Ostra białaczka szpikowa to nowotwór krwi, w którym białe krwinki (leukocyty) zmieniają swoją strukturę, rozmnażając się w sposób niekontrolowany, hamują wzrost i rozwój prawidłowych krwinek: czerwonych krwinek, płytek krwi i innych leukocytów. Choroba jest również nazywana ostrą białaczką nielimfoblastyczną, ostrą białaczką szpikową lub skrótem AML. Aby zrozumieć naturę choroby, musisz zobaczyć cały proces hematopoetyczny: od powstania multipotencjalnej hematopoetycznej komórki macierzystej (hemocytoblast), po degenerację (różnicowanie) płytek krwi, erytrocytów, limfocytów i innych komórek krwi z niej.

Gdzie pojawia się AML

U ssaków głównym narządem krwiotwórczym jest mieloidalna, czerwona tkanka szpiku kostnego. Ponadto w śledzionie, grasicy (grasicy) i węzłach chłonnych powstają niektóre limfocyty.

Tkanka szpikowa syntetyzuje hemocytoblasty (komórki macierzyste), które różnicują się w komórki szpikowe lub limfoidalne. Są to 2 ścieżki, po których porusza się komórka macierzysta, regeneruje się i dojrzewa.

  1. Limfopoeza to proces, w którym z hemocytoblastu wytwarzana jest tkanka limfatyczna. Odpowiada za produkcję limfocytów i komórek plazmatycznych oraz pełni funkcję oczyszczania krwi z produktów rozpadu.
  2. Mielopoeza to powstawanie erytrocytów w tkance mieloidalnej (nasycają tkanki organizmu tlenem), płytek krwi (są odpowiedzialne za krzepnięcie krwi, pełnią funkcję ochronną, zasłaniają miejsce uszkodzenia naczynia), ziarnistych leukocytów i monocytów (odporność niemal w każdej postaci: przeciwwirusowej, przeciwbakteryjnej). Leukocyty biorą udział w tworzeniu odpowiedzi immunologicznej organizmu i pełnią inne ważne funkcje ochronne. To oni najczęściej rozpoczynają chorobę..

Zarówno mielopoeza, jak i limfopoeza przed pełnym dojrzewaniem krwinek obejmują kilka innych etapów różnicowania. Nie będziemy się nad nimi szczegółowo rozwodzić, każda komórka ma około 5-6. W trzecim etapie mielopoezy z komórki progenitorowej powstaje mieloblastyczna lub mieloidalna linia krwi, prekursor leukocytów (etap 2).

W ostrej białaczce szpikowej (AML) rozrosty szpikowe (niedojrzałe komórki) zaczynają namnażać się w sposób niekontrolowany i są wchłaniane w szpiku kostnym. Blokują wzrost zdrowych, normalnych krwinek poprzez zmianę ich struktury. Francuz Alfred Velpeau opisał krew pacjenta: „wyglądała jak płynna owsianka”. Jako pierwszy wyizolował białaczkę, co sugeruje, że jest to choroba białych krwinek.

Rodzaje białaczki szpikowej

Najczęściej mutacja występuje w samej mieloblastach, ale może również wystąpić w komórce prekursorowej mielopoezy. Istnieją dwa rodzaje klasyfikacji CHI.

Bardziej przestarzała klasyfikacja FAB dzieli chorobę na 9 podgatunków. Opiera się na etapie rozwoju zmienionej komórki i stopniu jej dojrzałości. Również w cytogenetyce wykrywane są zmiany w chromosomach, które spowodowały patologię. Określenie rodzaju choroby jest niezwykle ważne przy wyborze strategii leczenia, ponieważ każdy typ będzie miał własną odpowiedź i rokowanie. Klasyfikacja wykorzystuje oznaczenia M0-M8.

Ostra białaczka szpikowa - (M1) - obecność niedojrzałych mieloblastów

Ostra białaczka szpikowa z częściowym dojrzewaniem (M2) - jest umieszczana podczas translokacji w samym chromosomie. Części chromosomu są przenoszone w niewłaściwe miejsce.

