Adenomioza to choroba macicy, w której endometrium zaczyna atakować tkankę mięśniową tego narządu, rozwijając się przez warstwę dzielącą. Ten stan jest patologiczny i łagodny, ale wiąże się z wysokim ryzykiem raka..

Według lekarzy to właśnie adenomioza staje się najczęściej przeszkodą w ciąży, ponieważ jest uważana za jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności. Przynajmniej jedna trzecia dziewcząt i kobiet, które zwracają się do ginekologów w sprawach związanych z poczęciem dziecka, otrzymuje właśnie taką diagnozę.

W większości przypadków jest to choroba nabyta. Wrodzone przypadki są rzadkie. Jedną z głównych przyczyn rozwoju adenomiozy macicy jest nieleczona lub nieleczona endometrioza w czasie. W rzeczywistości jest to jedna i ta sama choroba, ale o różnym nasileniu. Endometrioza jest łagodną postacią dotykającą tylko błonę śluzową, podczas gdy przy gruczolakowatości zmiana całkowicie pokrywa myometrium.

Główne objawy

1 Pierwszym i najbardziej zauważalnym objawem adenomiozy jest problematyczne miesiączki - zbyt długie i bolesne, z dużą ilością wydzieliny w postaci zakrzepłej krwi. Czasami te okresy mogą trwać dłużej niż tydzień. Przed i po wydzielina z pochwy staje się lekko brązowa. Kiedy choroba staje się przewlekła, w dowolnym momencie może pojawić się krwawa wydzielina..

Bóle stają się bardzo silne i pojawiają się na kilka dni przed rozpoczęciem cyklu miesiączkowego, kończąc również znacznie później niż pod koniec. W zaawansowanej postaci choroby zmiana obejmuje przesmyk macicy, jeszcze bardziej nasilając ból. Miejsce ich pojawienia się wskazuje, gdzie ognisko choroby. Pachwina zaczyna boleć, jeśli dotknięta jest górna część macicy w pobliżu jajników. Również ból zaczyna pojawiać się podczas seksu w dniach przed wystąpieniem miesiączki..

Około 2/3 kobiet, u których zdiagnozowano adenomiozę, jest bezpłodnych, ponieważ brak szybkiego leczenia prowadzi do pojawienia się zrostów w jajowodach. Po zapłodnieniu jajo nie może dotrzeć do potrzebnego miejsca. Wynika to z zarastania endometrium, które zaburza anatomię macicy. Nawet jeśli w jajowodach nie ma zrostów, istnieje ryzyko, że ciąża zakończy się sama, ponieważ przy adenomiozie macica jest stale pod napięciem, co powoduje procesy zapalne.

Większość aktywnych seksualnie pacjentek z adenomiozą nie może zajść w ciążę. Jeśli tak się stanie, najczęściej dochodzi do poronienia..

2 Inną oznaką adenomiozy jest niedokrwistość z wysokim wskaźnikiem niedoboru żelaza. Ponieważ tej chorobie towarzyszy bardziej obfite krwawienie podczas menstruacji, spadek poziomu hemoglobiny staje się oczywistą konsekwencją. Niedokrwistości towarzyszą objawy, takie jak zmęczenie i osłabienie. Pacjent nieustannie śpi, chce odpocząć, nawet jeśli nie było specjalnych obciążeń. Bladość, migreny, a nawet omdlenia są również powszechne. Często dochodzi do nerwicy z powodu ciężkiego cyklu miesiączkowego i myśli o niepłodności.

Manifestacja objawów zależy od etapu, na którym rozwija się choroba. W sumie są 4 etapy:

1 pierwszy - ogniska choroby są ograniczone do warstwy podśluzówkowej, ból jest nieobecny;

2 sekundy - endometrium zaczyna rosnąć w tkankę mięśniową, pojawiają się pierwsze bóle;

3 trzecie - wpływa na całą tkankę macicy, kiełkowanie endometrium dociera do zewnętrznej powłoki, ból staje się dość silny;

4 czwarte - nieodwracalne uszkodzenie, w którym kiełkowanie endometrium rozciąga się poza macicę i zaczyna wnikać do jamy brzusznej.

Wśród objawów, które można zidentyfikować podczas rutynowego badania ginekologa, warto zwrócić uwagę na zwiększenie rozmiaru macicy i zmianę jej kształtu. Rozproszona adenomioza objawia się tym, że macica powiększa się przed wystąpieniem miesiączki i staje się kulista. W przypadku zapalenia stan macicy przypomina wczesne etapy ciąży.

Inna postać choroby, adenomyosis nodosum, objawia się dużą liczbą małych obrzęków, podobnych do guzków w tkance mięśniowej macicy. Złożona postać choroby, w której adenomiozie towarzyszą mięśniaki, prowadzi do stałego wzrostu wielkości macicy, która nie zmienia się w zależności od cyklu miesiączkowego.

Pierwsze oznaki

Najczęstsze objawy to ból w okolicy miednicy, uczucie ciężkości i ucisk na narządy wewnętrzne. Objawy te są szczególnie wyraźne przed wystąpieniem miesiączki i utrzymują się przez kilka dni po jej zakończeniu..

Zatem jako główne można wyróżnić następujące objawy adenomiozy:

  • Wyładowanie brązowe przed i po menstruacji;
  • Wydłużony czas trwania miesiączki;
  • Zwiększona objętość krwi;
  • Zmiany wielkości macicy i towarzyszące temu uczucie ciężkości, ucisk w okolicy miednicy;
  • Ból podczas stosunku płciowego.

Ponieważ adenomioza ma bardzo niejasne objawy, podobne objawy mogą być oznaką innych chorób. Dlatego ich pojawienie się jest alarmem, co oznacza, że ​​musisz udać się do lekarza na badanie..

Przyczyny rozwoju choroby

Wśród przyczyn, które prowadzą do rozwoju tego typu patologii, wyróżniają się następujące problemy:

  • Choroby układu moczowo-płciowego;
  • Uszkodzenie endometrium podczas operacji;
  • Uraz macicy podczas porodu;
  • Nierównowaga hormonalna;
  • Dziedziczność.

Grupa ryzyka to kobiety w wieku od 25 do 40 lat. Ciągłe bolesne miesiączki, bezpłodność i inne problemy układu rozrodczego mogą być powodem podejrzeń o adenomiozę w tym wieku..

Obecność jednego lub więcej negatywnych czynników prowadzi do tego, że endometrium wrasta w tkankę macicy, przy zachowaniu fizjologicznych właściwości mięśni. Mniej więcej w połowie cyklu miesiączkowego endometrium rozszerza się, a jego komórki rosną, aby zapłodnione jajo mogło się zakotwiczyć. Kiedy kobieta cierpi na adenomiozę, endometrium, które wniknęło do tkanki mięśniowej, nadal spełnia swoją funkcję, jakby obrzęk wewnątrz mięśni macicy, co prowadzi do bolesnych wrażeń.

Krwawienie miesiączkowe pełni funkcję oczyszczenia macicy z endometrium w przypadkach, gdy jajo nie zostało zapłodnione, a ciąża nie nastąpiła. Ale ponieważ z powodu choroby rośnie w tkankę mięśniową, nie jest całkowicie eliminowany. To wywołuje krwotoki w myometrium i rozwój stanu zapalnego..

Lekarze nie mają jednoznacznej odpowiedzi, że pewne przyczyny prowadzą do rozwoju tej konkretnej choroby. Dlatego listę czynników prowokujących można uznać za przybliżoną, ponieważ ich obecność nie gwarantuje choroby. Według statystyk większość kobiet z taką diagnozą miała w przeszłości operację macicy - aborcje i inne operacje. Nawet jeśli rozwój choroby nie zostanie odnotowany, dziewczynki, które przeszły operację macicy, są zagrożone. Może również obejmować zdrowe kobiety, których wiek zbliża się do 40 lat..

W wyniku badań ginekologicznych wielu przypadków wystąpienia i rozwoju tej choroby uważa się, że jedną z przyczyn może być dziedziczność. Ale jak dotąd jest to tylko wersja i nie ma ostatecznej odpowiedzi na pytanie o wpływ genetyki na chorobę adenomiozy. Dlatego nie można argumentować, że jeśli matka jest chora, jej córka automatycznie przechodzi do grupy ryzyka. Ta kwestia jest nadal kontrowersyjna i niektórzy ginekolodzy uważają, że dziedziczność nie jest przyczyną rozwoju adenomiozy..

Spośród wszystkich powodów za najdokładniejsze uznaje się dziś:

  • Długotrwały stres;
  • Ciągły stres fizyczny i stres;
  • Zbyt aktywny tryb życia.

Ogólnie można powiedzieć, że obciążenia, aktywność i naprężenia, które organizm musi wytrzymać w dużych objętościach, wpływają również na tkankę mięśniową macicy, co z kolei prowadzi do rozwoju adenomiozy. Ale siedzący, spokojny tryb życia może być również szkodliwy, ponieważ prowadzi do zastoju krwi w okolicy miednicy i układu rozrodczego, co negatywnie wpływa na ogólny stan zdrowia i zwiększa ryzyko rozwoju chorób ginekologicznych, w tym adenomiozy.

