Antygeny krwi ludzkiej znajdują się na błonie cytoplazmatycznej komórek. Do chwili obecnej lekarze znają ponad 250 różnych antygenów w różnych kombinacjach. Dzięki temu ludzie różnią się przynależnością grupową krwi i innymi jej aspektami, i faktycznie w tym płynnym uwarunkowane są genetycznie podstawowe dane fizyczne i zmienność charakteru. Czy jest możliwe, znając z wyprzedzeniem antygeny krwi, zidentyfikować przywódcę wśród kilku osób??

Co to są antygeny

Z punktu widzenia biochemii antygenem jest dowolna cząsteczka białka lub polisacharydu, część komórki bakteryjnej, wirusa lub innego mikroorganizmu. W odniesieniu do organizmu ludzkiego antygeny mogą być pochodzenia zewnętrznego i wewnętrznego. Są dziedziczone, powstają za życia, a nawet mutują. We krwi występuje kilka rodzajów antygenów, grupa krwi, czynnik Rh, pojawienie się odporności, alergie, choroby autoimmunologiczne i bakteriologiczne, od nich zależy każdy rodzaj guza. Innymi słowy, antygeny zmuszają organizm do ciągłego wykonywania wszelkich procesów mających na celu ochronę i, według japońskich naukowców, przez to szybciej się zużywa.

Naukowcy z Uniwersytetu Tokijskiego przeanalizowali około 60 000 próbek genetycznych dostarczonych przez prywatną firmę biotechnologiczną. Przy pomocy tych danych naukowcy z Japonii byli w stanie dowiedzieć się, które cechy genetyki wpływają na kształtowanie się określonej postaci. W związku z tym odkryto niesamowity związek - im mniej dana osoba ma jakiekolwiek antygeny we krwi, tym silniejsze jest jego zdrowie i silniej manifestuje swoje wrodzone zdolności. Ale jak i jak to jest połączone?

Krew pierwszego człowieka

Badając komórki krwi, biolodzy ujawniają antygeny na powierzchni erytrocytów. Antygeny AB0 i Rh są związane z określeniem grupy krwi i czynnika Rh. Jak wiadomo, w zależności od kombinacji antygenów i przeciwciał rozróżnia się cztery grupy krwi. Tak więc w pierwszej grupie i nie jest przypadkiem, że jest oznaczona w dokumentach medycznych jako 0 (I), nie ma grupowych antygenów na erytrocytach, w osoczu obecne są tylko aglutyniny alfa i beta..

Naukowcy z University of Vermont w Burlington w USA uważają, że pierwsza grupa krwi jest nie tylko najstarsza na ziemi, ale także genetycznie podstawowa dla wszystkich innych. To jest krew przodka ludzkości, przywódcy i ojca, z którego wszyscy inni zmutowali się w przyszłości. Nie jest przypadkiem, że właściciele pierwszej grupy nazywani są często „myśliwymi” i „mięsożercami”, ponieważ są genetycznie predysponowani do indywidualnych działań, a nawet okrucieństwa. A jednak psychologowie potwierdzają, że osoby z pierwszą grupą krwi nie zawsze okazują się prawdziwymi liderami..

Czynnik Rh i jego brak

W 1940 roku austriacki lekarz, chemik i specjalista od chorób zakaźnych Karl Landsteiner oraz amerykański lekarz immunohematolog Alexander Wiener odkryli kolejny antygen w erytrocytach - RhD. Po raz pierwszy został znaleziony we krwi małp rezus, dlatego nazwano go czynnikiem Rh. Obecnie istnieje 48 antygenów Rh, a część z nich jest uważana przez lekarzy za przyczynę wielu chorób hemolitycznych, a także za częstą przyczynę ciężkich powikłań poprzetoczeniowych. Dzieje się tak również dlatego, że około 15% światowej populacji ma całkowity brak czynnika Rh we krwi..

Jak na ziemi, gdzie wszystkie ssaki bez wyjątku mają ten antygen we krwi, pojawili się ludzie z ujemnym czynnikiem Rh, naukowcy wciąż nie rozumieją. Wśród wersji - i mutacji, co jest mało prawdopodobne, i obcych wpływów, w które można jeszcze mniej wierzyć. Jednak naukowcy z University of Pennsylvania w Filadelfii, USA, używając prostych testów, stwierdzili, że osoby z ujemnym Rh najczęściej wykazują kreatywność i intuicję. Hematolodzy twierdzą, że mechanizm, za pomocą którego antygen RhD wpływa na fizjologię i biochemię ludzkiego organizmu, jest wciąż nieznany, ale fakt, że jego brak wyraźnie wpływa na to jest niewątpliwie.

Japońskie doświadczenie

Już w 1927 roku profesor Takeji Furukawa z Uniwersytetu Otyanomizu opublikował pracę w czasopiśmie naukowym Study of Psychology zatytułowaną Study of Temperament by Blood Group. Od tego czasu Japonia bardzo zwraca uwagę na grupę krwi, nie tylko przy wyborze współmałżonka, ale także przy zatrudnianiu. Dziś specjaliści z segmentu HR dowolnej organizacji japońskiej (a zwłaszcza struktur wojskowych!) Doskonale zdają sobie sprawę i jednoznacznie kierują się zasadą, że należy szukać kandydata na stanowisko lidera z odpowiednim doświadczeniem i pierwszą grupą krwi z ujemnym czynnikiem Rh. Tylko taka osoba jest genetycznie zdolna do skutecznego zarządzania ludźmi.

We krwi tych osobników (najmniejsza ilość antygenów) kładzie się początkowo siłę, zatwardziałość, niezależność, odwagę, intuicję, kreatywność, asertywność, a często także trudności z rozmnażaniem potomstwa. A czynnik ojcostwa (i macierzyństwa) bardzo często koliduje z pełnym poświęceniem w pracy. Dzisiejsze społeczeństwo japońskie, zgodnie ze starą tradycją, pozostaje kastowe, ale teraz ten podział ma całkowicie naukowe podstawy. Wszyscy wiedzą, jakie antygeny są we krwi i jak grupa i czynnik Rh wpływają na charakter danej osoby. Nawet przy tworzeniu mangi, filmów i postaci literackich, autorzy początkowo „obdarzają” je danymi krwi, ponieważ taka osobista cecha naprawdę działa, zresztą zarówno w fikcyjnym wszechświecie, jak iw prawdziwym życiu.

Wszystko o medycynie

popularne w medycynie i zdrowiu

Co to jest antygen i przeciwciało?

Niewątpliwie słyszałeś o koncepcjach antygenu i przeciwciała. Ale jeśli nie jesteś związany z medycyną ani biologią, najprawdopodobniej nie wiesz o roli antygenów i przeciwciał. Większość ludzi ma podstawową wiedzę na temat tego, co robią przeciwciała, ale nie rozumieją ich kluczowego związku z antygenami. W tym artykule przyjrzymy się różnicy między tymi dwiema formacjami, dowiemy się, jakie są ich funkcje w organizmie..

Jakie są różnice między antygenem a przeciwciałem?

Najłatwiejszym sposobem na lepsze zrozumienie różnicy między antygenem a przeciwciałem jest porównanie obu. Mają różne struktury, funkcje i lokalizacje w ciele. Niektóre z reguły mają pozytywne cechy, ponieważ chronią organizm, podczas gdy inne mogą powodować negatywną reakcję..

