Łagodny typ nowotworu występujący u mężczyzn i kobiet.

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej?

Przysadka mózgowa to mały gruczoł zlokalizowany za mostem i móżdżkiem. Promuje pojawianie się hormonów i bezpośrednio reguluje ich poziom w organizmie. Z pewnych powodów praca narządu wewnętrznego jest zakłócona, co powoduje pojawienie się torbielowatej postaci gruczolaka.


Przysadka mózgowa odpowiada za produkcję hormonów i reguluje ich poziom w organizmie..

Nowotwór jest łagodny, ale może wpływać na równowagę hormonalną. A to wywołuje poważne wewnętrzne niepowodzenia. Na przykład gatunek chromofobiczny może powodować dystrofię, ucisk na zakończenia nerwowe. Choroba bazofilowa wywołuje poważne choroby neuroendokrynne.

W zależności od wielkości wykrywane są mikro i makrogruczolaki. W większości przypadków zgrubienie jest czynne hormonalnie.

Jak znaleźć guzy przysadki?

Gdy pojawią się pierwsze podejrzenia, konieczny jest kontakt z endokrynologiem, który w razie potrzeby połączy onkologa i neurochirurga z diagnozą i leczeniem. Na początkowym etapie wykonuje się badania stosunków hormonalnych we krwi, po czym zaleca się diagnostykę sprzętu za pomocą MRI. Ta metoda jest najbardziej pouczająca w poszukiwaniu elementów guza GM.


Najbliższe centrum diagnostyczne z tomografem dużej mocy znajdziesz na naszej stronie internetowej. Wyszukiwanie filtrów według ceny, oceny, parametrów technicznych urządzeń i adresów pomoże Ci wybrać najlepszą ofertę w Twojej okolicy miasta. Zapisz się na ankietę za pośrednictwem strony internetowej i uzyskaj gwarantowany rabat na usługę.

Przyczyny występowania

Gruczolak mózgu to słabo poznana patologia. Lekarze zakładają, że choroba jest dziedziczna, ale nie można tego powiedzieć na pewno. Uważa się, że istnieją czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju torbieli:


Zaburzenia w rozwoju embrionalnym.

  • urazy czaszki (wstrząs, siniaki itp.);
  • naruszenia podczas rozwoju embrionalnego w czasie ciąży;
  • neuroinfekcje, które wpływają na tkankę mózgową, zwiększają ryzyko. Najczęstsze to zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu. Jednak nawet gruźlica wywołuje rozwój guza;
  • kobiety, które przyjmują doustne środki antykoncepcyjne przez długi czas, są zagrożone, ale badania nie potwierdzają tego.

Z jakiegoś powodu gruczoły obwodowe nie działają tak aktywnie, jak kiedyś. Podwzgórze najpierw reaguje na tę zmianę. Wytwarza związki, które powodują nadmierne powiększenie tkanki przysadki mózgowej. To powoduje rozwój gruczolaka.

Opis choroby

W praktyce klinicznej zaburzenie dotyczy zarówno onkologicznych, jak i endokrynologicznych anomalii przysadki mózgowej. Pomimo rozpowszechnienia wśród populacji (20% ogólnej liczby dorosłych) nie jest możliwe wiarygodne zidentyfikowanie głównych przyczyn rozwoju patologii. Niektórzy eksperci klasyfikują onkologię jako chorobę dziedziczną. Niektórzy lekarze twierdzą, że głównym czynnikiem w jego wystąpieniu są przenoszone infekcje w ośrodkowym układzie nerwowym..

Najnowsze testy badawcze wskazują na wpływ doustnej antykoncepcji na występowanie łagodnych i złośliwych obiektów w mózgu. Wrodzone i wewnątrzmaciczne urazy doznane w każdym wieku mogą służyć jako prowokatorzy. Większość zarejestrowanych formacji jest nieszkodliwa, ale pewien procent przypadków prowadzi do poważnych konsekwencji. Niebezpieczeństwo mikrotuzu zależy od jego objętości i zdolności do wytwarzania wydzieliny.

Objawy i oznaki

Objawy czynnego gruczolaka przysadki mogą objawiać się na różne sposoby. Znaki zależą od jego wielkości. Na początkowych etapach rozwoju zwykle są nieobecne. Kiedy wzrost osiąga kilka cm średnicy, pojawia się kilka głównych objawów. Jednak będą one inne w przypadku fok hormonalnie aktywnych i nieaktywnych..

Typowe objawy

Wraz ze wzrostem chrząstki wywierany jest nacisk na wszystkie tkanki wewnątrzczaszkowe mózgu. Z tego powodu pojawia się zespół zaburzeń neurologicznych:


Uporczywe bóle głowy.

  • zmienia się pole widzenia. Może się skurczyć. Przejawia się to w tym, że osoba nie widzi, co dzieje się po bokach oczu;
  • ciągłe bóle głowy. Wynika to z nacisku na tkankę mózgową. W tym samym czasie wzrasta ciśnienie. Bolesne odczucia są zlokalizowane w okolicy nosa, czoła, oczu. Czasami rozszerzane na whisky. Natura bólu jest bolesna;
  • jeśli zgrubienie nadal rośnie w dół, pojawiają się problemy z oddychaniem przez nos. Wraz z postępem patologii nie wyklucza się krwawień z nosa.

Objawy formacji hormonalnych

Jeśli nowotwór wykazuje aktywność hormonalną, objawy będą się różnić od ogólnych. Pacjent zauważy jedną lub kilka manifestacji naraz:

  • gwałtowny spadek wagi lub, przeciwnie, przyrost masy ciała;
  • będą wahania nastroju, irytacja, płaczliwość;
  • uczucie ciepła, uderzenia gorąca, szybkie bicie serca;
  • naruszenie przewodu żołądkowo-jelitowego (biegunka);
  • stały wzrost temperatury;
  • z eozynofilowym gruczolakiem przysadki pojawia się gigantyzm;
  • uszy, nos, palce powiększają się;
  • jest ciągłe pragnienie, pocenie się;
  • u kobiet zaburzony jest cykl menstruacyjny, spada libido;
  • podwyższone ciśnienie krwi itp..

Objawy mikrogruczolaka przysadki

W przysadce mózgowej zwykle rozróżnia się płaty przednie i tylne. Odpowiadają za produkcję różnych substancji hormonalnych. Dlatego objawy mikrogruczolaka gruczołu zależą bezpośrednio od tego, który obszar narządu został dotknięty procesem nowotworowym. Kolejnym ważnym kryterium jest płeć i wiek pacjenta..

Cechy funkcjonalne nowotworu pozwoliły lekarzom zidentyfikować 2 postacie choroby - nieaktywny mikrogruczolak lub wariant patologii wytwarzający hormony. W pierwszym przypadku nie ma specjalnych konsekwencji dla ludzi - okres bezobjawowy trwa długo, a wykrycie guza staje się odkryciem diagnostycznego badania mózgu, na przykład MRI.