Drugim oczywistym powodem są problemy endokrynologiczne. Dlatego kobiety, które mają zaburzenia w pracy układu hormonalnego, muszą liczyć się z ryzykiem i częściej być badane przez ginekologa. Ponadto odchylenia w funkcjach przysadki mózgowej, nadnerczy, zaburzenia hormonalne - wszystko to stwarza również przesłanki do adenomiozy..

Do grupy ryzyka należą także kobiety po 30 roku życia, które dużo czasu poświęcają opalaniu. Światło ultrafioletowe występujące w dużych ilościach, zarówno w naturalnych, jak i w solarium, negatywnie wpływa na układ rozrodczy i w połączeniu z innymi czynnikami może powodować choroby. Młodsze dziewczynki są mniej zagrożone, ponieważ do 30 roku życia organizm ludzki nie jest tak wrażliwy na światło ultrafioletowe, jak w wieku dorosłym.

Odmiany adenomiozy

1 Nodal. W tym przypadku endometrium tworzy małe guzki w tkance mięśniowej. Wypełniają się krwią i pojawiają się w obfitości. W swojej postaci ten typ choroby przypomina włókniak, dlatego przy postawieniu diagnozy zdarzają się błędy. Różnią się tym, że w adenomiozie węzły powstają nie z mięśni, ale z tkanki gruczołowej. Najczęściej ta forma występuje u dziewcząt i młodych kobiet..

2 Ogniskowa. W tym przypadku kiełkowanie endometrium ogranicza się do kilku ognisk. Występuje w wieku dorosłym, w okresie przed wystąpieniem menopauzy i menopauzy (45-50 lat). Ta postać choroby jest trudna do leczenia za pomocą leków i zajmuje dużo czasu. Jednocześnie całkowite wyleczenie nie jest gwarantowane, ponieważ pozostaje możliwość nawrotów i powstawania przetok.

3 Rozproszone. Ta forma adenomiozy charakteryzuje się kiełkowaniem endometrium na całym obszarze tkanki mięśniowej ścian macicy. Ten typ jest trudniejszy do leczenia niż inne z powodu braku miejscowych ognisk i ogólnego uszkodzenia całego obszaru macicy. W innych postaciach dotknięte obszary można usunąć chirurgicznie, ale w przypadku rozlanej adenomiozy nie jest to możliwe ze względu na wysokie ryzyko. W zaawansowanych przypadkach jedynym sposobem jest radykalne usunięcie macicy. Główny problem polega na tym, że ta forma zwykle dotyka młode dziewczęta w wieku rozrodczym i mogą stać się bezpłodne..

4 Węzły rozproszone. Połączenie dwóch różnych form, w których formacje guzkowe pojawiają się w ścianach macicy w tym samym czasie, a kiełkowanie następuje na całym obszarze. To najczęstsza postać tej choroby..

Jak leczy się adenomiozę??

W przypadku braku odpowiedniego leczenia adenomioza przechodzi w ciężki etap, w którym takie objawy są możliwe, gdy cykl menstruacyjny staje się bardzo długi lub nawet przestaje się kończyć. To jednoznacznie prowadzi do bezpłodności, która dotyka większość kobiet z tą diagnozą. Podczas leczenia niepłodności wykonuje się przede wszystkim testy na adenomiozę, a dopiero potem przepisuje się kurację.

W przypadku adenomiozy leczenie niedokrwistości i przywrócenie poziomu żelaza we krwi jest obowiązkowe. Możliwy jest również przebieg terapii z neurologiem i psychoterapeutą, jeśli pacjent jest zestresowany i przygnębiony z powodu choroby. W takim przypadku można przepisać leki przeciwdepresyjne i inne podobne leki..

Leki przepisane:

  • Doustne środki antykoncepcyjne, które blokują początek cyklu miesiączkowego, co przyczynia się do zaniku ognisk wzrostu endometrium.
  • Leki hormonalne (gestageny), które przyczyniają się do śmierci ognisk choroby.
  • Domięśniowe zastrzyki gonadolberin, które obniżają poziom estrogenu w organizmie.
  • W niektórych przypadkach można przepisać androgeny, które również blokują cykl menstruacyjny.

Interwencja chirurgiczna staje się konieczna tylko wtedy, gdy leczenie lekami i zabiegami nie przyniosło wyzdrowienia. Zwykle dzieje się to po trzymiesięcznym przyjmowaniu leków hormonalnych, po których stan się nie poprawił, a także jeśli takie leki są przeciwwskazane dla pacjenta.

Jeśli zostanie podjęta decyzja o przeprowadzeniu operacji, która nie obejmuje usunięcia macicy, przeprowadza się kolejne kompleksowe badanie. Jego celem jest szczegółowe zbadanie obrazu choroby - obecności lub braku ropni, liczby i stopnia zrostów, charakteru i lokalizacji penetracji endometrium do tkanki mięśniowej macicy.

W przypadku progresji adenomiozy u kobiet powyżej 40 roku życia i braku wyników leczenia farmakologicznego możliwa jest opcja z radykalną interwencją chirurgiczną. Oznacza to całkowite usunięcie dotkniętego narządu, czyli macicy. Decyzję o takiej operacji często podejmuje się również w przypadku rozpoznania rozlanej postaci choroby, która stale postępuje i nie reaguje na inne leczenie lub postać guzkową w połączeniu z mięśniakiem. Niebezpieczeństwo polega na tym, że w tych przypadkach zwiększają się szanse na rozwój złośliwego guza..

Kobietom, które nie rodziły, a także tym, które mają dzieci i planują więcej, zaleca się podjęcie próby zajścia w ciążę natychmiast po zakończeniu kuracji odwykowej. Jeśli się powiedzie, gestageny należy przyjmować przez pierwsze trzy miesiące ciąży. Konieczność kontynuowania kursu jest określana na koniec tego okresu na podstawie badań krwi.

Adenomioza ma taką właściwość, że w przypadku udanej ciąży i porodu można ją całkowicie wyleczyć dzięki naturalnym procesom biologicznym. Dlatego tym, którzy planują dzieci i cierpią na łagodną adenomiozę, odradza się opóźnianie ciąży. Daje to szansę na pełne wyzdrowienie, a także rozwiązuje problem posiadania dzieci, jeśli choroba mimo wszystko postępuje w przyszłości i ostatecznie prowadzi do bezpłodności..

Objawy, rodzaje i metody leczenia adenomiozy macicy

Adenomioza, lub jak to nazywają lekarze, endometrioza wewnętrzna to choroba, w której wyściółka endometrium w jamie macicy wrasta w inne warstwy tego narządu.

Jest to łagodna choroba ogólnoustrojowa, wymagająca uwagi kobiety i lekarzy oraz odpowiedniego leczenia..

  1. Co to jest adenomioza?
  2. Przyczyny adenomiozy
  3. Objawy
  4. Rodzaje adenomiozy macicy
  5. Stopnie i formy adenomiozy
  6. Diagnoza choroby
  7. Adenomioza podczas ciąży
  8. Jak niebezpieczna jest adenomioza podczas ciąży?
  9. Niebezpieczeństwo adenomiozy
  10. Leczenie choroby
  11. Konserwatywne metody leczenia
  12. Operacja
  13. Sposoby ludowe
  14. Leczenie glinką
  15. Leczenie pijawkami lekarskimi
  16. Wywary i napary
  17. Dzięgiel
  18. Pięciornik bagienny
  19. Macica Borovaya
  20. Żeń-szeń syberyjski
  21. Krwawnik pospolity
  22. Dziki ignam
  23. Prognoza
  24. Ceny zabiegów
  25. Zapobieganie adenomiozie
  26. Opinie

Co to jest adenomioza?

Adenomioza jest patologicznym procesem, w którym wewnętrzna warstwa endometrium wrasta w warstwę tkanki mięśniowej.

To on zachowuje się jak jedna z odmian endometriozy i objawia się obfitymi krwawieniami miesiączkowymi, brązowymi plamami między miesiączkami i wyraźnymi objawami PMS, bólem w czasie seksu lub podczas menstruacji.

Najczęściej diagnozuje się go u pacjentek w wieku rozrodczym, ale u kobiety stopniowo zanika po wystąpieniu menopauzy.

Może:

  • Zewnętrzny - w tym przypadku patologiczna proliferacja komórek endometrium nie rośnie do wewnątrz, ale na zewnątrz i wpływa na pochwę i jajniki;
  • Wewnętrzny - w tym przypadku mówimy o przebiegu adenomiozy macicy. W takim przypadku komórki błony śluzowej endometrium, znajdujące się poza jamą macicy, będą pracować w tym samym rytmie z cyklem miesiączkowym, wywołując miejscowe zapalenie jajników i nieodwracalne, poważne zmiany w pracy układu rozrodczego kobiety.

Przyczyny adenomiozy

Oprócz nierównowagi hormonalnej w organizmie lekarze nazywają następujące choroby i czynniki zewnętrzne, które mogą wywołać proces patologiczny.

