Wodobrzusze w onkologii - jak długo żyją chorzy? To pytanie niepokoi teraz wielu. Chorobę tę rozpoznaje się, gdy w różnych częściach ciała gromadzi się dużo wody. Początek choroby zależy również od bolesnych stanów różnych narządów. W dzieciństwie niedożywienie, niewydolność wątroby, czynniki wrodzone prowadzą do wodobrzusza. Ogólnie rzecz biorąc, im gorsza sytuacja z równowagą wodno-solną w organizmie, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia tej nieprzyjemnej dolegliwości..

Wodobrzusze w onkologii - jak długo żyją pacjenci?

Objawy

Przede wszystkim objawia się wzrostem brzucha do dużych rozmiarów. Stan ten tłumaczy się tym, że gromadzi się ogromna ilość płynu, który prawie nigdy nie znika. Chociaż pacjent nie rozumie, że ma do czynienia z wodobrzuszem.

Dzięki niemu często występują problemy w niektórych narządach. Na przykład jelita mogą nie działać dobrze lub występuje rozstrój żołądka..

Powody

Wodobrzusze wynika z:

1. Obecność chorób, które stają się przewlekłe. Zakłócają aktywność i pojawiają się w pracy komplikacje:

  • wątroba;
  • kiery;
  • nerka.

Od tych narządów zależy prawidłowe rozprowadzenie płynów w organizmie..

Można go również sprowokować, na przykład:

  • zawał mięśnia sercowego;
  • wrodzone i nabyte wady zastawkowe;
  • skomplikowane typy chorób układu oddechowego;
  • zapalenie mięśnia sercowego i tak dalej.

2. Choroby nowotworowe. Komórki rakowe uniemożliwiają organizmowi prawidłową pracę, a on po prostu przestaje funkcjonować. Jeśli takie komórki wpadną do któregokolwiek organu, wówczas płyn będzie trudny do ucieczki i nastąpi jego akumulacja..

3. Przewlekła niewydolność nerek (jej faza końcowa), która jest przewlekła. Podobną chorobę częściej wywołują:

  • hipoplazja;
  • gruźlica;
  • rak;
  • ogólne zatrucie organizmu;
  • kamica moczowa;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek.

4. Awaria wątroby, która z kolei powoduje zapalenie wątroby i marskość wątroby.

Podczas wodobrzusza występują raczej nieprzyjemne chwile. Jeśli dana osoba się położy, jego żołądek po prostu pełznie na boki - jest to objaw przelewania się płynu.

Pępek może się jeszcze wydostać. Jeśli poklepiesz spuchnięty brzuch, dźwięk będzie przytłumiony. Ciśnienie może wzrosnąć, a oddychanie może być trudne. Zaniedbanie choroby często prowadzi do wypadania odbytnicy.

Leczenie

Po pierwsze, konieczne jest ustalenie źródła choroby, ponieważ może być bardzo różne. Po drugie, pacjent będzie musiał przejść procedurę laparocentezy - jest to wypompowanie płynu przez przekłucie brzucha za pomocą znieczulenia.

A teraz więcej o tej podstępnej dolegliwości i jej leczeniu w następującej historii:

Historia przypadku - wodobrzusze marskości wątroby

W marskości wątroby (LC), zmęczenie i utrata energii są częstymi wczesnymi objawami związanymi ze słabym apetytem i nudnościami. Na skórze pojawia się „znamię pająka” (przerywane czerwone plamy z naczyń krwionośnych, które tworzą pajączkowaty obraz). U pacjentów w zaawansowanym stadium rozwija się żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu) spowodowana niezdolnością wątroby do usuwania bilirubiny z organizmu.

Często występuje rumień dłoni lub dłoni w wątrobie (zaczerwienienie). U mężczyzn zmniejsza się owłosienie skóry, może dojść do atrofii jąder, a niekiedy pojawia się bolesne powiększenie piersi (ginekomastia).

Wodobrzusze to częsty objaw marskości wątroby. Gorączka, ból brzucha i uczucie ucisku w przewodzie pokarmowym to zwykle oznaki zakażenia.