Tymczasem jeśli komórki hiperplastyczne zaczną intensyfikować syntezę hormonów, stan zdrowia pacjentów szybko się pogarsza. Tak więc podczas powstawania prolactinoma dochodzi do niepowodzenia w funkcjonowaniu gruczołu mlekowego i gonad. W przypadku kobiet dominujące objawy choroby są wyrażone w:

  • otyłość;
  • mlekotok;
  • bezpłodność;
  • brak menstruacji.

W przypadku mężczyzn oznaki to:

  • zmniejszone libido;
  • zaburzenia erekcji;
  • mlekotok;
  • niestabilność psycho-emocjonalna.

Jeśli dochodzi do przerostu komórek przysadki wytwarzających hormony stymulujące tarczycę, w rezultacie rozwija się wole guzkowe, którego głównym powikłaniem jest tyreotoksykoza z odpowiednimi objawami - tachykardią, arytmią, hipoglikemią i zaburzeniami metabolicznymi endokrynologicznymi.

W przypadku uszkodzenia przysadki w postaci somatotropinoma dochodzi do wzmożonego niekontrolowanego wzrostu poszczególnych części ciała - szkieletu, narządów wewnętrznych. To właśnie akromegalia sprawia, że ​​lekarze podejrzewają dysfunkcję przysadki i przeprowadzają badanie. Zmiana figury w zależności od rodzaju choroby Itsenko-Cushinga wymaga wykluczenia mikrogruczolaka kortykotropowego przysadki mózgowej. Jego dodatkowymi objawami są cukrzyca steroidowa, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne.

Gruczolak przysadki u dzieci

Ten typ zmiany torbielowatej rzadko występuje u dzieci. W większości przypadków gruczolak przysadki jest związany z zaburzeniami rozwoju embrionalnego. Konieczne jest prawidłowe zdiagnozowanie patologii, ponieważ dzieci nie zawsze mogą powiedzieć, co je martwi.


Późny rozwój i opóźnione dojrzewanie są powodem wizyty u lekarza.

Do głównych objawów należą zmiany nastroju. Dzieci są albo nadmiernie aktywne, albo zahamowane. Te stany często się zmieniają. Jeśli występuje opóźnione dojrzewanie, jest to powód, aby odwiedzić lekarza..

Diagnostyka

Podczas wstępnego badania lekarz wyjaśni, jakie objawy przeszkadzają pacjentowi, a następnie przepisze środki diagnostyczne:

  • rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą zidentyfikować dokładną lokalizację guza, ustalić jego rozmiar;
  • pacjentowi przepisuje się skierowanie na badania w celu wykrycia zaburzeń równowagi hormonalnej w organizmie;
  • pamiętaj, aby przejść badanie przez okulistę w celu ustalenia, czy występują jakiekolwiek wady wzroku;
  • przeprowadza się badanie siodła tureckiego, w którym ustala się, czy jest on powiększony, czy istnieją inne naruszenia działalności.

Możliwym powikłaniem jest przemiana nowotworu w złośliwą pieczęć. Ponieważ kapsułka naciska na tkankę mózgową, zachodzą nieodwracalne procesy. Guz wywołuje zaburzenia hormonalne, zaburzenia neurologiczne. W rzadkich przypadkach pojawia się krwotok.

Metody leczenia

Wybór leczenia gruczolaka przysadki zależy od rodzaju zgrubienia, jego wielkości i cech rozwojowych. Lekarz przepisuje farmakoterapię, operację lub radioterapię.

Interwencja operacyjna

Istnieją 2 sposoby chirurgicznego usunięcia zgrubienia. Pierwsza obejmuje operację przez jamę nosową. Zwykle ta metoda jest stosowana w przypadku wykrycia guzów, które praktycznie nie wpływają na sąsiednie tkanki. Maksymalny rozmiar kapsułki w tym przypadku nie przekracza 10 cm.

W takim przypadku pacjent trafia do szpitala, gdzie operacja jest następnie wykonywana po konsultacji ze specjalistą. W znieczuleniu ogólnym przez jamę nosową wprowadza się endoskop. Następnie wycina się ścianę kości, następnie nacina się torebkę i usuwa ją wraz z zawartością.

Podczas manipulacji chirurg otrzymuje dokładny obraz na monitorze, dzięki czemu wszelkie niedokładności podczas zabiegu są praktycznie wyeliminowane. Usunięcie plomby trwa od 2 do 3 godzin. Jeśli operacja przebiegła bez komplikacji, w ciągu tygodnia pacjent zostanie wypisany ze szpitala. W 95% wszystkich przypadków osoba na zawsze zapomina, że ​​zdiagnozowano u niego patologię.

Drugą metodą interwencji, którą lekarze stosują w skrajnych przypadkach, jest operacja polegająca na otwarciu czaszki. W większości przypadków tę metodę stosuje się tylko wtedy, gdy gruczolak osiągnął bardzo duży rozmiar i nie można go usunąć przez jamę nosową..

Kraniotomia wiąże się z dużym ryzykiem urazów i licznymi powikłaniami. Dlatego guz jest usuwany w ten sposób tylko w skrajnych przypadkach, gdy wszystkie inne metody są nieskuteczne..

Terapia lekowa

Leczenie lekami wykonuje się tylko wtedy, gdy pieczęć nie osiągnęła dużego rozmiaru. Ponadto skuteczność zależy od tego, czy pożądane receptory są obecne w tkankach kapsułki. Jeśli nie, lek będzie nieskuteczny. Leki są stosowane w przypadkach, gdy gruczolak nie wpływa jeszcze na funkcję wzroku. W innych sytuacjach wskazane jest chirurgiczne usunięcie kapsułki..


Podstawą terapii lekowej są leki hormonalne.

Najskuteczniejsze w leczeniu nowotworów są leki hormonalne, które stymulują wzrost poziomu prolaktyny. W większości przypadków farmakoterapia pomaga uniknąć operacji. Leki pomagają stabilizować hormony, zmniejszają obrzęki i normalizują funkcjonowanie wielu narządów wewnętrznych.

W zależności od tego, jakie współistniejące zaburzenia zostały zidentyfikowane podczas pomiarów diagnostycznych, pacjentowi można przepisać dodatkowe leki. W większości przypadków przygotowują osobę do kolejnej operacji lub pozwalają na powrót do zdrowia w okresie rehabilitacji..

Radioterapia


W grę wchodzą wiązki o różnym spektrum.

Ta metoda jest skuteczna w przypadku małych nowotworów. Aby się ich pozbyć, stosuje się wiązki o innym spektrum..

W niektórych przypadkach mikrokapsułki ze składnikami radioaktywnymi są wprowadzane do przysadki mózgowej..

Prowokowanie czynników rozwoju patologii

Do tej pory współczesna medycyna nie zna dokładnych przyczyn pojawienia się nowotworów. W tym przypadku uważa się, że procesy patologiczne mogą być konsekwencją:

  • genetyczne predyspozycje;
  • przeniesione urazy głowy;
  • różne neuroinfekcje (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych);
  • ciężkie choroby wirusowe;
  • skomplikowana ciąża, trudny poród, częste aborcje;
  • niekontrolowane stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • przeniesione operacje neurochirurgiczne.