Ta lista obejmuje:

  1. Dziedziczna predyspozycja do adenomiozy lub endometriozy, a także wszelkich nowotworów, łagodnych i złośliwych, zlokalizowanych w układzie moczowo-płciowym kobiety.
  2. Nienormalnie późny lub zbyt wczesny początek cyklu miesiączkowego u nastolatki, początek aktywności seksualnej.
  3. Otyłość.
  4. Późny lub zbyt wczesny poród.
  5. Wszelkie manipulacje i zabiegi chirurgiczne przeprowadzane na jamie macicy - częste aborcje lub łyżeczkowanie, inne rodzaje interwencji chirurgicznej.
  6. Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych przez długi czas, a także wkładki wewnątrzmacicznej jako środka ochrony przed niechcianą ciążą.
  7. Proces zapalny zlokalizowany w jamie macicy, wpływający na przydatki.
  8. Również wcześniej przeniesiony zakaźny charakter pochodzenia choroby i alergii może również wywołać proces patologiczny..
  9. Świetna aktywność fizyczna i siedzący tryb życia.
  10. Stres i napięcie nerwowe.
  11. Lekarze uwzględniają tu również czynniki niekorzystne i ekologię..
  12. Choroby przewodu pokarmowego i nadciśnienie.

W każdym indywidualnym przypadku przyczyny i czynniki prowokujące są rozpatrywane indywidualnie..

Objawy

Oznaki adenomiozy:

  • Główną cechą charakterystyczną, wskazującą na przebieg procesu patologicznego, lekarze nazywają obfite, a także długotrwałe miesiączki. To one powodują u pacjenta rozwój wtórnej postaci niedokrwistości - braku żelaza w organizmie. To z kolei objawia się napadami osłabienia i senności, obrzękiem i bladością skóry, dusznością i częstymi ARVI, zawrotami głowy i zmniejszoną wydajnością.
  • Dodatkowo pacjentka obawia się plamienia na bieliźnie przed lub po miesiączce, któremu towarzyszy ból w podbrzuszu..

Niektóre kobiety mogą:

  • skrócić cykl menstruacyjny o kilka dni.
  • zmiana wielkości jamy macicy.
  • stosunek płciowy jest bolesny.
  • pojawienie się ciemnych, krwawych skrzepów na praniu między okresami.

Niektóre objawy mogą zdalnie przypominać inne patologie i choroby, dlatego tak ważne jest, aby w odpowiednim czasie poddać się diagnostyce i leczeniu..

Rodzaje adenomiozy macicy

W tym przypadku lekarze mówią o podziale na rozlaną i guzkową adenomiozę:

  1. Rozproszony. Jego cechy i cechy morfologiczne polegają na tworzeniu się takich ślepych kanałów w warstwie endometrium, które wnikają w głąb warstw macicy na bardzo różną głębokość. Dość często ten patologiczny proces tworzy przetokę w jamie macicy i miednicy małej..
  2. Węzłowy. Ten typ procesu patologicznego charakteryzuje się wnikaniem nabłonka gruczołowego do warstwy mięśniowej macicy i tworzeniem się guzów guzkowych o bardzo różnych rozmiarach. Takie nowotwory są bardzo liczne i wypełnione akumulacją krwi.

Niektórzy eksperci wyróżniają osobną grupę i taką formę procesu patologicznego, jak mieszany typ adenomiozy macicy.

Stopnie i formy adenomiozy

Jeśli weźmiemy pod uwagę morfologię, w praktyce lekarzy istnieją 4 główne formy procesu patologicznego:

  1. Ogniskowa forma. W tym procesie komórki patologicznie rozszerzającego się endometrium wrastają w najbliższe tkanki, tworząc w ten sposób oddzielne ogniska nowotworów.
  2. Forma węzłowa. Patologiczne komórki wyrosną do pobliskich tkanek w postaci guzów przypominających włókniaki. Takie guzy guzkowe są liczne, wnęki, wypełnione krwią, otoczone gęstą tkanką łączną..
  3. Forma rozproszona. W takim przypadku endometrium infekuje i przenika do mięśniówki macicy, bez tworzenia wyraźnego ogniska lub guzów guzkowych..
  4. Typ mieszany jest połączeniem manifestacji guzowatych i rozlanych postaci adenomiozy.

Biorąc pod uwagę głębokość penetracji patologicznych komórek endometrium, lekarze warunkowo dzielą adenomiozę na 4 główne stopnie:

  1. Pierwszy, który wpływa wyłącznie na warstwę podśluzówkową w jamie macicy.
  2. Drugi stopień dotyczy tylko połowy warstwy mięśniowej jamy macicy.
  3. Trzeci stopień patologii dotyczy ponad połowy warstwy mięśniowej jamy macicy.
  4. Czwarty stopień patologii dotyczy całej warstwy mięśniowej jamy macicy.

Diagnoza choroby

Przeważnie proces patologiczny rozpoznaje się podczas zaplanowanego lub nieplanowanego badania USG - najczęściej na zdjęciu widać nieprawidłowo powiększoną macicę i niejednorodną strukturę mięśniówki macicy.

Ale oprócz tego, metodami diagnozy i dokładnej diagnozy - adenomiozy, lekarze stosują następujące metody:

  1. Badanie pacjentki na fotelu ginekologicznym z wykorzystaniem luster.
  2. Kolposkopia - zastosowanie urządzenia zwiększającego powierzchnię jamy macicy 30 lub więcej razy i pomagającego wizualnie zobaczyć i ocenić ogólny stan szyjki macicy.
  3. Laparoskopia i histeroskopia.
  4. Rzadziej lekarze uciekają się do MRI - ta metoda jest wskazana, jeśli wyniki diagnostyki ultrasonograficznej nie dają dokładnych i wiarygodnych wyników.
  5. Diagnostyka ogólna narządów i układów - oddychanie i ukrwienie, praca przewodu pokarmowego i układu moczowego.

Ta sama choroba w swoim przebiegu może przebiegać bez wyraźnych objawów i postępu procesu patologicznego.

Prawda, z jednym ale - jeśli na samo ciało, narządy wewnętrzne i układy nie mają wpływu zewnętrzne lub wewnętrzne czynniki negatywne, takie jak np. Promieniowanie lub często wykonywane aborcje, łyżeczkowanie.

Jak pokazują statystyczne dane medyczne, w 7 na 10 przypadków adenomioza jako choroba przebiega w tle i nie wymaga poważnych działań medycznych ze strony lekarza. Adenomioza, jako poważna choroba, której towarzyszą powikłania, występuje w praktyce lekarskiej bardzo rzadko i wymaga natychmiastowego leczenia..

Adenomioza podczas ciąży

Adenomioza w ciąży jest częstym zjawiskiem w praktyce lekarzy ginekologów. Jednocześnie możliwe jest zajście w ciążę i urodzenie płodu, chociaż sam proces będzie dość skomplikowany, przyszła mama powinna być stale badana i badana przez ginekologa.

W niektórych przypadkach ciężarna kobieta jest hospitalizowana w celu zachowania, aby nie tylko zachować zdrowie pacjentki, ale także jej nienarodzonego dziecka. Najważniejsze jest, aby słuchać swojego ciała, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo krwawienia z macicy i utraty płodu.

Jak niebezpieczna jest adenomioza podczas ciąży?

Pytanie jest dla wielu kontrowersyjne - w praktyce lekarzy zdarzają się przypadki, gdy bez poddania się leczeniu kobieta nie tylko nie mogła zajść w ciążę, ale także urodziła dziecko, stała się bezpłodna.

W innych przypadkach zdarzają się przypadki, gdy bez pomocy lekarzy i leczenia chirurgicznego kobieta mogłaby urodzić i urodzić zdrowe dziecko..

Zachodni lekarze uważają, że nie ma bezpośredniego związku między adenomiozą a ciążą, zwłaszcza groźbą tej ostatniej..

Choroba ta może stać się istotnym problemem i przeszkodą w poczęciu i późniejszej ciąży tylko wtedy, gdy towarzyszą jej inne choroby dotyczące narządów i układów miednicy małej. Według statystyk po leczeniu chirurgicznym według statystyk 35-60% kobiet może zajść w ciążę.

Co najważniejsze, to ciąża może stać się panaceum dla kobiety w leczeniu choroby, takiej jak adenomioza..

Lekarze tłumaczą to zjawisko faktem, że w okresie ciąży nie ma miesiączki, odbudowuje się tło hormonalne, co spowolni rozwój patologicznego endometrium.

Niebezpieczeństwo adenomiozy

Jeśli ginekolog zdiagnozował wcześniej adenomiozę, każda kobieta regularnie co pół roku poddaje się regularnym badaniom ginekologa, poddaje się diagnostyce i przepisanym przez niego leczeniu.