Antygen to obca cząsteczka, która może wywołać odpowiedź immunologiczną w organizmie człowieka. Składają się głównie z białek, ale mogą to być również kwasy nukleinowe, węglowodany lub lipidy. Antygeny są również znane pod nazwą immunogeny. Są to związki chemiczne, pyłki roślin, wirusy, bakterie i inne substancje pochodzenia biologicznego..

Przeciwciała można nazwać immunoglobulinami. Są to białka syntetyzowane przez organizm. Ich produkty są niezbędne do walki z antygenami.

Jakie typy i funkcje mają antygen i przeciwciało??

Wszystkie antygeny są podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne. W organizmie powstają autoantygeny, takie jak komórki rakowe. Antygeny zewnętrzne dostają się do organizmu ze środowiska zewnętrznego. Stymulują układ odpornościowy do produkcji większej ilości przeciwciał, które chronią organizm przed różnymi uszkodzeniami..

Istnieje tylko 5 różnych typów przeciwciał. Są to IgA, IgE, IgG, IgM i IgD.

IgA chroni powierzchnię ciała przed substancjami zewnętrznymi.

IgE wywołuje reakcję ochronną organizmu przed substancjami obcymi, w tym pochodzenia zwierzęcego, pyłkami i zarodnikami grzybów. Te przeciwciała są częścią reakcji alergicznych na niektóre trucizny i leki. Osoby z alergiami mają zwykle wysoki poziom tego typu przeciwciał.

IgG odgrywa kluczową rolę w walce z infekcjami bakteryjnymi lub wirusowymi. Są to jedyne przeciwciała, które są w stanie przeniknąć przez łożysko kobiety w ciąży, chroniąc płód jeszcze w macicy..

Kiedy rozwija się infekcja, przeciwciała IgM są pierwszym rodzajem przeciwciał, które są syntetyzowane w organizmie jako odpowiedź immunologiczna. Doprowadzą one do niszczenia obcych substancji przez inne komórki układu odpornościowego.

Naukowcy wciąż nie są pewni, co dokładnie robią przeciwciała IgD.

Gdzie można je znaleźć antygen i przeciwciało??

Inna różnica między antygenem a przeciwciałem polega na tym, gdzie się znajdują. Antygeny są rodzajem „haczyków” na powierzchni komórek i znajdują się w prawie każdej komórce.

Przeciwciała IgA można znaleźć w pochwie, oczach, uszach, przewodzie pokarmowym, drogach oddechowych i nosie, a także we krwi, łzach i ślinie. Około 10-15% przeciwciał w organizmie to IgA. Istnieje niewielka liczba osób, które nie syntetyzują przeciwciał IgA.

Przeciwciała IgD można znaleźć w niewielkich ilościach w tkance tłuszczowej klatki piersiowej lub brzucha.

Znajdziesz przeciwciała IgE w błonach śluzowych, skórze i płucach.

Przeciwciała IgG znajdują się we wszystkich płynach ustrojowych. Są to najbardziej obfite i najmniejsze przeciwciała w organizmie..

Przeciwciała IgM są największymi przeciwciałami i można je znaleźć w płynie limfatycznym i krwi. Stanowią 5-10% przeciwciał w organizmie.

Jak działają antygeny i przeciwciała: odpowiedź immunologiczna

Aby lepiej zrozumieć różnicę między antygenem a przeciwciałem, pomaga zrozumieć odpowiedź immunologiczną. Wszyscy zdrowi dorośli mają tysiące różnych przeciwciał w małych ilościach w całym ciele. Każde przeciwciało jest wysoce wyspecjalizowane, rozpoznając jeden rodzaj obcej substancji. Większość cząsteczek przeciwciał ma kształt litery Y z miejscem wiązania wzdłuż każdego ramienia. Każde miejsce wiązania ma określony kształt i wejdą do niego tylko antygeny o tym samym kształcie. Przeciwciała są zaprojektowane tak, aby wiązały się z antygenami. Kiedy się wiążą, powodują dezaktywację antygenów, umożliwiając innym procesom w organizmie wychwytywanie obcych substancji, usuwanie ich i niszczenie.

Gdy obca substancja dostanie się do organizmu po raz pierwszy, mogą wystąpić objawy choroby. Dzieje się tak, gdy układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które będą zwalczać obcą substancję. W przyszłości, gdy ten sam antygen ponownie zaatakuje organizm, zostanie pobudzona pamięć immunologiczna. Skutkuje to natychmiastową produkcją dużych ilości przeciwciał, które powstały podczas pierwszego ataku. Szybka reakcja na kolejne ataki oznacza, że ​​możesz już nie odczuwać żadnych objawów choroby, a nawet wiedzieć, że zostałeś narażony na działanie antygenu. Dlatego większość ludzi nie choruje ponownie na ospę wietrzną..

Z powyższej różnicy między antygenem a przeciwciałem, badanie przeciwciał może dostarczyć lekarzowi przydatnych informacji podczas procesu diagnostycznego..

Twój lekarz może zbadać twoją krew na obecność przeciwciał z różnych powodów, w tym:

  • diagnostyka alergii lub chorób autoimmunologicznych
  • identyfikacja aktualnej infekcji lub jednej z wcześniejszych infekcji
  • diagnostyka nawracających zakażeń, przyczyn nawrotów z powodu niskiego poziomu przeciwciał IgG lub innych immunoglobulin
  • przetestowanie odpowiedzi na szczepienia, aby upewnić się, że jesteś nadal odporny na daną chorobę
  • diagnostyka skuteczności leczenia różnych typów nowotworów, zwłaszcza tych dotyczących szpiku kostnego człowieka
  • diagnostyka określonych nowotworów, w tym makroglobulinemii lub szpiczaka mnogiego.

Antygen

Antygen (ang. Antigen [1] z generatora przeciwciał) to każda substancja, którą organizm uważa za obcą lub potencjalnie niebezpieczną i przeciwko której organizm zwykle zaczyna wytwarzać własne przeciwciała (odpowiedź immunologiczna). Zwykle białka działają jako antygeny, jednak proste substancje, nawet metale, mogą również stać się antygenami w połączeniu z własnymi białkami organizmu i ich modyfikacjami (haptens) [2]

Mówiąc biochemicznie, antygen to dowolna cząsteczka, która specyficznie wiąże się z przeciwciałem. W odniesieniu do organizmu antygeny mogą być pochodzenia zewnętrznego i wewnętrznego. Chociaż wszystkie antygeny mogą wiązać się z przeciwciałami, nie wszystkie z nich mogą powodować masową produkcję tych przeciwciał przez organizm, czyli odpowiedź immunologiczną. Antygen zdolny do wywołania odpowiedzi immunologicznej w organizmie nazywany jest immunogenem [3].

Antygeny są zazwyczaj białkami lub polisacharydami i są częścią komórek bakteryjnych, wirusów i innych mikroorganizmów. Lipidy i kwasy nukleinowe z reguły wykazują właściwości immunogenne tylko w połączeniu z białkami. Proste substancje, nawet metale, mogą również powodować produkcję specyficznych przeciwciał, jeśli są skompleksowane z białkiem nośnikowym. Takie substancje nazywane są haptensami..

Antygeny niemikrobiologiczne obejmują pyłki, białko jaja i białka z przeszczepów tkanek i narządów, a także białka powierzchniowe komórek krwi podczas transfuzji krwi..

Alergeny to antygeny wywołujące reakcje alergiczne.