Ostra białaczka promielocytowa (M3) - obecność w analizie niedojrzałych granulocytów, obserwatorów mieloblastów

Ostra białaczka mielomonoblastyczna (M4) - niekontrolowana proliferacja komórek promocytów i mieloblastów

Ostra białaczka monoblastyczna (M5) - pacjent w analizie tkanki szpikowej ma 20% chorych komórek, z czego 80% pochodzi z linii monocytów (mieloblasty).

Ostra białaczka erytroidalna (M6) - mutacja występuje w prekursorach erytrocytów.

Ostra białaczka megakarioblastyczna (M7) - zmiany zachodzą w megakarioblastach - komórkach, z których powstają płytki krwi.

Ostra białaczka bazofilowa (M8) - powstaje, gdy krew zawiera, oprócz zmienionych leukocytów, nieprawidłowe bazofile na różnych etapach rozwoju.

Ostra wczesna białaczka szpikowa (M0) - jest umieszczana przy braku wyników barwienia komórek.

Pomimo powszechnego stosowania istnieje ulepszona klasyfikacja. Został opracowany przez Światowy System Zdrowia, aby dokładniej opisać dotknięte chromosomy. Dzieli również chorobę według następujących kryteriów:

  • na zmiany genetyczne,
  • choroba jest związana z mielodysplazją,
  • odpowiedź na wcześniejsze leczenie (u pacjentów otrzymujących chemioterapię),
  • choroba jest związana z zespołem Downa,
  • mięsak szpikowy,
  • guzy wybuchowe.

Jak widać, nowa klasyfikacja jest podzielona według rodzajów samej patologii, biorąc pod uwagę lokalizację dotkniętych komórek zgodnie z FAB.

Objawy i przyczyny

Objawy pojawiają się w pierwszych kilku miesiącach. Dzieje się tak, ponieważ komórki białaczkowe zaczynają się namnażać, hamując funkcję tkanki szpikowej w produkcji zdrowych czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi. Białaczka szpikowa nie ma specyficznych objawów. Zależą one bezpośrednio od tego, w których komórkach zachodzą mutacje, jak dojrzałe są same leukocyty i od wielu innych czynników..

Brak leukocytów prowadzi do obniżenia odporności. Pacjenci stają się podatni na różne choroby, na przykład przeziębienia. Chore komórki, mimo że same pochodzą z leukocytów, nie są w stanie oprzeć się infekcjom i brakuje im funkcji obronnych organizmu. Objawy niedoboru krwinek białych mogą przypominać objawy grypy lub innego przeziębienia.

Kiedy liczba płytek krwi jest zmniejszona w białaczce szpikowej, pacjenci mają słabe krzepnięcie krwi. Skóra tych pacjentów jest łatwo uszkodzona, a krwawienie jest trudne do zatrzymania. O roli płytek krwi w organizmie pisaliśmy powyżej. Może wystąpić krwawienie z błon śluzowych. Siniaki i siniaki często pojawiają się na ciele bez silnego nacisku

Klęska czerwonych krwinek (czerwonych krwinek) objawia się niedokrwistością. Są to blada skóra, zmęczenie (również jeden z głównych objawów wszystkich rodzajów chorób) i duszność.

Typowe objawy to utrata masy ciała, gorączka i dreszcze. Wybroczyny - drobne plamki pojawiające się w miejscu krwotoku, ze skłonnością do powstawania siniaków, nawet przy niewielkim nacisku na skórę.

Test: Co wiesz o ludzkiej krwi?

Dołącz do naszej grupy Telegram i bądź pierwszym, który dowie się o nowych testach! Idź do Telegramu

Gdy we wczesnych stadiach chore komórki zaczynają gromadzić się w szpiku kostnym, pacjenci odczuwają silny ból i bóle rąk i nóg. Chodzenie i wykonywanie innych czynności fizycznych boli.