Niezależnie od porady lekarza:

  • Spowoduje to silne krwawienie z macicy i ból w okolicy miednicy, inne nieprzyjemne objawy towarzyszące i dyskomfort podczas aktywności seksualnej.
  • Wraz z tym, najczęstszymi patologicznymi konsekwencjami rozwoju adenomiozy, lekarze nazywają anemię, w której poziom żelaza w organizmie dramatycznie spada. W rezultacie organizm cierpi na brak tlenu i niewystarczającą produkcję czerwonych krwinek. Konsekwencje pojawią się w postaci zawrotów głowy i ciągłej senności, patologicznego spadku zdolności do pracy, bladości skóry i innych objawów.
  • Lekarze nazywają zmiany hormonalne w organizmie nie mniej negatywną konsekwencją, która niewątpliwie objawi się w postaci drażliwości i depresji..

Leczenie choroby

Leczenie adenomiozy obejmuje podejście zintegrowane - mogą to być zarówno metody leczenia zachowawczego, jak i zabieg operacyjny.

Konserwatywne metody leczenia

W przeważającej części wszystko zależy od pierwotnej przyczyny patologii i objawowych objawów choroby:

  1. Powołanie związków znieczulających. Przy silnych napadach bólu zlokalizowanych w podbrzuszu lekarze przepisują przebieg przyjmowania leków z grupy niesteroidowych, przeciwzapalnych NLPZ, na przykład Ibuprofen lub Ketoprofen.
  2. Przy obfitym i długotrwałym krwawieniu z macicy, krwawieniu miesiączkowym, jeśli sam cykl się nie powiedzie, lekarze przepisują kurację antykoncepcyjną. Takie preparaty nie leczą samej adenomiozy, ale pomagają złagodzić negatywne objawy przebiegu patologicznej miesiączki i napady bólu podczas miesiączki..
  3. Instalacja wkładki domacicznej Marena - charakteryzuje się udowodnioną skutecznością w leczeniu takich patologicznych procesów w jamie macicy jak adenomioza i mięśniaki macicy, endometrioza. Spirala pomaga złagodzić napady bólu w podbrzuszu, czasami zmniejszyć objętość krwawienia, chociaż nie pomaga w całkowitym wyleczeniu adenomiozy - po jej usunięciu z jamy macicy powracają wszystkie negatywne objawy patologii.
  4. Powołanie związków przeciwzapalnych - pomagają zmniejszyć obfite krwawienie z macicy, eliminują ból. Zaczynają być przyjmowane na kilka dni przed miesiączką i kończą się pod koniec samego krwawienia..
  5. Leki Utrozhestan i Duphaston są również stosowane w leczeniu patologicznej proliferacji warstwy endometrium - adenomiozy. Te ostatnie pomagają zmniejszyć obfitość miesiączki, a ogniska patologicznego wzrostu zmniejszają się - przebieg terapii od 6 do 9 miesięcy.
  6. Przebieg terapii i czas jej trwania ustala lekarz, a pod koniec leczenia, aby utrwalić pozytywny wynik, lekarze przepisują dalsze stosowanie środków antykoncepcyjnych lub leku Vizanne. W szczególności ten ostatni zawiera w swoim składzie związek dienogest - zapobiegnie proliferacji ognisk wzrostu endometrium do warstwy mięśniowej macicy. U niektórych kobiet lek ten może wywołać obfite krwawienia i dlatego należy go przyjmować po konsultacji z lekarzem i pod jego ścisłą kontrolą..

Operacja

W przypadku braku pozytywnej dynamiki leczenia z przebiegu farmakoterapii lekarze uciekają się do interwencji chirurgicznej, której celem jest chirurgiczne usunięcie nieprawidłowych ognisk w jamie macicy.

Okres rekonwalescencji w tym przypadku jest krótki - do kilku dni, chociaż nawet później kobieta jest pod nadzorem lekarza prowadzącego.

W odniesieniu do metod chirurgicznego leczenia adenomiozy lekarze stosują następujące metody:

  1. Elektrokoagulacja - w tym przypadku nowotwór usuwa się za pomocą prądu elektrycznego, uprzednio stosując znieczulenie miejscowe lub ogólne.
  2. Embolizacja. W tym przypadku lekarze odcinają przepływ krwi przez naczynia krwionośne, które odżywiają sam patologiczny nowotwór. Tak więc przez najcieńszą rurkę, którą wkłada się do pochwy, cząsteczki są wprowadzane do samych naczyń - blokują cały przepływ krwi i odżywianie nowotworu. Kiedy nie ma dopływu krwi, ognisko adenomiozy stopniowo zmniejsza się.
  3. Ablacja. W takim przypadku lekarze przeprowadzają ultrasonograficzne leczenie nowotworu i jego stopniowe niszczenie. Ale ta metoda jest skuteczna, jeśli ogniska procesu patologicznego nie wniknęły głęboko w warstwy mięśniowe ścian macicy..

Ale, jak zauważają lekarze, możliwe jest całkowite usunięcie adenomiozy tylko wtedy, gdy macica zostanie całkowicie usunięta.

Sposoby ludowe

Leczenie glinką

Bardzo skuteczna i skuteczna metoda leczenia z arsenału medycyny tradycyjnej.

  1. W tym przypadku glinę rozcieńcza się wodą, nalega na kilka godzin, po czym gotuje się w łaźni wodnej przez 10 minut.
  2. Z powstałej masy robi się ciasto i nakłada na podbrzusze, pozostawiając na 2 godziny.
  3. Przebieg terapii - od 5 do 10 zabiegów.

Leczenie pijawkami lekarskimi

Według lekarzy metoda jest dość skuteczna:

  1. Pijawki nakłada się na aktywne punkty na ciele, działa na nie aktywny.
  2. W tym samym czasie ślina pijawki dostaje się do krwi ludzkiej - ta ostatnia ma wyraźne działanie przeciwzapalne, zwiększa się przepływ krwi w dotkniętym obszarze i stabilizuje się poziom hormonów.

Wywary i napary

Dzięgiel

  1. Ta roślina zawiera fitohormony roślinne, estrogen i progesteron, dzięki czemu zmniejsza się patologiczny wzrost ognisk adenomiozy, zespół bólowy zostaje zatrzymany, a cykle menstruacyjne normalizują się.
  2. Do samego bulionu wystarczy gotować na parze 15 gramów kłączy w 400 ml. wrzącą wodę i gotować przez 10 minut na małym ogniu.
  3. Po schłodzeniu weź 1 łyżkę. trzy razy dziennie przed posiłkami.
  4. Zabrania się przyjmowania w okresie ciąży i laktacji, nadmiernego krwawienia z macicy.

Pięciornik bagienny

  1. Odwar z niego przyjmuje się doustnie i stosuje do podmywania.
  2. Do przygotowania bulionu z szabli - 50 gr. materiał wyjściowy jest gotowany na parze w litrze wody i gotowany na małym ogniu przez 10 minut.
  3. Następnie należy go schłodzić i przefiltrować, a następnie pobrać 200 ml. rano i wieczorem po jedzeniu.
  4. Skuteczne efekty terapeutyczne pojawiają się już po 2 tygodniach - wywar łagodzi ból i zatrzymuje ogniska patologicznej proliferacji tkanek, działa przeciwnowotworowo na organizm.

Macica Borovaya

Skuteczna roślina w leczeniu adenomiozy, ponieważ zawiera flawonoidy roślinne, które mają korzystny wpływ na tło hormonalne i cały organizm kobiety.

  1. Odwar z tej rośliny działa przeciwzapalnie i przeciwnowotworowo, wzmacnia organizm i pomaga zatrzymać obfite krwawienia..
  2. Jak zauważają lekarze, macica wyżynna w połączeniu z pięciornikiem to 2 skuteczne rośliny w walce z adenomiozą.
  3. Aby przygotować bulion, łyżkę surowca parzy się w 400 ml wrzącej wody, podaje się przez 15 minut, a następnie pobiera godzinę przed głównym posiłkiem.
  4. Pozytywny efekt terapeutyczny pojawi się po 2 tygodniach - najważniejsze jest, aby nie przerywać przyjmowania ziół przez cały cykl leczenia.

Żeń-szeń syberyjski

  1. Zawarte w jej składzie hormony roślinne pomagają przywrócić prawidłowy poziom hormonów, a miedź i selen, kobalt i inne pierwiastki śladowe przywracają przepływ krwi i zapobiegają rozwojowi anemii, hamując patologiczny rozwój nowotworów.
  2. Aby przygotować bulion leczniczy, wystarczy zaparzyć łyżkę suchej rośliny w 300 ml wrzącej wody i gotować na małym ogniu przez 10 minut. Następnie nalegaj na godzinę i weź 100 ml. trzy razy dziennie, dodając do smaku miód.
  3. Możesz również przygotować nalewkę alkoholową z tej rośliny - 50 gr. kłącza roślin wlewa się 5 litrami wódki i nalega na miesiąc w ciemnym miejscu. Po wysiłku weź 50 ml raz dziennie. Najważniejsze, aby nie brać tej nalewki na nadciśnienie i niewydolność serca..