Limfocyty B są w stanie rozpoznawać wolny antygen. Limfocyty T rozpoznają antygen tylko w kompleksie z białkami głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC) na powierzchni komórek prezentujących antygen. W zależności od prezentowanego antygenu i rodzaju cząsteczki kompleksu zgodności tkankowej aktywowane są różne typy komórek układu odpornościowego [3].

Zadowolony

  • 1 Klasyfikacja
    • 1.1 Egzogenne antygeny
    • 1.2 Antygeny endogenne
    • 1.3 Autoantygeny
    • 1.4 Antygeny T-zależne i T-niezależne
  • 2 Antygeny nowotworowe
  • 3 Natywne antygeny
  • 4 Zobacz także
  • 5 Uwagi
  • 6 Odnośniki

Klasyfikacja

W zależności od pochodzenia antygeny dzieli się na egzogenne, endogenne i autoantygeny..

Egzogenne antygeny

Egzogenne antygeny dostają się do organizmu ze środowiska drogą inhalacji, spożycia lub wstrzyknięcia. Takie antygeny wnikają do komórek prezentujących antygen na drodze endocytozy lub fagocytozy, a następnie są przetwarzane na fragmenty. Komórki prezentujące antygen następnie prezentują fragmenty komórkom pomocniczym T (CD4 +) na swojej powierzchni poprzez główny kompleks zgodności tkankowej typu II (MHC II).

Antygeny endogenne

Antygeny endogenne są wytwarzane przez komórki organizmu podczas naturalnego metabolizmu lub w wyniku infekcji wirusowej lub wewnątrzkomórkowej bakteryjnej. Fragmenty są następnie prezentowane na powierzchni komórki w kompleksie z białkami głównego kompleksu zgodności tkankowej pierwszego typu MHC I. Jeżeli prezentowane antygeny są rozpoznawane przez limfocyty cytotoksyczne (CTL, CD8 +), limfocyty T wydzielają różne toksyny, które powodują apoptozę lub lizę zakażonej komórki. Aby zapobiec zabijaniu zdrowych komórek przez cytotoksyczne limfocyty, autoreaktywne limfocyty T są wykluczane z repertuaru podczas selekcji pod kątem tolerancji..

Autoantygeny

Autoantygeny to zwykle normalne białka lub kompleksy białkowe (a także kompleksy białek z DNA lub RNA), które są rozpoznawane przez układ odpornościowy u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Takie antygeny nie powinny normalnie być rozpoznawane przez układ odpornościowy, ale z powodu czynników genetycznych lub warunków środowiskowych u takich pacjentów może dojść do utraty tolerancji immunologicznej na takie antygeny..

Antygeny T-zależne i T-niezależne

Ze względu na ich zdolność do indukowania produkcji przeciwciał przez limfocyty B bez dodatkowej stymulacji przez limfocyty T, antygeny dzieli się na T-zależne i T-niezależne [4]. Antygeny zależne od T nie są w stanie samodzielnie indukować produkcji przeciwciał bez pomocy komórek T. Te antygeny nie zawierają dużej liczby powtarzających się epitopów; obejmują one białka. Po rozpoznaniu przez komórkę B antygenu zależnego od T przy użyciu unikalnego receptora komórek B, przemieszcza się on do centrum rozmnażania pęcherzyka limfatycznego. Tutaj przy udziale limfocytów T następuje aktywna proliferacja aktywowanej komórki, somatyczna hipermutageneza jej genów kodujących zmienne regiony immunoglobulin, a następnie selekcja [5].

Antygeny niezależne od T mogą aktywować komórki B bez pomocy komórek T. Antygeny tego typu charakteryzują się powtarzaniem w swojej strukturze determinanty antygenowej, do których zalicza się polisacharydy. Ze względu na zdolność antygenów T-niezależnych do aktywacji komórek B specyficznych dla innych antygenów (aktywacja poliklonalna), dzieli się je na I (powodują aktywację poliklonalną) i typ II (nie powodują aktywacji poliklonalnej). Limfocyty B aktywowane przez antygeny T-niezależne przemieszczają się do stref brzeżnych pęcherzyków limfatycznych, gdzie proliferują bez udziału limfocytów T. Mogą również podlegać mutagenezie somatycznej, ale w przeciwieństwie do aktywacji zależnej od T nie jest to konieczne [5].

Pod wpływem antygenów T-zależnych i T-niezależnych, aktywowane limfocyty B w obu przypadkach różnicują się w komórki plazmatyczne i komórki B pamięci [5].

Antygeny nowotworowe

Antygeny nowotworowe lub neoantygeny to antygeny prezentowane przez cząsteczki MHC I lub MHC II na powierzchni komórek nowotworowych. Takie antygeny mogą być prezentowane przez komórki nowotworowe, a nigdy przez normalne komórki. W tym przypadku nazywane są antygenami swoistymi dla guza (TSA) i, ogólnie rzecz biorąc, są wynikiem mutacji specyficznej dla guza. Bardziej powszechne są antygeny, które są prezentowane zarówno na powierzchni zdrowych, jak i na powierzchni komórek nowotworowych; nazywane są antygenami związanymi z guzem (TAA). Cytotoksyczne limfocyty T, które rozpoznają takie antygeny, mogą zabijać takie komórki, zanim zaczną namnażać się lub przerzutować.

Natywne antygeny

Natywny antygen to antygen, który nie został jeszcze przetworzony na małe kawałki przez komórkę prezentującą antygen. Limfocyty T nie mogą wiązać się z natywnymi antygenami i dlatego wymagają przetwarzania APC, podczas gdy limfocyty B mogą być aktywowane przez nieprzetworzone antygeny.

Antygeny

(Greckie anty- przeciw + gennao tworzyć, produkować)

substancje bioorganiczne, które mają oznaki obcości genetycznej (antygenowość) i po wprowadzeniu do organizmu powodują rozwój odpowiedzi immunologicznej.

Antygenowość jest nieodłączna nie tylko dla białek, ale także dla wielu złożonych polisacharydów, lipopolisacharydów, polipeptydów, a także niektórych sztucznych związków wysokopolimerowych. A. można znaleźć w drobnoustrojach (antygeny drobnoustrojów) oraz w tkankach (antygeny tkankowe) zwierząt i roślin. Odpowiedź immunologiczna na wprowadzenie A. może objawiać się w postaci stymulacji produkcji przeciwciał, reakcji komórkowych opóźnionej nadwrażliwości, odporności na przeszczep lub pojawienia się tolerancji (patrz Odporność).

Termin „antygen” jest używany w dwojakim sensie: do określenia pewnej molekularnie jednorodnej substancji oczyszczonej z zanieczyszczeń (na przykład krystalicznej albuminy surowicy, albuminy jaja, oczyszczonej toksyny drobnoustrojowej itp.) Lub złożonych preparatów, komórek lub tkanek zawierających dużą ilość pojedynczych substancji antygenowych.

Drobnoustroje A. są podstawą uodparniania leków - szczepionek (Vaccines), m.in. toksoidy - egzotoksyny bakteryjne, neutralizowane przez formalinę. Szczepienia A., które mają największe znaczenie dla rozwoju odporności, nazywane są ochronnymi.