Zapomnienie, trudność w utrzymaniu uwagi i odpowiadaniu na pytania to pierwsze oznaki uszkodzenia mózgu przez toksyny wynikające z nieprawidłowej pracy wątroby. Inne objawy to specyficzny zapach („ziemisty”) i drżenie. Późne objawy to encefalopatia, otępienie i ostatecznie śpiączka.

Powikłania marskości

Najpoważniejsze powikłania marskości wątroby to:

  1. Krwawienie.
  2. Infekcje.
  3. Uszkodzenie mózgu.

Prawie każdy proces w organizmie zostaje zakłócony z powodu uszkodzenia wątroby (układu pokarmowego, hormonalnego, sercowo-naczyniowego).

Wątroba jest również odpowiedzialna za usuwanie wielu toksycznych substancji, które gromadzą się i uszkadzają funkcje mózgu. Marskość wątroby jest nieuleczalną chorobą i przyczyną raka wątroby. Jednak odpowiednie programy terapeutyczne i diety terapeutyczne spowalniają jego postęp..

U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, pięcioletnie przeżycie po LC wynosi 71%. W alkoholowej marskości wątroby, jeśli pacjent przestaje używać, pięcioletnia przeżywalność wynosi 85%. Dla tych, którzy nadal piją, szansa na przeżycie dłużej niż 5 lat spada o 60%. Bardzo trudno jest również ustalić, kiedy wątroba rzeczywiście zaczęła być uszkadzana..

Nadciśnienie wrotne (PH) i powikłania

W CP uszkodzenie komórek spowalnia przepływ krwi i wywołuje wzrost ciśnienia krwi (BP). To ciśnienie powoduje powrót krwi przez system żyły wrotnej, co powoduje PG. Wynikiem PG jest płyn puchlinowy gromadzący się w jamie brzusznej, a jego pojawienie się ma znaczenie dla dalszego rokowania.

W przypadku wodobrzusza tylko połowa pacjentów przeżywa dłużej niż dwa lata. Gołym okiem widoczne są obrzęki rąk i nóg, powiększenie śledziony. Wodobrzusze nie są śmiertelne, ale uszkadzają oddychanie i oddawanie moczu.

Żylaki

Niemal najpoważniejszą konsekwencją PG jest rozwój żylaków - rozrost naczyń krwionośnych ze względu na to, że krew przepływa natychmiast przez nie, omijając wątrobę.

Takie naczynia są bardzo cienkościenne i kręte..

Żylaki często występują również w przełyku i żołądku. Krwawienie wewnętrzne z powodu żylaków występuje u 20 do 30% pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem, a także krwawienia, encefalopatia, żylaki.

Krwawienie w układzie pokarmowym i uszkodzenie układu podczas krzepnięcia krwi jest zwykle spowodowane niedoborem witaminy K, zmniejszonym stężeniem białka i małą liczbą płytek krwi (krwinki, które normalnie zaczynają krzepnąć).

Infekcje jamy brzusznej występują u 25% pacjentów w ciągu roku. Zwiększone ryzyko zakażenia u pacjentów z niskimi wartościami białka i wysokim stężeniem bilirubiny.

Encefalopatia

Uszkodzenie mózgu powoduje zamieszanie, aw ciężkich przypadkach śmierć. Encefalopatia jest często związana z innymi powikłaniami, takimi jak:

  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • zaparcie;
  • infekcje;
  • uraz;
  • odwodnienie.

Dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

To pytanie jest tematem na osobny artykuł, który w najbliższym czasie ukaże się na naszej stronie..

W międzyczasie w tym filmie znajdziesz kilka przepisów ludowych na leczenie wodobrzusza w domu:

Wodobrzusze brzuszne w onkologii

Wodobrzusze charakteryzuje się gromadzeniem się wolnego płynu w jamie brzusznej. Diagnoza jest wtórna i rozwija się jako forma towarzysząca ciężkiej chorobie. W szczególności onkologia.