Objawy pojawiają się, gdy komórki rakowe zaczynają atakować inne narządy. Najczęściej są to węzły chłonne, wątroba, śledziona, czyli te, które bezpośrednio współpracują z krwią. Zakłócają ich normalne funkcjonowanie, a dotknięty narząd zaczyna puchnąć. Absolutnie żadne narządy nie są chronione przed chorobami. Komórki białaczkowe mogą również atakować mózg. Pacjenci skarżą się na bóle głowy, mogą wystąpić stany zapalne lub paraliż nerwu twarzowego.

Przyczyny AML u dzieci i dorosłych

Podstawowe przyczyny ostrej białaczki szpikowej u dzieci i dorosłych są słabo poznane. Ale istnieje wiele czynników przyczyniających się do wzrostu ryzyka zachorowania na białaczkę..

Przedleukemiczne zaburzenia krwi lub zespół mielodysplastyczny charakteryzują się niedoborem jednej lub kilku komórek (płytek krwi, erytrocytów itp.) We krwi, dysplazją (zmianami tkankowymi) substancji czerwonej. Podzielony na różne podtypy, w zależności od rodzaju brakującej komórki.

Istnieje duże ryzyko zachorowań po różnych typach chemioterapii, zwłaszcza w ciągu pierwszych 5 lat po zażyciu leków.

Bezpośredni kontakt z różnymi chemikaliami, takimi jak benzen (jego rola w rozwoju białaczki jest kwestionowana) i innymi rozpuszczalnikami, które są klasyfikowane jako rakotwórcze.

Czynniki rakotwórcze to substancje o różnym działaniu, które zwiększają ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych. Podobne właściwości mogą mieć substancje o różnym charakterze: chemiczne, promieniowanie, ultrafiolet, bakterie czy wirusy onkogenne. Lekarze obliczyli, że 80 - 90% wszystkich nowotworów powstało pod wpływem takich czynników.

Substancje rakotwórcze w żywności

Narażenie na promieniowanie radioaktywne również zwiększa ryzyko zachorowania na białaczkę. Udowodniono, że po uderzeniu nuklearnym w Hiroszimie i Nagasaki oraz wypadku w elektrowni atomowej w Czarnobylu liczba chorób wzrosła z powodu niszczenia białych krwinek przez promieniowanie radioaktywne.

Jeśli chodzi o predyspozycje genetyczne, np. U pacjentów z zespołem Downa, ryzyko zachorowania na białaczkę szpikową jest 10-krotnie wyższe

Dziedziczna predyspozycja nie została udowodniona. Istnieją doniesienia, że ​​częstość występowania wśród krewnych jest wyższa niż średnia, ale dziedziczność jest postrzegana jako pośredni czynnik choroby.

Diagnostyka AML

Pierwszą analizą przeprowadzaną w przypadku jakichkolwiek dolegliwości jest pełna morfologia krwi. Wskaźniki stosunku komórek do siebie są pierwszym sygnałem do rozpoczęcia diagnostyki. Sama w sobie zwiększona liczba leukocytów (leukocytoza) nie oznacza ogólnie białaczki ani onkologii. Podwyższone białe krwinki mogą wystąpić po przeziębieniach oraz w wyniku wielu innych czynników. Można podejrzewać białaczkę szpikową, jeśli we krwi znajdują się zmienione leukocyty. W takim przypadku wykonuje się ogólne badanie krwi i pobiera się nakłucie (pobranie tkanki) szpiku kostnego. Badania te przeprowadzane są w placówkach specjalizujących się w leczeniu podobnych schorzeń. Te dwie analizy wystarczą, aby dokładnie określić nie tylko obecność patologii, ale także etap rozwoju zmienionej komórki, zidentyfikować uszkodzone chromosomy itp. Jednym słowem, aby dokładnie określić stadium i rodzaj AML.