Dla wykazania antygenowości duże znaczenie ma masa cząsteczkowa. na przykład antygenowość jest nabywana przez aminokwasy połączone w łańcuch polipeptydowy o wystarczającej wielkości i złożoności. Istnieją substancje, które są wystarczająco specyficzne, aby nosić oznaki obcości, ale mają małe rozmiary cząsteczek. Wywołują reakcje immunologiczne w mieszaninie ze specjalnymi stymulantami antitelogenezy. Minimalna masa cząsteczkowa wymagana do zaistnienia antygenowości musi wynosić co najmniej dziesięć tysięcy. na przykład albumina jaja (jeden z kompletnych antygenów o niskiej masie cząsteczkowej) ma masę cząsteczkową 40 ​​000, albumina surowicy około 70 000. Białka o niższej masie cząsteczkowej mogą stymulować wytwarzanie przeciwciał, gdy są podawane ze stymulantami, takimi jak adiuwant Freunda. Do takich substancji należą na przykład rybonukleaza (masa cząsteczkowa 13000), insulina (masa cząsteczkowa 6000). Najmniejsza masa cząsteczkowa substancji, przeciwko której uzyskano przeciwciała bez łączenia ich z innymi, większymi cząsteczkami, wynosi około 1000 (wazopresyna, angiotensyna). Polipeptydy większe niż 8 aminokwasów są koniecznie antygenami.

Istnieje kilka wyjaśnień dotyczących znaczenia masy cząsteczkowej dla realizacji jej funkcji antygenowych. Sugerowano znaczenie faktu, że większe cząsteczki są skuteczniej wychwytywane przez makrofagi i nie są dłużej usuwane z organizmu. Później uzyskano bardziej racjonalne wyjaśnienie tego zjawiska. Wkrótce po odkryciu limfocytów T i B i ich interakcji w celu zainicjowania odpowiedzi immunologicznej wykazano, że limfocyty mają na swojej powierzchni różne receptory. Receptory limfocytów B wykazują powinowactwo do małych specyficzności strukturalnej cząsteczki antygenu, do jej determinant antygenowych; Limfocyty T posiadają receptory głównego nośnika cząsteczki. Do wywołania odpowiedzi immunologicznej konieczna jest stymulacja obu typów limfocytów, w których istotna jest wielkość cząsteczki antygenu.

Substancja jako antygen charakteryzuje się obcością, antygenowością, immunogennością, specyficznością.

Obcy jest pojęciem nieodłącznym od antygenu. Bez obcości nie ma antygenu dla danego organizmu. na przykład albumina królika nie jest antygenem dla tego zwierzęcia, ale jest genetycznie obca dla świnki morskiej.

Antygenowość jest miarą jakości antygenowej, na przykład większej lub mniejszej zdolności do indukowania tworzenia przeciwciał. Zatem królik wytwarza więcej przeciwciał dla gamma globuliny surowicy bydlęcej niż dla albuminy surowicy bydlęcej..

Immunogenność - zdolność do tworzenia odporności. Koncepcja ta odnosi się głównie do drobnoustrojów A., zapewniających wytworzenie odporności (odporności) na infekcje.

Na przykład czynnik wywołujący czerwonkę ma wysoką antygenowość, ale nie jest możliwe uzyskanie wyraźnej odporności na czerwonkę. Czynnik powodujący dur brzuszny jest zarówno silnie antygenowy, jak i wysoce immunogenny. Dlatego szczepionka przeciw durowi brzusznemu tworzy wyraźną odporność.

Swoistość - cechy antygenowe, które odróżniają A. od siebie. Istnieją substancje, które mają swój specyficzny wygląd, ale po wprowadzeniu do organizmu nie powodują reakcji immunologicznych (w szczególności produkcji przeciwciał). Jednak oddziałują z gotowymi przeciwciałami. Takie substancje nazywane są haptenami lub wadliwymi antygenami. Hapteny mają oznaki obcości, ale nie posiadają pewnych cech niezbędnych do manifestacji pełnoprawnych właściwości antygenowych. Hapteny uzyskują właściwości wysokiej klasy A po połączeniu z substancjami wielkocząsteczkowymi ° - białkami, polisacharydami lub sztucznymi wielkocząsteczkowymi polielektrolitami.

Antygeny uzyskane przez przyłączenie grupy chemicznej do cząsteczki białka, która zapewnia nową specyficzność immunologiczną, nazywane są antygenami sprzężonymi..

Gdy zwierzęta są immunizowane skoniugowanym A. składającym się z tego samego białka, ale zawierającego różne wprowadzone grupy chemiczne, powstają przeciwciała, które są specyficzne w odniesieniu do tych determinant powierzchniowych. Dlatego o specyficzności decyduje wprowadzona grupa chemiczna, zwana determinantą antygenową (epitopem).

Ta sama determinanta antygenowa w postaci haptenu, zlokalizowana na różnych nośnikach, zapewnia produkcję przeciwciał o tej samej specyficzności. Jednak antygenowość powstałych kompleksów jest różna dla różnych cząsteczek nośnikowych. Wskazuje to na istnienie w organizmie co najmniej dwóch rozpoznających układów komórkowych: dla determinanty antygenowej i dla części nośnikowej cząsteczki.

Duże cząsteczki białka lub polisacharydu mają kilka grup determinujących. Określając liczbę cząsteczek przeciwciał przyłączonych do jednej cząsteczki antygenu, oblicza się liczbę reaktywnych grup (wartościowości) różnych białek. Liczba ta rośnie proporcjonalnie do wzrostu masy cząsteczkowej cząsteczek białka.

Liczba grup determinujących w cząsteczce białka ma zasadnicze znaczenie dla jej funkcji antygenowej. Tak więc, aby skoniugowany antygen zawierający kwas arsanilowy mógł zostać wytrącony przez surowicę anty-arsanilową, jego cząsteczka musi zawierać co najmniej 10-20 cząsteczek kwasu arsanilowego. Różne determinanty antygenowe zlokalizowane na cząsteczce polisacharydu białka nie są równoważne w procesie stymulacji odpowiedzi immunologicznej. Najbardziej aktywne z nich to grupy immunodominujące.

Polisacharydy zawierające różne cukry i aminocukry same, bez wiązania się z lipidem lub białkiem, o wystarczającej masie cząsteczkowej, mogą działać jako pełnoprawne A. Muszą koniecznie mieć powtarzające się elementy strukturalne. Przykładami są grupy krwi A., polisacharydowe kompleksy kapsułek pneumokokowych. Lipidy i steroidy nie mają właściwości antygenowych. Przyjmuje się, że kwasy tłuszczowe, które stanowią podstawę lipidów, nie mają wystarczającej sztywności struktury molekularnej, ponieważ zawierają długie łańcuchy węglowodorów parafinowych. O wartości sztywności struktury świadczy przykład żelatyny o niskiej zawartości antygenu - białka, które nie ma stabilnej konfiguracji ze względu na dużą zawartość glicyny. Wprowadzenie 2% tyrozyny lub innych grup o sztywnej strukturze do cząsteczki zamienia żelatynę w substancję o wyraźnych właściwościach antygenowych.

Istnieje kilka głównych typów specyficzności antygenowej: specyficzność gatunkowa i grupowa oraz heterospecyficzność. Specyficzność gatunkowa pozwala na odróżnienie przedstawicieli jednego gatunku organizmów od osobników innego gatunku za pomocą tzw. Gatunku swoistego A. Za pomocą przeciwciał przeciwko białkom surowicy ludzkiej (tzw. Surowicy antyludzkiej) można łatwo odróżnić plamę krwi należącą do człowieka od jakiejkolwiek plamy krwi zwierząt. Różne bakterie A (antygen O, antygen H, antygen K itp.) Mogą być użyte do rozróżnienia nie tylko rodzaju bakterii, ale także jej odmian. Specyfika grupowa determinuje różnice między osobnikami tego samego gatunku organizmów.