Krwawnik pospolity

  1. Odwar z tej rośliny zatrzymuje proces zapalny i ma wyraźne działanie hemostatyczne i bakteriobójcze. Stosuje się przy obfitych krwawieniach z macicy i zaburzeniach cyklu miesiączkowego, stanach zapalnych wpływających na żeński układ rozrodczy.
  2. W celu przygotowania bulionu leczniczego - łyżkę suchej rośliny gotuje się na parze w szklance wrzącej wody i nalega na około godzinę. Następnie wypij jedną trzecią szklanki dziennie po głównym posiłku.
  3. Możesz również przygotować nalewkę alkoholową - za to 30 gr. suszoną roślinę wlewa się 400 ml alkoholu medycznego lub wódki i nalega na 2 tygodnie w ciemnym, chłodnym miejscu. Po przefiltrowaniu nalewkę należy przyjmować 30 kropli 3 razy dziennie, zawsze po posiłku.

Dziki ignam

Pomaga skutecznie łagodzić stany zapalne i zapobiegać patologicznemu rozprzestrzenianiu się, proliferacji tkanek nabłonkowych, łagodząc skurcze mięśni.

Do przygotowania bulionu wynosi 3 gramy. wysuszyć surowce w 200 ml wrzącej wody i pozostawić na pół godziny. Następnie, po przefiltrowaniu, weź całą objętość na raz przez miesiąc.

Prognoza

  1. Adenomioza jako proces patologiczny nie jest niebezpieczna dla kobiety - przy odpowiednio dobranym leczeniu i szybkiej diagnozie możliwe jest zachowanie całego narządu, macicy, jej normalnej pracy i funkcji rozrodczych.
  2. Jak zauważają lekarze, u połowy pacjentów, u których zdiagnozowano adenomiozę, może dojść do równoległego rozwoju endometriozy, a także mięśniaka macicy, co wymaga dodatkowego badania i leczenia..

Ceny zabiegów

Koszt leczenia adenomiozy zależy od poziomu kliniki i ogólnego stanu pacjenta, etapu procesu patologicznego.

Jeśli mówimy średnio o liczbach, kosztach leczenia adenomiozy w stolicy, możemy sformułować następujące statystyki:

  1. Przyjęcie lekarza ginekologa oraz badanie i badanie lekarskie i diagnostyczne - koszt usług waha się od 1500 do 2100 rubli.
  2. Przeprowadzając ambulatoryjny przebieg leczenia według indywidualnego programu, instalacja spirali - koszt waha się od 1800 do 2500 rubli.
  3. Przygotowanie i wprowadzenie wkładki wewnątrzmacicznej - 2500-2700 rubli.
  4. Rozszerzona kolposkopia - 1900-2300 rubli.
  5. Ablacja i leczenie nowotworów prądem elektrycznym - koszt tego typu interwencji chirurgicznej waha się od 3200 do 5500 rubli.

Zapobieganie adenomiozie

  1. Najlepszą metodą zapobiegania procesowi patologicznemu jest terminowe wykrywanie wzrostu patologicznych komórek endometrium w ciele macicy podczas regularnych badań ginekologicznych w ramach programu profilaktycznego.
  2. Również lekarze zalecają kobiecie prowadzenie zdrowego trybu życia, pełnego wypoczynku, krótszego przebywania na słońcu, co ma znaczny szkodliwy wpływ na organizm..
  3. Jeśli stresujące sytuacje pojawiają się nieustannie w pracy iw domu, należy skonsultować się z terapeutą w sprawie przyjmowania środków uspokajających, związków normalizujących pracę ośrodkowego układu nerwowego, poddać się masażowi i zabiegom fizjologicznym.

Jeśli zwracasz uwagę na swoje ciało, możesz czasami zminimalizować ryzyko rozwoju procesu patologicznego, adenomiozy i innych chorób ginekologicznych.

Opinie

Recenzje dotyczące leczenia adenomiozy:

Adenomioza macicy

Adenomioza lub endometrioza jest patologicznym procesem, w którym warstwa endometrium rośnie do nieprawidłowego rozmiaru, a jej komórki rosną w innych warstwach macicy.

Choroba jest łagodna, ale przy braku odpowiedniego leczenia stopniowo prowadzi do pojawienia się guzów. Według międzynarodowej listy, która zawiera klasyfikację chorób, taka dolegliwość należy do klasy chorób układu moczowo-płciowego, a mianowicie tych, które występują w organizmie kobiety bez procesu zapalnego.

Choroba jest szczególnie niebezpieczna dla kobiet w wieku rozrodczym, gdyż powoduje problemy z poczęciem lub bezpłodnością. Rozważmy szczegółowo, co to jest - adenomioza macicy.

Powody pojawienia się

Eksperci zwracają uwagę, że do tej pory przyczyny i mechanizmy początku patologii nie zostały w pełni określone. Z przekonaniem mówią o jednym - choroba jest hormonozależna, jej rozwój często wywołują zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego.

Przyczyną pojawienia się choroby może być mechaniczne uszkodzenie macicy, integralność jej wewnętrznej warstwy. Skrobanie staje się przyczyną rozwoju procesu zapalnego, zostaje przerwana warstwa „ochronna” między endometrium a mięśniami. W efekcie komórki endometrium swobodnie wnikają głębiej, kontynuując proces cyklicznej funkcji.

Czynniki ryzyka

Eksperci zidentyfikowali czynniki ryzyka, które zwiększają możliwość rozwoju patologii:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • wczesny lub późny początek miesiączki;
  • nadwaga, otyłość;
  • późny początek aktywności seksualnej;
  • trudny poród;
  • aborcja, łyżeczkowanie diagnostyczne;
  • stosowanie spirali dopochwowych, środków doustnych jako antykoncepcji;
  • choroby procesu zapalnego przydatków, macicy, krwawienie;
  • przenoszone choroby immunologiczne, alergiczne, które zakłócają funkcjonowanie układu odpornościowego;
  • niski standard życia;
  • ciężka praca fizyczna;
  • ciągły stres, siedzący tryb życia;
  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego, nadciśnienie;
  • stan ekologii.

Co dzieje się w ciele?

Endometrium to wewnętrzna warstwa macicy, która normalnie nie wykracza poza narząd płciowy. Przy patologicznym podziale komórek mogą rozprzestrzeniać się nie tylko na inne narządy kobiecego układu rozrodczego (jajniki, jajowody, pochwę), ale także na inne tkanki organizmu - np. Do przewodu pokarmowego, układu moczowego, pępka i ran pooperacyjnych.

Najczęściej endometrioza koncentruje się właśnie na genitaliach i może być zarówno zewnętrzna (gdy obserwuje się nieprawidłowy podział komórek w jajnikach lub w pochwie), jak i wewnętrzna, skoncentrowana w macicy. ICD 10 zawiera listę wszystkich typów endometriozy według jej lokalizacji:

  • Na jajnikach. Obecność węzłów może prowadzić do powstania torbieli endometrioidalnych. W klasyfikacji międzynarodowej choroba ta ma numer 80,1;
  • Na jajowodach, co może prowadzić do zamknięcia światła jajowodu i niemożności zajścia w ciążę. Numer klasyfikacyjny - 80,2;
  • Na otrzewnej - numer 80,3;
  • W pochwie oraz w okolicy między szyją macicy a odbytnicą - liczba 80,4;
  • Na jelitach, w wyniku których może rozwinąć się niedrożność i problemy z stolcem, - liczba 80,5;
  • Na szwach po operacjach - numer 80,6, charakteryzujący się krwawieniem ze szwu podczas menstruacji;
  • W innych narządach i tkankach ciała - liczba 80,8.

W niewłaściwym miejscu komórki wewnętrznej warstwy macicy nadal działają tak, jakby znajdowały się w macicy, to znaczy złuszczają się zgodnie z cyklem miesiączkowym. Prowadzi to do rozwoju procesu zapalnego, który należy pilnie zatrzymać, w przeciwnym razie doprowadzi to nie tylko do nieprawidłowego funkcjonowania narządu, ale także do jego całkowitego zatrzymania. Na przykład, jeśli komórki endometrium dostaną się do mięśniówki macicy, może to prowadzić do zmian zwyrodnieniowych, dlatego adenomioza trzonu macicy prędzej czy później doprowadzi do niezdolności do poczęcia i urodzenia dziecka.

Etapy i formy patologii

Nasilenie choroby zależy od charakteru, wielkości narośli endometrioidalnych i głębokości uszkodzenia narządu płciowego.

  • Forma rozproszona - endometrium wnika do włókien mięśniowych macicy i rośnie na długość, tworząc liczne zmiany. Patologiczny proces szybko wpływa na całą powierzchnię macicy. W zaawansowanym stadium komórki endometrium wnikają do macicy i wychodzą do jamy brzusznej.
  • Postać guzkowa - we włóknach macicy powstają nierówne guzki o różnych rozmiarach. Wokół zmian gromadzi się tkanka łączna, która uszczelnia ściany uformowanej wnęki. Powstają tak zwane kapsułki, które po odrzuceniu endometrium wypełniają się krwią. Nie mając ujścia, skrzepy krwi znajdują się wewnątrz węzłów adenomiozy, powodując przedłużony obrzęk włókien mięśniowych macicy. Czasami pękają ubytki krwi, powodując krwotok wewnętrzny.
  • Postać ogniskowa - tkanki endometrioidalne rosną w grubości myometrium w postaci wielu ognisk. W przypadku postaci ogniskowej dotknięte obszary mają wyraźne granice. W zaawansowanych przypadkach ogniskowa adenomioza macicy zagraża życiu. Patologiczne ogniska silnie rosną, wychodząc poza macicę, w wyniku czego w jamie miednicy powstają przetoki.
  • Forma mieszana (rozproszona-sferoidalna) - jednocześnie łączy wszystkie oznaki powyższych form patologicznych.