Początek procesów patologicznych jest możliwy w okresie prenatalnym, z negatywnym wpływem na mózg nienarodzonego dziecka szkodliwych nawyków kobiety w ciąży.

Środki ludowe

Leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi nie jest najskuteczniejszą metodą oddziaływania na torebkę. Faktem jest, że najczęściej pacjenci tracą czas na nieskuteczne metody. W przypadku gruczolaka przysadki metody ludowe nie tylko nie pomagają, ale wręcz szkodzą.

Jeśli lekarz postawił diagnozę, nie powinieneś tracić czasu na nieskuteczne metody. Konieczne jest przestrzeganie metod przepisanych przez lekarza prowadzącego. Jeśli chcesz użyć środków ludowych, najpierw uzyskaj jego zgodę. Tylko odpowiednie leczenie pomoże zahamować wzrost nowotworu..

Prognozy i zapobieganie

Jeśli gruczolak głowy jest leczony zgodnie z zaleceniami lekarza, w większości przypadków dana osoba może prowadzić normalne życie. Istnieje jednak możliwość, że komórki łagodne przekształcą się w komórki rakowe. Po interwencji chirurgicznej ryzyko nawrotu jest zminimalizowane, chyba że guz osiągnął duży rozmiar.

To, czy tło hormonalne może w pełni wyzdrowieć, zależy od rodzaju foki. Ponadto korzystne rokowanie zapewnia terminowa wizyta u lekarza..

Ponieważ przyczyny nowotworu są słabo poznane, nie ma konkretnych środków zapobiegawczych, które pomogą uniknąć choroby. Ogólne zalecenia dotyczą leczenia wszelkich zmian zakaźnych, które mogą prowadzić do upośledzenia czynności nerwowej. Staraj się również unikać uderzeń, siniaków w okolicy czaszki.

Gruczolak przysadki mózgowej jest uważany za niebezpieczny rodzaj torbieli. Jeśli go zidentyfikujesz i rozpoczniesz leczenie, istnieje duże prawdopodobieństwo uniknięcia komplikacji. Duże zgrubienia, które są ignorowane, prowadzą do upośledzenia wzroku, innych uszkodzeń neurologicznych..

Przyczyny pojawienia się patologii

Wiele osób napotyka mikroskopijny gruczolak przysadki mózgowej, ale naukowcom nie udało się ustalić dokładnych przyczyn mikrogruczolaka przysadki mózgowej..

Zidentyfikowano jednak czynniki, które mogą powodować różne zaburzenia w przysadce mózgowej i rozwój mikrogruczolaka:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • naruszenie czynności gruczołów układu hormonalnego;
  • zakaźne lub urazowe zmiany ośrodkowego układu nerwowego;
  • częste aborcje;
  • długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • zwiększone obciążenie przysadki mózgowej podczas ciąży, porodu i laktacji;
  • nieprawidłowe działanie gruczołów obwodowych, co prowadzi do stymulacji przysadki mózgowej.

Mikrogruczolak przysadki mózgowej występuje częściej u kobiet, ale przypadki gruczolaków czynnych hormonalnie występują u mężczyzn w połowie populacji. Wiele osób interesuje się tym, czy mikroskopijny gruczolak przysadki jest przenoszony z jednej osoby na drugą. Nie, ta patologia jest chorobą jednej konkretnej osoby i nie jest zaraźliwa, jak inne nowotwory.

Zalecana literatura Jak leczyć higromę palca

Gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki jest łagodnym guzem przedniego przysadki mózgowej.

Przysadka mózgowa to niewielka struktura w mózgu, która kontroluje gruczoły dokrewne poprzez produkcję własnych hormonów. Gruczolak przysadki może być hormonalnie aktywny i nieaktywny. Kliniczne objawy choroby zależą od tego faktu, a także od wielkości guza, kierunku i tempa jego wzrostu..

Głównymi objawami gruczolaka przysadki mogą być problemy ze wzrokiem, dysfunkcja tarczycy, gonad, nadnerczy, upośledzony wzrost i proporcjonalność niektórych części ciała. Czasami choroba przebiega bezobjawowo.

Co to jest?

Krótko mówiąc, gruczolak przysadki to nowotwór przysadki, który może objawiać się różnymi objawami klinicznymi (zaburzenia endokrynologiczne, okulistyczne czy neurologiczne) lub w niektórych przypadkach przebiegać bezobjawowo. Istnieje wiele rodzajów tego guza..

Z której grupy należy gruczolak, jego cechy zależą - objawy patologiczne, metody diagnostyki i leczenia.

Przyczyny rozwoju

Dokładne przyczyny powstania gruczolaka przysadki nie zostały jeszcze ustalone w neurologii. Istnieją jednak hipotezy, które świadczą o pojawieniu się guza z powodu zjawisk infekcyjnych w układzie nerwowym, urazów czaszkowo-mózgowych oraz negatywnego wpływu różnych czynników na płód. Do najniebezpieczniejszych neuroinfekcji, które mogą prowadzić do powstania guza, należą: kiła układu nerwowego, gruźlica, bruceloza, zapalenie mózgu, polio, ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych, malaria mózgowa.

Neurology prowadzi obecnie badania mające na celu ustalenie związku pomiędzy powstaniem gruczolaka przysadki a stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych przez kobiety. Naukowcy badają również hipotezę, która dowodzi, że guz może pojawić się z powodu zwiększonej stymulacji przysadki mózgowej do podwzgórza. Ten mechanizm rozwoju nowotworu często obserwuje się u pacjentów z pierwotnym hipogonadyzmem lub niedoczynnością tarczycy..

Klasyfikacja

Gruczolaki przysadki są klasyfikowane jako aktywne hormonalnie (wytwarzają hormony przysadki) i nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów).

W zależności od tego, który hormon jest wytwarzany w nadmiarze, hormonalnie czynne gruczolaki przysadki dzielą się na:

  • prolaktyna (prolactinoma) - rozwijają się z prolaktotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją prolaktyny;
  • gonadotropowe (gonadotropinoma) - rozwijają się z gonadotropów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonów luteinizujących i folikulotropowych;
  • somatotropowe (somatotropinoma) - rozwijają się z somatotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją somatotropiny;
  • kortykotropowe (corticotropinoma) - rozwijają się z kortykotropów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu adrenokortykotropowego;
  • tyreotropowe (tyreotropinoma) - rozwijają się z tyreotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu tyreotropowego.

Jeśli hormonalnie aktywny gruczolak przysadki wydziela dwa lub więcej hormonów, określa się go jako mieszany.

Nieczynne hormonalnie gruczolaki przysadki dzielą się na onkocytomy i gruczolaki chromofobowe..

W zależności od rozmiaru:

  • pikoadenoma (średnica poniżej 3 mm);
  • mikrogruczolak (średnica nie większa niż 10 mm);
  • makrogruczolak (średnica powyżej 10 mm);
  • gruczolak olbrzymi (40 mm lub więcej).