Wodobrzusze jamy brzusznej w onkologii występuje średnio u 10% pacjentów z nowotworami złośliwymi w narządach otrzewnowych. Prowadzi do powikłań choroby pierwotnej i komplikuje proces leczenia..

Wzrost płynu w jamie brzusznej prowadzi do tego, że narządy wewnętrzne są przemieszczane, żyły w odbytnicy, podudzi rozszerzają się, wzrasta ryzyko przepuklin w pachwinie i pępku. Krople otrzewnej towarzyszą poważnym chorobom i sygnalizują początek końcowego stadium choroby pierwotnej.

Jakie choroby się rozwija?

Wodobrzusze w onkologii występuje w wyniku patologii dowolnego narządu w pobliżu wewnętrznej jamy brzusznej. Występuje proces wyrzucania wydzieliny cieczy do okolicy brzucha, jeśli guz wyrasta przez zewnętrzną ścianę narządu.

Powikłanie towarzyszy wymienionym chorobom:

  • Złośliwe formacje w macicy i jajnikach. Przy takiej patologii nagromadzenie płynu może pojawić się na wczesnym etapie, jeśli guz urósł już w kierunku otrzewnej. Płyn jest następnie wytwarzany przez tkanki zapalne wokół guza. Objętość płynu jest niewielka i jest częściowo wydalany z organizmu. Ale w terminalnym stadium guza nowotworowego, wraz z rozprzestrzenianiem się przerzutów, wodobrzusze stają się pełnoprawne..
  • Rak okrężnicy i odbytnicy. Główną przyczyną stagnacji płynów są przerzuty złośliwych komórek do układu limfatycznego. Przerzuty zatrzymują płyn w węzłach chłonnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i pojawienia się procesu zapalnego. Limfa dostaje się do jamy brzusznej. W układzie krążenia zmniejsza się objętość krwi krążącej w naczyniach. Aby przywrócić normalny przepływ krwi, nerki usuwają mniej moczu z organizmu. W rezultacie nadmiar wody ponownie dostaje się do węzłów chłonnych, a stamtąd do jamy brzusznej. Objętość wilgoci w otrzewnej rośnie, cykl się zamyka. Sytuacja ta może się rozwinąć do momentu pojawienia się niewydolności nerek lub do czasu, gdy infekcja jamy brzusznej spowoduje zapalenie otrzewnej..
  • Guzy żołądka.
  • Nowotwory gruczołu mlekowego.
  • Złośliwy proces w wątrobie. Choroba rozwija się zarówno z guzem onkologicznym wątroby, jak iz rozpoznaniem marskości. W 70% przypadków raka wątroby ludzie cierpią na obrzęk. Powikłanie rozwija się mniej więcej w taki sam sposób, jak w przypadku guzów jelit. Patologia wątroby nie pozwala na normalne funkcjonowanie narządu. W wyniku problemów z przepływem krwi przez wątrobę na zewnątrz ścian naczyń pojawia się wolny płyn. Jego nadmiar musi zostać wydalony przez węzły chłonne. Jednak stopniowo system zawodzi, a zastój limfy dostaje się do otrzewnej..

Wodobrzusze może również wystąpić u noworodków. Patologia występuje, gdy zdiagnozowana zostanie choroba hemolityczna. Niemowlęta poniżej pierwszego roku życia cierpią na patologię z rozpoznaniem niedożywienia, wrodzonego zespołu nerczycowego.

Niebezpieczeństwo obrzęku brzucha polega nie tylko na początku ciężkiego stadium onkologii, ale także na powikłaniu pracy płuc i serca. Wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, co prowadzi do niewydolności oddechowej i serca.

Etiologia występowania

Jama brzuszna składa się z dwóch arkuszy. Pierwsza obejmuje wewnętrzną powierzchnię otrzewnej, a druga znajduje się wokół narządów jamy. Warstwy komórek wytwarzają płyn.

Płyn brzuszny jest prawidłowy. Pod warunkiem, że jest produkowany na tyle, aby otoczyć narządy otrzewnej i zapobiec ich ocieraniu się o siebie. Płyn ten nazywany jest płynem surowiczym. Podczas normalnego funkcjonowania organizmu wchłaniany jest przez warstwę nabłonkową.