Rodzaje badań krwi i szpiku kostnego:

  1. Genetyczne - określa obecność zmian (mutacji) mogących wpływać na wynik leczenia. Służy również do wykrywania chorób dziedzicznych, które mogą do nich prowadzić.
  2. Immunologiczne - badane są leukocyty i cały układ odpornościowy, będzie to ważne w leczeniu.
  3. Cytomorfologiczne - wykonywane za pomocą cytometrii przepływowej. Dzieje się tak, gdy badany materiał przechodzi przez lejek o średnicy około 100 mKm. Strumień płynu przenosi komórki jedna po drugiej, a specjalny laser prześwieca i fotografuje je. Obraz jest przesyłany do komputera, umożliwiając lekarzowi obejrzenie uszkodzenia.

Aby zidentyfikować dotknięte komórki, stosuje się barwniki. Barwienie ujawnia zmiany morfologiczne.

Rozpoznanie ostrej białaczki szpikowej stawia się, gdy ponad 20% leukocytów u pacjentów jest reprezentowanych przez niedojrzałe mieloblasty.

Leczenie i rokowanie

AML jest chorobą związaną z wiekiem. U dzieci występuje rzadko. Główne ryzyko rozwoju pierwotnej białaczki obserwuje się po 65 latach. Rokowanie u młodszych pacjentów jest lepsze, ponieważ są w stanie tolerować najbardziej agresywne leczenie i wyższe dawki chemioterapii.

Ogólnie rzecz biorąc, przy terminowym skierowaniu do specjalistów, prognoza jest optymistyczna dla większości typów. Ale można to ustalić dopiero po analizie. Wszystkie podtypy białaczki szpikowej reagują indywidualnie na leczenie. Ogólnie można powiedzieć, że terapia trwa około 1,5 roku. Wiele zależy od liczby chorych komórek i tego, jak bardzo przeniknęły one do innych narządów. Ważnym wskaźnikiem jest również wiek pacjenta. Ale tylko prawidłowo zdiagnozowany rodzaj choroby i badanie samych chromosomów określi prawdopodobieństwo nawrotu i czas trwania remisji.

2 etapy leczenia AML

Sama chemioterapia, zwana także indukcją. Odbywa się w warunkach szpitalnych. Leki stosowane w jego realizacji nazywane są cytostatykami. Na przykład „Cytarabina” to lek z grupy antymetabolitów. Istotą chemioterapii jest blokowanie wzrostu i podziału komórek w organizmie. Jednocześnie stosowany jest antybiotyk antracyklinowy. Z reguły taką terapię przeprowadza się w ciągu 7 dni, a dodatkowy antybiotyk podaje się w ciągu pierwszych trzech dni. Pozwala to osiągnąć remisję (zmniejszenie liczby chorych komórek) w 70 - 80% przypadków. Gdy pacjent wchodzi w stan remisji, wykonuje się leczenie konsolidujące.

Po zakończeniu chemioterapii komórki nowotworowe stają się niewidoczne podczas diagnozy, ale pozostają w organizmie, a na koniec u prawie wszystkich pacjentów dochodzi do nawrotu. Aby temu zapobiec, wykonywana jest dodatkowa terapia.

Różne typy białaczki szpikowej mają różne rokowania co do nawrotu. Lekarze przyglądają się parametrom morfologicznym i cytogenetycznym zmienionych chromosomów. Ponieważ niektóre gatunki są bardziej podatne na nawroty, pacjentom przepisuje się bardziej intensywne kursy.

Odnosząc się do rokowania u osób w podeszłym wieku należy zauważyć, że u 30 - 40% po leczeniu konsolidacyjnym dochodzi do nawrotów. U młodych ludzi do 65 roku życia nawrót występuje w 10-15% przypadków. Wynika to najczęściej z tego, że młodzi ludzie lepiej tolerują leczenie. Ważne jest, aby zrozumieć, że statystyki dotyczą wszystkich przypadków w każdym wieku..

Przeszczep szpiku kostnego i nawrót choroby

Jeśli po leczeniu konsolidacyjnym nawrót nadal występuje, zaleca się przeszczep komórek macierzystych szpiku kostnego od żywego dawcy. Najczęściej jest to krewny pacjenta. Przy takim leczeniu istnieje ryzyko, że jego komórki macierzyste zostaną odrzucone. Następnie odbywają się intensywne kursy chemioterapii. W razie potrzeby, aby zapobiec neuroleukemii, można zastosować napromienianie OUN.