W zależności od kierunku wzrostu (w stosunku do siodła tureckiego) gruczolakami przysadki mogą być:

  • endosellar (wzrost nowotworów w jamie siodła tureckiego);
  • infrasellar (rozprzestrzenianie się nowotworu jest mniejsze, dociera do zatoki klinowej);
  • nadsiodłowo (rozprzestrzenianie się guza w górę);
  • retrosellar (tylny wzrost nowotworu);
  • boczne (rozprzestrzenianie się nowotworu na boki);
  • ansellar (przedni wzrost guza).

Kiedy nowotwór rozprzestrzenia się w kilku kierunkach, nazywa się go w tych kierunkach, w których rośnie guz.

Objawy

Oznaki, że może wystąpić gruczolak przysadki, różnią się w zależności od rodzaju guza.

Mikrogruczolak aktywny hormonalnie objawia się zaburzeniami endokrynologicznymi, a nieaktywny mikrogruczolak może istnieć przez kilka lat, aż osiągnie znaczny rozmiar lub zostanie przypadkowo wykryty podczas badania w kierunku innych chorób. 12% osób ma bezobjawowe mikrogruczolaki.

Makrogruczolak objawia się nie tylko zaburzeniami endokrynologicznymi, ale także neurologicznymi spowodowanymi uciskiem otaczających nerwów i tkanek.

Prolactinoma

Najczęstszy guz przysadki mózgowej występuje u 30-40% wszystkich gruczolaków. Z reguły wielkość prolactinoma nie przekracza 2 - 3 mm. Występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Przejawia się takimi znakami jak:

  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet - nieregularne cykle, wydłużenie cyklu powyżej 40 dni, brak owulacji, brak miesiączki
  • mlekotok - ciągłe lub przerywane wydzielanie mleka matki (siary) z gruczołów mlecznych, niezwiązane z okresem poporodowym
  • niemożność zajścia w ciążę z powodu braku owulacji
  • u mężczyzn prolactinoma objawia się zmniejszeniem potencji, wzrostem gruczołów mlecznych, zaburzeniami erekcji, zaburzeniami tworzenia plemników, prowadzącymi do bezpłodności.

Somatotropinoma

Stanowi 20–25% ogólnej liczby gruczolaków przysadki. U dzieci zajmuje trzecie miejsce pod względem częstości występowania po prolactinoma i corticotropinoma. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem hormonu wzrostu we krwi. Objawy somatotropinoma:

  • u dzieci objawia się objawami gigantyzmu. Dziecko szybko przybiera na wadze i wzroście, co jest spowodowane równomiernym wzrostem kości na długości i szerokości, a także wzrostem chrząstki i tkanek miękkich. Z reguły gigantyzm zaczyna się w okresie przedpokwitaniowym, na jakiś czas przed rozpoczęciem dojrzewania i może postępować do końca formowania szkieletu (do około 25 lat). Za gigantyzm uważa się wzrost wzrostu osoby dorosłej powyżej 2 - 2,05 m.
  • jeśli somatotropinoma występuje w wieku dorosłym, objawia się objawami akromegalii - wzrostem dłoni, stóp, uszu, nosa, języka, zmianą i zgrubieniem rysów twarzy, pojawieniem się wzmożonego owłosienia, brody i wąsów u kobiet, nieregularnych miesiączek. Wzrost narządów wewnętrznych prowadzi do naruszenia ich funkcji.

Corticotropinoma

Występuje w 7–10% przypadków gruczolaka przysadki. Charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów kory nadnerczy (glukokortykoidów), tzw. Choroba Itsenko-Cushinga.

  • Otyłość typu „Cushingoid” - następuje redystrybucja warstwy tłuszczowej i odkładanie się tłuszczu w obręczy barkowej, na szyi, w strefach nadobojczykowych. Twarz nabiera „księżycowego”, okrągłego kształtu. Kończyny stają się cieńsze z powodu zanikowych procesów w tkance podskórnej i mięśniach.
  • zaburzenia skóry - różowo - fioletowe rozstępy (rozstępy) na skórze brzucha, klatki piersiowej, ud; zwiększona pigmentacja skóry łokci, kolan, pach; zwiększona suchość i łuszczenie się skóry twarzy
  • nadciśnienie tętnicze
  • kobiety mogą mieć nieregularne miesiączki i hirsutyzm - zwiększony wzrost włosów na skórze, brody i wąsów
  • u mężczyzn często obserwuje się spadek siły działania

Gonadotropinoma

Rzadko spotykany wśród gruczolaków przysadki. Objawia się nieprawidłowościami w cyklu miesiączkowym, częściej brakiem miesiączki, spadkiem płodności u mężczyzn i kobiet, na tle zmniejszonych lub nieobecnych zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych.

Thyrotropinoma

Występuje również bardzo rzadko, tylko w 2–3% gruczolaków przysadki. Jego objawy zależą od tego, czy ten guz jest pierwotny, czy wtórny..

  • dla pierwotnego tyretropinoma charakterystyczna jest nadczynność tarczycy - utrata masy ciała, drżenie kończyn i całego ciała, wybrzuszenia, zły sen, zwiększony apetyt, zwiększona potliwość, wysokie ciśnienie krwi, tachykardia.
  • w przypadku wtórnego tyreotropinoma, czyli wynikającego z długotrwałego upośledzenia funkcji tarczycy, charakterystyczne są zjawiska niedoczynności tarczycy - obrzęk twarzy, opóźniona mowa, przyrost masy ciała, zaparcia, bradykardia, suchość, łuszcząca się skóra, chrypka, depresja.

Neurologiczne objawy gruczolaka przysadki

  • zaburzenia widzenia - podwójne widzenie, zez, obniżona ostrość widzenia w jednym lub obu oczach, ograniczenie pól widzenia. Znaczny rozmiar gruczolaka może prowadzić do całkowitej atrofii nerwu wzrokowego i ślepoty
  • ból głowy, któremu nie towarzyszą nudności, nie zmienia się wraz ze zmianą pozycji ciała, często nie ustępuje przyjmowaniem środków przeciwbólowych
  • przekrwienie błony śluzowej nosa spowodowane zajęciem dna siodełka tureckiego

Objawy niewydolności przysadki mózgowej

Być może rozwój niewydolności przysadki, spowodowany uciskiem normalnej tkanki przysadki. Objawy:

  • niedoczynność tarczycy
  • niewydolność nadnerczy - zwiększone zmęczenie, niskie ciśnienie krwi, omdlenia, drażliwość, bóle mięśni i stawów, zaburzony metabolizm elektrolitów (sodu i potasu), niski poziom glukozy we krwi
  • spadek poziomu hormonów płciowych (estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn) - bezpłodność, obniżone libido i impotencja, zmniejszenie owłosienia u mężczyzn na twarzy
  • u dzieci brak hormonu wzrostu prowadzi do zahamowania wzrostu i rozwoju

Znaki psychiatryczne

Te objawy gruczolaka przysadki są spowodowane zmianami poziomu hormonów w organizmie. Można zaobserwować drażliwość, niestabilność emocjonalną, płaczliwość, depresję, agresywność, apatię.