Antygeny, zgodnie z którymi osobniki lub grupy osobników zwierząt tego samego gatunku różnią się od siebie, nazywane są izoantygenami (allo-antygenami). Dla ludzkich erytrocytów, z wyjątkiem izoantygenów ABO. znanych jest ponad 70 innych, połączonych w 15 układach izoantygenicznych. Szczegółowo zbadano budowę chemiczną izoantygenów grup krwi układu ABO. Wykazano, że te antygeny są kompleksami polisacharydów. Izoantygeny obejmują antygeny zgodności tkankowej lub antygeny przeszczepu. powodowanie wewnątrzgatunkowych różnic w komórkach i tkankach, w wyniku czego powstaje ich niezgodność podczas przeszczepu (Transplantacji) narządów i tkanek.

Heterospecyficzność - ogólna specyficzność dla przedstawicieli różnych typów kompleksów antygenowych lub wspólnych determinant antygenowych dla kompleksów antygenowych różniących się innymi cechami. Wspólne A występują u bardzo odległych gatunków. Nazywa się je antygenami heterogennymi. Przykładem heterogennego antygenu jest antygen Forssmana, który jest obecny w erytrocytach owiec, koni, psów, kotów, myszy, kurczaków, ale nie występuje u ludzi, małp, królików, szczurów, kaczek. Opisano typowy A. dla ludzi i czynnik wywołujący dżumę. A., które określają ludzką grupę krwi A, znaleziono w wirusie grypy i niektórych innych mikroorganizmach. Ze względu na heterogenne antygeny mogą wystąpić krzyżowe reakcje immunologiczne, prowadzące do błędnych wniosków A., specyficzne dla niektórych tkanek lub narządów, nazywane są odpowiednio specyficznymi tkankami lub narządami.

Białka mogą uzyskać nową specyficzność antygenową poprzez tworzenie kompleksów z wieloma substancjami leczniczymi, które w takich przypadkach działają jak hapteny. Może to wyjaśniać występowanie alergii na leki (alergia na leki), m.in. oraz reakcje alergiczne na antybiotyki, które same w sobie nie są antygenowe. na przykład uczulenie na penicylinę rozwija się u 1% pacjentów, którzy otrzymują ją pozajelitowo. Wykazano, że nie sama penicylina jest związana z białkami, ale z produktami jej degradacji, w szczególności z kwasem benzylopenicylinowym. Amidopiryna, chinidyna, fenoloftaleina i niektóre inne leki mają powinowactwo do białek komórek krwi. W połączeniu z nimi mogą powodować uszkodzenia immunologiczne, którym towarzyszy rozwój anemii i leukopenii. Realizacja tego procesu odbywa się z pewną predyspozycją jednostki - wrodzoną lub nabytą.

Substancje antygenowe organizmu modyfikowane lekami są często nazywane autoantygenami. Nie jest to jednak do końca dokładne: prawdziwe autoantygeny to normalne składniki organizmu, przeciw którym w chorobach autoimmunologicznych powstają przeciwciała (autoprzeciwciała) lub komórkowe reakcje autoimmunologiczne (patrz Autoalergia, choroby autoimmunologiczne).

Bibliografia: E.A. Zotikov Human antygenic systems and homeostasis, M, 1982; Kosyakov P.N. Idoantigens and human isoantibodies in norm and pathology, M., 1974; R.V. Petrov Immunology, M., 1987.

Znaczenie słowa „antygen”

  • Antygen (angielski antygen z generatora przeciwciał - „producent przeciwciał”) - każda substancja, którą organizm uważa za obcą lub potencjalnie niebezpieczną i przeciwko której organizm zwykle zaczyna wytwarzać własne przeciwciała (odpowiedź immunologiczna). Zwykle białka działają jak antygeny, jednak proste substancje, nawet metale, mogą również stać się antygenami w połączeniu z własnymi białkami organizmu i ich modyfikacjami (haptenami)

Mówiąc biochemicznie, antygen to dowolna cząsteczka, która specyficznie wiąże się z przeciwciałem. W odniesieniu do organizmu antygeny mogą być pochodzenia zewnętrznego i wewnętrznego. Chociaż wszystkie antygeny mogą wiązać się z przeciwciałami, nie wszystkie z nich mogą powodować masową produkcję tych przeciwciał przez organizm, czyli odpowiedź immunologiczną. Antygen, który może wywoływać odpowiedź immunologiczną organizmu, nazywany jest immunogenem..

Antygeny są zazwyczaj białkami lub polisacharydami i są częścią komórek bakteryjnych, wirusów i innych mikroorganizmów. Lipidy i kwasy nukleinowe z reguły wykazują właściwości immunogenne tylko w połączeniu z białkami. Proste substancje, nawet metale, mogą również powodować produkcję specyficznych przeciwciał, jeśli są skompleksowane z białkiem nośnikowym. Takie substancje nazywane są haptensami..

Antygeny niemikrobiologiczne obejmują pyłki, białko jaja i białka z przeszczepów tkanek i narządów, a także białka powierzchniowe komórek krwi podczas transfuzji krwi..

Alergeny to antygeny wywołujące reakcje alergiczne.

Limfocyty B są w stanie rozpoznawać wolny antygen. Limfocyty T rozpoznają antygen tylko w kompleksie z białkami głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC) na powierzchni komórek prezentujących antygen. W zależności od prezentowanego antygenu i rodzaju cząsteczki kompleksu zgodności tkankowej, aktywowane są różne typy komórek układu odpornościowego.

antygen

1. mikrobiol. gen. substancja (zwykle białka, rzadziej polisacharydy), która indukuje odpowiedź immunologiczną u zwierząt (tworzenie przeciwciał) ◆ Prawda, ten sam antygen może objawiać się jako tolerogen lub immunogen, w zależności od drogi jego wprowadzenia do organizmu. Sergey Pavlovich, „Mikrobiologia z wirusologią i immunologią”, 2017.

2. biochem. cząsteczka, która specyficznie wiąże się z przeciwciałem

Razem ulepszamy Word Map

Witaj! Nazywam się Lampobot i jestem programem komputerowym, który pomaga tworzyć mapę słów. Umiem bardzo dobrze policzyć, ale póki co nie rozumiem dobrze, jak działa Twój świat. Pomóż mi to rozgryźć!

Podziękować! Trochę lepiej rozumiem świat emocji.

Pytanie: hydrodynamika jest czymś neutralnym, pozytywnym lub negatywnym?

Antygen, co to jest

W zależności od pochodzenia antygeny dzieli się na egzogenne, endogenne i autoantygeny..

Egzogenne antygeny

Egzogenne antygeny dostają się do organizmu ze środowiska poprzez inhalację, połknięcie lub wstrzyknięcie. Takie antygeny wnikają do komórek prezentujących antygen na drodze endocytozy lub fagocytozy, a następnie są przetwarzane na fragmenty. Komórki prezentujące antygen następnie prezentują fragmenty komórkom pomocniczym T (CD4 +) na swojej powierzchni poprzez główny kompleks zgodności tkankowej typu II (MHC II).