Adenomioza to rodzaj endometriozy. Adenomioza wewnętrzna dotyczy tylko jamy, szyjki macicy i jajowodów. Jeśli nowotwory wpływają na sąsiednie narządy (jelita, pęcherz), wówczas ta patologia nazywa się endometriozą zewnętrzną.

Objawy adenomiozy

Objawy adenomiozy macicy w klasycznym wariancie przebiegu choroby są dość charakterystyczne. Już tylko na podstawie takich objawów w większości przypadków można podejrzewać tę patologię..

Główne objawy endometriozy macicy:

  1. Głównym objawem adenomiozy macicy jest naruszenie cyklu miesiączkowego przez rodzaj hiperpolimenorrhea. W tym samym czasie miesiączka staje się obfita, przedłużona (trwająca ponad tydzień). Częste krwawienie z macicy.
  2. Algodismenorrhea prawie zawsze występuje - bolesne miesiączki.
  3. Często obserwuje się krwawienie przedmiesiączkowe - pojawienie się skąpej krwawej wydzieliny („kiczu”) na kilka dni przed spodziewaną miesiączką.
  4. Ból w podbrzuszu nie zawsze wiąże się z miesiączką. Czasami mogą być prawie trwałe, promieniując do dolnej części pleców i okolicy krocza. Jest to powszechne w przypadku zaawansowanej endometriozy..
  5. Dyspareunia - ból lub dyskomfort podczas stosunku płciowego.
  6. Niepłodność pierwotna lub wtórna.
  7. Patologia ciąży - poronienie nawykowe.
  8. Niemal u wszystkich pacjentów stwierdza się zaburzenia psycho-neurologiczne. Należą do nich drażliwość, labilność emocjonalna, zaburzenia snu itp..

W niektórych przypadkach, zwłaszcza we wczesnych stadiach, choroba może przebiegać bezobjawowo.

Etapy choroby

Adenomioza rozwija się w czterech kolejnych etapach.

  1. Pierwszy etap - zmiany nie wychodzą poza wewnętrzną wyściółkę macicy, głębokość kiełkowania jest niewielka. Adenomioza stopnia 1 dobrze reaguje na leczenie.
  2. Drugi etap - tkanki endometrium rosną prawie do połowy grubości ściany macicy i są zlokalizowane w głębszych warstwach tkanki mięśniowej. Adenomioza II stopnia jest leczona zarówno zachowawczo, jak i operacyjnie.
  3. Trzeci etap - tkanki endometrioidalne wpływają na prawie całą warstwę mięśniową macicy. Adenomioza 3. stopnia jest leczona głównie metodami chirurgicznymi.
  4. Czwarty etap - ogniska patologiczne wychodzą poza ściany macicy i rosną w kierunku innych narządów jamy brzusznej.

Adenomioza podczas ciąży

Pomimo faktu, że adenomioza jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności, po terminowym kompleksowym leczeniu możliwa jest ciąża u kobiet z tą chorobą. Częstym powikłaniem ciąży z adenomiozą jest groźba przerwania ciąży, dlatego takie kobiety ciężarne obserwuje się w grupie wysokiego ryzyka. Uważna obserwacja i terminowe korygowanie pojawiających się naruszeń w większości przypadków pomaga uniknąć groźnych komplikacji.

Paradoksalnie, w niektórych przypadkach ciąża może stać się rodzajem „leczenia” adenomiozy, ponieważ jest „fizjologiczną menopauzą” (fakt - adenomioza jest stanem zależnym od hormonów i ustępuje wraz z nadejściem menopauzy). W takiej sytuacji ogniska adenomiozy stają się nieaktywne i przestają rosnąć. Błędem jest sądzić, że choroba ustąpi.

Każdy przypadek ciąży powikłanej adenomiozą wymaga indywidualnego podejścia. Dla każdego takiego pacjenta opracowywany jest plan obserwacji i leczenia, który uwzględnia wiele czynników, a ważna jest forma i stopień adenomiozy, obecność powikłań i połączenie adenomiozy z innymi procesami patologicznymi w macicy, na przykład mięśniakami. Jeśli przed zajściem w ciążę adenomioza nie powodowała dolegliwości u kobiety i przebiegała bezobjawowo, jej ciąża może przebiegać bezpiecznie.

Czasami kobiety w ciąży z adenomiozą martwią się wpływem swojej choroby na płód. Takie obawy są bezpodstawne - adenomioza nie zagraża prawidłowemu rozwojowi wewnątrzmacicznemu płodu. Leczenie kobiet w ciąży z adenomiozą ma na celu wyeliminowanie zagrożenia poronieniem i przedwczesnym przerwaniem ciąży. Czasami w tym celu stosuje się leki hormonalne i terapię niehormonalną, podobnie jak u kobiet po poronieniu i mięśniakach macicy.

Niestety, możliwości leczenia adenomiozy u ciężarnej przez lekarza są ograniczone. Szanse na sukces wzrosną, jeśli ta patologia zostanie wykryta przed ciążą, ponieważ arsenał środków terapeutycznych w przypadku adenomiozy u kobiet niebędących w ciąży jest znacznie większy. Jeśli kobieta, wiedząc, że ma adenomiozę, planuje zostać matką, musi wcześniej skonsultować się z lekarzem w celu odpowiedniego leczenia.

Diagnostyka

Aby przepisać bezpieczne leczenie, warto omówić plan z terapeutą, hematologiem, endokrynologiem i gastroenterologiem. Przed zabiegiem wymagane jest specjalne szkolenie. Najpierw ocenia się aktualny stan zdrowia za pomocą różnych badań krwi i moczu. Określana jest również grupa krwi i czynnik Rh (wymagana jest transfuzja podczas operacji). Wymazy z pochwy są ponownie badane w celu określenia stanu mikroflory. Sprawdź także stan serca i płuc.

Te środki ostrożności nie zawsze są konieczne, ale pomagają uniknąć komplikacji i negatywnych konsekwencji..

Metody diagnozowania adenomiozy:

  • badanie na fotelu ginekologicznym;
  • kolposkopia;
  • USG narządów miednicy;
  • badanie rozmazów;
  • laparoskopia, histeroskopia.

Objawy adenomiozy za pomocą ultradźwięków:

  • powiększone rozmiary narządów;
  • niejednorodna struktura warstwy mięśniowej lub niejednorodna echogeniczność;
  • rozmyta granica między myometrium a endometrium;
  • obecność obcych ognisk w warstwie mięśniowej;
  • ostre zgrubienie jednej ściany macicy.

Podczas badania na fotelu ginekologicznym lekarz rozpoznaje powiększenie macicy i jej zaokrąglony kształt. Histeroskopia pozwala potwierdzić diagnozę. Pokazuje punkty na endometrium, które odpowiadają obszarom, w których tkanka przerosła się w warstwę mięśniową..

Czasami do postawienia diagnozy stosuje się rezonans magnetyczny. MRI jest wskazany, gdy USG nie pozwala wykryć wiarygodnych objawów adenomiozy. Najczęściej występuje to w postaci guzkowej połączonej z mięśniakiem macicy. Metoda pozwala na diagnostykę różnicową, czyli rozróżnienie węzłów adenomiozy od mięśniaków.

Jakie jest niebezpieczeństwo adenomiozy (endometriozy)?

Endometriozę uważa się za łagodną hiperplazję (nieprawidłową proliferację tkanek), ponieważ komórki endometrium, które migrowały do ​​innych narządów i tkanek, zachowują swoją strukturę genetyczną. Jednak takie oznaki jak zdolność do wrastania w inne narządy, skłonność do rozprzestrzeniania się po całym organizmie i odporność na wpływy zewnętrzne - upodabniają ją do nowotworów złośliwych..

Słowo „łagodny” również mówi o rokowaniu choroby - z reguły trwa ona przez lata i dziesięciolecia, nie prowadząc do poważnego zubożenia i śmierci. Jednak podobnie jak w przypadku rozrostu złośliwego (rak, mięsak itp.), Adenomioza (endometrioza) jest trudna do leczenia zachowawczego, a operacje na tę patologię są znacznie bardziej obszerne niż w przypadku guzów łagodnych, ponieważ trudno jest określić granica między chorą a zdrową tkanką.