Diagnostyka

Mimo tak różnorodnych objawów klinicznych można powiedzieć, że rozpoznanie gruczolaka przysadki jest raczej trudnym wydarzeniem..

Wynika to przede wszystkim z niesprecyzowania wielu reklamacji. Ponadto objawy gruczolaka przysadki zmuszają pacjentów do zwracania się do różnych specjalistów (okulisty, ginekologa, terapeuty, pediatry, urologa, seksuologa, a nawet psychiatry). I nie zawsze wąski specjalista może podejrzewać tę chorobę. Dlatego pacjenci z tak niespecyficznymi i wszechstronnymi dolegliwościami poddawani są badaniu przez kilku specjalistów. Ponadto badanie krwi na poziom hormonów pomaga w rozpoznaniu gruczolaka przysadki. Zmniejszenie lub zwiększenie ich liczby w połączeniu z istniejącymi dolegliwościami pomaga lekarzowi w ustaleniu diagnozy.

Wcześniej radiografia siodła tureckiego była szeroko stosowana w diagnostyce gruczolaka przysadki. Ujawniona osteoporoza i zniszczenie grzbietu siodełka tureckiego, podwójny kontur jego dna służył i nadal jest wiarygodnym objawem gruczolaka. Jednak są to już późne objawy gruczolaka przysadki, to znaczy pojawiają się już przy dużym doświadczeniu istnienia gruczolaka.

Rezonans magnetyczny mózgu jest nowoczesną, dokładniejszą i wcześniejszą metodą diagnostyki instrumentalnej w porównaniu z radiografią. Ta metoda pozwala zobaczyć gruczolaka, a im mocniejsze urządzenie, tym większe jego możliwości diagnostyczne. Ze względu na niewielkie rozmiary niektóre mikrogruczolaki przysadki mogą pozostać nierozpoznane nawet przy badaniu metodą rezonansu magnetycznego. Szczególnie trudno jest zdiagnozować niehormonalne wolno rosnące mikrogruczolaki, które mogą w ogóle nie objawiać się żadnymi objawami..

Leczenie gruczolaka przysadki

W leczeniu gruczolaka stosuje się różne techniki, których wybór zależy od wielkości nowotworu i charakteru czynności hormonalnej. Do chwili obecnej stosowane są następujące podejścia:

  1. Obserwacja. W przypadku guzów przysadki, które są małe i nieaktywne hormonalnie, lekarze wybierają podejście „poczekaj i zobacz”. Jeśli edukacja wzrośnie, zalecane jest odpowiednie leczenie. Jeśli gruczolak nie wpływa na stan pacjenta, obserwacja jest kontynuowana..
  2. Terapia lekami. Przepisywanie leków pacjentowi z guzem przysadki jest wskazane w celu wyeliminowania objawów choroby i poprawy zdrowia. W tym celu lekarz przepisuje leki wzmacniające i kompleksy witaminowe. Leczenie zachowawcze jest wskazane w przypadku małych nowotworów. Dobór leków zależy również od rodzaju guza. W przypadku somatotropinoma przepisuje się agonistów somatostatyny (somatulina i sandostatyna), w przypadku prolactinoma, agonistów dopaminy i ergoliny, w przypadku kortykotropinoma, blokerów steroidogenezy (nizoral, zapalenie sutka, orimeten).
  3. Leczenie radiochirurgiczne. Jest to nowoczesna i wysoce skuteczna metoda radioterapii, polegająca na zniszczeniu guza promieniowaniem, bez wykonywania zabiegów chirurgicznych..
  4. Operacja. Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki jest najskuteczniejszą, ale jednocześnie traumatyczną metodą terapii. Specjaliści mają dwie możliwości dostępu: przez kanały nosowe i przez otwarcie jamy czaszki. Pierwsze podejście jest preferowane, ale stosowane tylko w przypadku małych gruczolaków.

Często leczenie gruczolaka przysadki wymaga połączenia kilku z tych technik, aby osiągnąć pożądany efekt..

Prognoza na całe życie

Gruczolak przysadki należy do nowotworów łagodnych, jednak wraz ze wzrostem wielkości, podobnie jak inne guzy mózgu, na skutek kompresji otaczających struktur anatomicznych nabiera złośliwego przebiegu. Wielkość guza determinuje również możliwość jego całkowitego usunięcia. Gruczolak przysadki o średnicy powyżej 2 cm wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotu pooperacyjnego, który może wystąpić w ciągu 5 lat po usunięciu.

Rokowanie w gruczolaku zależy również od jego rodzaju. Tak więc w przypadku mikrokortykotropinoma 85% pacjentów wykazuje całkowite przywrócenie funkcji endokrynologicznej po leczeniu chirurgicznym. U pacjentów z somatotropinoma i prolactinoma liczba ta jest znacznie niższa - 20-25%. Według niektórych danych średnio po leczeniu chirurgicznym powrót do zdrowia obserwuje się u 67% pacjentów, a liczba nawrotów wynosi około 12%.

W niektórych przypadkach z krwotokiem do gruczolaka dochodzi do samoleczenia, co najczęściej obserwuje się w prolactinoma.

Gruczolak przysadki: objawy i leczenie

Gruczolak przysadki jest guzem przedniego płata tego gruczołu dokrewnego. Choroba częściej dotyka osoby w wieku 40-45 lat. Wśród wszystkich guzów mózgu jedną trzecią przypadków stanowią gruczolak przysadki. Mikrogruczolak przysadki to łagodny nowotwór wyrastający z komórek gruczołowych narządu, którego wielkość nie przekracza 10 mm.

Ze względu na niewielki rozmiar guza objawy choroby z gruczolakiem przysadki przez długi czas nie występują. Lekarze ze Szpitala Jusupowa identyfikują guz za pomocą nowoczesnych metod badawczych. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie gruczolaka przysadki pozwala pacjentom pozbyć się choroby.

Gruczolak przysadki mózgowej - co to jest

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej? Gruczolak przysadki to łagodny nowotwór, który tworzy się z komórek przedniego płata gruczołu dokrewnego, który odgrywa ogromną rolę w utrzymaniu prawidłowej równowagi hormonalnej organizmu. Nowotwór nie ma morfologicznych objawów złośliwości, ale jest zdolny do kiełkowania i mechanicznej kompresji struktur mózgu sąsiadujących z przysadką mózgową.

Choroba gruczolaka przysadki objawia się zaburzeniami widzenia, neurologicznymi i endokrynologicznymi. Objawy gruczolaka przysadki mózgu są związane z uciskiem rosnącego guza na struktury wewnątrzczaszkowe głowy, które znajdują się w okolicy siodła tureckiego.

Jeśli gruczolak przysadki jest hormonalnie aktywny, w obrazie klinicznym na pierwszy plan wysuwa się endokrynologiczny zespół metaboliczny. W tym przypadku zmiany w stanie pacjenta są często związane nie z nadmiernym wydzielaniem hormonu zwrotnikowego przysadki mózgowej przez przysadkę mózgową, ale z aktywacją docelowego narządu, na który oddziałuje. Objawy zespołu endokrynologiczno-metabolicznego zależą bezpośrednio od charakteru gruczolaka przysadki mózgowej.

