Marskość wątroby jest chorobą ogólnoustrojową wynikającą z regularnego zakaźnego lub toksycznego wpływu na tkankę komórkową wątroby. Jednocześnie same komórki tracą swoje właściwości ochronne i stopniowo odradzają się w tkance łącznej, bezużytecznym balastie, który nie spełnia żadnej funkcji. W rezultacie zmniejsza się potencjał barierowy narządu. Toksyny, które stale dostają się do wątroby z przewodu pokarmowego przez żyłę wrotną, nie są już całkowicie odfiltrowywane, ale wnikają do ogólnego krwiobiegu i wpływają na wszystkie inne narządy i tkanki ludzkiego ciała.

Wodobrzusze jest jedną z konsekwencji tego patologicznego procesu, wskazującą na zaniedbanie choroby. Rokowanie zależy od etapu rozwoju patologii. Jest nadzieja na najlepsze, ale w niektórych przypadkach, zwłaszcza powikłanych współistniejącymi chorobami, jest ona minimalna.

Etiologia wodobrzusza wątroby

Obrzęk jamy brzusznej w marskości wątroby powstaje w wyniku zwężenia naczyń żylnych, które są uciskane przez przerośniętą tkankę łączną wątroby i dodatkowo zacierane od wewnątrz przez toksyczne składniki metaboliczne.

Pierwsze oznaki choroby nie pojawiają się od razu. Utajony (utajony) okres ewolucji marskości może sięgać nawet pięciu lat, czasem nawet dłużej. W tym czasie w wątrobie, która jest narażona na regularną toksykozę zakaźną i chemiczną, nasilają się następujące procesy:
1. Żywe komórki obumierają;
2. Tkanka łączna, która je zastępuje, zwiększa swoją objętość i uciska krew i sieć naczyń limfatycznych;
3. Naczynia są „zamulone” od wewnątrz toksynami, które nie zostały zniszczone z powodu niedoboru zdrowych komórek;
4. Zmniejsza się całkowita przepuszczalność wewnątrzwątrobowego przepływu krwi;
5. Zwiększa ciśnienie w żyle wrotnej (v. Porta), która łączy jelita z wątrobą;
6. Część osocza jest wyciskana przez ściany żyły do ​​jamy brzusznej i tam stopniowo gromadzi się w postaci jałowego żółtawego surowiczego płynu.
7. Brzuch powiększa się.

Tak występuje wodobrzusze.
Ludzie często nazywają to „puchliną”. Nazwa jest przenośna i elokwentna. Ale odzwierciedla tylko zewnętrzną istotę problemu. Patoanatomiczne i patofizjologiczne zmiany, które do tego doprowadziły, mają znacznie poważniejszy charakter kliniczny..

Każdy objaw ma określone pochodzenie etymologiczne..

Najważniejsze z nich to:

a) nadmierne ciśnienie w żyle wrotnej, które zapobiega wchłanianiu do krwi składników odżywczych z przewodu pokarmowego;

b) niskie ciśnienie w żyle wątrobowej, która dostarcza krew żylną do krążenia płucnego, a stamtąd przez płuca, serce i aortę do dużego koła, które rozprowadza natlenioną krew tętniczą do wszystkich tkanek i narządów.

Dlatego pacjent jest subiektywny:

-brak apetytu,
-pojawia się senność,
-wydajność spada,
-pamięć słabnie,
-pojawia się smutny nastrój.

Obiektywne objawy obejmują:

-utrata masy ciała;
-nudności wymioty;
-kaszel, duszność;
-spadek ciśnienia krwi, co z kolei powoduje zewnętrzne objawy zastoju krwi żylnej:
-niebieskawe plamy na twarzy i ciele;
-obrzęk kończyn (rąk, nóg, nosa);
-złogi tłuszczu na biodrach i brzuchu;
-zażółcenie skóry (wynik zwyrodnienia spowodowanego niedostatecznym ukrwieniem);
-krew w stolcu (krwotok z przewodu pokarmowego).

I wreszcie samo wodobrzusze. Występuje około 10 lat po wystąpieniu pierwszych objawów marskości wątroby. W tym okresie w jamie brzusznej gromadzi się średnio 1-2 litry surowiczego płynu. W ciężkich przypadkach objętość wysięku może osiągnąć 15-25 litrów..

-powiększony, obwisły brzuch;
-fluktuacja ściany brzucha - tępy dźwięk z perkusją (stukanie palcami);
-uczucie odpływu i odpływu płynu z głębokim palpacją.

W ostatnich stadiach rozwoju wodobrzusze charakteryzuje się:

-ciężkie wzdęcia,
-sztywność (napięcie) skóry,
-wypukły pępek,
-wypukłe żyły na powierzchni brzucha,
-przepuklina linii środkowej brzucha (jako efekt uboczny).

Etapy powstawania wodobrzusza

Czas zawsze gra przeciwko pacjentowi. Zmiany funkcjonalne zachodzące w wątrobie z powodu zatrucia lub skutków zakaźnych w pierwszym etapie są nadal dość łatwe do skompensowania:

a) zaprzestanie kontaktu z toksynami (alkoholowymi, leczniczymi, przemysłowymi);
b) celowana terapia zachowawcza
-całkowicie wyeliminować ognisko infekcji lub uszkodzenia toksyczne;
-usuwanie objawów patologicznych;
-ogólne wzmocnienie układu odpornościowego organizmu (wzmacnianie, leczenie uzdrowiskowe);
c) środki zapobiegawcze zapobiegające nawrotom choroby.

Jeśli wszystkie te czynności pozostaną bez nadzoru, etap funkcjonalny zmieni się w ogniotrwały. Organiczna degeneracja komórek wątroby do tkanki łącznej rozpocznie się wraz ze wszystkimi towarzyszącymi objawami patofizjologicznymi (objawy opisano powyżej). Zmniejszy się podatność na leczenie zachowawcze. W niektórych przypadkach może być wymagane nakłucie jamy brzusznej, a nawet miejscowa interwencja chirurgiczna (resekcja wątroby).

Rokowanie w stadium opornym jest umiarkowanie korzystne. W około połowie przypadków obserwuje się nawroty, prowadzące do spadku wskaźników zdrowotnych. Średnia długość życia takich pacjentów nie przekracza 7-10 lat..

Etap dekompensacji występuje z trzech głównych powodów:
1. Niewystarczająco skuteczne leczenie w dwóch poprzednich etapach.
2. Genetyczne predyspozycje do patologii wątroby.
3. Frywolny stosunek pacjenta do jego choroby:
-dalsze zatrucie organizmu (na przykład alkohol),
-ignorowanie lub niewłaściwe stosowanie się do zaleceń lekarza prowadzącego.

Rokowanie jest niekorzystne. Tkanka wątroby jest prawie całkowicie przekształcona w tkankę łączną. Objętość wysięku wodobrzusza w jamie brzusznej sięga 15-25 litrów.
Tylko 30-40% obserwowanych żyje do 3 lat.

Na etapie zdekompensowanym (organicznym) częste są uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, a także pnia mózgu. Jest to bezpośrednia konsekwencja ich niedostatecznego ukrwienia. Te patologie nasilają wodobrzusze. Życie pacjentów trwa nie dłużej niż rok.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze to stan, w którym wolny płyn gromadzi się w jamie brzusznej, co prowadzi do zwiększenia rozmiaru brzucha. Ludzie nazywają to również puchliną. To nie jest osobna choroba, ale przejaw mechanizmów adaptacyjnych organizmu. W większości przypadków obrzęk brzucha występuje na tle marskości wątroby. Czy można wyleczyć patologię? Jak długo żyją osoby z taką diagnozą? Wszystko to i wiele więcej zostanie omówione w naszym artykule..