Rokowanie nawrotu po przeszczepie komórek macierzystych wzrasta do 40%.

Na wynik leczenia ma również wpływ czas między nawrotami, lekarze zgłaszają złe rokowania, jeśli czas między nawrotami jest krótszy niż rok.

Ogólnie można powiedzieć, że ostra białaczka szpikowa jest chorobą uleczalną, na pewno sobie poradzisz, powodzenia.

Białaczka szpikowa

Białaczka szpikowa jest złośliwą chorobą krwi i szpiku kostnego, w której powstaje nadmiar granulocytów (neutrofile, eozynofile i bazofile) oraz ich prekursory. Granulocyty są rodzajem białych krwinek i są odpowiedzialne za ochronę organizmu przed infekcją. W przypadku białaczki szpikowej przestają pełnić swoje funkcje i wypierają normalne krwinki z krwi i szpiku kostnego, przenikają do innych narządów, zakłócając ich pracę.

Istnieje wiele typów białaczek szpikowych, wyróżnianych w zależności od tempa rozwoju procesu patologicznego, dojrzałości komórek białaczkowych, zmian w chromosomach. Najczęściej wyróżnia się dwa główne typy chorób: ostra białaczka szpikowa i przewlekła białaczka szpikowa.

W przypadku każdego rodzaju białaczki szpikowej stosuje się złożone i wystarczająco długotrwałe leczenie. Z roku na rok pojawiają się coraz skuteczniejsze metody terapii tego typu raka krwi. Rokowanie choroby zależy od rodzaju białaczki szpikowej, stopnia zaawansowania choroby, w którym rozpoczęto leczenie oraz wieku pacjenta. Ogólnie rokowanie w ostrej leiozie szpikowej jest korzystne, zwłaszcza u dzieci. W przewlekłej białaczce szpikowej rokowanie jest gorsze, jednak przy szybkim rozpoczęciu leczenia nowoczesne metody terapii pozwalają na długi czas wstrzymać postęp procesu patologicznego.

Białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph-dodatnia, białaczka granulocytowa, białaczka szpikowa, białaczka szpikowa, mieloza, szpiczak, ostra białaczka szpikowa, ostra białaczka nielimfoblastyczna, ostra białaczka nielimfoblastyczna u dorosłych.

Białaczka skórno-białkowa w wieku dziecięcym, białaczka mózgowo-rdzeniowa u dorosłych, ostra białaczka białaczkowa, ostra białaczka białaczkowo-białkowa, białaczka ostrautegranulocytowa, białaczka limfocytarna, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka granulocytowa.

Ostra białaczka szpikowa zwykle rozwija się szybko - w ciągu kilku tygodni. Jego główne objawy to:

  • słabość;
  • drażliwość;
  • zawroty głowy;
  • duszność;
  • częste choroby zakaźne;
  • gorączka;
  • możliwe częste, przedłużające się krwawienia, silne krwawienia z nosa, krwawiące dziąsła;
  • krwotoki w skórze i błonach śluzowych;
  • bolesność, zapalenie dziąseł;
  • ociężałość w brzuchu;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • bóle głowy, nudności, wymioty, drgawki.

Przewlekła białaczka szpikowa rozwija się stopniowo i przechodzi przez 3 etapy:

1) przewlekłe - objawy zwykle nie występują;

2) postępujące - pojawia się osłabienie, ból brzucha;

3) przełom wybuchowy - na tym etapie choroba przebiega ze wszystkimi objawami ostrej białaczki szpikowej.

Ogólne informacje o chorobie

Wszystkie komórki krwi powstają z pojedynczej komórki macierzystej, z której następnie powstają szpikowe i limfoidalne komórki macierzyste. Komórki limfoidalne tworzą limfocyty, z komórek szpikowych powstają prekursory erytrocytów, płytek krwi i mieloblastów. To z mieloblastów powstają granulocyty i monocyty w wyniku łańcucha kolejnych podziałów.

