Angiomyolipoma nerki (zwany również hamartoma) jest łagodnym guzem nerki. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni 4 razy, objawy pojawiają się w średnim i starszym wieku. Według statystyk jest to jeden z najczęstszych nowotworów nerek..

Guz tworzony jest przez tkankę tłuszczową, mięśnie gładkie, nabłonek i naczynia krwionośne. Hamartoma znajduje się w innych narządach, w tym w podwzgórzu, płucach i skórze. Jest to angiomyolipoma, który występuje w nerkach, w których przeważają tkanki mięśniowe i naczynia krwionośne. Niebezpieczeństwo angiomyolipoma nerki polega na tym, że tkanki rosną nierównomiernie, mogą się degenerować, naczynia mogą tworzyć tętniaki, które są podatne na pękanie.

  • Konsultacja wstępna - 2700
  • Konsultacja wielokrotna - 1800
Umówić się na spotkanie

Przyczyny i postacie angiomyolipoma nerki

  • Cena: 2700 rubli.

Wiarygodne przyczyny angiolipoma są nieznane. Trwa debata na temat tego, czy izolowany naczyniakomięśniak jest wrodzony, czy nabyty w ciągu życia. Autosomalny dominujący sposób dziedziczenia takich guzów został udowodniony, gdy zmutowany gen jest przenoszony przez linię męską.

Nabyty guz może być związany ze zmianami hormonalnymi w czasie ciąży, rozwojem innych typów nowotworów (zwłaszcza tkanki naczyniowej i łącznej). Angiomyolipoma może również rozwinąć się z różnymi uszkodzeniami nerek - od urazu po przewlekłe zapalenie.

Znane są dwie formy choroby:

  1. Sporadyczne lub izolowane, które rozwijają się samoistnie, w związku z innymi patologiami. Jest to pojedynczy, otorbiony guz, który rozwija się w jednej nerce w rdzeniu lub korze. Powszechna forma występująca w 9 na 10 przypadków.
  2. Zespół Bourneville-Pringle lub postać wrodzona rozwijająca się na tle stwardnienia guzowatego. W tej postaci w obu nerkach znajduje się wiele angiomyolipoma.

Struktura angiomyolipoma może być typowa i nietypowa: przy typowej obecne są wszystkie typy tkanek (tłuszcz, tkanka mięśniowa, nabłonek, naczynia), przy nietypowym nie ma tkanki tłuszczowej. Można to stwierdzić dopiero po badaniu histologicznym punkcika lub leku usuniętego podczas operacji.

Objawy angiolipoma

  • Cena: 10000 rubli.

Objawy choroby zależą od wielkości: do 4 cm średnicy guz przebiega bezobjawowo. Jednak wraz ze wzrostem angiomyolipoma nerki może nie objawiać się przez długi czas. Tak więc w 80% badanych formacji znajduje się 5 cm, aw 18% - 10 cm przypadkowo znalezione podczas badania nerek z innego powodu..

Rozmiar 4-5 cm jest uważany za wyjątkowo bezpieczny, ponieważ zdecydowana większość ludzi nie ma żadnych objawów. Ponadto guz wymaga więcej tlenu. Tkanka mięśniowa tworzy się szybciej niż naczynia krwionośne, które nie nadążają za wzrostem mięśni.

W rezultacie naczynia rozciągają się, obciążenie ich znacznie wzrasta. W ścianach naczyń krwionośnych powstają obszary przerzedzenia i tętniaków, które łatwo ulegają rozerwaniu. Ponadto sama struktura ściany naczyniowej guza rzadko jest normalna. Krwotoki to najczęstsze powikłania tych guzów..

Angiomyolipoma nerki może objawiać się następującymi objawami:

  • tępy ból lub dyskomfort w dolnej części pleców i brzucha po stronie guza;
  • szybkie zmęczenie, osłabienie;
  • powiększenie nerki lub wyraźnie wyczuwalna okrągła elastyczna uszczelka w jamie brzusznej;
  • domieszka krwi w moczu;
  • skoki ciśnienia krwi.

Wraz z pęknięciem naczynia i krwawieniem rozwija się obraz wstrząsu krwotocznego, pojawia się ostry ból w dolnej części pleców, widoczna krew w moczu, odczuwalne jest zwiększające się uszczelnienie w okolicy nerek. Jeśli krew wlewa się do jamy brzusznej, powstaje obraz „ostrego brzucha”.

Powikłania choroby obejmują również ucisk na sąsiednie narządy, martwicę tkanki nowotworowej, zakrzepicę naczyń i zwyrodnienie nowotworowe. Czasami guz pozostaje łagodny, ale w sąsiednich narządach, często w wątrobie, tworzą się małe guzki.

Rozpoznanie angiolipoma

Na początkowym etapie powstawania naczyniakomięśniak jest wykrywany przypadkowo w badaniu ultrasonograficznym lub podczas badania rentgenowskiego. W przypadku bólu krzyża o różnym nasileniu przeprowadza się diagnostykę instrumentalną, która szybko ustala patologię. Badanie laboratoryjne moczu i krwi jest obowiązkowe. W moczu stwierdza się mikro- lub makrohematurię.

Najczęściej guz jest wykrywany w badaniu ultrasonograficznym w postaci zaokrąglonego, izolowanego obszaru o zmniejszonej echogeniczności. Typowa lokalizacja, okrągły kształt i jednorodność sugerują, że jest to angiomyolipoma. Małe, izolowane guzy częściej występują w prawej nerce. Uszkodzenie lewej nerki jest mniej powszechne.

Drugą najbardziej pouczającą metodą badania jest multispiralna tomografia komputerowa (MSCT) ze wzmocnieniem kontrastowym. Jest to badanie wielowarstwowe, które pozwala na badanie struktury nerek w czasie rzeczywistym. Dzięki MSCT można dobrze ocenić ukrwienie nerki, przepływ krwi w guzie.

Również rezonans magnetyczny służy do diagnostyki, w której rdzeń i kora nerki są lepiej widoczne. Te metody wzajemnie się uzupełniają. Ponadto MRI nie wykorzystuje promieni rentgenowskich, co jest ważne dla niektórych kategorii pacjentów..

Do uwidocznienia naczyń krwionośnych stosuje się angiografię ultrasonograficzną (skanowanie dupleksowe tętnic nerkowych). Jeśli badanie wykryje guz w postaci kulki naczyń krwionośnych, wówczas zmiany w ścianie naczyniowej, rozszerzenie, zwężenie i inne formacje są wyraźnie widoczne na monitorze.

W przypadku podejrzenia angiomyolipoma można wykonać biopsję tkanki guza, która jest wykonywana pod kontrolą USG lub podczas operacji endoskopowej. Badanie histologiczne pozwala na wyjaśnienie diagnozy.

Metody badawcze dobierane są przez lekarza prowadzącego w zależności od charakterystyki konkretnego przypadku.

Opis angiomyolipoma i sposoby radzenia sobie z nim

Zmęczenie, obrzęk, słaby apetyt, ból w odcinku lędźwiowym kręgosłupa - wszystkie te objawy często przeszkadzają dorosłym z patologiami nerek. Narządy układu moczowego mają ogromne znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia. Angiomyolipoma nerki jest dość powszechną diagnozą. Choroba atakuje osoby w średnim i starszym wieku. Ponadto wśród pacjentów jest kilkakrotnie więcej kobiet niż mężczyzn. Rozważmy bardziej szczegółowo przyczyny i metody leczenia tej patologii.