Przyczyny występowania

Pojawienie się wodobrzusza w marskości wątroby jest wyraźnym znakiem, że organizm pacjenta po prostu nie jest w stanie walczyć, a jego mechanizmy obronne są wyczerpane, to znaczy choroba przeszła do etapu dekompensacji. Eksperci identyfikują trzy główne przyczyny obrzęku:

  • nadciśnienie wrotne;
  • wtórny hiperaldosteronizm;
  • hipoalbuminemia.

Rozważmy bardziej szczegółowo te trzy czynniki wyzwalające wpływające na rozwój wodobrzusza. Eksperci przypisują je przyczynom systemowym lub ogólnym. Najpierw porozmawiajmy o nadciśnieniu wrotnym..

Nadciśnienie wrotne

Występuje naruszenie normalnego przepływu krwi przez żyłę wrotną wątroby. Powoduje to rozwój zatorów i wzrost ciśnienia w jamie brzusznej. Nadciśnienie wpływa nawet na małe naczynia krwionośne. Ich ściany nie radzą sobie ze zwiększonym obciążeniem, co powoduje wzrost przepuszczalności. W rezultacie płyn poci się i łatwo przenika do jamy brzusznej..

Wtórny hiperaldosteronizm

Wątroba jest odpowiedzialna za produkcję substancji biologicznie czynnych odpowiedzialnych za ekspansję naczyń krwionośnych. W wyniku uszkodzenia hepatocytów (komórek wątroby) substancje te w znacznych ilościach przenikają do krążenia ogólnoustrojowego. Prowadzi to do rozluźnienia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, upośledzenia przepływu krwi i spadku ciśnienia..

Nerki są najbardziej narażone na takie zmiany w organizmie. Zaczynają wydzielać reninę, substancję stymulującą produkcję hormonu nadnerczy, aldosteronu. Prowadzi to do zatrzymywania sodu i wody w organizmie..

Hipoalbuminemia

Naukowcy nie na darmo nazywają wątrobę laboratorium chemicznym naszego organizmu. Narząd jest odpowiedzialny za produkcję białka, w szczególności immunoglobuliny. Substancja zatrzymuje płyn, zapobiegając opuszczaniu łożyska naczyniowego.

Na tle niszczenia komórek wątroby synteza białek zostaje zakłócona. Dzięki temu nie ma już żadnych barier w odpływie wody. Tak rozwija się wodobrzusze.

Warto również wspomnieć o kilku dodatkowych przyczynach odpowiedzialnych za rozwój puchliny. W wyniku patologii następuje zmniejszenie objętości krążącej krwi. Aby zatrzymać sód i wodę, organizm włącza mechanizm kompensacji niedotlenienia tkanek. Uwalniany jest hormon antydiuretyczny i aldosteron.

Zmniejszenie objętości krążącej krwi powoduje głód tlenu w mięśniu sercowym. W rezultacie siła wyrzutu krwi jest znacznie zmniejszona. Prowadzi to do przekrwienia żyły głównej dolnej, a także obrzęku nóg z powodu zatrzymania krwi na obwodzie..

Oprócz systemowych czynników prowokujących, eksperci identyfikują również lokalne przyczyny wodobrzusza. Obejmują one wzrost oporu naczyniowego w hepatocytach, a także blokadę wewnątrzwątrobową, która zwiększa tworzenie się limfy.

ZAPAMIĘTAJ! Wodobrzusze w marskości wątroby nie są rozpoznawane u wszystkich pacjentów. Najczęściej patologię stwierdza się u osób, u których zniszczenie tkanki wątroby nastąpiło na tle systematycznego spożywania alkoholu.

Jak pokazują statystyki, wodobrzusze w marskości wątroby występuje u pacjentów w pięćdziesięciu procentach przypadków. Ryzyko tego powikłania znacznie zwiększają następujące czynniki:

  • obecność patologii serca;
  • nieaktywny styl życia;
  • niewłaściwie dobrany zabieg;
  • przedwczesna diagnoza choroby;
  • niewydolność nerek;
  • przewlekłe patologie układu hormonalnego;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • zatrucie;
  • przyjmowanie niektórych leków;
  • Wirusowe zapalenie wątroby;
  • niedokładności w zasilaniu.

Patogeneza (mechanizm rozwojowy)

Marskość wątroby jest poważną nieuleczalną chorobą, której rozwój polega na uszkodzeniu tkanki narządu i późniejszej jej zastąpieniu bliznami. Dropsja najczęściej rozwija się w ostatnich stadiach choroby i znacznie pogarsza rokowanie.

Uwaga! Wodobrzusze w marskości wątroby to poważne powikłanie wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej. Jego rozwój wskazuje na przejście patologii do stadium terminalnego..

Mechanizm tego zaburzenia jest już dobrze poznany. W tym przypadku obserwuje się pojawienie się rozległych ognisk martwicy i zastąpienie martwych obszarów zwłóknieniem. Prowadzi to do wzrostu deformacji wątroby, aw konsekwencji do rozerwania zdrowych tkanek..

Normalnie funkcjonujące komórki wątroby są zastępowane nieprawidłowymi. Blizny nie tylko nie mogą pełnić żadnej funkcji, ale także zakłócają działanie pozostałych hepatocytów. W rezultacie normalne komórki otrzymują mniej składników odżywczych z krwi i umierają..

Sytuację pogarsza fakt, że nieprawidłowe hepatocyty prowokują uwalnianie substancji, które prowadzą do rozszerzenia naczyń krwionośnych, co ponadto organizm usilnie wypełnia się krwią. Prowadzi to do zwiększenia objętości krążącej krwi i stałego nacisku na ściany żył i tętnic. W rezultacie w organizmie gromadzą się sól i woda. Nie mają sposobu na naturalne wydostanie się. Prowadzi to do zmniejszenia elastyczności ścian naczyń i tworzenia się porów, przez które wydzielany płyn może dostać się do jamy brzusznej.

Tworzy się wiele małych naczyń, przez które krew przepływa wokół uszkodzonych obszarów. Prowadzi to nie tylko do szybszego wzrostu marskości wątroby, ale także przyczynia się do powstania zespołu nadciśnienia wrotnego.

Stopniowo zmniejsza się zdolność filtracyjna narządu dotkniętego marskością wątroby. Powoduje to wzrost we krwi substancji toksycznych, które wpływają niekorzystnie na ściany naczyń krwionośnych, powodując zmniejszenie ich przepuszczalności. W związku z tym wodobrzusze pojawia się w wyniku wpływu wielu niekorzystnych czynników jednocześnie, spowodowanych krytycznym uszkodzeniem wątroby..

Typowe objawy

We wczesnych stadiach powikłanej marskości, brzuch nie wygląda na nadęty. Zmiany patologiczne można wykryć tylko za pomocą instrumentalnych metod diagnostycznych, na przykład ultradźwięków. Na początkowym etapie płyn może być rozprowadzany po naczyniach krwionośnych i limfatycznych. Mimo braku objawów klinicznych naczynia krwionośne rozszerzają się, wzrasta ciśnienie w układzie żyły wrotnej, a komórki wątroby zastępowane są nieczynnymi bliznami.