Gdy mechanizm zostaje zakłócony, następuje zastój limfy, pogarsza się wchłanianie wilgoci, w jamie brzusznej gromadzi się płyn. Pojawia się wodobrzusze. Zatem głównym powodem rozwoju jest niewydolność mechanizmu równowagi wodno-solnej w organizmie..

Mechanizm rozwoju może się różnić w zależności od patologii. Na przykład, gdy wątroba jest uszkodzona przez marskość wątroby, narząd produkuje mało białka. Spadek jego poziomu prowadzi do rozcieńczenia osocza. W rezultacie płyn przez ściany naczyń krwionośnych dostaje się do wolnej jamy, wywołując wodobrzusze. Ponadto na chorej wątrobie tworzy się blizna, która naciska na naczynia i wyciska z nich osocze.

Niebezpieczeństwo puchnięcia w pojawieniu się błędnego koła, ponieważ mechanizmy układów organizmu jeden po drugim zawodzą.

Kiedy żyły są ściśnięte, płyn z nich dostaje się do przepływu limfy. System zawodzi, ciśnienie w węzłach rośnie, płyn dostaje się do jamy otrzewnej. W rezultacie krew krąży mniej, ciśnienie spada.

Organizm ludzki rozpoczyna proces kompensacji i zaczyna intensywnie produkować hormony. Wzrost poziomu hormonów wywołuje wzrost ciśnienia w tętnicach. Nadmiar wilgoci z naczyń ponownie dostaje się do żołądka. Krąg jest zamknięty, a wodobrzusze stają się skomplikowane..

W 90% przypadków wzrost wilgoci w jamie jest wywoływany przez trzy czynniki:

  • uszkodzenie wątroby przez marskość wątroby;
  • guz rakowy;
  • zaburzenia serca.

W procesie onkologicznym, oprócz głównych czynników wodobrzusza, dodaje się stan zapalny, który wywołuje guz dotkniętego narządu. W tym drugim przypadku błona narządu zaczyna wytwarzać większą objętość płynu, niż może wchłonąć. Złośliwy wzrost wywiera również nacisk na węzły chłonne, zapobiegając przepływowi limfy. Występuje stagnacja, płyn pędzi w wolną przestrzeń.

Gdy powikłaniu towarzyszy niewydolność serca, dochodzi do naruszenia krążenia krwi w sercu i wątrobie. Nadmiar osocza dostaje się do otrzewnej. Warstwa nabłonka nie może wchłonąć dodatkowej wilgoci. W rezultacie rozwija się obrzęk brzucha..

W guzach nowotworowych wodobrzusze są wywoływane przez następujące czynniki:

  • Uszkodzenie naczyń krwionośnych przez komórki rakowe, co prowadzi do ich zatykania i przedostania się limfy do jamy.
  • Przerzedzenie naczyń krwionośnych układu krwionośnego i limfatycznego w pobliżu przerzutów.
  • Zmniejszony poziom białka we krwi spowodowany zaburzeniami czynności wątroby.

Istnieją powody, które nie są związane z onkologią:

  • Zakrzepica żył wątroby i żyły wrotnej - prowadzi do wzrostu ciśnienia w naczyniu i zaburza krążenie krwi.
  • Przewlekłą chorobę nerek.
  • Brak składników odżywczych podczas postu.
  • Zaburzenia tarczycy (niewystarczająca produkcja hormonów).
  • Stany patologiczne, które wywołują przekrwienie limfy z powodu zablokowania naczyń limfatycznych.
  • Zapalenie brzucha, które jest niezakaźne (na przykład pojawienie się ziarniniaków).

Wodobrzusze jest spowodowane wieloma chorobami przewlekłymi. Na przykład:

  • Gruźlica brzucha.
  • Różne choroby przewodu pokarmowego (zapalenie trzustki, sarkoidoza).
  • Proces zapalny w błonach surowiczych spowodowany odrębnymi niezależnymi chorobami (reumatyzm, mocznica, łagodne formacje jajników).