Zrozumienie angiomyolipoma

Angiomyolipoma nerki jest łagodnym nowotworem, który atakuje sparowane narządy układu moczowego (o czym świadczy kod ICD). Powstaje z mezenchymalnego typu tkanki, składa się z mięśni gładkich, lipidów, naczyń krwionośnych. AML może pojawić się w połączeniu z innymi typami formacji lub później rozwinąć choroby.

Przyczyny i czynniki prowokujące

Patogeneza angiomyolipoma to temat słabo poznany. Do tej pory lekarze nie mogą z całą pewnością stwierdzić, czy izolowana postać choroby jest wrodzoną wadą rozwojową, czy też prawdziwym guzem. Zwykle choroba jest aktywowana pod wpływem następujących przyczyn:

  • w obecności przewlekłych lub ostrych patologii układu wydalniczego;
  • w czasie ciąży, kiedy zmienia się hormonalne tło kobiety;
  • gdy w innych narządach występują identyczne guzy;
  • jeśli istnieje genetyczna predyspozycja organizmu.

Mechanizm rozwoju

Angiolipoma nerki może nie objawiać się przez długi czas. Widoczne objawy zależą od wielkości guza: parametry formacji (do 4 cm grubości) pozwalają na niezauważalny przebieg choroby. W miarę dalszego wzrostu tłuszczak wymaga więcej tlenu. Chodzi o to, że tkanka mięśniowa tworzy się szybciej niż naczynia krwionośne. Kanały krwionośne zaczynają się rozciągać, na ich ścianach tworzy się ścieńczenie, które łatwo pęka. W wyniku procesu patologicznego często dochodzi do „ukrytego” krwawienia. Dlatego ważne jest, aby w odpowiednim czasie zidentyfikować nieprawidłowe zmiany w narządach wewnętrznych..

Obraz kliniczny

W wyniku licznych badań obrazu klinicznego naczyniaka mięśniaka nerki naukowcy zidentyfikowali najbardziej charakterystyczne objawy choroby:

  • Tępy, nagły ból w dolnej części pleców i brzucha.
  • Wyraźny nowotwór widoczny w badaniu palpacyjnym.
  • Krwiomocz (krew w moczu).
  • Ciśnienie krwi przekracza zwykłe parametry.

Wielkość guza do 5 cm - zdecydowana większość pacjentów ma bezobjawowy przebieg choroby. Od pięciu do dziesięciu centymetrów - tylko 18%. Wniosek - im więcej edukacji, tym łatwiej ją zidentyfikować.

Różne kształty

Manifestacja angiomyolipoma nerki ma różne cechy. Medycyna definiuje dwa rodzaje patologii:

  • Naczyniak dziedziczny (wrodzony): rozprzestrzenia się na dwie nerki jednocześnie, charakteryzuje się mnogimi formami wynikającymi ze stwardnienia guzowatego.
  • Nabyty sporadycznie (izolowany). Ten typ jest rozpoznawany w 80-90% przypadków, dotyka jedną nerkę.

Ze względu na swoją strukturę transformacja narządu może być typowa i nietypowa. W pierwszym przypadku obecne są wszystkie składniki: tkanka tłuszczowa, nabłonek, mięśnie i naczynia krwionośne. W drugim przypadku nie obserwuje się lipidów. Czynnik ten określa się tylko w badaniu histologicznym punkcika. - brak cani, erytrocytów i jednej nerki. Kapilara Niebezpieczną cechą angmyolipoma nerki jest nierównomierny wzrost dotkniętej tkanki, często w naczyniach włosowatych krwi powstają tętniaki, które są podatne na pękanie.

Komplikacje

Wielu pacjentów jest zaniepokojonych pytaniem: czy angiomyolipoma nerki zagraża życiu i jakie są tego konsekwencje. Krwawienie wewnętrzne uważane jest za najczęstsze powikłanie choroby. Ten stan wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Główne objawy pęknięcia naczyniowego to:

  • wstrząs krwotoczny;
  • ostry ból pleców;
  • zanieczyszczenia krwi w moczu;
  • objawy „ostrego brzucha”: zespół bólowy brzucha, napięcie przedniej ściany otrzewnej, zaburzenia motoryki jelit.

Do powikłań angiomyolipoma nerki należą również: ucisk na blisko położonych elementów, martwica tkanek, zakrzepica naczyniowa, rak. Zdarza się, że guz pozostaje łagodny, ale w sąsiednich narządach (zwykle w wątrobie) pojawiają się małe guzki.

Badanie diagnostyczne

W większości przypadków choroba atakuje jeden narząd. Patologię definiuje się jako „angiomyolipoma lewej nerki” lub „angiomyolipoma prawej nerki”. Aby wyjaśnić specyfikę choroby, stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  • Badanie ultrasonograficzne (USG) - ujawnia obecność uszczelnień w tkankach.
  • MRI, CT (tomografia komputerowa) - są niezbędne do analizy składu formacji (określa się obecność obszarów o małej gęstości).
  • Badania krwi - laboratoryjne badanie ogólnego stanu nerek.
  • Angiografia ultrasonograficzna - pozwala wykryć patologię układu naczyniowego w miąższu nerek.
  • RTG nerki z kontrastem - niezawodnie pokazuje ogólny stan układu moczowego.
  • Biopsja - pobranie części chorego nabłonka w celu zbadania elementu nowotworu. Służy do wykluczenia możliwości rozwoju postaci złośliwych.

Leczenie angiomyolipoma

Taktyka leczenia guza zależy od wielu czynników. Na wybór środków i metod mają wpływ: wielkość formacji, obszar zmiany (nerka lewa lub prawa), choroby dodatkowe, wiek, płeć pacjenta, ogólne samopoczucie. Po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarz prowadzący określa strategię pozbycia się choroby.

Tradycyjne metody

Małe guzy zwykle nie wymagają specjalnego leczenia. Stan pacjenta jest monitorowany przez lekarza prowadzącego za pomocą badania kontrolnego. Ultradźwięki są wykonywane raz na kwartał. Jeśli angiolipoma nie zmienia swojego rozmiaru, kontrola jest przeprowadzana rzadziej.

W celu przygotowania pacjenta do zabiegów małoinwazyjnych stosuje się leki. Leki celowane są szeroko stosowane w celu zmniejszenia rozmiaru guza. Terapia lekowa w połączeniu z dietą to dość skuteczna kombinacja, która może odłożyć operację na długi czas lub całkowicie ją wyeliminować.

Formy o średnicy powyżej 5 cm wymagają interwencji chirurgicznej. Obecnie medycyna ma szeroki zakres operacji. Rodzaje instrumentalnego leczenia myoangiolipoma nerki, ich specyfikę szczegółowo opisano w poniższej tabeli.

Nazwa chirurgicznaGłówna charakterystykaWarunki korzystania
Wyłuszczenie guza.Delikatna metoda, usuwanie formacji następuje poprzez łuszczenie wraz z kapsułką. Wykonywany endoskopowo.Stosowany tylko w przypadku niezaprzeczalnego łagodnego rozwoju choroby.
Resekcja nerki.Wycięcie angiomyolipoma z częścią elementu ogniskowego. Wykonywany przez preparowanie tkanek lub nakłucia ściany brzucha.Jest praktykowany, gdy guz rozrósł się do pobliskich tkanek, ale reszta nerki jest zdrowa i sprawna.
Usunięcie narządów.Nefrektomia jest konieczna, jeśli nie można uratować nerki.Jest stosowany w przypadku wykrycia wielu formacji, których nie można usunąć w izolacji.
Superselektywna embolizacja tętnic.Podawanie leków, które „sklejają” ściany naczyń odżywiających guz. Bez jedzenia gromadzenie się zmniejsza się z czasem.Używany przy łagodnych do umiarkowanych chorobach.
Krioablacja.Ekspozycja na dotknięte tkanki ciekłym azotem.Metoda jest możliwa przy pojedynczym guzie, gdy ogólne wskaźniki poziomu zdrowia są wystarczająco wysokie.