WAŻNY! Woda wypływa do jamy brzusznej na etapie, gdy naczynia nie są w stanie wytrzymać nadmiernego obciążenia. W jamie brzusznej może gromadzić się do dziesięciu litrów płynu..

Wodobrzuszowi towarzyszy stopniowy wzrost wielkości brzucha. W miarę postępu marskości tkanki mięśniowej ulegają zanikowym zmianom. Jednak mimo to waga i obwód talii stale rosną. Zwraca się uwagę na nieproporcjonalny rozmiar brzucha w stosunku do innych części ciała.

Skóra przedniej ściany brzucha rozciąga się i staje się gładka. Często pojawiają się na nim różowe rozstępy. Rozszerzone naczynia krwionośne są wyraźnie widoczne pod naskórkiem, pojawiają się liczne pajączki..

W miarę nasilania się obrzęku pacjenci skarżą się na silny dyskomfort i bóle brzucha. Występuje objaw fluktuacji, to znaczy, nawet przy lekkim pchnięciu w bok pacjenta, wyczuwalny jest płyn w jamie brzusznej.

Wzrost ciśnienia w jamie brzusznej prowadzi do ucisku przepony i zmniejszenia objętości płuc. Klinicznie objawia się to w postaci ciężkiej duszności i przyspieszonego oddechu. W pozycji leżącej nieprzyjemne objawy nasilają się. Pacjenci nie mogą spać bez wysokiego zagłówka lub poduszki. Wystąpienie mokrego kaszlu, zasinienia ust (sinica) i bladość skóry wskazują na rozwój niewydolności oddechowej.

Po każdym posiłku człowiek odczuwa nieprzyjemną ciężkość. Nasycenie pochodzi z małej ilości pożywienia. Odbijanie i zgaga stają się stałymi towarzyszami takich pacjentów. W niektórych przypadkach występują ataki wymiotów niestrawionego pokarmu. Wynika to z ucisku na przejściu z żołądka do jelit. W wymiocinach mogą również pojawić się zanieczyszczenia żółciowe..

W wyniku nagromadzenia wysięku w jamie brzusznej w przewodzie pokarmowym na całej swojej długości występuje zwiększone ciśnienie. Powoduje to biegunkę lub, odwrotnie, zaparcia. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się niedrożność jelit..

Nagromadzony wysięk uciska również pęcherz, co objawia się w postaci częstego i bolesnego parcia na mocz. Stwarza to idealne warunki do rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek i zapalenia pęcherza..

Pacjenci z wodobrzuszem cierpią na ciężki obrzęk kończyn dolnych. Pojawienie się tego objawu tłumaczy się zaburzeniem odpływu limfy. Stan pogarsza się z powodu nieprawidłowego działania układu sercowo-naczyniowego. Możliwe skoki ciśnienia krwi.

Kiedy pacjent stoi, płyn jest przyciągany grawitacyjnie do podbrzusza. W pozycji leżącej „rozciąga się” na boczne ściany, przypominając „brzuch żaby”.

Zwiększenie objętości wolnego płynu w jamie brzusznej prowadzi do wysunięcia pępka do przodu. Często tworzy się przepuklina pępkowa. Wysięk może zostać zainfekowany patogenami, co może być śmiertelne.

W terminologii medycznej stosuje się ogólną nazwę „zespół obrzęku i wodobrzusza”, która obejmuje wszystkie zaburzenia marskości wątroby. Tak więc ta choroba wątroby objawia się następującymi objawami:

  • ból w prawym podżebrzu;
  • ciężkość po jedzeniu;
  • słabość, złe samopoczucie, senność, obojętność na wszystko, co otacza;
  • upośledzenie pamięci i wydajności;
  • wskazać krwotoki;
  • plamiste zaczerwienienie dłoni;
  • krwawienie;
  • wzdęcia, dudnienie w żołądku;
  • żółtaczka;
  • impotencja i wzrost piersi u mężczyzn;
  • naruszenie miesiączki, niepłodność u kobiet;
  • swędząca skóra;
  • „Lakierowany język” z powodu zaczerwienienia i obrzęku;
  • pajączki na twarzy;
  • okresowy wzrost temperatury ciała;
  • naskórek staje się suchy, blady, z żółtawym odcieniem.

Samo Dropsy nie jest śmiertelne. Powikłania, do których prowadzi, są niebezpieczne. Nagromadzony płyn silnie ściska najważniejsze narządy, zakłócając ich normalne funkcjonowanie. Szczególnie wrażliwy jest układ sercowo-naczyniowy..

Wodobrzusze są niebezpieczne w przypadku wystąpienia takich powikłań:

  • Zapalenie otrzewnej (zapalenie otrzewnej). Zasianie jamy patogenami powoduje rozwój ropnego zapalenia.
  • Hydrothorax. Ciecz dostaje się do jamy klatki piersiowej.
  • Niedrożność jelit. Występuje na tle ściskania narządu dużą ilością płynu.
  • Przepuklina pępkowa. Nawet po regulacji opada.

Prognoza życia

Jak długo ludzie żyją z wodobrzuszem w marskości wątroby? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. To, jak długo pacjent może żyć, zależy w dużej mierze od stanu układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby. W przypadku marskości wątroby na etapie wyrównania rokowanie jest ogólnie korzystne. Jak pokazuje praktyka, osoby z taką diagnozą żyją dłużej z rozpoczęciem leczenia w odpowiednim czasie. Aby dokonać prawidłowej prognozy, należy wziąć pod uwagę kilka ważnych kryteriów: wiek, tempo postępu patologii, rozwój chorób współistniejących, przestrzeganie diety.

W przypadku wystąpienia niewydolności nerek bez hemodializy pacjenci umierają w ciągu pierwszych tygodni. Wraz z rozwojem niewyrównanej marskości wątroby tylko w dwudziestu procentach pacjenci mogą żyć do pięciu lat.

Uwaga! Z zastrzeżeniem diety bezsolnej i zaleceń lekarza prowadzącego, chory może liczyć na dobre rokowanie.

Najskuteczniejszą metodą pozbycia się następstw obrzęku brzucha jest przeszczep wątroby. W niektórych przypadkach jest to jedyny sposób na wyleczenie wodobrzusza. Po udanej operacji pacjenci mogą żyć kilkanaście lat.

Eksperci wyróżniają kategorię pacjentów, u których następstwa zespołu obrzękowo-wodobrzusza są najmniej niekorzystne. Zagrożone są:

  • ludzie w podeszłym wieku;
  • osoby cierpiące na niedociśnienie;
  • pacjenci z nowotworem;
  • pacjenci z cukrzycą.

Obecnie eksperci nauczyli się, jak kompensować stan pacjentów za pomocą odpowiednio dobranych leków i diety. Należy jednak pamiętać, że istnieją formy choroby, które nie reagują dobrze na terapię. W takich przypadkach przedłużenie życia o co najmniej kilka lat jest prawie niemożliwe..

Jak traktować?

Leczenie wodobrzusza w marskości wątroby jest zalecane w zależności od stadium zaawansowanego procesu patologicznego. Na początkowych etapach stosuje się terapię zachowawczą. Aby poprawić stan funkcjonowania wątroby, przepisuje się leki o działaniu hepatoprotekcyjnym.

W celu usunięcia nadmiaru płynu i uniknięcia zwiększenia jego objętości w jamie brzusznej wskazane są leki moczopędne. Można przepisać antybiotyki, aby zapobiec bakteryjnemu zapaleniu otrzewnej.