Antygeny endogenne

Antygeny endogenne są wytwarzane przez komórki organizmu podczas naturalnego metabolizmu lub w wyniku infekcji wirusowej lub wewnątrzkomórkowej bakteryjnej. Fragmenty są następnie prezentowane na powierzchni komórki w kompleksie z białkami głównego kompleksu zgodności tkankowej pierwszego typu MHC I. Jeżeli prezentowane antygeny są rozpoznawane przez limfocyty cytotoksyczne (CTL, CD8 +), limfocyty T wydzielają różne toksyny, które powodują apoptozę lub lizę zakażonej komórki. Aby zapobiec zabijaniu zdrowych komórek przez cytotoksyczne limfocyty, autoreaktywne limfocyty T są wykluczane z repertuaru podczas selekcji pod kątem tolerancji..

Autoantygeny

Autoantygeny to zwykle normalne białka lub kompleksy białkowe (a także kompleksy białek z DNA lub RNA), które są rozpoznawane przez układ odpornościowy u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Takie antygeny nie powinny normalnie być rozpoznawane przez układ odpornościowy, ale z powodu czynników genetycznych lub warunków środowiskowych u takich pacjentów może dojść do utraty tolerancji immunologicznej na takie antygeny..

Antygeny nowotworowe

Antygeny nowotworowe lub neoantygeny to antygeny prezentowane przez cząsteczki MHC I lub MHC II na powierzchni komórek nowotworowych. Takie antygeny mogą być prezentowane przez komórki nowotworowe, a nigdy przez normalne komórki. W tym przypadku nazywane są antygenami swoistymi dla guza (TSA) i, ogólnie rzecz biorąc, są wynikiem mutacji specyficznej dla guza. Bardziej powszechne są antygeny, które są prezentowane zarówno na powierzchni zdrowych, jak i na powierzchni komórek nowotworowych; nazywane są antygenami związanymi z guzem (TAA). Cytotoksyczne limfocyty T, które rozpoznają takie antygeny, mogą zabijać takie komórki, zanim zaczną namnażać się lub przerzutować.

Natywne antygeny

Natywny antygen to antygen, który nie został jeszcze przetworzony na małe kawałki przez komórkę prezentującą antygen. Limfocyty T nie mogą wiązać się z natywnymi antygenami i dlatego wymagają przetwarzania APC, podczas gdy limfocyty B mogą być aktywowane przez nieprzetworzone antygeny.

Zobacz też

  • Epitop

Uwagi

  1. ↑ 12K. Murphy, P. Travers, M. Walport Dodatek 1: Immunologists 'Toolbox // Janeway's Immunobiology. 7. edycja. - Garland Science, 2008 - S. 735 - ISBN 0-8153-4123-7

Spinki do mankietów

  • Protokół izolacji przeciwciał
  • Immunologia
  • Antygeny w witrynie Biblioteki NIH
Układ odpornościowy / immunologia
SystemyAdaptacyjny układ odpornościowy i wrodzony układ odpornościowy Humoralny układ odpornościowy i komórkowy układ odpornościowy Układ dopełniacza (anafilotoksyny) Odporność wewnętrzna
Antygeny i przeciwciałaAntygen (superantygen, alergen) Haptens Fab Fc
Epitop (liniowy epitop, konformacyjny epitop)
Przeciwciała (przeciwciała monoklonalne, przeciwciała poliklonalne, autoprzeciwciała) Odpowiedź poliklonalnych komórek B Allotypy przeciwciał Izotypy przeciwciał Idiotypy przeciwciał
Kompleks immunologiczny
Komórki układu odpornościowego
Leukocyty

Fagocyty: Neutrofile Makrofagi, Układ siateczkowo-śródbłonkowy

Komórki prezentujące antygen: komórki dendrytyczne Makrofagi Limfocyty B Prezentacja antygenu

Odporność i tolerancjadziałanie: Odporność Autoimmunizacja Alergia Zapalenie Reaktywność krzyżowa
brak działania: tolerancja immunologiczna (centralna, obwodowa, anergia klonalna, delecja klonalna) Niedobór odporności
ReceptoryReceptor Fc komórek T.
ImmunogenetykaSomatyczna hipermutageneza Rekombinacja V (D) J Zmiana klasy Główny kompleks zgodności tkankowej / HLA Histokompatybilność
SubstancjeCytokiny Opsonin Cytolysin
InnyImmunologia diagnostyczna
Narządy układu odpornościowegoGrasica Węzły chłonne śledziona Krew Szpik kostny Choroby układu odpornościowego (niedobór odporności)

Czy ulepszenie tego artykułu jest pożądane? :
  • Dodaj ilustracje.
  • Znajdź i umieść w postaci przypisów linki do autorytatywnych źródeł potwierdzających to, co zostało napisane.

Fundacja Wikimedia. 2010.

  • Nomenklatura jednostek terytorialnych do celów statystycznych
  • Albumina

Zobacz, co „Antygen” znajduje się w innych słownikach:

antygen - antygen... Odniesienie do słownika pisowni

antygen - czynnik rezusa. Słownik synonimów rosyjskich. n. antygen, liczba synonimów: 6 • hapten (1) • izoant... Słownik synonimów

Antygen h-Y - * antygen h Y * h Y antygen białkowy do przeszczepu antygen wykrywany jako międzykomórkowa i humoralna odpowiedź osobników homogametycznych na działanie przeszczepu osobników heterogametycznych tego samego gatunku, które są genetycznie pod każdym innym względem...... Genetyka. Słownik encyklopedyczny

antygen - [anty... + gr. rodzaj; narodziny] - każda substancja obca organizmowi, która może powodować pojawienie się we krwi, limfie i tkankach specjalnych substancji zwanych przeciwciałami Duży słownik wyrazów obcych. Wydawnictwo "IDDK", 2007. antygen a, m. (... Słownik wyrazów obcych języka rosyjskiego

antygen v - Wielofunkcyjne białko Yersinia pestis, które działa jako antygen ochronny, czynnik wirulentny i regulatorowe białko antygen wirusowy, białko strukturalne dziewic, indukujące syntezę przeciwciał ochronnych......

ANTYGEN - ANTYGEN, każda substancja w organizmie, którą UKŁAD ODPORNOŚCIOWY rozpoznaje jako „obcą”. Obecność antygenu powoduje produkcję PRZECIWCIAŁA, które jest elementem mechanizmu obronnego organizmu przed chorobami. Przeciwciało wchodzi do określonego...... naukowego i technicznego słownika encyklopedycznego

ANTYGEN - (od anty. I grec. Geny rodzące), substancje postrzegane przez organizm jako obce i powodujące specyficzne. odpowiedź immunologiczna; zdolny do interakcji z produktami tej odpowiedzi, przeciwciałami (immunoglobulinami) i immunocytami jak in vivo,...... Biologiczny słownik encyklopedyczny

antygen - każda duża cząsteczka, która po wprowadzeniu do oranizmu powoduje syntezę przeciwciała [http://www.dunwoodypress.com/148/PDF/Biotech Eng Rus.pdf] Tematy w biotechnologii EN antygen... Przewodnik techniczny dla tłumacza

ANTIGEN - angielski antygen Niemiecki antygen Francuski antygen zobacz>... Fitopatologiczny słownik-odnośnik

Antygen HY - ANIMAL EMBRYOLOGY HY ANTIGEN - antygen zgodności tkankowej, którego funkcją jest przekształcenie prymitywnej gonady w jądro zarodków męskich. W przypadku braku antygenu HY gonada zamienia się w jajnik... Embriologia ogólna: Słowniczek terminologii

Antygeny

Antygeny (AG) - obce substancje białkowe lub inne związki o dużej masie cząsteczkowej, które wywołują odpowiedź immunologiczną w organizmie zwierząt i ludzi - tworzenie przeciwciał. Antygeny wirusowe mogą być wirionami (zawarte w wirionach) lub wywoływane przez wirusy (zlokalizowane w zakażonej komórce). Antygeny wirionu mogą być prostymi białkami składającymi się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego lub wielu polipeptydów.
Antygen australijski - tworzący zewnętrzną powłokę wirusa zapalenia wątroby typu B, służy jako wskaźnik, że dana osoba jest nosicielem tej choroby.

