mikrogruczolaki przysadki mogą pozostać nierozpoznane nawet przy badaniu metodą rezonansu magnetycznego. Szczególnie trudno jest zdiagnozować niehormonalne wolno rosnące mikrogruczolaki, które mogą w ogóle nie objawiać się żadnymi objawami..

Leczenie gruczolaka przysadki

W leczeniu gruczolaka stosuje się różne techniki, których wybór zależy od wielkości nowotworu i charakteru czynności hormonalnej. Do chwili obecnej stosowane są następujące podejścia:

  1. Obserwacja. W przypadku guzów przysadki, które są małe i nieaktywne hormonalnie, lekarze wybierają podejście „poczekaj i zobacz”. Jeśli edukacja wzrośnie, zalecane jest odpowiednie leczenie. Jeśli gruczolak nie wpływa na stan pacjenta, obserwacja jest kontynuowana..
  2. Terapia lekami. Przepisywanie leków pacjentowi z guzem przysadki jest wskazane w celu wyeliminowania objawów choroby i poprawy zdrowia. W tym celu lekarz przepisuje leki wzmacniające i kompleksy witaminowe. Leczenie zachowawcze jest wskazane w przypadku małych nowotworów. Dobór leków zależy również od rodzaju guza. W przypadku somatotropinoma przepisuje się agonistów somatostatyny (somatulina i sandostatyna), w przypadku prolactinoma, agonistów dopaminy i ergoliny, w przypadku kortykotropinoma, blokerów steroidogenezy (nizoral, zapalenie sutka, orimeten).
  3. Leczenie radiochirurgiczne. Jest to nowoczesna i wysoce skuteczna metoda radioterapii, polegająca na zniszczeniu guza promieniowaniem, bez wykonywania zabiegów chirurgicznych..
  4. Operacja. Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki jest najskuteczniejszą, ale jednocześnie traumatyczną metodą terapii. Specjaliści mają dwie możliwości dostępu: przez kanały nosowe i przez otwarcie jamy czaszki. Pierwsze podejście jest preferowane, ale stosowane tylko w przypadku małych gruczolaków.

Często leczenie gruczolaka przysadki wymaga połączenia kilku z tych technik, aby osiągnąć pożądany efekt..

Prognoza na całe życie

Gruczolak przysadki należy do nowotworów łagodnych, jednak wraz ze wzrostem wielkości, podobnie jak inne guzy mózgu, na skutek kompresji otaczających struktur anatomicznych nabiera złośliwego przebiegu. Wielkość guza determinuje również możliwość jego całkowitego usunięcia. Gruczolak przysadki o średnicy powyżej 2 cm wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotu pooperacyjnego, który może wystąpić w ciągu 5 lat po usunięciu.

Rokowanie w gruczolaku zależy również od jego rodzaju. Tak więc w przypadku mikrokortykotropinoma 85% pacjentów wykazuje całkowite przywrócenie funkcji endokrynologicznej po leczeniu chirurgicznym. U pacjentów z somatotropinoma i prolactinoma liczba ta jest znacznie niższa - 20-25%. Według niektórych danych średnio po leczeniu chirurgicznym powrót do zdrowia obserwuje się u 67% pacjentów, a liczba nawrotów wynosi około 12%.

W niektórych przypadkach z krwotokiem do gruczolaka dochodzi do samoleczenia, co najczęściej obserwuje się w prolactinoma.

Gruczolak przysadki mózgowej, co to jest?

Pomimo niewielkich rozmiarów wyrostka mózgowego jest głównym narządem w całym układzie hormonalnym. Gruczolak przysadki mózgowej - co to jest? Patologia to guz, który rozwija się z własnej tkanki przysadki mózgowej.

Łagodny przebieg choroby i powolne tempo wzrostu węzła umożliwiają wybór skutecznej terapii z szybką diagnozą..

Klasyfikacja choroby

Złośliwe zwyrodnienie gruczolaka przysadki mózgowej występuje bardzo rzadko, głównie choroba charakteryzuje się łagodnym przebiegiem. Tylko jedna komórka przysadki podlega mutacji, częściej w przednim płacie gruczołu.