Granulocyty to rodzaj białych krwinek i tak nazywa się je ze względu na swój wygląd - pod mikroskopem wykazują charakterystyczne ciemne granulki, a także jądro składające się z kilku segmentów. Istnieje kilka rodzajów granulocytów - eozynofile, bazofile i neutrofile. Monocyty również mają podzielone jądro, ale ich granulki są jasne. Głównym zadaniem granulocytów i monocytów jest walka ze szkodliwymi czynnikami obcymi (wirusy, bakterie).

W białaczce szpikowej szpik kostny wytwarza nadmierną ilość nieprawidłowych granulocytów. Stopniowo wypierają normalne krwinki z krwi i szpiku kostnego, co prowadzi do pojawienia się charakterystycznych objawów. W przypadku zahamowania podziału i wzrostu erytrocytów pojawiają się objawy niedokrwistości - bladość, zawroty głowy, osłabienie, - zahamowanie wzrostu płytek krwi - zaburzenia krzepnięcia krwi, częste krwawienia. Komórki białaczki mogą atakować inne narządy - wątrobę, śledzionę, węzły chłonne, mózg i rdzeń kręgowy - powodując upośledzenie ich funkcji i charakterystyczne objawy. Nieprawidłowe komórki szpikowe mogą również tworzyć skupiska w okostnej, śródpiersiu, narządach przewodu pokarmowego (chloroma).

Złośliwe zaburzenia hematopoezy występują z powodu uszkodzenia DNA komórek szpikowych. DNA komórki zawiera informacje o jej wzroście, podziale i śmierci i jest prezentowane w komórce w postaci chromosomów. Czynniki uszkadzające DNA komórek szpikowych nie są w pełni poznane. Udowodniono szkodliwe działanie promieniowania jonizującego, wcześniejszej chemioterapii, substancji toksycznych, takich jak benzen. Ujawniono również charakterystyczne zmiany w budowie i liczbie chromosomów w niektórych typach białaczki szpikowej.

W ostrej białaczce szpikowej często obserwuje się uszkodzenie chromosomów 8, 15, 16, 17 i 21. Cechą charakterystyczną przewlekłej białaczki szpikowej jest obecność chromosomu Philadelphia. Występuje w 95% wszystkich przypadków przewlekłej białaczki szpikowej i powstaje w wyniku przyłączenia odcinka chromosomu 9 do 22 chromosomu. Chromosom Philadelphia aktywuje syntezę specjalnych białek zwanych kinazami tyrozynowymi, które zakłócają podział mielocytów. W rezultacie we krwi pojawiają się zarówno dojrzałe granulocyty, jak i komórki blastyczne..

Ostra białaczka szpikowa występuje zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Dzięki niemu we krwi i szpiku kostnym znajduje się duża liczba mieloblastów. W przewlekłej białaczce szpikowej komórki szpikowe są bardziej dojrzałe i „wyspecjalizowane”. Średni wiek pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową wynosi 55-60 lat.

Kto jest zagrożony?

  • Mężczyźni.
  • Osoby powyżej 60 roku życia.
  • Palacze.
  • Wystawiony na promieniowanie.
  • Przeszedłeś chemioterapię lub radioterapię z powodu innej postaci raka.
  • Osoby z zespołem Downa i innymi zaburzeniami genetycznymi.
  • Cierpi na choroby mielodysplastyczne (jest to grupa chorób przewlekłych, w których szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby pełnoprawnych krwinek).