Powiązane artykuły

Wirusowy nieżyt nosa: jak odróżnić i jak leczyć

Wirusowy nieżyt nosa to stan zapalny okolicy nosa spowodowany infekcją wirusową błony śluzowej. Choroba może być niezależna lub występować jako niewielki objaw na tle innej choroby, takiej jak grypa. Patogenny patogen jest łatwo przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelki, dlatego [...]

Antygen

Immunologia traktuje antygen jako obcą cząsteczkę, która indukuje odpowiedź immunologiczną organizmu ludzkiego. W niektórych przypadkach antygeny mogą należeć do samego organizmu. Te. antygen to substancja, która aktywuje układ odpornościowy do walki z nim. Przeciwciała wytwarzane przez układ odpornościowy do walki z antygenami są przeznaczone do walki z antygenami, które są tylko dla nich charakterystyczne. Pozwala to określić obecność choroby za pomocą specyficznych przeciwciał. Adaptację przeprowadza się w regionie przeciwciała, który umożliwia mu wiązanie się z antygenem. Dzięki temu organizm może wytwarzać wiele przeciwciał różniących się budową. Najczęściej przeciwciało wiąże jeden specyficzny antygen, ale zdarza się również, że przeciwciało jest w stanie związać kilka różnych antygenów.

Antygeny mogą być zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Antygeny zewnętrzne są substancjami obcymi, a antygeny wewnętrzne są wytwarzane przez organizm. Zwykle w normalnych warunkach układ odpornościowy nie reaguje w żaden sposób na antygeny wewnętrzne z powodu negatywnej selekcji limfocytów T w grasicy, celem układu odpornościowego są obce antygeny.

Antygen to cząsteczka (zwykle peptydy, polisacharydy lub lipidy), która wiąże się z receptorami swoistymi dla Ag, ale sama w sobie nie może wywołać odpowiedzi immunologicznej w organizmie. Zazwyczaj cząsteczki różniące się od peptydów można zakwalifikować jako antygeny, ale nie jako immunogeny, ponieważ nie są one zdolne do samodzielnego wywołania odpowiedzi immunologicznej, tj. aktywować komórki T komórkami prezentującymi antygen.

Limfocyty T są przeznaczone do rozpoznawania antygenów, które są komórkami w postaci peptydów na cząsteczkach zgodności tkankowej. Aktywacja różnych limfocytów T następuje w zależności od antygenu i rodzaju cząsteczki zgodności tkankowej. Przed rozpoznaniem przez receptor komórek T peptyd jest przetwarzany na małe fragmenty w komórce, reprezentowane przez główny kompleks zgodności tkankowej. Należy zauważyć, że antygen nie jest w stanie wywołać odpowiedzi immunologicznej bez adiuwanta immunologicznego. W ten sposób adiuwant w szczepionce aktywuje wrodzony układ odpornościowy..

Antygen jest zdolny do wiązania się na poziomie molekularnym ze zmiennym regionem Fab przeciwciała. To charakteryzuje go jako antygen. Zatem różne przeciwciała są w stanie rozróżnić specyficzne epitopy obecne na powierzchni antygenu. Mała cząsteczka zwana haptenem zmienia strukturę antygenowego epitopu. Aby aktywować odpowiedź immunologiczną, hapten musi przyczepić się do dużej cząsteczki nośnika, tj. do białka. Zazwyczaj antygeny to białka, znacznie rzadziej - lipidy, w skład których wchodzą części bakterii, wirusów i innych mikroorganizmów. Części te obejmują ściany komórkowe, wici, fimbrię, toksyny, kapsułki itp. Kwasy nukleinowe i lipidy są uważane za antygeny tylko w połączeniu z białkami i polisacharydami. Antygeny niemikrobiologiczne obejmują pyłki, białko jaja, białka z przeszczepionych tkanek i narządów. Przykładem antygenu jest szczepionka, która jest celowo podawana w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej.

Co to jest immunogen? Immunogen to substancja, inaczej addukt, zdolna do wywołania humoralnej (wrodzonej) lub komórkowej odpowiedzi immunologicznej organizmu. Przede wszystkim aktywuje wrodzoną odpowiedź immunologiczną, po której wyzwalana jest adaptacyjna odpowiedź immunologiczna. Antygen wiąże się z wysoce zmiennymi receptorami odpornościowymi (receptory komórek T lub receptory komórek B). Uważa się, że wszystkie cząsteczki immunogenne są antygenami.

Rodzaje antygenów

Następujące substancje są związane z antygenami i odpowiedzią immunologiczną na antygeny. Są w jakiś sposób zaangażowani w procesy odpornościowe.

Alergen. Substancja wywołująca reakcję alergiczną. Ta reakcja może wystąpić po inhalacji, wstrzyknięciu lub kontakcie ze skórą.

Autoantygen. Jest to wspólne białko lub kompleks białek, które jest nieprawidłowo (błędnie) rozpoznawane przez ludzki układ odpornościowy. W normalnych warunkach komórki te nie powinny być celem układu odpornościowego i są atakowane w chorobach autoimmunologicznych..

Antygeny wirusowe. Antygeny związane z nowotworami związanymi z wirusami, takimi jak rak szyjki macicy.

Białko wiążące immunoglobuliny. Są to białka A, G, L, które wiążą się z przeciwciałami poza miejscem wiązania antygenu. Przeciwciała są celem białek wiążących immunoglobuliny.

Immunodominujące antygeny. Antygeny dominują nad innymi patogenami w zdolności do wywoływania odpowiedzi immunologicznej.

Neoantigens. Antygeny całkowicie nieobecne w ludzkim genomie.

Antygeny nowotworowe. Antygeny prezentowane przez cząsteczki MHC klasy I lub MHC klasy II na powierzchni komórek nowotworowych. Zwykle ich obecność jest spowodowana mutacją specyficzną dla guza. Te antygeny są rozpoznawane przez cytotoksyczne limfocyty T, które mogą je zniszczyć..

Superantygen. Jest to klasa antygenów, które powodują niespecyficzną aktywację limfocytów T, prowadząc do aktywacji poliklonalnych limfocytów T, masywnego uwalniania cytokin.

Antygen zależny od T. Antygen, który wymaga pomocy limfocytów T w celu wywołania tworzenia swoistych przeciwciał.

Antygen niezależny od T. Antygen, który bezpośrednio stymuluje komórki B..

Tolerogen. Substancja, która ze względu na swoją postać molekularną wywołuje specyficzną odpowiedź immunologiczną. Kiedy zmienia się jego forma molekularna, zamienia się w immunogen.