Terapia alternatywna

Należy pamiętać, że leczenia różnych naczyniaków krwionośnych nie można przeprowadzić samodzielnie, przy pomocy tradycyjnej medycyny. W połączeniu z leczeniem zachowawczym, po konsultacji ze specjalistą, czasami przyjmują:

  • mieszanka alkoholi ze skorupką orzecha;
  • wywar z kwiatów nagietka;
  • nalewka z piołunu;
  • cykuta - zioło "przeciwnowotworowe";
  • szyszki z miodem, zanurzone we wrzącej wodzie.

Terapia błotna to metoda, która ma wiele pozytywnych recenzji. Jednak użycie błota jest możliwe tylko w okresie remisji choroby. Aktywny efekt termiczny tej substancji podczas zaostrzenia choroby jest obarczony poważnymi konsekwencjami..

Jeśli decyzja lekarza prowadzącego jest skłonna do interwencji chirurgicznej, nie można odmówić operacji i samoleczenia. Ignorowanie zaleceń specjalisty może prowadzić do niebezpiecznych komplikacji i śmierci..

Dieta

Po zdiagnozowaniu angiomyolipoma nerki nie można obejść się bez korekty żywieniowej. Powinieneś przejść na specjalną dietę z minimalnym spożyciem soli. Zasady diety leczniczej są następujące:

  • eliminacja alkoholu i kofeiny;
  • ułamkowe spożycie pokarmu (6 razy dziennie);
  • picie wystarczającej ilości płynu (co najmniej 1,5 litra dziennie);
  • włączenie do menu niskotłuszczowych produktów mlecznych, chudych zup, mięsa drobiowego;
  • gotowanie - delikatne (gotowane, "gotowane na parze");
  • ograniczenie słodkich potraw: miód, dżem, suszone owoce są dozwolone.

Nie należy spożywać następujących pokarmów:

  • buliony z lipidami zwierzęcymi;
  • smażone mięso i ryby;
  • wędliny i pikle;
  • rośliny strączkowe;
  • różne przyprawy i zioła;
  • Warzywa „na gorąco”: chrzan, czosnek, cebula, rzodkiewka;
  • Zieloni: pietruszka, szpinak, szczaw.

Proste zasady żywieniowe powodują zatrzymanie dalszego wzrostu guza, a nawet zmniejszenie jego rozmiaru..

Profilaktyka i rokowanie

Najlepszym środkiem zapobiegawczym choroby nerek są regularne kontrole. Aby zapobiec powstaniu guza, osobom z „grupy ryzyka” zabrania się długotrwałego wystawiania na działanie promieni ultrafioletowych, opalania.

Osoby z przewlekłymi chorobami układu moczowo-płciowego są najbardziej narażone na zaostrzenia chorób nerek. Urolodzy radzą, w miarę możliwości, regularnie ćwiczyć wypoczynek uzdrowiskowy i sanatoryjny. Lekarz prowadzący pomoże Ci znaleźć odpowiednią wyspecjalizowaną placówkę.

Terminowa interwencja medyczna prowadzi do korzystnych rokowań w leczeniu naczyniaka mięśnia nerkowego. Terapia lekowa w połączeniu z dietą może wyeliminować metody chirurgiczne. Jeśli interwencja chirurgiczna jest optymalnym rozwiązaniem, nie należy się jej obawiać i odkładać, ponieważ po niej następuje całkowite wyleczenie pacjenta.

Wniosek

Nerki są jedną z najważniejszych „części” ludzkiego ciała. Niestety są dość wrażliwe. Niewłaściwy tryb życia, regularna hipotermia, niedostateczne przyjmowanie płynów mogą negatywnie wpływać na pracę sparowanych narządów. Angiomyolipoma to podstępna dolegliwość, która jest trudna do wykrycia we wczesnych stadiach. Dlatego ważne jest, aby nie zaniedbywać okresowych konsultacji profilaktycznych, aby uniknąć możliwych zagrożeń dla zdrowia.

Angiomyolipoma nerki

Informacje ogólne

Angiomyolipoma (AML) jest stosunkowo rzadkim typem łagodnych guzów z tkanki mezenchymalnej. ICD-10 nerkowy angiomyolipoma kod: D30.0. Angiomyolipoma w większości przypadków (80-85%) jest niezależną chorobą sporadyczną, rzadziej wiąże się z limfangioleiomyomatozą i stwardnieniem guzowatym (15-20%).

Najbardziej typowe dla tego typu guza jest uszkodzenie nerek, znacznie rzadziej wątroba, trzustka i nadnercza. W związku z tym naczyniakomięśniaki wątroby, nadnerczy i trzustki występują rzadko. Agiomyolipoma nerki jest wysoce aktywnym łagodnym guzem naczyniowym składającym się z komórek śródbłonka naczyń krwionośnych, tkanki tłuszczowej i komórek mięśni gładkich. Guz może rozwinąć się zarówno w rdzeniu, jak iw korze nerki. Najczęściej pochodzi z miedniczki nerkowej / zatoki nerkowej, podczas gdy stosunek śródbłonka, składnika tłuszczowego i tkanki mięśni gładkich w tym samym guzie może zmieniać się w różnych proporcjach.

Częstość występowania AML w nerkach jest stosunkowo niska i waha się w granicach 0,3–3%, a bez związku ze stwardnieniem guzowatym jest jeszcze niższa (0,1% u mężczyzn / 0,2% u kobiet). Częściej występuje w trakcie przechodzenia badań profilaktycznych lub jest „przypadkowym znalezieniem” podczas USG nerek. Tendencja do złośliwości jest znikoma. W prawie 85% przypadków guz wrasta we włóknistą torebkę nerki i wykracza poza nią, rzadziej inwazyjny wzrost występuje w żyle głównej dolnej / żyle nerkowej lub w węzłach chłonnych okołonerkowych. Występuje u osób w każdym wieku, ale częściej u osób dorosłych w wieku 40-50 lat i starszych. W grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia naczyniakomięśniaka - kobiety w wieku 45-70 lat.

W większości przypadków angiomyolipoma prawej nerki, a także angiomyolipoma lewej nerki, jest jednostronną formacją pojedynczą. I tylko w 10-20% przypadków występują guzy obustronne (lewa nerka i prawa nerka), a tylko w 5-7% przypadków nie są to pojedyncze, ale liczne guzy. Angiomyolipoma nerki jest często związana z innymi chorobami nerek.

Ponieważ AML należy do rzadkich nowotworów, wśród zapytań w wyszukiwarkach internetowych często można znaleźć takie jak „angiomyolipoma lewej nerki - co to jest” lub angiomyolipoma nerki - czy zagraża życiu ”. Tak naprawdę niewiele jest publicznie dostępnych informacji na temat tego guza, co tłumaczy się jego rzadkim występowaniem. Zdemontowaliśmy już, czym jest ten guz, a co do jego zagrożenia życia należy zaznaczyć, że małe AML z reguły nie stanowią zagrożenia dla życia, jednak tacy pacjenci powinni być pod stałą dynamiczną obserwacją ultrasonograficzną.