Czynniki wywołujące rozwój obrzęku u niemowląt obejmują:

  • Wady wrodzone z konfliktem czynnika Rh między dzieckiem a matką, brak zgodności grup krwi. Rokowanie jest złe - śmierć zaraz po urodzeniu dziecka.
  • Utrata krwi przez płód w macicy, co prowadzi do wrodzonego obrzęku tkanek.
  • Wrodzone patologie wątroby i pęcherzyka żółciowego, które prowadzą do zaburzeń funkcjonowania narządów.
  • Brak białka w jedzeniu dziecka.
  • Izolacja dużych ilości białka z osocza krwi.

Dodatkowo można zauważyć szereg przyczyn, które nie wywołują wodobrzusza, ale zwiększają ryzyko jego rozwoju jako powikłania towarzyszącego. Obejmują one:

  • Przewlekły alkoholizm - nawet jeśli pacjent wypija niewielką ilość piwa dziennie.
  • Obecność zapalenia wątroby dowolnego rodzaju.
  • Wstrzyknięcie narkotyków.
  • Nieprawidłowo przeprowadzona transfuzja krwi.
  • Otyłość na każdym etapie.
  • Pacjent z cukrzycą typu 2.
  • Wysoki poziom cholesterolu we krwi.

Jak to się objawia?

Objawy zależą od narządu, w którym rośnie złośliwy guz. Powikłanie pojawia się w ciągu kilku miesięcy i towarzyszą mu objawy:

  • Wyraźnym objawem wodobrzusza jest wzrost brzucha. Objaw objawia się stopniowo wraz ze wzrostem płynu w jamie. Pacjent odczuwa pełnię i ciężkość w jamie brzusznej, pojawia się ból, pojawia się odbijanie.
  • U pacjentów z obrzękiem nogi są opuchnięte. W pierwszych etapach w pozycji leżącej obrzęk znika, w przyszłości pacjentowi stale towarzyszy. Opuchlizna całkowicie zakrywa nogę, a nawet rozprzestrzenia się na genitalia.
  • Płyn w jamie brzusznej naciska na narządy wewnętrzne otrzewnej, przez co osoba odczuwa zadyszkę.

Podczas badania lekarz wyczuwa brzuch, diagnozuje jego powiększenie, wysunięcie pępka.

Jeśli wodobrzusze towarzyszy rakowi jajnika, kobiety mogą czasami pomylić go z ciążą, ponieważ zatrzymuje się miesiączka z guzem układu rozrodczego.

Oznaki wodobrzusza są drugorzędne. Główną chorobą jest nadal nowotwór onkologiczny. Dropsy komplikuje przebieg pierwotnej patologii.

Etapy rozwoju

Wodobrzusze objawia się w trzech etapach:

  • Etap przejściowy - w otrzewnej gromadzi się niewielka ilość płynu, któremu towarzyszy proces wzdęcia. Ustal, czy w jamie brzusznej występuje proces patologiczny, jest to możliwe tylko na USG.
  • Umiarkowany etap - objętość płynu sięga 5 litrów, objawy są bardziej wyraźne.
  • Faza stresowa - w jamie brzusznej gromadzi się ponad 20 litrów nadmiaru płynu, praca serca i płuc jest skomplikowana.

Ustalenie diagnozy

Dropsy sugeruje raka.

Oprócz badania powiększonego brzucha stosuje się dodatkowe metody diagnostyczne:

  • Badanie ultrasonograficzne - za pomocą ultradźwięków można wykryć płyn na wczesnym etapie patologii i określić zmiany w narządach wewnętrznych.
  • RTG.
  • Tomografia.
  • Przebicie ściany otrzewnej - inaczej zwane laparocentezą. Zabieg ma na celu wypompowanie płynu z jamy brzusznej i jego dalsze badanie. Komórka z zajętego materiału jest badana pod mikroskopem w celu określenia obecności zapalenia, oceny mikroflory w jamie brzusznej.