Gruczolakowi przysadki mózgowej mogą towarzyszyć objawy niedoczynności przysadki. Rozwija się, gdy tkanka przysadki jest niszczona przez rosnący guz. Różnorodność objawów choroby komplikuje rozpoznanie gruczolaka przysadki we wczesnych stadiach procesu patologicznego.

Rodzaje gruczolaka przysadki

W International Classifier of Diseases gruczolak przysadki ma kod zgodny z ICD-10 D35.2. Przy wielkości guza występują mikrogruczolaki przysadki mózgowej, których wielkość nie przekracza 1 cm, oraz makrogruczolaki. W zależności od funkcji hormonalnej guza izolowane są hormonalnie czynne i nieaktywne gruczolaki przysadki. Istnieje kilka rodzajów gruczolaków aktywnych hormonalnie:

  • Corticotropinoma - wytwarza hormon adrenokortykotropowy ACTH;
  • Hormon wzrostu - produkuje hormon wzrostu STH;
  • Prolactinoma - syntetyzuje prolaktynę;
  • Thyrotropinoma - uczestniczy w wydzielaniu hormonu tyreotropowego;
  • Gonadotropinoma - może wytwarzać hormony, takie jak hormon folikulotropowy (FSH) lub hormon luteinizujący (LTH).

Onkocytoma i gruczolak chromofobowy przysadki mózgowej są nowotworami nieaktywnymi hormonalnie. W zależności od budowy histologicznej tkanek wyróżnia się gruczolaki przysadki: gruczolakorak przysadki, guz chromofobowy, zasadofilny, kwasochłonny, kwasobazofilny lub mieszany. Gruczolak przysadki śródsiodłowej zlokalizowany jest wewnątrz siodła tureckiego, endosuprasellar - rozciąga się do wierzchołka siodełka tureckiego, endoinfrasellar - wywodzi się z siodełka tureckiego, endolaterosellar - wyrasta przez ścianę boczną siodła tureckiego. Torbielowata postać gruczolaka przysadki jest powikłaniem nowotworu.

Przyczyny gruczolaka przysadki

Istnieją następujące przyczyny rozwoju gruczolaka przysadki:

  • Przełożone lub rozwijające się choroby zakaźne mózgu (kiła układu nerwowego, polio, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu);
  • Wewnątrzmaciczne wady rozwojowe płodu;
  • Konsekwencje urazowego uszkodzenia mózgu.

Osoby cierpiące na te choroby są klasyfikowane jako zagrożone, jeśli mają gruczolaka przysadki. Grupa ryzyka obejmuje mężczyzn i kobiety w wieku od trzydziestu do czterdziestu pięciu lat. U młodzieży i małych dzieci nie występuje gruczolak przysadki. Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może wywołać rozwój gruczolaka przysadki u kobiet.

W niektórych przypadkach przyczyną gruczolaka przysadki jest obciążona dziedziczność. Pacjentom, których krewni cierpieli na tę chorobę, neurochirurdzy zalecają okresowe badania profilaktyczne. Gruczolak przysadki nie rozwija się pod wpływem określonych czynników ryzyka. Pojawienie się guza nie jest związane z warunkami środowiskowymi, stylem życia i specyfiką pracy.

Objawy gruczolaka przysadki

Objawy gruczolaka przysadki, najczęściej obserwuje się je u osób w wieku młodym i produkcyjnym. Choroba często prowadzi do niepełnosprawności pacjentów. Wśród objawów klinicznych gruczolaków przysadki są:

  • Zmniejszona ostrość wzroku;
  • Ślepota;
  • Bóle głowy;
  • Kryzysy wegetatywne;
  • Niewydolność przysadki.

Objawem gruczolaka przysadki u kobiet jest brak miesiączki. Mężczyźni i kobiety z gruczolakiem przysadki mogą mieć upośledzone libido lub funkcje rozrodcze. W przypadku gruczolaków przysadki nieaktywnych hormonalnie pierwsze objawy choroby pojawiają się w wieku średnim. U pacjentów w starszym wieku choroba zaczyna się od zaburzeń widzenia i neurologicznych. U kobiet poniżej 50 roku życia i mężczyzn poniżej 55 roku życia pierwszymi objawami gruczolaka przysadki mogą być zaburzenia seksualne. U kobiet nagle pojawia się brak miesiączki lub nieregularne miesiączki. U mężczyzn zaburzenia erekcji mogą być pierwszym objawem gruczolaka przysadki..

Zaburzenia seksualne przeważnie poprzedzają zaburzenia widzenia, które łączą się w okresach od kilku miesięcy do 2-3 lat. Główne dolegliwości u pacjentów z gruczolakiem przysadki hormonozależnym podzielono na 4 grupy:

  • Wzrok (obniżona ostrość widzenia, ograniczenie pól widzenia, podwójne widzenie, ślepota, łzawienie, pieczenie gałek ocznych);
  • Seksualne (brak miesiączki i nieregularne miesiączki u kobiet, zaburzenia seksualne u mężczyzn);
  • Neurologiczne (zaburzenia snu, bóle głowy, zawroty głowy, utrata pamięci);
  • Ogólne dolegliwości (zmęczenie, osłabienie, pragnienie, senność, kryzysy wegetatywne, utrata masy ciała lub zwiększenie masy ciała).

W przypadku nieaktywnego gruczolaka przysadki 75% pacjentów ma niewystarczające wydalanie przysadkowych hormonów tropikalnych. W 30% przypadków stwierdza się niedoczynność tarczycy, w 25% - niewydolność kory nadnerczy. Objawy hipogonadyzmu z powodu gruczolaka przysadki u mężczyzn to obniżone libido, zaburzenia erekcji, u kobiet - brak miesiączki i bezpłodność. Niedoczynność tarczycy objawia się następującymi objawami:

  • Bół głowy;
  • Depresja;
  • Zmniejszona sprawność umysłowa;
  • Zaparcie;
  • Wzrost masy ciała.

Przy niedoborze hormonu wzrostu u dorosłych pacjentów zmniejsza się ogólny opór, pojawia się otyłość, spadek gęstości mineralnej kości ze zwiększonym ryzykiem złamań, pojawia się niepokój, niepokój i częste wahania nastroju. Niedobór ACTH objawia się następującymi objawami:

  • Ogólne osłabienie;
  • Zmęczenie;
  • Ból mięśni i stawów;
  • Objawy uszkodzenia układu pokarmowego;
  • Upośledzona świadomość podczas wstawania z łóżka.

Gruczolaki przysadki czynne hormonalnie są wykrywane u 75% pacjentów. Nadmierne wydzielanie jednego lub drugiego hormonu do krwi prowadzi do rozwoju odpowiedniego zespołu klinicznego.