Egzogenny antygen. Antygen, który dostał się do organizmu z zewnątrz, na przykład przez inhalację, inhalację, wstrzyknięcie. Niektóre antygeny, takie jak wirusy wewnątrzkomórkowe, są początkowo egzogenne, a następnie endogenne. Odpowiedź układu odpornościowego na takie antygeny jest najczęściej subkliniczna. Podczas fagocytozy lub podczas endocytozy takie antygeny są przenoszone do komórek prezentujących antygen, gdzie są przetwarzane na fragmenty. Następnie komórki prezentujące antygen przenoszą fragmenty do komórek pomocniczych T przy użyciu cząsteczek zgodności tkankowej klasy II. Następuje aktywacja limfocytów T, co prowadzi do uwolnienia cytokin, substancji aktywujących cytotoksyczne limfocyty T i komórki B, wydzielających przeciwciała, makrofagi.

Antygen endogenny. Antygen, który jest wytwarzany w normalnej komórce organizmu podczas metabolizmu komórkowego lub w wyniku wewnątrzkomórkowej aktywności wirusów lub bakterii. Te antygeny obejmują antygeny autologiczne, alogeniczne, idiotypowe i ksenogenne. Fragmenty są prezentowane na powierzchni komórki razem z cząsteczkami MHC klasy I. Gdy aktywowane cytotoksyczne komórki CD8 i komórki T rozpoznają je, komórki T wydzielają toksyny, co powoduje lizę lub apoptozę zakażonej komórki.

Epitop. Reprezentuje cechy powierzchni antygenu. Cząsteczki antygenu, które są dużymi polimerami biologicznymi, mają swoje własne właściwości powierzchniowe, które działają jako punkty interakcji dla niektórych przeciwciał. To właśnie te cechy są epitopami.

LiveInternetLiveInternet

  • Zameldować się
  • wejście

-Kategorie

  • dziewiarstwo (48)
  • Szycie (27)
  • grafika (20)
  • lalki (13)
  • medycyna i zdrowie (4)
  • Na całym świecie (96)
  • dom i ogród (22)

-Księga cytatów

  • Wszystkie (191)

Kociak o imieniu Woof https://vk.com/domovenochek2014 & n.

Mice-Babies 1. Specjalne podziękowania dla autorki Iriny Chernyavskaya (Lilenkova) za taką urodę..

Dziewczyna jest lisem. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17.

Jeden ze sposobów kolorowania koszy na gazety. WIDEO Jeden ze sposobów kolorowania koszy na gazety..

Inna opcja wykonywania form silikonowych Jak wykonać formy silikonowe w domu.

-Muzyka

  • Wszystko (1)

-Wyszukiwanie w dzienniku

-Subskrypcja e-mailowa

-Statystyka

Co to jest antygen?

Wtorek, 27 grudnia 2011 00:38 + do bloku cytatów

Antygen
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Antygen i immunogen (od antygen = wytwarzający przeciwciała) to substancja, którą organizm uważa za obcą lub potencjalnie szkodliwą. Wbrew antygenowi organizm zaczyna wytwarzać własne przeciwciała - proces zwany odpowiedzią immunologiczną. Obecnie wiadomo, że układ odpornościowy składa się nie tylko z przeciwciał. Przez immunogeny rozumie się wszystkie związki, które mogą być rozpoznawane przez adaptacyjny układ odpornościowy. Ściśle mówiąc, immunogeny to substancje, które wywołują odpowiedź układu odpornościowego, podczas gdy antygeny wiążą się z odpowiednimi przeciwciałami. [1]

Antygeny są zazwyczaj białkami lub polisacharydami i są częścią komórek bakteryjnych, wirusów i innych mikroorganizmów. Lipidy i kwasy nukleinowe w połączeniu z białkami wykazują właściwości antygenowe. Jednak proste substancje, nawet metale, mogą również stać się antygenami w połączeniu z własnymi białkami ludzkiego organizmu i ich modyfikacjami. Nazywa się je haptens.

Antygeny niemikrobiologiczne to pyłki, białko jaja oraz białka z przeszczepów tkanek i narządów, a także białka powierzchniowe komórek krwi podczas transfuzji krwi.

Alergeny to substancje wywołujące reakcje alergiczne.

Komórki pokazują swoje antygeny układowi odpornościowemu za pomocą głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC), w zależności od prezentowanego antygenu i typu cząsteczki kompleksu zgodności tkankowej, aktywowane są różne typy komórek odpornościowych.
Klasyfikacja

W zależności od pochodzenia antygeny dzieli się na egzogenne, endogenne i autoantygeny..

Egzogenne antygeny

Egzogenne antygeny dostają się do organizmu ze środowiska poprzez inhalację, połknięcie lub wstrzyknięcie. Takie antygeny wnikają do komórek prezentujących antygen na drodze endocytozy lub fagocytozy, a następnie są przetwarzane na fragmenty. Komórki prezentujące antygen prezentują następnie fragmenty pomocniczym limfocytom T (CD4 +) na swojej powierzchni poprzez cząsteczki drugiego typu głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC II).

Antygeny endogenne

Antygeny endogenne są wytwarzane przez komórki organizmu podczas naturalnego metabolizmu lub w wyniku infekcji wirusowej lub wewnątrzkomórkowej bakteryjnej. Fragmenty są następnie prezentowane na powierzchni komórki w kompleksie z białkami głównego kompleksu zgodności tkankowej pierwszego typu MHC I. Jeżeli prezentowane antygeny są rozpoznawane przez limfocyty cytotoksyczne (CTL, CD8 +), limfocyty T wydzielają różne toksyny, które powodują apoptozę lub lizę zakażonej komórki. Aby zapobiec zabijaniu zdrowych komórek przez cytotoksyczne limfocyty, autoreaktywne limfocyty T są wykluczane z repertuaru podczas selekcji pod kątem tolerancji..

Autoantygeny

Autoantygeny to zwykle normalne białka lub kompleksy białkowe (a także kompleksy białek z DNA lub RNA), które są rozpoznawane przez układ odpornościowy u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Takie antygeny nie powinny normalnie być rozpoznawane przez układ odpornościowy, ale z powodu czynników genetycznych lub warunków środowiskowych u takich pacjentów może dojść do utraty tolerancji immunologicznej na takie antygeny..

Antygeny nowotworowe

Antygeny nowotworowe lub neoantygeny to antygeny prezentowane przez cząsteczki MHC I lub MHC II na powierzchni komórek nowotworowych. Takie antygeny mogą być prezentowane przez komórki nowotworowe, a nigdy przez normalne komórki. W tym przypadku nazywane są antygenami swoistymi dla guza (TSA) i, ogólnie rzecz biorąc, są wynikiem mutacji specyficznej dla guza. Bardziej powszechne są antygeny, które są prezentowane zarówno na powierzchni zdrowych, jak i na powierzchni komórek nowotworowych; nazywane są antygenami związanymi z guzem (TAA). Cytotoksyczne limfocyty T, które rozpoznają takie antygeny, mogą zabijać takie komórki, zanim zaczną namnażać się lub przerzutować.

Natywne antygeny

Natywny antygen to antygen, który nie został jeszcze przetworzony na małe kawałki przez komórkę prezentującą antygen. Limfocyty T nie mogą wiązać się z natywnymi antygenami i dlatego wymagają przetwarzania APC, podczas gdy limfocyty B mogą być aktywowane przez nieprzetworzone antygeny.

Artykuły O Białaczce