Jeśli układ odpornościowy nie wykryje w czasie anomalii, wówczas komórka zaczyna produkować swoje klony, a tym samym tkanka gruczołowa zaczyna rosnąć. Gruczolak przysadki mózgowej może być hormonalnie aktywny lub nieaktywny hormonalnie. Po określeniu jego przynależności klasyfikuje się poszczególne parametry guza w mózgu.

  1. Mikrogruczolak przysadki mózgowej - wielkość nie przekracza 1 cm średnicy;
  2. Makrogruczolak - więcej niż 1 cm;
  3. Guz olbrzymi - dorasta do 6 cm.

W zależności od tempa wzrostu gruczolak przysadki mózgowej może mieć skłonność do agresywnego rozprzestrzeniania się lub odwrotnie, wolno rosnąć.

Hormonalnie czynne gruczolaki przysadki są podzielone w zależności od hormonu wytwarzanego przez nieprawidłowe komórki:

  • Somatotropinoma;
  • Prolactinoma - najczęściej występuje, ma wolne tempo wzrostu;
  • Corticotropinoma;
  • Thyrotropinoma;
  • Gonadotropinoma.

W przypadku nowotworu mieszanego nieprawidłowe komórki przysadki mózgowej wytwarzają kilka hormonów.

Gruczolaki nieaktywne hormonalnie w mózgu są trudne do zdiagnozowania, ponieważ rzadko wykazują objawy patologiczne:

  1. Nowotwór chromofobiczny przysadki mózgowej charakteryzuje się agresywnym podziałem komórek. Występuje postać torbielowata - jama wewnątrz guza jest wypełniona płynem;
  2. Oncocytoma przysadki mózgowej - rosną komórki nabłonkowe.

Gruczolak jest również klasyfikowany w zależności od lokalizacji ogniska. Komórki mogą rosnąć tylko w dole przysadki lub wykraczać poza jej granice i rosnąć w określonym kierunku (dół czaszki, zatoka klinowa).

Przyczyny występowania

Dokładne przyczyny gruczolaka przysadki mózgowej, a także innych nowotworów wewnątrzczaszkowych, są nieznane. Po wielu badaniach lekarze zidentyfikowali tylko czynniki, które mogą wywołać anomalię..

Ten guz mózgu zajmuje trzecie miejsce pod względem częstości wykrywania wśród postaci łagodnych i jest najczęściej diagnozowany u kobiet w wieku rozrodczym..

  1. Urazy;
  2. Infekcja tkanki mózgowej (w tym podczas embriogenezy);
  3. Zmiana tła hormonalnego za pomocą leków (środków antykoncepcyjnych);
  4. Częste skoki hormonalne (ciąże mnogie);
  5. Narażenie na promieniowanie;
  6. Choroby autoimmunologiczne;
  7. Złe nawyki (alkohol, narkotyki, palenie tytoniu).

Po zakończeniu funkcjonowania układu rozrodczego, zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn, gruczolak występuje tylko w 5% przypadków..

Główne objawy i diagnoza

Objawy z nieaktywną postacią gruczolaka są całkowicie nieobecne, ponieważ nieprawidłowe komórki nie zakłócają równowagi hormonalnej w organizmie.

Objawy kliniczne pojawiają się przy nadmiernej produkcji hormonów i proliferacji nieprawidłowej tkanki. Główne objawy są raczej niejasne i wyrażają się w postaci zmęczenia, więc osoba nie kojarzy tego stanu z nieprawidłowościami w mózgu.

Wzrost objawów zależy od cech strukturalnych gruczolaka, lokalizacji i innych cech. Ale przy aktywnej postaci nowotworu najpierw pojawiają się objawy endokrynologiczne.