Duży angiolipoma zagraża życiu, ponieważ ma stosunkowo delikatną strukturę (osłabienie ściany naczyniowej) i może pęknąć z powodu niewielkiego urazu lub minimalnego wpływu fizycznego z rozwojem krwiaków zaotrzewnowych i wewnątrznerkowych oraz zagrażającym życiu krwawieniem.

Patogeneza

Patogeneza AML praktycznie nie jest badana. Guz powstaje z okołonaczyniowych komórek nabłonkowych, które znajdują się wokół naczyń i można go scharakteryzować jako duże wielokątne komórki mięśni gładkich z oznakami różnicowania melanocytów. Komórki te charakteryzują się stosunkowo wysokim tempem proliferacji i wzrostu (średnio 1,5 mm rocznie), który zachodzi pod wpływem dokładnie nieznanych czynników. Zakłada się, że w rozwoju AML wiodącą rolę odgrywają czynniki hormonalne, o czym świadczy obecność w komórkach nowotworowych specyficznych receptorów dla estrogenu / progesteronu..

Istnieją informacje o charakterystycznych mutacjach genów zarówno w przypadkach sporadycznych, jak i związanych ze stwardnieniem guzowatym nerek (utrata heterozygotyczności, mutacje locus genu TSC2 / TSC1 zlokalizowane na chromosomie 16p13). Histologicznie guz jest reprezentowany przez grubościenne naczynia krwionośne, włókna mięśni gładkich i dojrzałą tkankę tłuszczową w różnych proporcjach ilościowych. Strukturalne warianty AML mogą się znacznie różnić i zależeć od dojrzałości tkanki mięśni gładkich w komponencie mięśni gładkich guza..

Klasyfikacja

Cecha klasyfikacyjna opiera się na budowie morfologicznej guza w zależności od dominującej składowej, zgodnie z którą wyróżnia się:

  • Klasyczny kształt (cechą charakterystyczną jest brak torebki między otaczającą zdrową tkanką a guzem).
  • Epitelioidalny.
  • Oncocytic.
  • AML z cystami nabłonkowymi.
  • AML z przewagą składnika tłuszczowego.
  • ML z przewagą mięśni gładkich.
  • typowa forma (obejmuje wszystkie składniki - mięśnie, tłuszcz i nabłonek);
  • postać nietypowa (charakteryzująca się brakiem komórek tłuszczowych w składzie nowotworu).

Powody

Rozwój AML opiera się na dziedzicznych mutacjach genów linii germinalnej (TSC2 / TSC1) w chromosomie 16p13. Utrata heterozygotyczności jest główną przyczyną zachorowalności zarówno w przypadkach sporadycznych, jak i w przypadkach związanych ze stwardnieniem guzowatym. W rzeczywistości angiomyolipoma jest wynikiem klonalnej reprodukcji komórki, której wynikiem jest nabycie przez nią właściwości proliferacyjnych..

Nie ma ogólnie akceptowanego poglądu na czynniki ryzyka pojawienia się i rozwoju tego guza. Jednak oprócz czynnika dziedzicznego, według danych statystycznych, do jego rozwoju mogą przyczynić się przewlekłe choroby nerek (przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, kamica nerkowa), zmiany poziomu hormonów (menopauza, ciąża, zaburzenia hormonalne, a u mężczyzn - podwyższony poziom żeńskich hormonów płciowych)..

Objawy

W większości przypadków (76%), przy małych guzach (poniżej 4 cm), zwykle obserwuje się bezobjawową AML. W przypadku dużych nowotworów (powyżej 4 cm) większość pacjentów ma objawy kliniczne. Istnieje wyraźny związek między rozmiarem AML a objawami nerkowymi: im większy guz, tym częściej występują objawy nerkowe i tym bardziej są one wyraźne..

Czynność nerek, w zależności od wielkości i liczby angiomyolipoma, może praktycznie pozostać nienaruszona lub stopniowo i stopniowo się pogarszać, często prowadząc do rozwoju nadciśnienia tętniczego. Najczęstszymi dolegliwościami są: bóle brzucha, osłabienie, nadciśnienie tętnicze, badanie palpacyjne guza, makro / mikrohematuria. W przypadku pęknięcia angiomyolipoma i krwawienia - objawy ostrego brzucha, wstrząs.

Analizy i diagnostyka

Rozpoznanie nowotworów nerek opiera się przede wszystkim na badaniu ultrasonograficznym (USG), rentgenowskiej tomografii komputerowej (TK) oraz rezonansu magnetycznego (MRI). W razie potrzeby wykonuje się biopsję, a także badanie laboratoryjne - OAM, OAC, biochemiczne badanie krwi. Metody te są dość pouczające i pozwalają na wizualizację guza i najbardziej charakterystycznej cechy AML - składnika tłuszczowego w strukturze guza. Do weryfikacji małych AML najlepszą opcją jest diagnostyka radiacyjna MSCT (multislice computed tomography), która pozwala określić wielkość guza, jego dynamikę.

AML w USG nerek

Obecnie przyjęto następujący algorytm obserwacji dynamicznej: kontrola wielkości AML za pomocą ultrasonografii co 3 miesiące, TK z dożylnym wzmocnieniem po 6 miesiącach i 1 roku.

Leczenie angiomyolipoma nerki

Wybór taktyki leczenia angiolipoma nerkowego zależy od wielkości AML i obecności / ciężkości objawów klinicznych. Powszechnie przyjętym standardem jest dynamiczna obserwacja ultrasonograficzna pacjentów z małymi (

Niebezpieczeństwo angiomyolipoma nerki: objawy i metody leczenia

Angiomyolipoma (AML) jest łagodnym, złożonym guzem nerek, składającym się z mięśni, ciepła, tkanki nabłonkowej i naczyń krwionośnych.

Ilościowy stosunek tych składników w guzie może być inny - aż do całkowitego braku składników mięśniowych i tłuszczowych..

AML może mieć do 20 cm wielkości, w 75% przypadków jest jednostronna, czyli atakuje jedną nerkę.

Przyczyny choroby

Jak dotąd nie ustalono żadnych potwierdzonych przyczyn AML - z wyjątkiem czynnika dziedzicznego.

Większość ekspertów zgadza się, że oprócz dziedziczności, niektóre choroby nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek) i guzy niekoniecznie zlokalizowane w układzie moczowo-płciowym (angiofibroma itp.) Mogą prowadzić do angiomyolipoma..

Ciąża jest czynnikiem wyzwalającym AML.
Wynika to z obecności w naczyniakomięśniaku receptorów dla hormonów płciowych progesteronu i estrogenu, których poziom wzrasta w czasie ciąży.

Czy patologia zagraża życiu??

AML to poważna choroba, w niektórych przypadkach zagrażająca życiu. Angiomyolipoma są zmianami łagodnymi, ale w bardzo rzadkich przypadkach mogą stać się złośliwe..

Zdarzały się również przypadki, w których angiomyolipoma były głównie nowotworowe..

Głównym zagrożeniem związanym z angiomyolipoma jest krwotok wewnętrzny i martwica, które czasami prowadzą do infekcji, a nawet posocznicy..

Naczynia krwionośne w AML są zmienione, mają słabą ścianę, włókna mięśniowe rosną szybciej od nich, dlatego istnieje ryzyko pęknięcia naczyń krwionośnych i samego guza z krwawieniem do przestrzeni zaotrzewnowej lub wewnątrznerkowej, wymagającym pilnej interwencji chirurgicznej.