W pozycji poziomej zwiększa się aktywność nerek i zwiększa się ich zdolność filtracyjna. Pomaga to oczyścić krew z gromadzących się toksycznych substancji. Dlatego pacjentom z wodobrzuszem pokazano odpoczynek w łóżku..

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, do leczenia zaleca się laparocentezę. Jest to zabieg małoinwazyjny, polegający na wypompowaniu płynu z jamy brzusznej. Podczas zabiegu można pobrać nie więcej niż pięć litrów płynu. Przy jednorazowym przyjęciu większej ilości płynów istnieje wysokie ryzyko powikłań i wstrząsu.

Przy wodobrzuszu zaleca się włączenie do diety nabiału i produktów z kwaśnego mleka, cielęciny i chudej wołowiny, chudej ryby. W menu powinny znaleźć się dania z białek jaj, kaszy gryczanej i jaglanej oraz mąki sojowej. Ten rodzaj diety wynika ze zdolności organizmu do przetwarzania białek w wystarczających ilościach..

W przypadku zdekompensowanej marskości wątroby następuje gwałtowny spadek zdolności przetwarzania białek. Na tym etapie spożycie białka jest ograniczone. W przypadku rozwoju śpiączki wątrobowej białka są całkowicie wykluczone z diety..

Nie można pozbyć się wodobrzusza za pomocą środków ludowej. Porady dotyczące leczenia mogą być stosowane jako środek pomocniczy w łagodzeniu objawów.

Zreasumowanie

Wodobrzusze to nagromadzenie wysięku w jamie brzusznej, którego głównym objawem jest powiększony brzuch. Rozwój patologii w większości przypadków wiąże się z takimi przyczynami: zwiększone ciśnienie w układzie żyły wrotnej, brak białka we krwi, zwiększona produkcja hormonów rozszerzających naczynia krwionośne i zastój limfy. Szanse na wystąpienie obrzęku zwiększają się w przypadku nieprzestrzegania diety, braku aktywności fizycznej, przedwczesnej diagnostyki, współistniejących patologii serca i nerek. Trudno jest zidentyfikować patologię na początkowych etapach, ponieważ pierwsze objawy pojawiają się, gdy gromadzi się około pół litra wysięku.

Główne objawy powikłanej marskości wątroby to uczucie wzdęcia, wzdęcia, napady nudności, powiększenie brzucha i problemy trawienne. Oczekiwana długość życia w dużej mierze zależy od samego pacjenta, który musi ściśle przestrzegać reżimu picia i diety. Obecnie nie wynaleziono żadnych leków, które mogłyby przywrócić funkcjonalną czynność wątroby. Gdy w jamie brzusznej gromadzi się duża ilość płynu, wykonuje się laparocentezę - nakłucie ściany jamy brzusznej, a następnie wypompowanie wysięku z organizmu. Terminowa operacja zapobiega rozwojowi powikłań zagrażających życiu.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze lub w popularnym znaczeniu "wodobrzusze" nie są osobną chorobą. Nagromadzenie wysięku w jamie otrzewnej z późniejszym powiększeniem brzucha jest jednym z przejawów dekompensacji mechanizmów adaptacyjnych organizmu ludzkiego..

W przebiegu różnych chorób wodobrzusze uważa się za naturalny objaw i następstwo zaburzeń lub poważne powikłanie. Wodobrzusze w marskości wątroby występują u 50% pacjentów w ciągu 10 lat, a jedną z przyczyn tej choroby jest составляет wszystkich przypadków obrzęku.

Ponieważ większość przypadków marskości wątroby jest związana z alkoholizmem i dotyka mężczyzn (75–80%), wodobrzusze częściej obserwuje się u silniejszych płci.

Wyleczenie wodobrzusza jest prawie niemożliwe, ponieważ nie ma radykalnych leków, które przywracają metabolizm zaburzony marskością wątroby. Chory do końca życia jest zmuszony radzić sobie z nadmiarem płynów.

Jakie zaburzenia w marskości wątroby powodują wodobrzusze?

W patogenezie wodobrzusza na tle marskości wątroby przez długi czas główną rolę przypisywano dwóm rodzajom zmian:

  • wzrost ciśnienia w żyle wrotnej (nadciśnienie wrotne), rozprzestrzeniający się na całą regionalną sieć żylną i limfatyczną;
  • gwałtowny spadek czynności wątroby do syntezy białek w wyniku zastąpienia części komórek tkanką włóknistą.

W rezultacie w naczyniach jamy brzusznej pojawiają się niezbędne warunki do uwolnienia płynnej części krwi i osocza:

  • znacznie wzrasta ciśnienie hydrostatyczne, co powoduje wypychanie cieczy na zewnątrz;
  • obniża ciśnienie onkotyczne, które jest wspierane głównie przez frakcję albumin białek (o 80%).

W jamie brzusznej zawsze znajduje się niewielka ilość płynu, aby zapobiec sklejaniu się narządów wewnętrznych, przesuwaniu się jelit. Jest odnawiany, nadmiar jest wchłaniany przez nabłonek. Wraz z tworzeniem się wodobrzusza proces ten ustaje. Otrzewna nie jest w stanie wchłonąć dużych objętości.

Nasilenie wodobrzusza zależy całkowicie od stopnia utraty hepatocytów. Jeśli w przypadku zapalenia wątroby (zapalenie) można liczyć na usunięcie procesu i całkowite przywrócenie funkcji, to obszary tkanki bliznowatej nie mogą następnie przekształcić się w komórki wątroby. Środki terapeutyczne tylko utrzymują pozostałą podaż hepatocytów i zastępują utracone funkcje. Pacjent nie może żyć bez ciągłego leczenia.

Dodatkowe przyczyny pojawiają się w odpowiedzi na zmniejszenie objętości krwi krążącej:

  • związany jest mechanizm kompensacji niedotlenienia tkanek (uwalnianie hormonu antydiuretycznego i aldosteronu), które przyczyniają się do retencji sodu, odpowiednio, zgodnie z prawami chemii, do jego cząsteczek dodaje się wodę;
  • stopniowo narasta niedotlenienie mięśnia sercowego (mięśnia sercowego), zmniejsza się siła wyrzutu krwi, co prowadzi do zastoju w żyle głównej dolnej, obrzęku nóg z powodu zatrzymania krwi na obwodzie.

Współczesne spojrzenie na rozwój wodobrzusza

Współcześni naukowcy uważają, że nadciśnienie wrotne, zaburzenia regulacji hemodynamicznej i neurohormonalnej są wyzwalaczami rozwoju wodobrzusza. Uważa się, że zaburzenia patogenetyczne stanowią połączenie różnych poziomów procesu postępującego. Wszystkie powyższe przyczyny są klasyfikowane jako systemowe lub ogólne. Ale większą wagę przywiązuje się do czynników lokalnych.

  • zwiększony opór naczyniowy w obrębie zrazików wątrobowych, mogą być odwracalne i nieodwracalne (całkowita blokada);
  • blokada wewnątrzwątrobowa wzmaga tworzenie się limfy, przenika przez ścianę naczynia i torebkę wątroby bezpośrednio do jamy brzusznej lub „zalewa” żyłę wrotną i piersiowy przewód limfatyczny;
  • nagromadzenie we krwi pacjentów nierozszczepionych substancji o działaniu rozszerzającym naczynia (leki rozszerzające naczynia, np. glukagon), co prowadzi do rozszerzenia tętnic obwodowych, otwarcia przecieków tętniczo-żylnych w narządach i tkankach, w wyniku czego zmniejsza się wypełnienie tętnic krwią, zwiększa się wyrzut serca i jednocześnie wzrasta nadciśnienie wrotne;
  • znaczna część osocza jest odruchowo osadzana w naczyniach jamy brzusznej;
  • działanie leków rozszerzających naczynia krwionośne jest wzmocnione przez niedostateczną produkcję tlenku azotu przez wątrobę.