Najczęstsze powikłanie adenomiozy wiąże się z tym, że komórki endometrium funkcjonujące zgodnie z miesięcznym cyklem prowadzą do obfitego krwawienia, które jest obarczone rozwojem ostrej i / lub przewlekłej anemii. W niektórych przypadkach pacjenci muszą być hospitalizowani, a nawet pilnie operowani z powodu krwawienia zagrażającego życiu.

Adenomioza jest podatna na rozprzestrzenianie się procesu na inne narządy i tkanki, co prowadzi do zmian ogólnoustrojowych. Przy pozagenitalnym ułożeniu komórek endometrium możliwych jest szereg powikłań wymagających natychmiastowej interwencji medycznej (niedrożność jelit w przypadku endometriozy przewodu pokarmowego, hemothorax (wypełnienie jamy opłucnej krwią) w przypadku endometriozy płuc itp.).

I wreszcie, jeszcze jednym niebezpieczeństwem ogólnie endometriozy, a zwłaszcza adenomiozy, jest zagrożenie złośliwą transformacją genetyczną migrowanych komórek. Taka transformacja jest bardzo realna, ponieważ każda hiperplazja ma mniej lub bardziej wyraźną tendencję do złośliwości, aw nowym miejscu komórki endometrium są zmuszone do istnienia w skrajnie niesprzyjających warunkach..

Leczenie adenomiozy

Ponieważ endometrioza zależy od poziomu estrogenu we krwi (tak poprawia się sytuacja w czasie ciąży, kiedy powstaje fizjologicznie niski poziom estrogenu), jej farmakoterapia ma na celu zahamowanie wydzielania estrogenu.

Ognisko endometriozy reaguje na zmiany poziomu hormonów płciowych w podobnym, ale nie identycznym, normalnym endometrium. Metylotestosteron i inne leki androgenne (z wyjątkiem danazolu), a także dietylosilbestrol na endometriozę nie są obecnie stosowane, ponieważ są nieskuteczne, mają wiele skutków ubocznych i mają niekorzystny wpływ na płód podczas ciąży podczas leczenia.

Leki stosowane w leczeniu adenomiozy

1) Doustne środki antykoncepcyjne - imitują ciążę, powodują brak miesiączki i reakcję resztkową prawidłowego endometrium i ognisk endometriozy. Często przy takim leczeniu dochodzi do martwicy ognisk endometriozy i ich całkowitego zaniku. Do leczenia można zastosować dowolny doustny środek antykoncepcyjny zawierający co najmniej 0,03 mg etynyloestradiolu. Podawane są nieprzerwanie przez 6-12 miesięcy. Zmniejszenie bolesnych miesiączek i bólu w dolnej części brzucha obserwuje się u 60-95% pacjentów. Wskaźnik ciąż bezpośrednio po zabiegu sięga 50%. Odsetek nawrotów wynosi 17-18% i rośnie co roku o 5-6%.

2) Progestogeny - dość skuteczne, tańszym kosztem (niż np. Danazol). Powodują atrofię ognisk endometrium. Z reguły stosuje się następujące leki:

  • Gestrinone - 1,25-2,5 mg 2 razy w tygodniu; hamuje wzrost ognisk endometriozy, ale nie prowadzi do ich zaniku. Prowadzi do braku miesiączki polekowej. Miesiączka zostaje przywrócona miesiąc po odstawieniu leku.
  • Dydrogesteron - 10 mg 203 razy / dobę
  • Medroksyprogesteron - najbardziej przebadany na endometriozę - stosuje się w następujący sposób: w dawce 30 mg / dobę eliminuje ból; może wzrosnąć w przypadku krwawego wydzieliny.

Skutki uboczne tej grupy leków to: nudności, przyrost masy ciała. Możliwe jest krwawienie, w celu złagodzenia którego estrogeny są często przepisywane na krótkie kursy.

3) Androgeny. Danazol - zapobiega rozwojowi starych ognisk i powoduje brak miesiączki oraz nowe ogniska endometriozy. Powoduje długotrwałą remisję w endometriozie i jest skuteczny w wielu chorobach autoimmunologicznych. Przepisywany w dawce 800 mg / dobę lub 600 mg / dobę. Najpierw stosuje się go w dawce 200 mg 2 razy dziennie, następnie zwiększa się, aż do wystąpienia polekowego braku miesiączki i zmniejszenia objawów choroby. Ten lek ma poważne skutki uboczne: przyrost masy ciała, zmniejszenie popędu seksualnego, wady kosmetyczne (trądzik, wysypka). Może uszkadzać komórki wątroby, dlatego jest przeciwwskazany w chorobach wątroby. Anulowana na początku ciąży, ponieważ ryzyko wirylizacji płodu żeńskiego jest niezwykle wysokie (pojawienie się męskich cech płciowych).

4) Analogi gonadoliberyny. Należą do nich: leuprolelina, buserilina, nafarelin, histrelin, goserelin itp. Sposób użycia: donosowo (krople lub spray), podskórnie lub domięśniowo. Zabieg należy prowadzić do momentu osiągnięcia stężenia estradiolu w surowicy 20-40 pg / ml. Konieczne jest kontrolowanie etynyloestradiolu we krwi, ponieważ jego dalszy spadek może prowadzić do osteoparozy. Powikłania obejmują: zanikowe zapalenie pochwy, zmniejszony popęd płciowy i osteoparozę. Aby zapobiec temu drugiemu powikłaniu, konieczne jest jednoczesne podawanie estrogenów i progestagenów. Osteoparoza pozostaje pilnym problemem w leczeniu tych leków (w naszym kraju najczęściej stosuje się Buserilin), ponieważ leczenie często trwa dłużej niż 6 miesięcy, a gęstość kości dopiero 6 miesięcy później. zaczyna spadać.

Który lek przepisać, lekarz decyduje w zależności od ciężkości adenomiozy i obecności przeciwwskazań. Wszelkie samodzielne leczenie adenomiozy jest niemożliwe i z natury głupie.

Chirurgiczne leczenie adenomiozy

Interwencja chirurgiczna jest jedną z metod leczenia adenomiozy. Operację przeprowadza się tylko wtedy, gdy istnieją bezpośrednie wskazania po wstępnym leczeniu medycznym i fizjoterapeutycznym.

Ogólne wskazania do chirurgicznego leczenia adenomiozy to:

  • nieskuteczność terapii hormonalnej przez sześć miesięcy lub dłużej;
  • zrosty (obecność pasm tkanki łącznej między narządami);
  • połączenie adenomiozy z mięśniakiem macicy (łagodny guz warstwy mięśniowej macicy);
  • masywne krwawienie z adenomiozą, które nie reaguje na leczenie farmakologiczne;
  • choroby współistniejące, w których terapia hormonalna jest przeciwwskazana;
  • wysokie ryzyko zachorowania na raka (rak).

Typowe przeciwwskazania do leczenia operacyjnego to:

  • odmowa pacjenta od leczenia chirurgicznego;
  • choroby przewlekłe w ostrej fazie;
  • choroba zakaźna;
  • naruszenia układu hemostatycznego (system biologiczny, który utrzymuje krew w stanie płynnym, aw przypadku naruszenia integralności naczynia krwionośnego zatrzymuje krwawienie);
  • obniżona odporność;
  • ogólne wyczerpanie organizmu;
  • ciężka niedokrwistość (anemia).

W zależności od zakresu interwencji leczenie operacyjne dzieli się na:

  • interwencje chirurgiczne oszczędzające narządy;
  • radykalna operacja.

W zależności od rodzaju interwencji chirurgicznej istnieją:

  • laparotomia - aby uzyskać dostęp do narządów jamy brzusznej, wykonuje się nacięcie brzucha;
  • laparoskopia - wykonanie operacji specjalnymi instrumentami poprzez niewielkie nacięcia w jamie brzusznej pod kontrolą wideoendoskopu;
  • chirurgia pochwy - dostęp do macicy jest wykonywany przez pochwę bez uszkodzenia integralności skóry.

Przy wyborze metody leczenia operacyjnego brane są pod uwagę:

  • wiek kobiety;
  • stopień uszkodzenia;
  • pragnienie kobiety posiadania dzieci;
  • czas trwania choroby;
  • połączenie adenomiozy z innymi chorobami macicy;
  • nasilenie objawów.

Radykalne interwencje chirurgiczne

W radykalnej operacji wewnętrzne żeńskie narządy płciowe (macica i jajniki) są całkowicie usuwane. Ta metoda leczenia pozwala całkowicie wyeliminować chorobę i jej rozprzestrzenianie się poza macicę. Radykalna operacja to ostateczność.

Wskazaniami do radykalnego chirurgicznego leczenia adenomiozy są:

  • progresja choroby po 40 latach;
  • nieskuteczność leczenia zachowawczego i chirurgicznego leczenia zachowującego narząd;
  • adenomioza III stopnia postaci rozproszonej guzkowatej w połączeniu z mięśniakiem macicy (łagodny guz warstwy mięśniowej macicy);
  • wysokie ryzyko zachorowania na raka;
  • adenomioza z wyraźnymi objawami;
  • leczenie pacjentek nie planujących ciąży.