Prowadzi to do zwiększonego obciążenia ściany naczyniowej, tętniaków i przełomu. 15% pacjentów, którzy po raz pierwszy zgłosili się do lekarza w sprawie AML, ma krwawienie.

Dane statystyczne

Angiomyolipoma to najczęstsze nowotwory nerek. AML występuje głównie u osób w średnim i starszym wieku (średni wiek pacjentów to 48-50 lat), kobiet - 4 razy częściej niż mężczyzn.

Przejaw obrazu klinicznego

Objawy angiomyolipoma są bezpośrednio zależne od wielkości guza. Przy małych (do 4 cm) nowotworach w 80% przypadków choroba przebiega bezobjawowo.

Wraz ze wzrostem wielkości powyżej 5 cm ponad 70-80% pacjentów zaczyna odczuwać kliniczne objawy choroby, zmuszając ich do konsultacji z lekarzem, a mianowicie:

  • tępy ból w dolnej części pleców i bocznych obszarach brzucha, nasilony przez skręcanie i zginanie, według różnych źródeł objaw bólu obserwuje się u 40-70% pacjentów;
  • częste i nagłe zmiany ciśnienia krwi - w 12% przypadków;
  • wyczuwalny (w niektórych przypadkach przez samego pacjenta) nowotwór - w 22%;
  • słabość.

Gdy guz osiąga 10 cm wielkości u 80% pacjentów, pojawiają się zwykłe objawy nerkowe.

Pęknięciu guza towarzyszy krwotok wewnętrzny, silny ból ostry i wstrząs krwotoczny (bladość, niedociśnienie tętnicze, tachykardia, zawroty głowy, omdlenia). Jest zdjęcie rosnącego wyczuwalnego guza.

Metody diagnostyczne

  1. Ultradźwięk. Jest to bardzo pouczająca metoda dla jednorodnych, średnich (powyżej 5-7 mm) formacji ograniczonych miąższem wątroby. Objawia się silnie ujemnym echo sygnałem na tle miąższu nerki, co sprawia, że ​​rozpoznanie AML jest bardzo wiarygodne.
  2. Tomografia komputerowa. Do zdiagnozowania angiomyolipoma stosuje się wszystkie rodzaje tomografii komputerowej - multispiral (MSCT), RTG (RKT), rezonans magnetyczny (MRKT), ultradźwięki (UST). Charakterystyczną cechą AML jest obecność w guzie znacznej objętości tkanki tłuszczowej, która w niektórych przypadkach jest patognomoniczna. Rentgen i ultrasonografia w tym przypadku umożliwiają ustalenie diagnozy z dokładnością do 95%. AML o niskiej zawartości tłuszczu jest dużo trudniejsze do zdiagnozowania, ale występują one stosunkowo rzadko (w 4,5% przypadków). Brak lub niewielka ilość tkanki tłuszczowej utrudnia diagnostykę różnicową raka nerki.
  3. Angiografia. Nie tak dawno uważano, że anomalie naczyniowe (przecieki tętniczo-żylne, krętość, tętniaki) są charakterystyczne tylko dla AML. Jednak nowe badania wykazały, że te same cechy można znaleźć w nowotworach złośliwych. Dlatego angiografia - badanie naczyń krwionośnych poprzez wstrzyknięcie do nich substancji nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich i przejawienie się promieniowaniem rentgenowskim - straciła nieco na znaczeniu. Jednak nadal jest szeroko stosowany, ponieważ naczyniakomięśniaki charakteryzują się unaczynieniem..
  4. Biopsja. Biopsję punkcyjną lub aspiracyjną stosuje się we wszystkich przypadkach, gdy trudno jest ją zdiagnozować metodami nieinwazyjnymi (USG, tomografia, radiografia). Biopsja jest niezbędna w diagnostyce niskotłuszczowej AML oraz w niektórych przypadkach przed emboloterapią.
  5. Z laboratoryjnych metod diagnostyki AML stosuje się analizę moczu, biochemiczne i ogólne badania krwi.

Terapie

Wybór leczenia angiomyolipoma zależy od ich wielkości i objawów klinicznych. Stosowane są trzy taktyki leczenia:

  • dynamiczna obserwacja;
  • terapia lekowa;
  • interwencja chirurgiczna.

W każdym przypadku preferowana jest metoda leczenia, która pozwala zachować narząd i jego funkcjonalność..

Taktyka obserwacji

Obserwacja dynamiczna stosowana jest w przypadku małych (do 4-5 cm) bezobjawowych nowotworów i przewiduje kwartalną wizytę u specjalisty oraz coroczną diagnostykę z wykorzystaniem tomografii komputerowej i USG.

Jeśli nie ma znaczącego wzrostu objętości i zmiany jakości, guz nie jest usuwany.

Farmakoterapia

Do chwili obecnej nie ma sprawdzonej farmakoterapii wspieranej przez wszystkich specjalistów w zakresie angiomyolipoma. Nadal nie można pozbyć się guzów bez operacji.

Trwają prace nad terapią lekową. Testowane są innowacyjne leki celowane, w szczególności inhibitory mTOR, rapamycyny i jej analogów.

Zmniejsza się ryzyko pęknięcia i krwawienia, możliwe staje się stosowanie małoinwazyjnych metod leczenia - ablacja kriogeniczna, resekcja laparoskopowa.

Interwencja chirurgiczna

Interwencja chirurgiczna jest głównym, w większości przypadków, jedynym sposobem leczenia AML. Wskazania do zabiegu to:

  • duże (ponad 5 cm) guzy, które niosą ze sobą ryzyko pęknięcia i krwawienia zaotrzewnowego;
  • szybki wzrost nowotworów;
  • nadciśnienie nerkowe, które jest konsekwencją patologicznych procesów wpływających na tętnice nerkowe;
  • objawy kliniczne w postaci bólu, krwi w moczu i innych objawów nerkowych;
  • ściskanie przez guz strefy kielicha-miednicy i naruszenie oddawania moczu;
  • niebezpieczeństwo złośliwości;
  • niemożność postawienia diagnozy przedoperacyjnej.

Resekcja nerki

Resekcja to usunięcie guza wraz z częścią nerki. Warunkiem resekcji jednego narządu jest normalne funkcjonowanie drugiej nerki..

Enukleacja

Jest to nowoczesna, oszczędzająca narządy metoda usuwania guza, która minimalizuje uszkodzenia samego narządu. Jeśli guz znajduje się we włóknistej kapsułce, można go usunąć (wydalić), prawie bez wpływu na samą nerkę, przy minimalnej utracie krwi.

Nefrektomia (usunięcie)

Nefrektomia - usunięcie całej nerki wraz z sąsiednimi tkankami.

Nefrektomia jest wskazana w przypadku wzrostu guza w całym pęczku, jego lokalizacji w okolicy zatoki i innych przypadkach, w których nie można przywrócić integralności narządu.

Embolizacja naczyń

Istotą embolizacji jest wstrzyknięcie specjalnego materiału do tętnicy lub jej odnogi odżywiającej guz, który zatyka naczynie i pozbawia guz dopływu krwi.

Wprowadzenie sztucznego zatoru kontroluje się za pomocą radiografii.

Embolizacja pozwala zachować funkcje miąższu i zrezygnować z urazowej operacji skalpela.

Wskazany jest przy mnogich lub pojedynczych dużych naczyniakomięśniakach, krwawieniach, a także gdy resekcja narządu wiąże się z większym ryzykiem niewydolności nerek.