Obraz kliniczny gruczolaka przysadki w mózgu składa się z trzech dużych grup:

  • Zespół objawów neuronalnych - bóle głowy (w okolicy czołowej lub skroniowej, z uczuciem ucisku na oczodołach), ruchy gałek ocznych są z tego powodu ograniczone, boczne pola widzenia wypadają. Funkcjonalność poznawcza mózgu jest upośledzona, tło emocjonalne nie jest stabilne. Proliferacja tkanki gruczołowej blokuje odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego (przez otwory), co prowadzi do wzrostu ICP i klinicznych objawów wodogłowia;
  • Zespół objawów ocznych - upośledzona ostrość wzroku w jednym oku, destrukcyjne zmiany w dnie oka podczas badania wzrokowego;
  • Zaburzenia endokrynologiczne - zależą od produkcji jednego z hormonów przysadki:
  1. Hormon wzrostu - u dorosłych rozwija się akromegalia, dzieci charakteryzują się gigantyzmem. We wszystkich przypadkach odnotowuje się otyłość i rozwój cukrzycy;
  2. Prolaktyna jest zaburzeniem rozrodczym. U mężczyzn siara jest wydalana z gruczołów mlecznych. Odnotowuje się różne choroby skóry;
  3. Gonadotropina - łączy w sobie objawy neurologiczne i okulistyczne;
  4. Tyreotropina - rozwija się niedoczynność lub nadczynność tarczycy;
  5. Kortykotropina - rozwój choroby Itsenko-Cushinga, w której dochodzi do przebarwień skóry i zmiany tła psycho-emocjonalnego (możliwy jest rozwój choroby psychicznej). Zespół obejmuje rozwój wielu współistniejących chorób (odmiedniczkowe zapalenie nerek, osteoporoza, zaburzenia metaboliczne).

Rozpoznanie choroby obejmuje obowiązkowe badanie przez wąskich specjalistów - neuropatologa, okulistę, endokrynologa.

Jeśli podejrzewa się gruczolaka przysadki, pacjentowi przypisuje się kompleksowe badanie w celu zróżnicowania patologii:

  • Diagnostyka laboratoryjna - badania krwi i moczu (stężenie hormonów);
  • Wizualizacja struktur mózgowych - MRI, CT.

Kompleksowe badanie koniecznie obejmuje EKG i USG jamy brzusznej.

Jak leczyć gruczolaka przysadki

Leczenie gruczolaka przysadki można przeprowadzić tylko za pomocą leków, ale jeśli patologia zostanie wykryta na początkowym etapie. Schemat leczenia zależy od charakterystyki gruczolaka i jego lokalizacji..

Nieaktywne mikro-guzy często nie upośledzają funkcji ośrodkowego układu nerwowego, a terapia polega na immunostymulacji organizmu. Pacjent co 6 miesięcy poddawany jest badaniu w celu oceny dynamiki ogniska patologicznego i kontroli tła hormonalnego.

Leki regulujące wydzielanie hormonów pomagają złagodzić objawy patologiczne, ale guz nie zapada się z tego powodu. Zdarzają się przypadki (bardzo rzadko), kiedy ognisko ulega samozniszczeniu z krwotokiem wewnątrz nowotworu, ale neurochirurdzy zalecają radykalne usunięcie, ponieważ opóźnienie może kosztować życie pacjenta.

Operacja odbywa się na dwa sposoby:

  1. Endoskopia - dostęp jest przez kanały nosowe, jest uważana za operację mniej traumatyczną. Stosuje się go tylko w przypadku mikrogruczolaków, które nie wykraczają poza główną lokalizację;
  2. Trepanacja czaszki - stosowana w przypadku guzów powyżej 30 mm lub szerzących się poza siodło tureckie.

Ekspozycja na promieniowanie w celu zniszczenia komórek guza przysadki mózgowej jest stosowana jako samodzielna metoda leczenia (w przypadku małych formacji) lub w celu przygotowania przed radykalnym wycięciem.

Leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi jest nieskuteczne i można je stosować tylko w celu ogólnego efektu wzmacniającego. Ale kwestia nietradycyjnego leczenia pozostaje kontrowersyjna i konieczna jest konsultacja z lekarzem, ponieważ wiele ziół stymuluje procesy metaboliczne - może to sprowokować przyspieszony wzrost guza.