Leczenie patologiczne

W teorii leczenie wodobrzusza powinno mieć przede wszystkim na celu wyeliminowanie pierwotnej przyczyny - wzrostu komórek nowotworowych. Jeśli możliwe jest wstrzymanie tego procesu, można liczyć na przywrócenie mechanizmu usuwania nadmiaru płynu w normalny sposób..

Ale praktyczne zastosowanie chemioterapii pomaga tylko w przypadku guzów jelit. Jeśli komórki rakowe rozprzestrzeniły się do wątroby, żołądka, macicy lub jajnika, leczenie jest nieskuteczne.

Dlatego szczególną uwagę zwraca się na monitorowanie objętości płynu i jego terminowe usuwanie z organizmu. Pomaga w tym dieta o niskiej zawartości soli. Osoba jest ograniczona w stosowaniu przypraw, tłustych potraw, a także tych przygotowywanych przez smażenie.

Odżywianie opiera się na włączeniu do diety dużej liczby pokarmów zawierających potas i bogatych w białko. W przypadku wodobrzusza zaleca się spożywanie:

  • chude mięso, ryby w gulaszu i obróbce gotowanej;
  • fermentowane produkty mleczne;
  • kompoty z suszonych owoców;
  • płatki owsiane na wodzie.

Dodatkowo stosowane są inne metody leczenia.

Leki moczopędne

Leki, które pomagają usunąć nadmiar płynu, nazywane są diuretykami. Lekarze przepisują je ostrożnie. Wycofanie płynnych wydzielin w nowotworach zwiększa toksyczne działanie na organizm elementów niszczących komórki złośliwe. Dlatego przyjmowanie leków moczopędnych jest dopuszczalne, jeśli utrata masy ciała pacjenta nie przekracza 500 gramów dziennie..

Na początkowym etapie leczenia pacjentowi przepisuje się minimalną dawkę leków moczopędnych, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Są uważane za skuteczne:

  • Furosemid (Lasix) - charakteryzuje się środkiem usuwającym potas z organizmu. Aby zapobiec atakom zaburzeń rytmu serca, dodatkowo przepisuje się preparaty zawierające potas.
  • Veroshpiron - działanie leku oparte jest na hormonach zawartych w składzie. Dzięki temu możliwe jest zachowanie potasu we krwi chorego na raka. Kapsułka działa już kilka dni po rozpoczęciu.
  • Diacarb - lekarstwo jest przepisywane, jeśli istnieje wysokie ryzyko wystąpienia obrzęku mózgu. Rzadziej używany do usuwania nadmiaru płynu.

Podczas przyjęcia ważną częścią terapii jest kontrola dziennej objętości wydalanego moczu - diureza. Jeśli jest niewystarczający, leki zastępowane są silniejszymi lekami: Triampur, Dichlothiazide.

Oprócz diuretyków pacjent otrzymuje leki o innym charakterze:

  • Środki wzmacniające ściany naczyniowe (witaminy C, P).
  • Leki zapobiegające wypłynięciu płynu z naczyń.
  • Leki białkowe poprawiające czynność wątroby (koncentrat w osoczu lub rozpuszczona albumina).
  • Antybiotyki (jeśli infekcja bakteryjna dołączyła do wodobrzusza).

Interwencja operacyjna

Mówimy o laparocentezy. Zabieg polega na nakłuciu przedniej ściany jamy brzusznej w znieczuleniu miejscowym. Do nakłucia wprowadza się rurkę, za pomocą której nadmiar płynu jest wypompowywany z jamy otrzewnej. Za wskazanie uważa się napięty stan wodobrzusza, gdy objętość płynu przekracza 20 litrów..

W jednej procedurze można wypompować 10 litrów płynu. Ale częstotliwość manipulacji pociąga za sobą zwiększone ryzyko infekcji jamy brzusznej, co może prowadzić do rozwoju zapalenia otrzewnej. W jamie brzusznej pacjenta mogą pojawić się zrosty, które również stają się powikłaniem laparocentezy.