Jako materiał do embolizacji stosuje się jodowany olej, gąbki żelatynowe, cząsteczki polialkoholu winylowego, czysty etanol, jedwab, filc teflonowy..

Praktyka embolizacji na całym świecie jest niewielka, dlatego jej skuteczność można ocenić dopiero po wystarczającym skumulowaniu wyników operacji.

Krioablacja narządów

Operacja małoinwazyjna, polegająca na zamrożeniu guza argonem i żelem. Służy do małych (do 4 cm) rozmiarów AML. Technologia jest eksperymentalna, nie jest jeszcze rozpowszechniona.

Przewidywanie i zapobieganie powikłaniom

Przy powolnym rozwoju choroby i łagodnej klinice rokowanie w AML jest korzystne. Angiomyolipoma otacza się torebką tkanki łącznej, co ułatwia chirurgiczne usunięcie.

Ogólne zalecenia dotyczące unikania powikłań obejmują konieczność prowadzenia zdrowego stylu życia, prawidłowego odżywiania, rzucenia alkoholu i palenia tytoniu oraz umiarkowanej aktywności fizycznej..

Angiomyolipoma nerki

Angiomyolipoma lewej lub prawej nerki - co to jest? Angiomyolipoma to łagodny guz nerki, który najczęściej występuje w praktyce urologów w szpitalu Jusupow. Pod względem histologicznym jest reprezentowany przez grubościenne naczynia krwionośne, włókna mięśni gładkich i dojrzałą tkankę tłuszczową w różnych proporcjach ilościowych. Angiomyolipoma nerki ma kod w ICD-10 D30.

W szpitalu Jusupow stworzono wszystkie warunki do leczenia pacjentów z naczyniakomięśniakiem nerek:

  • Komory wyposażone są w wentylację typu pull-and-pull i klimatyzatory;
  • Klinika chirurgiczna wyposażona jest w najnowocześniejszy sprzęt diagnostyczny czołowych firm amerykańskich i europejskich;
  • Nefrolodzy i urolodzy stosują innowacyjne metody leczenia angiomyolipoma nerek;
  • Personel medyczny zwraca uwagę na życzenia pacjentów.

Ciężkie przypadki choroby omawiane są na posiedzeniu Rady Ekspertów. W jej pracach biorą udział kandydaci i doktorzy nauk medycznych oraz lekarze najwyższej kategorii. Czołowi nefrolodzy wspólnie decydują o taktyce postępowania z chorymi na naczyniaka mięśnia nerkowego.

Przyczyny angiomyolipoma nerki

Naukowcy nie ustalili jeszcze, czy izolowana postać angiomyolipoma jest wrodzoną wadą rozwojową (hamartoma), czy prawdziwym guzem. Zwolennicy teorii hamartomologicznej sugerują, że tłuszczak nerki powstaje z różnych grup dojrzałych komórek, które migrowały podczas organogenezy. Obecność dojrzałych tkanek o różnym pochodzeniu embrionalnym w guzie przemawia za tym wariantem patogenezy. Niektóre fakty wskazują, że angiomyolipoma jest prawdziwym guzem nerki. Na nowotworowy charakter nowotworu pośrednio wskazują przypadki miejscowo inwazyjnego wzrostu, naciekania naczyń i uszkodzenia węzłów chłonnych. Rzadko naczyniakomięśniak nerkowy przekształca się w nowotwór złośliwy.

Objawy i rozpoznanie naczyniaka mięśniaka nerki

Istnieją 2 główne warianty kliniczne angiomyolipoma: postać połączona ze stwardnieniem guzowatym (choroba Bourneville-Pringle) i sporadyczny tłuszczak nerek. Choroba Bourneville'a jest chorobą dziedziczną. W 50% przypadków jest dziedziczony w sposób autosomalny dominujący. W innych przypadkach choroba jest związana z mutacją genu. Choroba objawia się we wczesnym dzieciństwie i charakteryzuje się klasyczną triadą objawów:

  • Opóźniony rozwój umysłowy;
  • Padaczka;
  • Obecność gruczolaków gruczołów łojowych w okolicy trójkąta nosowo-wargowego.

U 40-80% pacjentów ze stwardnieniem guzowatym występuje angiolipoma nerki. Przeważnie proces patologiczny rozwija się w obu nerkach. Liczne zmiany prowadzą do rozwoju niewydolności nerek. Angiomyolipoma nerkowy związany z chorobą Bourneville'a może być związany z rakiem nerkowokomórkowym.

Oba typy angiomyolipoma nerkowego mogą przebiegać bezobjawowo i powodować ciężkie objawy wymagające leczenia. Obecność objawów klinicznych zależy od wielkości guza. Tłuszczak o średnicy do 5 cm zwykle przebiega bezobjawowo. Duże nowotwory mogą powodować ból spowodowany krwotokiem do guza, uciskiem otaczających narządów i tkanek. Około 10% pacjentów z dużymi guzami ma samoistne pęknięcie angiomyolipoma z masywnym krwawieniem zaotrzewnowym. Rozwija się obraz kliniczny wstrząsu krwotocznego i ostrego brzucha.

Ultrasonografia (US) i tomografia komputerowa (CT) odgrywają wiodącą rolę w diagnostyce angiomyolipoma. Guzy charakteryzują się połączeniem hiperechogenności w badaniu ultrasonograficznym i obecnością wtrąceń tłuszczowych o niskiej gęstości, które są wykrywane w TK. Obraz angiograficzny w angiomyolipoma jest zmienny. Specyficznym objawem choroby jest obecność dobrze unaczynionego guza z mnogimi tętniakami rzekomymi w worku i naczyniami spiralnymi..

Do niedawna uważano, że cechy wykrywane za pomocą ultradźwięków są charakterystyczne tylko dla tej choroby. Jednak współczesne badania wykazały, że w 12% przypadków węzeł nowotworowy w raku nerkowokomórkowym może być hiperechogeniczny i za pomocą ultradźwięków symulować angiomyolipoma. Dotyczy to głównie nowotworów o średnicy do 3 cm. Jeśli podczas badania ultrasonograficznego zostanie wykryty angiomyolipoma nerki o średnicy 0,5 cm, nefrolodzy ze szpitala Jusupow muszą wykonać tomografię komputerową, aby potwierdzić rozpoznanie.

W dużym odsetku przypadków angiomyolipoma nerkowego histologowie z badaniem morfologicznym ujawniają hiperchromatyzm jądrowy, polimorfizm i pojedyncze mitozy. Te objawy nie wskazują na złośliwy guz..

Leczenie angiomyolipoma nerki

Pacjenci często pytają: „Jak poważny jest tłuszczak nerki, jeśli zostanie wykryty?” W przypadku angiomyolipoma, niezależnie od wielkości formacji, pacjenci wymagają leczenia operacyjnego. Ze względu na łagodny charakter guza urolodzy ze Szpitala Jusupowa starają się przeprowadzać operacje oszczędzające narządy nawet w przypadku wielu węzłów guza..

W razie wątpliwości co do diagnozy przeprowadza się pilne badanie histologiczne. W przypadku angiomyolipoma o dużych rozmiarach (powyżej 5 cm średnicy), ze względu na możliwe powikłania krwotoczne, a także w przypadku guzów ujawniających się klinicznie, wykonuje się, jeśli to możliwe, operację zachowawczą narządu lub superselektywną embolizację tętnic odcinkowych nerkowych, które doprowadzają krew do węzła guza. Zakrzepica nerek i rozwijająca się żyła główna dolna AMJI jest bezpośrednim wskazaniem do natychmiastowej operacji. Wynika to z dwóch czynników: po pierwsze, groźby powikłań zakrzepowo-zatorowych; po drugie, możliwy złośliwy charakter skrzepliny guza w przypadku połączenia AMJI z rakiem nerkowokomórkowym.