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Rokowanie w przypadku gruczolaka przysadki zależy od jego rodzaju i wielkości. Małe guzy zdiagnozowane w odpowiednim czasie z reguły są skutecznie leczone, a ryzyko nawrotu jest zminimalizowane. Konsekwencje dla ośrodkowego układu nerwowego są odwracalne - funkcjonalność zostaje w pełni przywrócona.

Zaniedbane formy lub odmowa interwencji chirurgicznej nieuchronnie prowadzą do dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego i różnych patologii endokrynologicznych, które grożą kalectwem lub śmiercią.

Pomimo łagodnego przebiegu choroby gruczolak jest uważany za niebezpieczną formację wewnątrzczaszkową. Terminowe leczenie gwarantuje całkowite wyleczenie i przywrócenie utraconej funkcjonalności.

Gruczolak przysadki mózgowej: operacja, objawy, leczenie i konsekwencje

Gruczolak przysadki mózgowej (AGHM) jest guzem tkanki gruczołowej najądrza mózgowego. Przysadka mózgowa jest ważnym gruczołem wydzielania wewnętrznego w ludzkim ciele, zlokalizowanym w dolnej części mózgu, w dole przysadki siodła tureckiego. Ten niewielki narząd układu hormonalnego u osoby dorosłej ważącej zaledwie 0,7 g odpowiada za własną produkcję hormonów i kontrolę nad syntezą hormonów przez tarczycę i przytarczyce oraz narządy moczowe. Przysadka mózgowa bierze udział w regulacji metabolizmu wody i tłuszczów, odpowiada za wzrost i wagę człowieka, rozwój i funkcjonowanie narządów wewnętrznych, początek porodu i laktacji, kształtowanie układu rozrodczego itp. Nie bez powodu lekarze nazywają ten gruczoł „wirtuozowskim dyrygentem” kontrolującym brzmienie wielkiej orkiestry. gdzie orkiestra to całe nasze ciało.

Schematyczne przedstawienie lokalizacji guza.

Ale niestety wyjątkowy narząd, bez którego dobrze skoordynowana równowaga funkcjonalna w organizmie jest niemożliwa, nie jest chroniony przed patologicznymi formacjami lub chorobami na tle zaburzeń hormonalnych i / lub neurogennych. Jedną z poważniejszych chorób jest gruczolak, w którym gruczołowy, hormonalnie czynny nabłonek przysadki mózgowej rozwija się nieprawidłowo, co może spowodować niepełnosprawność pacjenta..

Gruczolaki mogą być aktywne (AAH) i nieaktywne (NAG). W pierwszym przypadku tło hormonalne cierpi na nadmiar wydzielanych hormonów przysadkowych. W drugiej macierz guza podrażnia, ściska blisko położone tkanki i częściej dotyczy nerwu wzrokowego. Warto zauważyć, że znacznie zwiększone proporcje aktywnego ogniska patologicznego negatywnie wpływają również na pobliskie tkanki wewnątrzczaszkowe. Sugerujemy zapoznanie się z innymi cechami patologii, w tym specyfiką leczenia, z artykułu.

Epidemiologia: przyczyny, zapadalność

Czynnik stymulujący rozwój guza przysadki nie został jeszcze zidentyfikowany, dlatego pozostaje głównym przedmiotem badań. Eksperci z prawdopodobnych powodów tylko wersje głosowe:

  • Poważny uraz mózgu;
  • neuroinfekcja mózgu;
  • uzależnienia;
  • ciąża 3 lub więcej razy;
  • dziedziczność;
  • przyjmowanie leków hormonalnych (na przykład środków antykoncepcyjnych);
  • chroniczny stres;
  • nadciśnienie tętnicze itp..

Nowotwór nie jest tak rzadki, w ogólnej budowie guzów mózgu stanowi 12,3% -20% przypadków. Pod względem częstości występowania zajmuje 3 miejsce wśród nowotworów neuroektodermalnych, ustępując jedynie guzom glejowym i oponiakom. Choroba ma zwykle łagodny charakter. Jednak statystyki medyczne odnotowały dane dotyczące pojedynczych przypadków złośliwej transformacji gruczolaka z tworzeniem wtórnych ognisk (przerzutów) w mózgu..