To właśnie z sinusoidów płyn wypływa do żył i naczyń limfatycznych. Wzrost ciśnienia wewnątrz zrazików prowadzi do jego penetracji do przestrzeni okołoiosinusoidalnej, a następnie do otrzewnej.

Objawy choroby

Ponieważ opisujemy stan pacjenta z wodobrzuszem spowodowanym marskością wątroby, to wszystkie objawy należy podzielić na zależne od marskości lub określające wodobrzusze. W terminologii medycznej używa się ogólnej nazwy „zespół obrzęku i wodobrzusza”, która obejmuje wszystkie zaburzenia marskości wątroby.

Objawy marskości wątroby obejmują tępy ból w podżebrzu po prawej stronie lub uczucie ciężkości po jedzeniu, zwłaszcza tłustych i pikantnych potraw, piciu alkoholu, praca fizyczna, uporczywa gorycz lub nieprzyjemny smak w ustach, nudności, rzadkie wymioty.

Narzekają na osłabienie, wzdęcia i dudnienie w jamie brzusznej, częste luźne stolce i dramatyczną utratę wagi. Pacjent cierpi na swędzącą skórę, bladą, żółtawą suchą skórę. Potencjał i wzrost piersi u mężczyzn, a także upośledzona funkcja miesiączkowa i zdolność do zajścia w ciążę u kobiet to możliwe powikłania patologii.

Specjaliści diagnozują zmianę stanu języka. Nazywana jest „lakierowaną” ze względu na zaczerwienienia i obrzęki. Pojawiają się pajączki, które tworzą się na twarzy (w nosie, powiekach), mogą krwawić, okresowe podwyższenie temperatury.

Pojawienie się siniaków z powodu naruszenia krzepnięcia krwi, zmian w moczu (staje się ciemne i mętne), a kał rozjaśnia się - współistniejące zmiany. Podczas badania lekarz stwierdza powiększoną, bolesną wątrobę..

Natychmiastowa symptomatologia wodobrzusza występuje na tle już istniejących objawów marskości wątroby, gdy objętość nagromadzonego płynu przekracza litr. Od kilku dni pacjent zauważa znaczny wzrost brzucha. Skóra staje się rozciągnięta, gładka, z rozstępami (białymi paskami) po bokach, pępek odstaje na zewnątrz. Rozszerzone żyły są wplecione w siatkę wokół pępka, tworząc obraz „głowy meduzy”.

Charakteryzuje się zmianą kształtu brzucha w różnych pozycjach pacjenta: stojąc, widać okrągłość zwisającą w dół, leżąc na plecach - brzuch rozchodzi się na boki, staje się jak żaba. Pacjenci odczuwają ból bliżej mostka (przekrwienie lewego płata wątroby).

Nacisk na kopułę przepony prowadzi do zmniejszenia przestrzeni płucnej. Pacjent ma duszność, która nasila się w pozycji leżącej. Nie da się zasnąć bez wysokiego zagłówka lub poduszki. Jednoczesne przekrwienie płuc objawia się kaszlem z flegmą, sinością warg.

Stałemu naciskowi na żołądek towarzyszy uczucie ciężkości nawet przy zjedzeniu niewielkiej ilości pokarmu, zgaga, odbijanie. Rzadziej wymioty pokarmowe, żółciowe, treści jelitowe.

Naruszenie stolca objawia się biegunką i długotrwałymi zaparciami z klinicznym obrazem niedrożności jelit. Pacjent zauważa zjawiska dyzuryczne: częste oddawanie moczu, bolesne parcie. Dołączają się choroby zapalne nerek i pęcherza. Obrzęk tworzy się na stopach i nogach z powodu dodania dekompensacji serca, zastoju limfy.

Jeśli nagromadzenie płynu puchlinowego osiągnie 15–20 litrów, u pacjenta rozwija się:

  • przepuklina białej linii pachwinowej lub pępkowej;
  • rozszerzenie żył hemoroidalnych z zaostrzeniem hemoroidów, krwawienie;
  • widoczny obrzęk żył szyi z powodu zwiększonego ciśnienia w żyle szyjnej;
  • 6-7% pacjentów ma dodatkowy wysięk do prawej jamy opłucnej (opłucna).

Wodobrzusze w marskości wątroby: oczekiwana długość życia

Wodobrzusze w marskości wątroby: mechanizm rozwoju

Marskość wątroby charakteryzuje się zastąpieniem komórek wątroby komórkami tkanki łącznej. W takim przypadku dochodzi do zniszczenia naczyń krwionośnych wątroby. Organ staje się niezdolny do przepuszczenia przez siebie takiej samej ilości krwi w celu oczyszczenia, jak zwykle. W tym przypadku w naczyniach układu żyły wrotnej następuje wzrost ciśnienia - dochodzi do tzw. Nadciśnienia wrotnego..

Płynne składniki krwi pocą się przez ściany naczyń krwionośnych i trafiają do jamy brzusznej. W przyszłości objętość tego płynu tylko się zwiększy. Ponadto marskość wątroby komplikuje uszkodzenie układu limfatycznego. Prowadzi to do tego, że chłonka przenika również przez ściany naczyń limfatycznych do jamy brzusznej. Występuje wodobrzusze - gromadzenie się płynu w jamie brzusznej. Zwykle między płatami otrzewnej znajduje się około 200 ml płynu. W przypadku wodobrzusza objętość ta może wzrosnąć do kilku litrów..

Klasyfikacja wodobrzusza

W zależności od ciężkości stanu i ilości płynu zgromadzonego w jamie brzusznej wodobrzusze dzieli się na następujące typy:

  1. Mały, w którym objętość cieczy nie przekracza trzech litrów. W tym samym czasie patologia nie jest widoczna na zewnątrz. Wodobrzusze można rozpoznać za pomocą ultrasonografii lub laparoskopii.
  2. Średni - objętość cieczy jest większa niż trzy, ale mniejsza niż 10 litrów. Kształt brzucha zmienia się, ale mięśnie ściany brzucha nie są rozciągnięte, a poziom przepony pozostaje taki sam. Postępuje niewydolność wątroby, nieodwracalne zmiany w czynności mózgu łączą się (występuje encefalopatia wątrobowa).
  3. Duży - objętość płynu sięga 10-20 litrów. Brzuch jest zmodyfikowany, rozciągnięty, przepona jest unoszona przez powiększoną jamę brzuszną. Występuje naruszenie oddychania (ciągła duszność), praca układu sercowo-naczyniowego jest utrudniona, występuje znaczny obrzęk w całym ciele.


W zależności od reakcji wodobrzusza na leczenie, choroba dzieli się na 3 typy:

  1. Przemijające lub przemijające wodobrzusze. Przy odpowiednim leczeniu nie obserwuje się objawów choroby.
  2. Wodobrzusze stacjonarne. Organizm nie reaguje na leczenie zachowawcze, wymagana jest hospitalizacja i operacja.
  3. Silne lub postępujące wodobrzusze. Wszystkie środki terapeutyczne są nieskuteczne. Choroba postępuje, zwiększa się objętość płynu.