U pacjentów ze stwardnieniem guzowatym tłuszczaki nerkowe są przeważnie mnogie, obustronne, często mają skomplikowany przebieg i są połączone z rakiem nerkowokomórkowym. Z tego powodu chirurdzy szpitala w Jusupowie obawiają się ich i wykazują indywidualne podejście do pacjentów z tej grupy. Taktyka leczenia ustalana jest indywidualnie. W celu wykonania badania na obecność naczyniaka mięśniaka nerki należy dzwonić. Po ustaleniu rozpoznania lekarz zadecyduje o wyborze metody leczenia choroby..

Angiomyolipoma nerki: co to jest, przyczyny, objawy, jak leczyć

Angiomyolipoma nerki to rozpoznanie, które stawia się u 1 na 10 000 zdrowych pacjentów. W tym artykule porozmawiamy o tym, co to jest i jak leczyć tę patologię..

Angiomyolipoma (AML) to łagodny nowotwór nerek, który wywodzi się nie tylko z mięśni, ale także z komórek tłuszczowych narządu, a także części jego naczyń krwionośnych, które przeszły pewne zmiany deformacyjne.

Najczęściej ten patologiczny proces jest jednostronny, jeśli chodzi o nabytą chorobę..

Postać wrodzona charakteryzuje się jednoczesnym uszkodzeniem dwóch nerek..

Żeńska część populacji cierpi na tę chorobę znacznie częściej niż mężczyzna. Wynika to z aktywnej produkcji hormonów (w czasie ciąży), które wywołują rozwój guza.

Angiomyolipoma nerki kod ICD 10 - D30, co oznacza łagodne nowotwory narządów moczowych.

Może znajdować się zarówno w korze, jak i w rdzeniu narządu. W niektórych przypadkach dochodzi do kiełkowania do torebki nerkowej i pobliskich tkanek - mówimy o złośliwym procesie.

  1. Przyczyny angiomyolipoma nerkowego
  2. Czynniki prowokujące chorobę
  3. Obraz kliniczny choroby
  4. Formy choroby
  5. Diagnostyka angiomyolipoma
  6. Leczenie angiomyolipoma nerki
  7. Terapia zachowawcza
  8. Operacja
  9. Środki ludowe do terapii
  10. Terapia dietetyczna
  11. Działania zapobiegawcze
  12. Prognoza życia
  13. Powiązane wideo

Przyczyny angiomyolipoma nerkowego

Wciąż nie można zidentyfikować jednoznacznych przyczyn rozwoju guza.

Uważa się, że źródłem nowotworu są komórki nabłonkowe, które zachowały aktywną zdolność podziału, co objawia się szczególnie intensywnie pod wpływem pewnych czynników prowokujących..

Ponadto istnieje bezpośredni związek między rozwojem angiolipoma a poziomami hormonalnymi. Ten nowotwór ma receptory dla progesteronu, dlatego najczęściej występuje u kobiet.

W wyniku mutacji genów odpowiedzialnych za wzrost i czynną reprodukcję komórek (TSC1 i TSC2) powstaje guz dziedziczny.

Czynniki prowokujące chorobę

Angiolipoma nerek jest chorobą, której rozwój może być wywołany wieloma czynnikami. Najważniejsze z nich to:

  • jakakolwiek choroba nerek o ostrym lub przewlekłym przebiegu;
  • obciążona dziedziczna historia;
  • ciąża - aktywna synteza estrogenu i progesteronu - to te żeńskie hormony płciowe wywołują rozwój procesu nowotworowego;
  • obecność nowotworów tego samego rodzaju w innych narządach;
  • wrodzone lub nabyte wady rozwojowe nerek.

Obraz kliniczny choroby

Tworzenie się ogniska guza przebiega bezobjawowo. We wczesnych stadiach choroby nie ma żadnych objawów..

Ponieważ guz składa się z podstawy mięśniowej i tłuszczowej, a sąsiednie naczynia je odżywiają, następuje jednoczesny wzrost obu. Ale zdeformowane sieci naczyniowe nie nadążają za szybkim wzrostem tkanki mięśniowej iw pewnym momencie naczynie pęka w jednym lub kilku miejscach..

W tym czasie pojawiają się wyraźne objawy kliniczne. Krwawienie może być okresowe - gdy naczynie o małej średnicy jest uszkodzone i ma czas na samo zakrzepnięcie. Lub stały i szybko postępujący. Główne objawy charakteryzujące początek krwawienia z guza nerki to:

  • zespół bólowy zlokalizowany w okolicy lędźwiowej. Ból jest stały i może stopniowo narastać;
  • ślady krwi w moczu;
  • gwałtowne skoki ciśnienia krwi niezwiązane z przyjmowaniem leków przeciwnadciśnieniowych;
  • zimny, lepki pot;
  • utrata siły, omdlenie (omdlenie);
  • blada skóra.

W miarę wzrostu niekrwawiący guz może objawiać się w następujący sposób:

  • bolesność z boku brzucha;
  • okresowe pojawienie się krwi podczas oddawania moczu;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • osłabienie, zmęczenie.

W innych przypadkach angiolipoma staje się przypadkowym stwierdzeniem podczas rutynowego badania lub poszukiwania innej choroby jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej.

Formy choroby

Angiolipoma, w zależności od czasu wystąpienia, może być:

  • wrodzony - charakteryzuje się obustronną porażką. U podstaw etiopatogenezy leży stwardnienie guzowate tkanek narządów. AML jest reprezentowana przez wiele formacji. W jego rozwoju ważną rolę odgrywają predyspozycje genetyczne;
  • nabyte - patologiczny proces dotyka jedną nerkę, to znaczy występuje naczyniakomięśniak lewej nerki lub prawej. Ta forma jest znacznie bardziej powszechna u wrodzonych i jest reprezentowana przez izolowane ognisko.

Dzięki obecności komórek tłuszczowych:

  • typowy - obecna jest tkanka tłuszczowa;
  • nietypowy - brak komórek tłuszczowych. Charakterystyka nowotworów złośliwych.

Diagnostyka angiomyolipoma

W przypadku braku objawów klinicznych z zajętego narządu, naczyniakomięśniak prawej nerki (lub lewej) staje się przypadkowym stwierdzeniem podczas badania profilaktycznego. Ale jeśli są jakieś znaki ostrzegawcze z nerek, do diagnozowania i wykrywania choroby stosuje się takie metody badawcze, jak:

  • USG obu nerek - pozwala ocenić wielkość, strukturę, jednorodność tkanek narządu, a także zidentyfikować istniejące pieczęcie i określić ich wielkość.
  • MRI lub CT - te metody mogą zidentyfikować zmiany o niskiej gęstości, które reprezentują przerośniętą tkankę tłuszczową.
  • angiografia ultrasonograficzna - wykrywa patologie naczyniowe narządu, w tym deformacje i tętniaki.
  • Badanie rentgenowskie nerek i kanalików nerkowych - pomaga nie tylko ocenić stan moczowodów układu kalycynowego, ale także zidentyfikować dysfunkcje czy zmiany strukturalne.
  • biopsja - jest stosowana w już zdiagnozowanej formacji w celu ustalenia jej charakteru. Służy do diagnostyki różnicowej guzów nowotworowych.
  • ogólne i biochemiczne badania krwi.