Proces patologiczny jest częściej diagnozowany u kobiet (około 2 razy więcej) niż u mężczyzn. Poniżej przedstawiono dane dotyczące rozkładu wieku na podstawie 100% pacjentów z klinicznie potwierdzoną diagnozą. Szczyt epidemiologiczny występuje w wieku 35-40 lat (do 40%), w wieku 30-35 lat chorobę stwierdza się u 25% pacjentów, w wieku 40-50 lat - u 25%, 18-35 i powyżej 50 lat - po 5% dla każdego kategoria wiekowa.

Według statystyk około 40% pacjentów ma nieaktywny guz, który nie wydziela w nadmiarze substancji hormonalnych i nie wpływa na równowagę hormonalną. U około 60% pacjentów zdeterminowana jest aktywna edukacja, charakteryzująca się nadmiernym wydzielaniem hormonów. Około 30% osób ulega niepełnosprawności z powodu konsekwencji agresywnego gruczolaka przysadki.

Klasyfikacja gruczolaków przysadki mózgowej

Ognisko przysadki tworzy się w przednim płacie gruczołu (w przysadce gruczołowej), który stanowi większość narządu (70%). Choroba rozwija się, gdy jedna komórka mutuje, w wyniku czego wymyka się spod kontroli immunologicznej i wypada z fizjologicznego rytmu. Następnie, w wyniku wielokrotnego podziału komórki prekursorowej, powstaje nienormalna proliferacja, składająca się z grupy identycznych (monoklonalnych) komórek. To jest gruczolak, taki mechanizm rozwoju występuje najczęściej. Jednak w rzadkich przypadkach zmiana może początkowo pochodzić z jednego klonu komórkowego, a po nawrocie - z innego.

Formacje patologiczne wyróżnia aktywność, wielkość, histologia, charakter dystrybucji, rodzaj wydzielanych hormonów. Dowiedzieliśmy się już, jakiego rodzaju są gruczolaki - hormonalne i nieaktywne. Wzrost uszkodzonej tkanki charakteryzuje się parametrem agresywności: guz może być nieagresywny (mały i nie podatny na powiększanie) oraz agresywny, gdy osiąga duże rozmiary i atakuje sąsiednie struktury (tętnice, żyły, gałęzie nerwowe itp.).

Duży gruczolak po usunięciu.

W zależności od wielkości gruczolaków przysadki, GM są następujących typów:

  • mikrogruczolaki (o średnicy poniżej 1 cm);
  • mezoadenoma (1-3 cm);
  • duży (3-6 cm);
  • gigantyczne gruczolaki (powyżej 6 cm).

AGGM do dystrybucji dzielą się na:

  • endosellar (w obrębie dołu przysadki);
  • endo-extrasellar (poza punktami charakterystycznymi siodła), które rozprzestrzeniają się:

► nadsiodłowo - do jamy czaszki;

► laterosellar - do zatoki jamistej lub pod oponę twardą;

► infrasellar - rosną w kierunku zatoki klinowej / nosogardzieli;

► anellarly - wpływają na labirynt sitowy i / lub orbitę;

► retrosellarly - do tylnego dołu czaszki i / lub pod stok Blumenbach.

Nazwy gruczolaków przypisano histologicznie:

  • chromofobiczne - nowotwory utworzone przez blade, niewyraźnie konturowane komórki gruczołowo-przysadkowe chromofobów (typ powszechny, reprezentowany przez NAG);
  • acidofilne (eozynofilowe) - guzy tworzone przez komórki alfa z dobrze rozwiniętym aparatem syntetycznym;
  • zasadofilne (śluzowate) - formacje nowotworowe, które rozwijają się z zasadofilnych (komórki beta) adenocytów (najrzadszy guz).