Prolaktyna w gruczolaku przysadki wzrasta u pacjentów z prolactinoma. Ten typ gruczolaka przysadki występuje u 30% kobiet z mlekotokiem (wypływ mleka z sutków) i brakiem miesiączki. U mężczyzn prolactinoma występuje znacznie rzadziej. Gruczolak przysadki, w którym wzrasta poziom prolaktyny, objawia się pewnymi objawami klinicznymi: impotencją i niepłodnością u mężczyzn, brakiem miesiączki i bezpłodnością u kobiet. U mężczyzn wiodącym objawem gruczolaka w tym przypadku jest spadek libido i potencji. Następnie rozwija się niepłodność z powodu oligospermii i osteopenii. Rzadkie objawy prolactinoma u mężczyzn to mlekotok i ginekomastia (obrzęk gruczołów sutkowych).

Hormon wzrostu charakteryzuje się podwyższonym poziomem hormonu wzrostu we krwi. Taki gruczolak przysadki powoduje postępującą charakterystyczną zmianę wyglądu. U pacjentów powiększa się dłonie i stopy, rysy twarzy, język. Może to powodować naruszenie drożności górnych dróg oddechowych, syndrom „bezdechu sennego” - zatrzymanie oddechu podczas snu. W przypadku zaburzeń metabolicznych rozwija się cukrzyca i upośledzona tolerancja glukozy. Somatotropinoma może prowadzić do pogrubienia warstwy mięśniowej komór serca, nadciśnienia tętniczego, arytmii, dysfunkcji śródbłonka z rozwojem niewydolności serca.

Główne objawy tyreotropinoma to:

  • Nadczynność tarczycy;
  • Bół głowy;
  • Wady pola widzenia.

Tyreotoksykoza objawia się następującymi objawami:

  • Tachykardia (przyspieszenie akcji serca);
  • Drżenie (drżenie rąk);
  • Podwyższona temperatura ciała;
  • Exophthalmos (wyłupiaste oczy);
  • Biegunka (biegunka).

Corticotropinoma powoduje wtórny hiperkortyzolizm nadnerczy znany jako choroba Cushinga. U pacjentów twarz przybiera kształt księżyca, następuje nagromadzenie tkanki tłuszczowej wzdłuż karku i nad obojczykami. Skóra staje się cieńsza, na tułowiu pojawiają się punktowe krwotoki i czerwono-bordowe rozstępy. Rozwija się dystrofia mięśniowa, miopatia, osteoporoza, kifoza. Pacjenci rozwijają patologiczne złamania, zaćmę i cukrzycę. Z powodu zaburzeń immunologicznych dochodzi do infekcji grzybiczej, pojawia się trądzik, rany nie goją się przez długi czas. W związku z rozwojem zaburzeń hormonalnych u mężczyzn dochodzi do spadku libido, zaburzeń erekcji, oligospermii. Częstymi objawami tego typu gruczolaka przysadki u kobiet są skąpe miesiączki lub brak miesiączki, hirsutyzm (wzmożony porost włosów na twarzy i kończynach), trądzik.

Diagnostyka gruczolaka przysadki

Rozpoznanie „gruczolaka przysadki” jest ustalane przez lekarzy Szpitala Jusupowa na podstawie:

  • Skargi pacjentów;
  • Kontrola;
  • Dane z laboratoryjnych i instrumentalnych metod badawczych.

Trafna diagnoza ma ogromne znaczenie przy wyborze taktyki leczenia. Onkolodzy ze Szpitala Jusupowa uwzględniają związane z wiekiem zmiany wartości referencyjnych poziomów hormonów przysadkowych. W wieku 11-19 lat normalne stężenie hormonu wzrostu waha się od 0,6 do 11,2 mIU / L u kobiet i od 2,5 do 12,2 mIU / L u mężczyzn. Po 19 latach wartości referencyjne są mniejsze niż 10 mIU / l u obu płci.

Referencyjna wartość somatomedyny C w wieku 30-35 lat mieści się w przedziale 125-311 ng / ml, a po 60 latach - 93-224 ng / ml. Stężenie hormonu folikulotropowego u mężczyzn po 21 latach wynosi 0,95-11,95 mU / ml, u kobiet jest zależne od fazy cyklu miesiączkowego. U dzieci powyżej 14 roku życia referencyjne wartości hormonu tyreotropowego mieszczą się w przedziale 0,4–4,0 mIU / l. Kompleksowa i dokładna diagnostyka gruczolaka przysadki pozwala lekarzom w szpitalu Jusupow szybko zidentyfikować chorobę i rozpocząć skuteczną terapię.

Diagnostyka laboratoryjna gruczolaka przysadki

Diagnostyka laboratoryjna prowadzona jest przy użyciu wysokiej jakości odczynników i nowoczesnych metod badawczych. Konieczne jest określenie aktywności hormonalnej gruczolaka przysadki, rozpoznanie i późniejsze monitorowanie leczenia. Pacjenci są badani pod kątem następujących hormonów:

  • Prolaktyna;
  • Somatotropina;
  • Adrenokortykotropina;
  • Luteinizacja i stymulacja pęcherzyków;
  • Stymulujące tarczycę;
  • Kortyzol, tyroksyna, testosteron, estradiol.

Obowiązkowe badania to oznaczenie insulinopodobnego czynnika wzrostu-1.

Metody instrumentalnej diagnostyki gruczolaków przysadki

Diagnozę gruczolaków przysadki w szpitalu Jusupow przeprowadza się przy użyciu nowoczesnych metod instrumentalnych:

  • Craniografia;
  • Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny;
  • Tomografia wielospiralna;
  • Inne metody diagnostyki radiacyjnej;
  • Wizualne badania terenowe.

Wizualizację gruczolaków przysadki przeprowadza się metodami diagnostyki radiacyjnej. Lekarze określają wielkość i strukturę przysadki mózgowej, wielkość, stan ścian tureckiego siodła i otaczających tkanek. Aby uniknąć błędów diagnostycznych, kraniografia jest wykonywana w Szpitalu Jusupow przed wykonaniem tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego (MRI). Tomografię wykonuje się techniką „amplifikacji”. W trudnych przypadkach diagnostycznych CT lub MRI wykonuje się dynamicznie.

Za pomocą kraniografii określa się wielkość i stan ścian siodła tureckiego (budowa, grubość, obejście, częstość zmian). Wiodącą metodą diagnostyki gruczolaków przysadki jest rezonans magnetyczny. MRI nie rozróżnia różnych hormonalnie aktywnych gruczolaków od siebie i od nieaktywnych hormonalnie.

Podczas badania TK w kierunku mikrogruczolaków przysadki lekarze w szpitalu Jusupow stosują technikę poprawy obrazu. Za pomocą tomografii komputerowej wykonuje się diagnostykę różnicową gruczolaków przysadki z formacjami zawierającymi zwapnienia lub hiperostozy. Zastosowanie spiralnej tomografii komputerowej z wstrzyknięciem środka kontrastowego w bolusie zgodnie z programem naczyniowym pozwala lekarzom Szpitala Jusupowa na badanie układu naczyniowego okolicy siodła i okolicy okołosiodłowej. W przypadku rodzimych badań tomograficznych gruczolaków przysadki ze wzrostem nadsiodłowym wykonuje się cyfrową angiografię subtrakcyjną naczyń mózgowych lub spiralną tomografię komputerową. Pola widzenia są zdeterminowane, aby wykryć zespół chiasmal.