Objawy wodobrzusza

Wodobrzusze w marskości wątroby charakteryzują się stopniowym powiększaniem się brzucha, zmianą jego kształtu i zwiotczeniem. Nawet przy niewielkim wodobrzuszu w górnej części brzucha na skórze mogą pojawić się pajączki. Później, z dużymi wodobrzuszami, wokół pępka pojawia się charakterystyczny wzór żylny (objaw "głowy Meduzy").

Mięśnie pierścienia pępowinowego są rozciągnięte, pępek jest wyłączony. Później żyły wystają na powierzchnię w całym brzuchu. Często występują przepukliny - pępkowe, pachwinowe. Podczas stukania (perkusji) brzucha słychać głuchy dźwięk, który zwykle powinien być dźwięczny. Podczas diagnostycznych „wstrząsów” palcami na brzuchu obserwuje się zjawisko fluktuacji - „rozbieżności fal”. Podczas badania palpacyjnego (czucia) występuje napięcie mięśni ściany brzucha.

Leczenie wodobrzusza

Ogólne zasady leczenia mają na celu poprawę jakości życia pacjenta. Przede wszystkim - do leczenia marskości wątroby. W niektórych przypadkach, przy małych i średnich wodobrzuszach, stan pacjenta stabilizuje się wraz z przywróceniem funkcji wątroby po odpowiednim leczeniu.

Terapia zachowawcza składa się z leków i metod nieleczniczych. Nielekowy - jest to powołanie do odpoczynku w łóżku i specjalnej diety z ograniczeniem spożycia soli kuchennej do minimum. Ta metoda jest skuteczna we wczesnych stadiach wodobrzusza i tylko w dziesięciu procentach przypadków. Leczenie farmakologiczne przeprowadza się za pomocą leków:

  • diuretyki lub diuretyki (spironolakton, furosemid);
  • leki wpływające na procesy metaboliczne (Heptral, Karsil, Essentiale);
  • środki rozrzedzające żółć (Ursofalk, Ursosan);
  • kompleksy witaminowo-mineralne (Altivil, Multitabs z beta-karotenem).

Podczas przepisywania leków moczopędnych obowiązkowa jest kontrola dziennego wydalania moczu - liczy się ilość spożytego i uwolnionego płynu. Wyniki są przekazywane lekarzowi prowadzącemu.

Dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

W przypadku wodobrzusza z wyrównaną marskością wątroby zaleca się włączenie do diety nabiału i fermentowanych przetworów mlecznych, cielęciny i chudej wołowiny, chudej ryby, potraw z białek jaj, kaszy gryczanej i jaglanej oraz mąki sojowej. Takie odżywianie wynika ze zdolności chorego ciała do przetwarzania białek w wystarczających ilościach..

Etap dekompensacji marskości charakteryzuje się gwałtownym spadkiem zdolności organizmu do przetwarzania białek. Dlatego dieta w tym przypadku powinna być pozbawiona soli, dzienne spożycie białka ograniczone jest do 20-25 gramów. Wraz z rozwojem śpiączki wątrobowej białko jest całkowicie wykluczone, po wyjściu ze śpiączki białko jest wprowadzane stopniowo i niezwykle ostrożnie. Posiłki powinny być bogate w witaminy A, C, z grupy B, a także mikroelementy - potas, wapń, fosfor i cynk.

Diety najbardziej odpowiednie dla potrzeb pacjenta z wodobrzuszem i marskością wątroby to tabele nr 5 (stosowane przy chorobach wątroby) i nr 10 (dla pacjentów z patologią układu krążenia, gdzie ilość soli jest znacznie obniżona).

Przebicie (laparocenteza)

W przypadku braku efektu leczenia zachowawczego wykonuje się nakłucie przedniej ściany jamy brzusznej specjalną igłą (trokarem) i usunięcie nagromadzonego płynu (nie więcej niż 6 litrów na sesję). Najczęściej metoda ma tymczasowy efekt. Płyn ponownie się gromadzi, konieczne jest wykonanie drugiej laparocentezy.

Radykalną metodą leczenia jest wyeliminowanie przyczyny choroby. Na etapie dekompensacji jest to możliwe tylko poprzez przeszczep wątroby. Jednak bardzo niewielu pacjentów ma szansę na przeszczepienie narządu..

Jak długo żyją pacjenci z marskością wątroby powikłaną wodobrzuszem??

Przy niskim wodobrzuszu i odpowiedzialnym podejściu pacjenta do leczenia i stylu życia możesz żyć od 8 do 10 lat. Zorganizowana codzienna rutyna, odrzucenie złych nawyków, żywienie dietetyczne, odpowiednia aktywność fizyczna, nadzór lekarski i terminowe leczenie zwiększają szanse.

Przy przeciętnym wodobrzuszu i niewyrównanej marskości wątroby około 20% chorych żyje 5 lat lub dłużej. W przypadku wodobrzusza opornego na leczenie ponad 50% pacjentów umiera w ciągu 1 roku od wystąpienia dekompensacji. Najczęstsze rokowanie w przypadku wodobrzusza z marskością wątroby jest złe. Połowa pacjentów z tą diagnozą żyje nie dłużej niż 2 lata.

Wodobrzusze w marskości wątroby, co to jest

Wodobrzusze w marskości wątroby

Marskość wątroby często, z długim przebiegiem, daje dość poważne komplikacje. Jednym z nich jest wodobrzusze, które może się szybko lub stopniowo narastać. Ale w każdym razie jego wystąpienie jest uważane przez specjalistów za oznakę zaniedbania procesu w chorobach wątroby. Wodobrzusze to pojawienie się wolnego płynu w jamie brzusznej. W większości przypadków ta patologia pojawia się z marskością wątroby, w 10% - z patologią onkologiczną, w 5% towarzyszy ciężkiej niewydolności serca.

Leczenie marskości wątroby wodobrzuszem polega na całkowitym odrzuceniu soli, przyjmowaniu leków moczopędnych. Czasami, przy dużym nagromadzeniu płynu, tacy pacjenci przechodzą laparocentezę. Wystąpienie takiego powikłania w marskości wątroby wskazuje na potrzebę przeszczepu wątroby..

Wodobrzusze są klasyfikowane jako oporne i uleczalne na podstawie odpowiedzi na terapię lekową. Czasami dodanie infekcji może powodować spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej..

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano wodobrzusze w marskości wątroby, rokowanie jest zwykle złe. Tylko połowa z tych pacjentów przeżywa do 2 lat od diagnozy. W obecności opornej postaci, która nie reaguje na leczenie i dietę, oczekiwana długość życia osoby wynosi nie więcej niż rok.

Przyczyny wodobrzusza w marskości wątroby

Od wystąpienia choroby wątroby do wystąpienia wodobrzusza mija około 10 lat. Pojawienie się płynu w jamie brzusznej sygnalizuje, że występuje naruszenie czynności nerek, nadciśnienie wrotne, wyraźna stagnacja krążenia krwi w innych narządach.

W istocie płyn w wodobrzuszu to filtrat osocza. Wychodzi do jamy z powodu spadku ciśnienia w płynnej części krążącej krwi w wyniku spadku białka. Brak związków białkowych, potęgujący to zjawisko, występuje z powodu niedożywienia i upośledzonej funkcji wątroby, która nie może już jej syntetyzować.