Laboratoryjne metody badań

  1. Pełna morfologia krwi (bez leukocytów i OB) z liczbą leukocytów. Badanie to dostarcza lekarzowi informacji o ilości, proporcji i stopniu dojrzałości pierwiastków krwi..
    1. Leukocyty. W przypadku białaczki szpikowej liczba leukocytów może być zwiększona, normalna lub zmniejszona. Wzór leukocytów (stosunek poszczególnych typów leukocytów) określa rozmaz krwi. Aby to zrobić, cienki rozmaz krwi nakłada się na szkiełko, zabarwiony specjalnymi barwnikami, a następnie zbadany pod mikroskopem. W ten sposób lekarz może nie tylko określić stosunek leukocytów, ale także zidentyfikować patologiczne, niedojrzałe komórki, które na zewnątrz różnią się od normalnych. Ostra białaczka charakteryzuje się obecnością specyficznych wtrąceń w leukocytach - ziarnistości azurofilnej i pręcików Auera. Jest to charakterystyczna cecha mieloblastów. W przewlekłej białaczce szpikowej we krwi znajdują się bardziej dojrzałe leukocyty.
    2. Płytki krwi, erytrocyty i hemoglobina mogą być zmniejszone.
  1. Oznaczanie poziomu alkalicznej fosfatazy neutrofili. Jest to specjalna substancja bakteriobójcza wykrywana tylko w dojrzałych leukocytach. W przypadku białaczki szpikowej zmniejsza się, podczas gdy w przypadku innych chorób, takich jak infekcje, można ją znacznie zwiększyć.
  • Cytometria przepływowa lub immunofenotypowanie. W przypadku złożonych wariantów białaczki szpikowej techniki te pozwalają dokładnie określić rodzaj złośliwych komórek. Cytometria przepływowa mierzy parametry komórki za pomocą wiązki laserowej. Immunofenotypowanie polega na wykrywaniu białek specyficznych dla różnych typów komórek na powierzchni błony leukocytów.
  • Badania cytogenetyczne. Do badań zwykle pobiera się krew żylną. Komórki krwi są utrwalane i barwione, po czym specjalista bada ich kariotyp pod mikroskopem - kompletny zestaw chromosomów, który jest identyczny we wszystkich komórkach ludzkiego ciała. Służy do wykrywania nieprawidłowości chromosomalnych charakterystycznych dla białaczki szpikowej.

Inne metody egzaminacyjne

  • Nakłucie lędźwiowe. Przeprowadza się ją w celu określenia komórek białaczkowych w płynie mózgowo-rdzeniowym, który kąpie rdzeń kręgowy i mózg. Po znieczuleniu miejscowym pobiera się próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego za pomocą cienkiej igły umieszczonej między trzecim a czwartym kręgiem lędźwiowym.
  • RTG klatki piersiowej - może pokazać powiększone węzły chłonne.
  • Badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej. Pomaga zidentyfikować powiększoną wątrobę i śledzionę.
  • Chemioterapia to stosowanie specjalnych leków, które niszczą komórki białaczki lub zapobiegają ich podziałowi.
  • Terapia celowana polega na stosowaniu leków skierowanych przeciwko określonym typom komórek złośliwych. Oddziałują z określonymi białkami na powierzchni komórek białaczkowych i powodują ich zniszczenie.
  • Immunoterapia - stosowanie leków wzmacniających odpowiedź układu odpornościowego organizmu na komórki złośliwe. W leczeniu białaczki najczęściej stosuje się alfa-interferon - specyficzne białko o działaniu przeciwwirusowym.
  • Przeszczep szpiku kostnego - Pacjentowi przeszczepiono prawidłowe komórki szpiku kostnego od odpowiedniego dawcy. Przebieg chemioterapii lub radioterapii w dużych dawkach jest wstępnie przeprowadzany w celu zniszczenia wszystkich patologicznych komórek w organizmie.
  • Radioterapia to niszczenie komórek białaczkowych za pomocą promieniowania jonizującego. Może być stosowany w ostrej białaczce szpikowej w celu całkowitego zniszczenia komórek białaczkowych przed przeszczepem szpiku kostnego.

Nie ma specyficznej profilaktyki białaczki szpikowej. W celu szybkiej diagnozy konieczne jest regularne poddawanie się badaniom profilaktycznym, a jeśli wystąpią niepokojące objawy, natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Zalecane testy

  • Ogólna analiza krwi
  • Wzór leukocytów
  • Badanie cytologiczne punkcików, zeskrobin innych narządów i tkanek

Artykuły O Białaczce