W zależności od objętości usuniętych tkanek istnieją:

  • subtotalna histerektomia - usunięcie macicy z zachowaniem szyjki macicy, jajników, jajowodów;
  • całkowita histerektomia - usunięcie macicy i szyjki macicy z zachowaniem jajowodów i jajników;
  • hysterosalpingo-ooforektomia - usunięcie macicy z jajnikami i jajowodami z zachowaniem szyjki macicy;
  • radykalna histerektomia - usunięcie macicy, jajników, jajowodów, szyjki macicy, górnej części pochwy, węzłów chłonnych i otaczającej tkanki miednicy.

Dzięki dostępowi operacyjnemu są:

  • laparotomia histerektomia (operacja brzucha);
  • laparoskopowa histerektomia;
  • histerektomia pochwowa (kolpohysterektomia).

Po usunięciu macicy może wystąpić zespół po histerektomii - zespół objawów, które pojawiają się po usunięciu macicy z zachowaniem jednego lub dwóch jajników. Mechanizm rozwoju polega na naruszeniu mikrokrążenia jajników i występowaniu stref niedokrwiennych (stref o zmniejszonym ukrwieniu). Zespół objawia się zmniejszoną wydajnością, zwiększonym zmęczeniem, letargiem, depresją, atakami serca, podwyższonym ciśnieniem krwi, zwiększoną potliwością, skłonnością do obrzęków.

Interwencje chirurgiczne oszczędzające narządy

Zasada działania chirurgii oszczędzającej narząd polega na wycięciu, kauteryzacji zmian chorobowych z zachowaniem narządu. Operacje wykonuje się metodą laparoskopową, czyli za pomocą specjalnych instrumentów poprzez małe nacięcia w jamie brzusznej. Ta metoda nie usuwa całkowicie choroby, ale zachowuje płodność kobiety. Dlatego ten rodzaj operacji jest wskazany dla kobiet planujących ciążę..

Wskazaniami do operacji oszczędzającej narządy są:

  • stadium II - III adenomiozy z hiperplazją (wzrost objętości tkanki w wyniku wzrostu liczby komórek) endometrium;
  • zrosty w jajowodach;
  • nieskuteczność leczenia zachowawczego;
  • obecność chorób somatycznych, w których niemożliwe jest długotrwałe leczenie hormonalne - cukrzyca, epilepsja, ciężkie patologie wątroby i inne;
  • cysty (patologiczne ubytki z zawartością) jajników;
  • pragnienie kobiety, aby mieć dzieci w przyszłości;
  • ciężkie objawy adenomiozy;
  • młody wiek pacjenta;
  • ropne procesy żeńskich narządów płciowych.

W laparoskopii stosuje się ostrą metodę wycięcia tkanki skalpelem lub kauteryzację (koagulację) z wykorzystaniem różnych rodzajów energii.

Operacja wykorzystuje:

  • elektrokoagulacja - za pomocą specjalnych narzędzi elektrycznych przeprowadza się kauteryzację (koagulację) ognisk adenomiozy z powodu ekspozycji na stały prąd elektryczny;
  • koagulacja laserowa - kauteryzacja ognisk adenomiozy pod wpływem lasera chirurgicznego;
  • koagulacja plazmą argonową - zniszczenie tkanki pod wpływem fali radiowej, wzmocnione gazem obojętnym - argonem;
  • wiercenie laserowe (laser holmowy) - tworzenie kanałów w mięśniówce macicy zapobiegające rozprzestrzenianiu się patologii, odpowiednie do leczenia rozlanej adenomiozy.

Środki ludowe

Wraz z leczeniem farmakologicznym (za zgodą lekarza) w leczeniu adenomiozy można stosować środki ludowe. Istnieje wiele preparatów ziołowych, które należy przyjmować nie tylko w celach leczniczych, ale także w celu ogólnego wzmocnienia organizmu, zwiększenia odporności. Należy pamiętać, że każde nietradycyjne leczenie należy omówić z lekarzem prowadzącym..

Przepisy na wywary i napary:

  • Liście babki (jedną łyżkę) należy rozgnieść, a następnie zalać wrzątkiem. Nalegaj na ten bulion przez co najmniej dwie godziny. Sposób odbioru: Bulion podzielić na 4 dawki. Pierwsza koniecznie na czczo, a reszta - w ciągu dnia przyjmowanie wywaru nie musi wiązać się z jedzeniem.
  • Odwar z pokrzywy pomoże zatrzymać krwawienie miesiączkowe, złagodzić stany zapalne macicy i przyspieszyć metabolizm. Przygotowanie bulionu: dwie łyżki pokrzywy zalać szklanką wrzącej wody. Niech się zaparzy i ostygnie. Sposób podania: zawartość szklanki podzielić na cztery lub pięć dawek, spożyć w ciągu dnia.
  • Świeży sok z buraków stołowych ma właściwości lecznicze. Sposób przyjmowania: codziennie rano przed posiłkiem weź sto gramów świeżego soku.
  • Aby wzmocnić myometrium, należy przejść kurację wywar z torebki pasterza. Przygotowanie: jedną łyżkę stołową zalać szklanką (jedną) wrzącej wody. Nalegaj jedną godzinę. Sposób podawania: co najmniej cztery razy dziennie, jedną pełną łyżkę stołową. Ważne - pół godziny przed posiłkiem.
  • Kora kaliny to kolejny wyjątkowy środek na zwalczanie adenomiozy. Przygotowanie: kora kaliny (jedna łyżka stołowa) wlewa się również jedną szklanką wrzącej wody, pamiętaj, aby nalegać na około godzinę. Sposób podawania: tylko trzy razy dziennie, dwie łyżki stołowe, nie jest konieczne łączenie z jedzeniem.

Do podmywania można stosować wywary z ziół leczniczych do zwalczania adenomiozy. Przykład najskuteczniejszego przepisu: kora dębu, jemioła, eukaliptus, piwonia, krwawnik pospolity i nagietek są pobierane w równych porcjach, następnie mieszaninę wlewa się wrzącą wodą i należy ją podawać przez godzinę. Do codziennego podmywania.

Recenzje kobiet

Julia 33 g, Soczi

Adenomioza została odkryta po urodzeniu dziecka. Minęło półtora roku, zaczęły się silne bóle w dolnej części brzucha. Lekarz postawił diagnozę. Byłem leczony nietradycyjnymi metodami. Po nalewaniu ziołowym ból ustąpił. Rok później pojawiłem się ponownie, myśląc o hirudoterapii.

Antonina 35 lat, Moskwa

Endometriozę rozpoznano 10 lat temu. Lekarz ostrzegł, że choroby nie da się całkowicie wyleczyć. Widziałem antykoncepcyjną Janine. Trzy lata temu urodziła. Ciąża była trudna, teraz znowu piję Janine. Wszystko jest normalne, bez bólu.

Endometrioza to poważna i często utajona choroba. Pragnienie kobiety, aby się zabezpieczyć, polega tylko na regularnych badaniach ginekologicznych, testach. Patologia stanowi zagrożenie dla funkcji rozrodczych. Zgodnie z zaleceniami lekarza, jedyną drogą do zdrowia jest dbanie o siebie.

Zapobieganie

Zapobieganie adenomiozie macicy sprowadza się głównie do regularnych wizyt u ginekologa. Specjalista może prawidłowo zinterpretować takie objawy w odpowiednim czasie i przepisać odpowiednie leczenie.

  1. USG miednicy 1-2 razy w roku.
  2. Ginekolodzy uważają, że stres i ciągłe zmęczenie mają silny wpływ na zdrowie kobiet i oczywiście mogą prowadzić do rozwoju adenomiozy. Aby zapobiec wystąpieniu choroby, kobieta potrzebuje: więcej odpoczywać, brać relaksujące kąpiele, uczestniczyć w masażu, częściej przebywać w spokojnym i wygodnym otoczeniu.
  3. Utrzymywanie ciała w czystości. Dziewczynki, które od najmłodszych lat ignorują zasady higieny osobistej, są bardziej podatne na tego typu choroby. A także ci, którzy uprawiają seks w dzieciństwie i okresie dojrzewania.

Szacunek dla zdrowia jest głównym sposobem zapobiegania nie tylko adenomiozie, ale także innym równie groźnym chorobom.

Prognoza

Adenomioza jest przewlekłą, nawracającą chorobą. Statystyka nawrotów po skutecznym leczeniu nieradykalnym (leczenie zachowawcze, chirurgia zachowująca narząd) wynosi około 20% rocznie. Po pięciu latach liczba nawrotów sięga 74%.

Najdłuższy efekt obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu chirurgicznych (operacje zachowujące narząd) i zachowawczych (terapia hormonalna) metod leczenia adenomiozy, ale w większości przypadków nawroty są nadal nieuniknione.

Rokowanie u kobiet przed menopauzą jest nieco lepsze, ponieważ wraz z fizjologicznym wygaśnięciem funkcji jajników aktywność procesu ustępuje. U pacjentek, które przeszły radykalną operację (usunięcie macicy i jajników), proces ten nie powraca.

Artykuły O Białaczce