Leczenie angiomyolipoma nerki

W zależności od stopnia zaawansowania choroby i jej powikłań ustala się taktykę procesu leczenia.

We wczesnych stadiach rozwoju angiomyolipoma leczenie jest zachowawcze. Bardziej zaawansowane przypadki wymagają interwencji chirurgicznej.

Terapia zachowawcza

Leczenie zachowawcze opiera się na taktyce obserwacji. Lekarz regularnie przepisuje pacjentowi badania w celu monitorowania wzrostu i rozwoju tłuszczaka w czasie. Dopóki wielkość nowotworu nie przekracza 4 cm, nie ma potrzeby leczenia operacyjnego.

Badanie USG lub CT jest uważane za obowiązkowe raz w roku.

Możliwa jest terapia celowana. Leki stosowane w tej metodzie leczenia pomagają ograniczyć edukację i pomagają przygotować pacjenta do planowanego leczenia operacyjnego. Jednak ta metoda leczenia ma swoje przeciwwskazania i nie jest rozpowszechniona ze względu na toksyczność leków..

Operacja

Radykalne leczenie choroby, takiej jak angiomyolipoma lewej lub prawej nerki, jest wskazane, gdy rozmiar guza przekracza 50 mm, obecność groźnych powikłań (krwawienie, pęknięcie torebki nerkowej), złośliwe zwyrodnienie ogniska guza.

Zakres operacji i jej charakter ustala lekarz prowadzący dla pacjenta w zależności od indywidualnych cech jego choroby. Obecnie najczęściej stosowanymi metodami leczenia operacyjnego naczyniaków nerkowych są:

  • resekcja chorej nerki - usuwa się część, w której znajduje się nowotwór. Operację można wykonać przy użyciu otwartego dostępu (bardziej traumatycznego), gdy chirurg dostanie się do nerki przez nacięcie we wszystkich tkankach w okolicy lędźwiowej. Lub przy użyciu specjalnego sprzętu laparoskopowego;
  • wyłuszczenie - stosowane w przypadku guzów z torebką. Istotą takiej operacji jest zachowanie narządu i „złuszczenie” patologicznego ogniska miąższu nerki;
  • nefrektomia to operacja, w której chirurdzy usuwają część lub całość nerki. Można go wykonać zarówno z dostępu otwartego, jak i laparoskopowego. Najczęściej przy dużych naczyniakomięśniakach, wpływających na znaczną część miąższu nerek, wykonuje się całkowite usunięcie nerki. Ta metoda jest uważana za ostateczność;
  • krioablacja - leczenie choroby poprzez wpływ na tworzenie się temperatur;
  • selektywna embolizacja - wykonywana pod kontrolą radiografii. Istota metody polega na wprowadzeniu specjalnego środka obliterującego skórę (alkohol etylowy, substancja obojętna) do naczyń (przez cewnik) odżywiających guz, który je zatyka, uniemożliwiając nakarmienie zmiany.

Środki ludowe do terapii

Leczenie wielu schorzeń nerek za pomocą środków ludowych ugruntowało swoją pozycję we współczesnej medycynie. Ale to nie znaczy, że lecznicze zioła i rośliny są panaceum, które całkowicie wyleczy chorobę..

Leki i rośliny należy stosować jednocześnie - tylko taka interakcja może dać określony efekt terapeutyczny.

Jednocześnie warto pamiętać, że zachowawcza terapia daje efekty tylko przy naczyniakomięśniaku we wczesnym stadium jego rozwoju..

Wśród najczęstszych przepisów na tradycyjną medycynę należy zwrócić uwagę na:

  • wywar z nagietka i kaliny. Do gotowania zalać 200 ml wrzącej wody, 1 łyżeczkę kwiatów nagietka i kilka gałązek kaliny, pozostawić w łaźni wodnej na małym ogniu na 5 minut. Pij kilka razy dziennie zamiast herbaty;
  • nalewka z piołunu. 15-20 gramów piołunu zalać 100 ml wódki i pozostawić w ciemnym miejscu do zaparzenia na tydzień. Weź 20 kropli trzy razy dziennie na pusty żołądek;
  • wywar z szyszek sosnowych. 10-15 szyszek zalać 1,5 litra wrzącej wody i pozostawić w łaźni wodnej na 40 minut. Zdjąć z ognia i ostudzić. Weź 1 szklankę z 1 łyżką. łyżka miodu.

Leczenie środkami ludowymi powinno być stosowane tylko jednocześnie z tradycyjnym leczeniem..

Terapia środkami ludowymi nie powinna być stosowana jako samodzielna monoterapia, ponieważ nie przyniesie żadnego efektu. Co robić i jakie zioła zażywać, tylko wykwalifikowany specjalista powie po pełnej ocenie stanu zdrowia pacjenta i stopnia zaniedbania jego choroby.

Terapia dietetyczna

Nie można lekceważyć znaczenia terapii dietetycznej w leczeniu chorób nerek. W przypadku angiomyolipoma dieta wygląda następująco:

  • zminimalizowanie ilości spożywanej soli kuchennej;
  • posiłki ułamkowe w małych porcjach;
  • całkowite odrzucenie alkoholu;
  • odmowa kawy;
  • normalizacja reżimu picia - pić co najmniej 1,5 litra zwykłej wody w ciągu dnia;
  • odmowa tłustych potraw. Włączenie do diety tylko niskotłuszczowych odmian ryb i mięsa, niskotłuszczowych bulionów;
  • odmowa przypraw, przypraw, wędzonek;
  • z warzyw konieczne jest ścisłe ograniczenie lub całkowite porzucenie rzodkiewki, szpinaku, czosnku, cebuli, szczawiu, chrzanu, pietruszki;
  • ze słodyczy można używać tylko suszonych owoców, miodu, dżemu i pieczonych jabłek.

Dieta pomaga spowolnić rozwój patologii i zapobiega rozwojowi powikłań.

Działania zapobiegawcze

Obecnie nie ma specjalnych zaleceń dotyczących zapobiegania rozwojowi naczyniaków mięśniaków nerek. Ale lekarze określają szereg obowiązkowych środków, które pomogą ogólnie zapobiec pojawianiu się patologii nerek. Pomiędzy nimi:

  • wystarczający reżim picia - co najmniej 1,5 litra w ciągu 24 godzin;
  • racjonalna praca i odpoczynek;
  • wykonalna aktywność fizyczna;
  • odrzucenie złych nawyków;
  • leczenie chorób przewlekłych nie tylko układu moczowego, ale także innych narządów.

Prognoza życia

Angiomyolipoma nerkowy zagraża życiu, jeśli ma tendencję do szybkiego wzrostu. Ta choroba jest niebezpieczna z powodu pęknięcia zarówno samego guza, jak i narządu (przy dużych nowotworach).

Ponadto ta formacja łagodnej genezy ma skłonność do złośliwości, aw tym przypadku mówimy o procesie nowotworowym, który bez interwencji medycznej ma niekorzystne rokowanie..

Odrodzony w guzie nowotworowym, angiolipoma ostatecznie wywołuje uszkodzenie innych narządów (w tym wątroby).

W okresie rozpoznania choroby i szybko rozpoczęte leczenie daje duże szanse na całkowite wyleczenie, a co za tym idzie korzystne rokowanie dla zdrowia i życia pacjenta. Ponieważ proces ten jest często jednostronny, angiomyolipoma prawej lub lewej nerki dobrze reaguje na leczenie we wczesnych stadiach rozwoju..

Artykuły O Białaczce