Wśród gruczolaków aktywnych hormonalnie są:

  • prolactinoma - aktywnie wydzielają prolaktynę (najczęstszy typ);
  • somatotropinoma - wytwarzają w nadmiarze hormon somatotropowy;
    • corticotropinoma - stymulują produkcję adrenokortykotropiny;
    • gonadotropinoma - wzmacniają syntezę gonadotropiny kosmówkowej;
    • tyreotropinomy - dają duże uwalnianie TSH, czyli hormonu stymulującego tarczycę;
    • połączone (polihormonalne) - wydzielają z 2 lub więcej hormonów.

Kliniczne objawy guza

Wiele objawów ze strony pacjentów, jak sami podkreślają, nie jest początkowo traktowanych poważnie. Dolegliwości często kojarzą się z banalnym przepracowaniem lub np. Stresem. Rzeczywiście, manifestacje mogą być niespecyficzne i zawoalowane przez długi czas - 2-3 lata lub dłużej. Zwróć uwagę, że charakter i intensywność objawów zależą od stopnia agresji, rodzaju, lokalizacji, objętości i wielu innych cech gruczolaka. Klinika nowotworów składa się z 3 grup objawowych.

  1. Objawy neurologiczne:
  • ból głowy (doświadcza go większość pacjentów);
  • upośledzone unerwienie mięśni oka, które powoduje zaburzenia okoruchowe;
  • bolesne odczucia wzdłuż gałęzi nerwu trójdzielnego;
  • objawy zespołu hipotomicznego (reakcje VSD, zaburzenia równowagi psychicznej, problemy z pamięcią, amnezja fiksacyjna, bezsenność, upośledzona aktywność wolicjonalna itp.);
  • objawy zespołu okluzyjno-wodogłowia w wyniku blokady odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego na poziomie otworu międzykomorowego (zaburzenia świadomości, snu, bóle głowy podczas poruszania głową itp.).
  1. Objawy okulistyczne typu neuronowego:
  • zauważalna rozbieżność w ostrości wzroku jednego oka od drugiego;
  • stopniowa utrata wzroku;
  • zanik górnych pól percepcji w obu oczach;
  • utrata pola widzenia okolic nosa lub skroni;
  • zanikowe zmiany dna oka (określone przez okulistę).
  1. Objawy endokrynologiczne w zależności od produkcji hormonów:
  • hiperprolaktynemia - wydzielanie siary z piersi, brak miesiączki, oligomenorrhea, niepłodność, zespół policystycznych jajników, endometrioza, zmniejszone libido, porost włosów, samoistne poronienia, problemy z potencją u mężczyzn, ginekomastia, niska jakość nasienia do poczęcia itp.;
  • hipersomatotropizm - powiększenie dystalnych kończyn, brwi, nosa, żuchwy, kości policzkowych lub narządów wewnętrznych, chrypka i zgrubienie głosu, dystrofia mięśniowa, zmiany troficzne w stawach, bóle mięśni, gigantyzm, otyłość itp.
  • Zespół Itsenko-Cushinga (hiperkortyzolizm) - dysplastyczna otyłość, dermatozy, osteoporoza kości, złamania kręgosłupa i żeber, dysfunkcja narządu rodnego, nadciśnienie tętnicze, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rozstępy, stany niedoboru odporności, encefalopatia;
  • objawy nadczynności tarczycy - zwiększona drażliwość, niespokojny sen, zmienny nastrój i niepokój, utrata masy ciała, drżenie rąk, nadmierna potliwość, nieregularne bicie serca, wzmożony apetyt, zaburzenia jelitowe.

Około 50% osób z gruczolakiem przysadki rozwija objawową (wtórną) cukrzycę. 56% rozpoznaje utratę funkcji wzroku. W takim czy innym stopniu prawie wszyscy doświadczają klasycznych objawów przerostu przysadki mózgu: bóle głowy (ponad 80%), zaburzenia psychoemocjonalne, metaboliczne, sercowo-naczyniowe.