Nadciśnienie wrotne rozszerza ściany naczyń krwionośnych i dochodzi do pocenia się płynów, dodatkowo, gdy wystąpi, dochodzi do upośledzenia krążenia krwi w jelitach i nerkach, co zwiększa zatrzymywanie płynów w organizmie.

Rozszerzają się również naczynia limfatyczne, przez które chłonka przedostaje się również do jamy brzusznej. Powstaje błędne koło, w wyniku którego pogarsza się stan pacjenta. A choroba postępuje.

Leczenie

Jak leczyć wodobrzusze w marskości wątroby? Przy takiej diagnozie lekarze postawili sobie za cel poprawę jakości życia pacjenta i, jeśli to możliwe, wyeliminowanie przyczyny powikłania..

1. Najważniejszą rzeczą przy tego rodzaju powikłaniu jest ograniczenie spożycia soli podczas stosowania leków moczopędnych.

2. Konieczne jest stosowanie diuretyków - weroshpironu, furosemidu w połączeniu z preparatami potasu - pananginy lub asparkamu.

3. Aby poprawić metabolizm komórek wątroby, zaleca się przyjmowanie hepatoprotektorów. Należą do nich niektóre grupy leków, które zwiększają odporność hepatocytów na czynniki destrukcyjne.

4. Spadek albumin we krwi znacznie pogarsza stan pacjenta z wodobrzuszem. Pacjentowi ze spadkiem tego wskaźnika podaje się transfuzję krwi dawcy w osoczu.

5. Rozważa się skuteczną terapię, w której człowiek traci na wadze do 300 g dziennie, jego diureza to co najmniej litr płynu dziennie i nie dochodzi do spadku poziomu elektrolitów. Jeśli farmakoterapia i dieta nie prowadzą do znaczących rezultatów w ciągu 10 dni, zaleca się nakłucie w celu usunięcia nadmiaru płynu. Niemożliwe jest pobranie więcej niż 5 litrów na raz, ponieważ powoduje to ostry brak równowagi elektrolitowej lub zespół wątrobowo-nerkowy.

6. Jeśli dojdzie do infekcji i dojdzie do bakteryjnego zapalenia otrzewnej, konieczne jest leczenie antybiotykami o szerokim spektrum działania przez co najmniej 14 dni. Wraz ze spadkiem stężenia białka w płynie puchlinowym, pacjentowi zaleca się pierwotną profilaktykę zakażenia. A po leczeniu choroby konieczne jest podjęcie działań w celu zapobiegania wtórnemu..

7. Wodobrzusze oporne na leczenie można leczyć tylko poprzez przeszczepienie wątroby. Jeśli operacja jest niemożliwa, wymagana jest laparocenteza terapeutyczna z równoległym dożylnym podawaniem albuminy lub poliglucyny. Po wycofaniu płynu przepisywany jest veroshpiron.

8. Rozwój encefalopatii wątrobowej jest również wskazaniem do przeszczepu wątroby, ponieważ uszkadza ośrodkowy układ nerwowy przez toksyczne produkty azotowe. Źródłem amoniaku jest białko, które dostaje się do organizmu. Leczenie takiego pacjenta polega na przejściu na dietę warzywno-warzywną, zmniejszeniu ilości białka w diecie i przeprowadzeniu oczyszczających lewatyw. Leki przeciwbakteryjne (metronidazol lub neomycyna) są przepisywane w celu stłumienia mikroflory, która powoduje zwiększone uwalnianie amoniaku w jelicie.

Leczenie marskości wątroby z wodobrzuszem

Jak określić wodobrzusze w marskości wątroby?

Aby postawić prawidłową diagnozę, należy poprawnie zinterpretować wszystkie istniejące objawy choroby i przeprowadzić wszystkie niezbędne badania. Objawy wodobrzusza w marskości wątroby:

  • Przyrost masy ciała pacjenta i wzrost brzucha na tle trwającej marskości wątroby, pojawienie się duszności.
  • W badaniu przedmiotowym określa się przytłumienie dźwięku perkusji i fluktuację.
  • Badanie takiego pacjenta może ujawnić wszystkie typowe objawy choroby wątroby, a także żylaki, w tym hemoroidy, obrzęki nóg.
  • Wykrywanie nieprawidłowości związanych z niewydolnością wątroby za pomocą biochemicznego badania krwi.
  • W moczu następuje zmniejszenie wydalania sodu, klirensu kreatyniny, zwiększone wydalanie białka i zmniejszenie całkowitej objętości dobowego moczu.
  • USG, MRI czy CT mogą potwierdzić obecność nawet niewielkich ilości płynu w jamie otrzewnej.
  • Najbardziej obiektywną metodą określenia przyczyny wodobrzusza i przeprowadzenia diagnostyki różnicowej jest punkcja diagnostyczna.
  • Ostateczna diagnoza zostaje postawiona po wykonaniu biopsji wątroby.

Autor: Lapushanskaya V.V., lekarz-terapeuta

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze w marskości wątroby to jedno z najbardziej charakterystycznych powikłań choroby, które wynika ze wzrostu ciśnienia w układzie żyły wrotnej i objawia się nagromadzeniem wolnego wysięku w jamie brzusznej z gwałtownym wzrostem objętości brzucha. Wodobrzusze nie jest odrębną jednostką nozologiczną, a jedynie objawem wskazującym na postęp patologii i rozwój jej powikłań w wyniku wyczerpania potencjału mechanizmów kompensacyjnych.

Według badań statystycznych, przy marskości wątroby, wodobrzusze pojawia się u co drugiego chorego od 7-10 lat. W większości przypadków klinicznych to powikłanie choroby podstawowej wskazuje na dekompensację procesu patologicznego i prowadzi do śmierci w ciągu 2-5 lat od pojawienia się pierwszych objawów.

Dlaczego rozwija się proces patologiczny??

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej z marskością wątroby jest ułatwione przez kilka procesów towarzyszących tej patologii:

  • zwyrodnienie hepatocytów i naruszenie architektury wątroby prowadzi do wzrostu ciśnienia w żyle wrotnej, co znacznie upośledza przepływ krwi w układzie naczyniowym brzucha i przyczynia się do gromadzenia się płynu;
  • wodobrzusze w marskości wątroby rozwija się również w wyniku zastąpienia normalnych hepatocytów tkanką włóknistą, co powoduje zmniejszenie ich głównej funkcji - syntezy białek krwi, prowadząc do spadku ciśnienia osmotycznego osocza i jego uwolnienia do jamy brzusznej;
  • proces patologiczny przyczynia się do rozwoju niewydolności serca i wzrostu objętości wolnego płynu;
  • zmniejszenie objętości osocza prowadzi do zwiększenia wydzielania hormonu aldosteronu, który zatrzymuje płyn w organizmie i prowadzi do nasilenia objawów wodobrzusza.

Cechy obrazu klinicznego

Z reguły niewielkie nagromadzenie wysięku w jamie brzusznej nie przekłada się na ogólny stan i samopoczucie pacjenta. Pierwsze objawy wodobrzusza pojawiają się, gdy ilość płynu w jamie brzusznej osiągnie jeden litr.

W praktyce wodobrzusze objawia się gwałtownym wzrostem objętości brzucha z powodu gromadzenia się wysięku w jamie brzusznej, którego ilość może osiągnąć 20-25 litrów. Na przedniej ścianie powiększonego brzucha pojawiają się świeże rozstępy, skóra staje się cieńsza i przez nią widoczne są rozszerzone żyły. W przypadku brzucha z wodobrzuszem charakterystyczny jest objaw fluktuacji (fluktuacji patologicznych), a także istotne zaburzenia trawienne: nudności, częste wymioty, zaburzenia stolca, wzdęcia i wzdęcia.