Leczenie gruczolaka

Jak leczyć gruczolaka przysadki? Pacjenci z gruczolakiem przysadki w szpitalu Jusupow są pod opieką endokrynologa i neurochirurga. Wspólnie określają taktykę leczenia. Złożone przypadki gruczolaka omawiane są na posiedzeniu Rady Ekspertów z udziałem profesorów i lekarzy najwyższej kategorii. Obecnie stosuje się zachowawcze i chirurgiczne metody leczenia choroby..

W leczeniu gruczolaków przysadki jako metodę pomocniczą stosuje się radioterapię. Główne urządzenia używane do usuwania guza to:

  • Nóż Gamma;
  • Akcelerator liniowy;
  • Cyber ​​Nóż;
  • Akcelerator protonów.

W przypadku wykrycia gruczolaka przysadki u kobiet leczenie przeprowadza się we współpracy z ginekologiem i specjalistą od reprodukcji. Androlog konsultuje mężczyzn.

Terapia lekowa gruczolaków przysadki

Głównymi lekami stosowanymi w leczeniu prolaktyny i zespołu hiperprolaktynemii są bromokryptyna (parlodel) i kabergolina. Leki te aktywnie wpływają na krążenie dopaminy i norepinefryny w ośrodkowym układzie nerwowym oraz zmniejszają uwalnianie serotoniny. Bromokryptyna działa pobudzająco na receptory dopaminy w podwzgórzu. Hamuje wydzielanie hormonów przedniego płata przysadki mózgowej, zwłaszcza somatotropiny i prolaktyny oraz somatotropiny.

Dopamina wewnętrzna hamuje produkcję tych hormonów. Bromokryptyna nie wpływa na syntezę prolaktyny. Lek wspomaga odwrotny rozwój gruczolaków przysadki różnej wielkości, zmniejsza produkcję prolaktyny. Bromokryptyna jest stosowana w leczeniu prolactinoma o różnej wielkości oraz jako terapia przedoperacyjna.

Przy łagodnym przebiegu somatotropiny u pacjentów w podeszłym wieku terapię lekową prowadzi się lekami będącymi analogami somatostatyny (oktreotyd) i antagonistami receptorów somatotropiny (pegwisomanant). Jeżeli chory, zgodnie ze wskazaniami, przeszedł usunięcie gruczolaka przysadki i po operacji utrzymuje się wysokie stężenie hormonu somatotropowego, następuje nawrót guza, po radioterapii lek kontynuuje się. Jeśli istnieją przeciwwskazania do interwencji chirurgicznej w przypadku gruczolaka przysadki, wykonuje się radioterapię i farmakoterapię.

Celem leczenia farmakologicznego kortykotropiną jest normalizacja poziomu hormonów kory nadnerczy we krwi. Osiąga się to za pomocą leków, które hamują produkcję kortyzolu. Prowadzone jest również leczenie objawowe, które ma na celu korygowanie naruszeń metabolizmu białek i węglowodanów, leczenie niewydolności serca i normalizację ciśnienia krwi. Napromienianie gruczolaka przysadki służy do leczenia kortykotropiną jako uzupełnienie operacji i jako pierwotna radioterapia.

Operacja usunięcia gruczolaka przysadki

W przypadku tyreotropinoma (gruczolaka przysadki mózgowej) głównym leczeniem jest operacja. Leczenie ogranicza się do utrzymania normalnego poziomu hormonów po operacji. W chorobie Cushinga wykonuje się chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki. W przypadku mikrogruczolaków skuteczność leczenia operacyjnego sięga 70-90%, przy makrogruczolakach - 50-60%. Operację gonadotropinoma wykonuje się w przypadku ciężkich klinicznych objawów choroby.

Obecnie leczenie operacyjne gruczolaków przysadki prowadzi się głównymi metodami: przeznazosfenoidalną (przeznosową, przezklinową) i przezczaszkową (wewnątrzoponową i zewnątrzoponową). Neurochirurdzy stosują te metody jako dwa kolejne kroki. Usuwanie gruczolaka przez nos wykonuje się przez nos. Zabiegi chirurgiczne przezklinowe są leczeniem z wyboru w gruczolakach przysadki. Metodę przezczaszkową stosuje się, gdy nie można zastosować przezklinowej.

Lekarze Szpitala Jusupowa używają mikrochirurgicznego i endoskopowego dostępu przezklinowego. Wykorzystuje się technikę mikroskopowego usuwania gruczolaków przysadki z pomocniczą kontrolą endoskopową, wykorzystując następujące zalety endoskopii:

  • Mocne oświetlenie;
  • Zjawisko endomikroskopii;
  • Widok z boku.

Pozwala to chirurgowi określić granice gruczolaka przysadki podczas operacji, ocenić lokalizację i wielkość pozostałych nieusuniętych fragmentów guza. Boczny widok endoskopu pozwala na usunięcie guza od optymalnej strony, aby uniknąć uszkodzenia mózgu, zawartości zatok jamistych. Kiedy wypływa płyn mózgowo-rdzeniowy, jest on instalowany i eliminowany podczas operacji. W tym przypadku prognoza jest dobra. Koszt operacji gruczolaka przysadki uzależniony jest od metody interwencji chirurgicznej, niezbędnego wsparcia lekowego w okresie przedoperacyjnym i pooperacyjnym.

Niebezpieczeństwo i prognozy

W gruczolaku przysadki rokowanie zależy od wielkości guza, możliwości jego radykalnego usunięcia oraz jego aktywności hormonalnej. Dzięki szybkiej diagnozie i odpowiedniemu leczeniu choroby, powrót do zdrowia następuje u ponad 85% pacjentów. Jeśli czas trwania choroby jest krótki, prawdopodobieństwo całkowitego przywrócenia funkcji wzroku jest dość wysokie..

W przypadku krwotoku do guza tylko natychmiastowa interwencja chirurga może uratować sytuację. Im szybciej pacjent trafi do szpitala w Jusupowie i otrzyma specjalistyczną opiekę medyczną, tym większe jest prawdopodobieństwo skutecznego wyleczenia.

Gruczolak przysadki - leczenie w Moskwie

Ile kosztuje usunięcie gruczolaka przysadki w Moskwie? Operacja usunięcia gruczolaka przysadki wykonywana jest w przystępnej cenie w szpitalu Jusupow. Chirurdzy biegle posługują się wszystkimi metodami zabiegów chirurgicznych przysadki mózgowej. Koszt przeznosowego usunięcia gruczolaka przysadki w Moskwie wynosi od 14 000 do 120 000 rubli.

W szpitalu Jusupow lekarze przeprowadzą kompleksowe badanie, ustalą dokładną diagnozę i określą optymalną metodę leczenia gruczolaka przysadki. Jeśli są wskazania i nie ma przeciwwskazań, operacja wykonywana jest przy użyciu najnowocześniejszego sprzętu czołowych firm europejskich i amerykańskich. Dowiedz się telefonicznie o kosztach operacji usunięcia gruczolaka przysadki.

Artykuły O Białaczce