Metody diagnozowania patologii

Specjaliści stosują się do jednego schematu diagnostycznego, jeśli dana osoba podejrzewa tę diagnozę, która zapewnia:

  • badanie przez neurologa, endokrynologa, okulistę, laryngologa;
  • badania laboratoryjne - ogólne badania krwi i moczu, biochemia krwi, badania krwi na stężenie cukru i hormonów (prolaktyna, IGF-1, kortykotropina, TSH-T3-T4, hydrokortyzon, żeńskie / męskie hormony płciowe);
  • badanie serca aparatem EKG, USG narządów wewnętrznych;
  • badanie ultrasonograficzne naczyń żył kończyn dolnych;
  • RTG kości czaszki (kraniografia);
  • tomografia komputerowa mózgu, w niektórych przypadkach istnieje dodatkowe zapotrzebowanie na MRI.

Zwróć uwagę, że specyfika pobierania próbek i badania materiału biologicznego na obecność hormonów polega na tym, że po pierwszym badaniu nie wyciąga się żadnych wniosków. Aby uzyskać wiarygodność obrazu hormonalnego, obserwacja jest konieczna w dynamice, to znaczy, że konieczne będzie wielokrotne oddawanie krwi w określonych odstępach czasu do badań.

Zasady leczenia chorób

Zróbmy od razu rezerwację, z tą diagnozą pacjent potrzebuje wysoko wykwalifikowanej opieki medycznej i stałego monitoringu. Dlatego nie ma potrzeby polegać na przypadku, wierząc, że guz ustąpi i wszystko minie. Palenisko nie może się samo usunąć! W przypadku braku odpowiedniej terapii ryzyko niepełnosprawności z nieodwracalnym upośledzeniem czynności jest zbyt duże, zdarzają się również śmiertelne przypadki z następstw.

W zależności od nasilenia obrazu klinicznego, pacjentom zaleca się rozwiązanie problemu chirurgicznie lub / i metodami zachowawczymi. Podstawowe procedury terapeutyczne obejmują:

  • neurochirurgia - usunięcie gruczolaka z dostępu przeznosowego (przez nos) pod kontrolą endoskopową lub przezczaszkową (wykonuje się standardową kraniotomię w części czołowej) pod kontrolą fluoroskopu i mikroskopu;

90% pacjentów jest operowanych przez nos, 10% wymaga ektomii przezczaszkowej. Ta ostatnia taktyka jest stosowana w przypadku masywnych guzów (powyżej 3 cm), asymetrycznego wzrostu nowo powstałej tkanki, uszkodzenia z siodła, guzów z wtórnymi węzłami.

  • leczenie farmakologiczne - stosowanie leków z wielu agonistów receptora dopaminy, środków zawierających peptydy, leków celowanych do korekcji hormonów;
  • radioterapia (radioterapia) - terapia protonowa, terapia promieniowaniem gamma na odległość z wykorzystaniem systemu Gamma Knife;
  • leczenie skojarzone - przebieg programu łączy jednocześnie kilka określonych taktyk terapeutycznych.

Nie należy stosować operacji, ale zalecić obserwację osoby z rozpoznaniem gruczolaka przysadki, lekarz może w przypadku braku ogniskowych zaburzeń neurologicznych i okulistycznych w hormonalnie nieaktywnym zachowaniu guza. Takim pacjentem zajmuje się neurochirurg w ścisłej współpracy z endokrynologiem i okulistą. Oddział jest systematycznie badany (1-2 razy w roku) pod kątem rezonansu magnetycznego (MRI / TK), badania wzroku i neurologicznego oraz pomiaru poziomu hormonów we krwi. Równolegle osoba przechodzi kursy ukierunkowanej terapii wspomagającej.

Ponieważ operacja jest wiodącą metodą leczenia gruczolaka przysadki, pokrótce przedstawimy przebieg procesu operacyjnego chirurgii endoskopowej..

Operacja przeznosowa w celu usunięcia gruczolaka przysadki mózgowej

Jest to zabieg małoinwazyjny, który nie wymaga kraniotomii i nie pozostawia żadnych defektów kosmetycznych. Wykonywany jest częściej w znieczuleniu miejscowym, głównym urządzeniem chirurga będzie endoskop. Neurochirurg usuwa guz mózgu przez nos za pomocą urządzenia optycznego. Jak to się wszystko odbywa?