Na tle wzdęć, dyskomfortu i bólu wzdłuż jelit może powstać przepuklina pachwinowa, a kończyny dolne puchną. Pacjenci z wodobrzuszem skarżą się na duszność, która jest wynikiem niewydolności oddechowej spowodowanej skurczem płuc przez przeponę. Wodobrzusze prowadzi również do dysfunkcji narządów miednicy w przypadku wykrycia zaburzeń pęcherza i wewnętrznych narządów płciowych.

Najważniejsze informacje o diecie: na co zwrócić uwagę

W przypadku wodobrzusza i marskości wątroby bardzo ważny jest reżim i charakter diety chorego. Nieprzestrzeganie diety przy takim uszkodzeniu wątroby może znacznie zaostrzyć proces patologiczny i doprowadzić do rozwoju ciężkich powikłań, które mu towarzyszą.

Odżywianie w marskości wątroby z wodobrzuszem opiera się na ostrym ograniczeniu przyjmowania płynów i soli kuchennej. W dietetyce ten schemat żywieniowy jest znany jako tabela żywieniowa numer 5. Eksperci zalecają swoim pacjentom spożywanie wyłącznie naturalnych produktów z minimalną zawartością konserwantów, stabilizatorów lub barwników. Odnośnie płynów lekarze stanowczo ostrzegają przed niebezpieczeństwami, jakie może spotkać osobę zaniedbującą podstawowe zasady ograniczania ilości wypijanych napojów (ilość płynu nie powinna przekraczać 2 litrów dziennie).

Dieta na wodobrzusze z marskością wątroby kategorycznie zabrania spożywania następujących pokarmów:

  • wędliny, kiełbasy, kiełbasy i konserwy;
  • smażone potrawy, zwłaszcza mięso;
  • żywność przygotowana na bazie tłuszczów zwierzęcych;
  • bogate produkty, słodycze, ciastka;
  • grzyby w dowolnej formie;
  • majonez i ostre sosy;
  • margaryna;
  • napoje zawierające kofeinę;
  • alkohol.

Wiele wzorców żywieniowych dla wodobrzusza zawiera pokarmy, takie jak:

  • niskotłuszczowy twarożek, kefir, mleko, śmietana;
  • chleb żytni, otręby;
  • płatki owsiane, kasza gryczana, owsianka ryżowa;
  • wywar z dzikiej róży i galaretki ze świeżych jagód (żurawina, wiśnie);
  • drób, wołowina;
  • białko jajka;
  • ryba.
  1. śniadanie - omlet na parze, kromka chleba z otrębów, słaba herbata;
  2. obiad - lekka zupa z klopsikami ryżowo-drobiowymi, puree grochowe z rybą gotowaną na parze, sałatka z warzywami i ziołami, rosół z dzikiej róży;
  3. podwieczorek - puree ziemniaczane i ciastka rybne, galaretka wiśniowa;
  4. obiad - zupa makaronowa, krakersy z miodem, kefir.

Do przekąsek można użyć ciasteczek owsianych, banana, herbaty z mlekiem lub cytryny.

Nowoczesne podejście do leczenia

Ponieważ wodobrzusze jest powikłaniem marskości wątroby, jego leczenie powinno być włączone do schematu leczenia głównego procesu patologicznego. W praktyce leczenie wodobrzusza w marskości wątroby odbywa się medycznie i chirurgicznie, a także przy pomocy specjalnej terapii dietetycznej mającej na celu usunięcie nadmiaru płynów z organizmu..

Leczenie farmakologiczne marskości wątroby z wodobrzuszem obejmuje stosowanie następujących grup leków:

  • syntetyczne hepatoprotektory, których działanie ma na celu poprawę lokalnego przepływu krwi i stworzenie dodatkowej bariery ochronnej dla hepatocytów;
  • hepatoprotektory pochodzenia naturalnego, które niezawodnie chronią tkankę gruczołową przed postępującym niszczeniem i zastępowaniem zdrowych hepatocytów obszarami zwłóknienia;
  • aminokwasy, które mają działanie ochronne na wątrobę;
  • leki żółciopędne, które poprawiają odpływ żółci i zapobiegają jej przedostawaniu się do krwiobiegu;
  • fosfolipidy, które zmniejszają objawy zespołu zatrucia i poprawiają metabolizm tłuszczów i węglowodanów;
  • preparaty albuminowe, które umożliwiają uzupełnienie brakującej ilości białek w osoczu krwi i normalizację ciśnienia osmotycznego;
  • hormony steroidowe, które zmniejszają objawy procesów autoimmunologicznych wywoływanych przez marskość wątroby;
  • środki przeciwwirusowe, które są zalecane do stosowania w marskości wątroby o etiologii wirusowej;
  • diuretyki, które pomagają usunąć nadmiar płynu z organizmu i zapobiegają rozwojowi wodobrzusza.

Specjaliści preferują leczenie wodobrzusza metodą chirurgiczną w skrajnych przypadkach, gdy wszystkie techniki zachowawcze okazały się całkowicie nieskuteczne i nie przyniosły pacjentowi poprawy stanu ogólnego. Operacja wypompowania nadmiaru płynu z jamy brzusznej nazywa się laparocentezą. Technika polega na usunięciu wysięku poprzez nakłucie wykonane specjalną igłą. Zabieg wykonywany jest pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego.

Jednorazowo pacjent nie powinien usuwać więcej niż 5 litrów płynu, ponieważ zawsze istnieje ryzyko wystąpienia u pacjenta stanu kolaptoidalnego, a nawet nagłej śmierci.

Prognozy i oczekiwana długość życia pacjentów z wodobrzuszem.

Marskość wątroby i jej powikłania należą niestety do chorób, których nie można całkowicie wyleczyć. Dlatego jest to najczęstsza przyczyna śmiertelności pacjentów oddziału gastroenterologii. Jak długo żyje się z marskością wątroby po wystąpieniu wodobrzusza? Lekarze codziennie słyszą podobne pytanie. Spróbujmy znaleźć na to odpowiedź.

Oczekiwana długość życia pacjentów z wodobrzuszem zależy od kilku czynników jednocześnie:

  • prawidłowy styl życia osoby;
  • przestrzeganie diety;
  • indywidualne cechy ciała pacjenta;
  • adekwatność i terminowość leczenia podstawowej dolegliwości;
  • stadium choroby w stosunku do jej odszkodowania;
  • szybkość procesu patologicznego.

Badając pytanie, ile osób żyje z wodobrzuszem z marskością wątroby, naukowcy byli w stanie ustalić, że pacjenci z wyrównanymi postaciami choroby i łagodnym zespołem wodobrzusza mogą żyć dłużej niż 10 lat, pod warunkiem, że objawy patologiczne są odpowiednio i terminowo leczone, a także zapobiega się powikłaniom.

Niestety, według danych statystycznych, u wielu pacjentów z wodobrzuszem jest to zdekompensowana postać marskości wątroby. Przy takim wariancie przebiegu choroby prognozy dla chorego nie są najlepsze. Z reguły pacjenci umierają z powodu powikłań choroby podstawowej w ciągu 2-5 lat od pojawienia się pierwszych objawów gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.

Artykuły O Białaczce

Rodzaje guzów

  • Marskość

Głód i rak

  • Mięsak