  • W czasie zabiegu pacjent przebywa w pozycji siedzącej lub półsiedzącej. Cienką rurkę endoskopową (o średnicy nie większej niż 4 mm), wyposażoną na końcu w kamerę wideo, ostrożnie wprowadza się do jamy nosowej.
  • Obraz zmiany i przyległych struktur zostanie przesłany w czasie rzeczywistym do monitora śródoperacyjnego. W miarę postępów sondy endoskopowej chirurg wykonuje serię sekwencyjnych manipulacji, aby dostać się do części mózgu będącej przedmiotem zainteresowania.
  • Najpierw oddzielana jest błona śluzowa nosa, aby odsłonić i otworzyć przednią ścianę. Następnie przecina się cienką kostną przegrodę. Za nim jest pożądany element - siodło tureckie. W dnie siodełka tureckiego wykonuje się mały otwór przez oddzielenie małego kawałka kości.
  • Następnie za pomocą narzędzi mikrochirurgicznych umieszczonych w kanale rurki endoskopu następuje stopniowe odszczepianie patologicznych tkanek przez dostęp utworzony przez chirurga, aż do całkowitego usunięcia guza..
  • Na ostatnim etapie otwór utworzony w dnie siodła zamyka się fragmentem kości, który mocuje się specjalnym klejem. Kanały nosowe są ostrożnie traktowane środkami antyseptycznymi, ale nie tamponowane.

Aktywacja pacjenta następuje we wczesnym okresie - już w pierwszej dobie po neurooperacji mało urazowej. Wyciąg ze szpitala wydawany jest na około 3-4 dni, po czym trzeba będzie przejść specjalny kurs rehabilitacyjny (antybiotykoterapia, fizjoterapia itp.). Mimo, że przeszedł operację usunięcia gruczolaka przysadki, część pacjentów zostanie poproszona o dodatkowe stosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

Ryzyko powikłań śród- i pooperacyjnych podczas zabiegu endoskopowego jest zminimalizowane - 1% -2%. Dla porównania, negatywne reakcje o innym charakterze po przezczaszkowej resekcji AHM występują u około 6-10 osób. na 100 operowanych pacjentów.

Po sesji przeznosowej większość ludzi doświadcza przez pewien czas trudności w oddychaniu przez nos, dyskomfortu w nosogardzieli. Powodem jest konieczne śródoperacyjne zniszczenie poszczególnych struktur nosa, w wyniku czego powstają bolesne objawy. Dyskomfort w okolicy nosogardzieli zwykle nie jest uważany za powikłanie, jeśli nie nasila się i nie utrzymuje się długo (do 1-1,5 miesiąca)..

Ostateczna ocena efektu operacji możliwa jest dopiero po 6 miesiącach na podstawie obrazów MRI i wyników badań hormonalnych. Ogólnie rzecz biorąc, dzięki terminowej i prawidłowej diagnozie i operacji, wysokiej jakości rehabilitacji rokowanie jest korzystne..

Wniosek

Bardzo ważne jest, aby szukać najlepszych neurochirurgów.... Wyjazd za granicę to mądra decyzja, ale nie każdy może sobie poradzić finansowo np. Z leczeniem w Izraelu czy Niemczech.

Centralny Szpital Wojskowy w Pradze.

Należy pamiętać, że Republika Czeska odnosi nie mniej sukcesy w dziedzinie neurochirurgii mózgu. W Czechach gruczolaki przysadki są z powodzeniem operowane przy użyciu najbardziej zaawansowanych technologii adenomektomii, a także technicznie bezbłędne i przy minimalnym ryzyku. Różnica między Czechami a Niemcami / Izraelem polega na tym, że usługi czeskich klinik to co najmniej połowa ceny, a program medyczny zawsze obejmuje pełną rehabilitację.

Artykuły O Białaczce