Dlatego stosuje się drenaż. Rurkę pozostawia się w jamie brzusznej pacjenta i na chwilę blokuje. Po kilku dniach pompowanie powtarza się. Takie podejście pozwala monitorować stan pacjenta..

Nie stosuje się nakłucia brzucha, jeśli:

  • pacjent ma zrosty w otrzewnej;
  • występują silne wzdęcia;
  • pacjent wraca do zdrowia po usunięciu przepukliny.

Rzadziej, z kroplami, stosuje się dodatkowe chirurgiczne metody leczenia:

  • Instalacja przetoki - celem zabiegu jest sztuczne zwiększenie krążenia krwi. Otrzewna jest połączona z żyłami za pomocą rurki. Uczestniczą w tym górne naczynia wydrążone i szyjne. Ciśnienie membrany otwiera zawór rurki. W tym przypadku podczas oddychania pacjenta do naczyń żylnych dostaje się nadmiar wydzieliny płynu. W ten sposób płyn z brzucha stale dostaje się do krwiobiegu i jest wydalany z organizmu. Metodę stosuje się, gdy wodobrzusze są ogniotrwałe, a po nakłuciu płyn szybko się ponownie gromadzi.
  • Metoda deperitonizacji - w celu usunięcia płynu dodatkowymi drogami wykonuje się zabieg wycięcia wybranych okolic jamy brzusznej.
  • Omentohepatofrenopeksja - metoda stosowana w przypadku braku możliwości wykonania nakłucia z powodu sieci, która rośnie razem z przednią ścianą jamy brzusznej. W takim przypadku uszczelnienie olejowe jest wycinane i przyszywane do membrany..

Medycyna tradycyjna

Eksperci zajmujący się tradycyjnymi terapiami uważają, że nalewki ziołowe mogą zmniejszyć ilość płynu w jamie brzusznej i zatrzymać wodobrzusze. Lekarze przyjmują takie rady negatywnie, ponieważ pacjenci często przestają przestrzegać głównych taktyk leczenia. Środki ludowe nie będą w stanie zatrzymać procesu raka. Ale mogą przyczynić się do usunięcia wilgoci z organizmu..

Tradycyjni uzdrowiciele zalecają picie wywarów z korzenia tataraku, mleczu, szabli błotnej. Ponadto lekarze dostrzegają pozytywny wpływ picia herbatek moczopędnych z ostropestem plamistym, pączkami brzozy, tymiankiem, szałwią, miętą, dziurawcem zwyczajnym, matecznikiem..

Prognoza

Rokowanie dla osób, u których zdiagnozowano wodobrzusze brzuszne, jest niekorzystne, nawet przy braku guza nowotworowego.

Przy prognozowaniu przeżycia bierze się pod uwagę szereg czynników:

  1. Kiedy postawiono diagnozę i rozpoczęto leczenie - we wczesnych etapach wykrywania powikłań można liczyć na sukces. Ważnym warunkiem jest skuteczna terapia pierwotnej patologii.
  2. Etap patologii - etap przejściowy dobrze reaguje na leczenie farmakologiczne. Po wykryciu wodobrzusza w fazie stresu u pacjenta nasilają się objawy niewydolności pracy serca i płuc, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo pomyślnego wyniku.
  3. Rokowanie choroby pierwotnej - ten czynnik pozostaje najważniejszy w leczeniu wodobrzusza. Nawet jeśli terapia jest skuteczna, pacjent może umrzeć z powodu niewydolności głównych narządów. Na przykład, jeśli zdiagnozuje się wodobrzusze towarzyszące marskości wątroby, wskaźnik przeżycia pacjentów w ciągu pięciu lat od momentu diagnozy wynosi nie więcej niż 20%. W przypadku naruszeń w pracy serca - nie więcej niż 10%

Ponad połowa zarejestrowanych chorych na raka żyje nie dłużej niż trzy lata od rozpoznania. Druga połowa pacjentów pozostaje przy życiu, ale ich jakość życia jest znacznie obniżona, co prowadzi do ograniczenia aktywności społecznej i domowej.

Jeśli puchlina występuje jako towarzysząca patologii onkologicznej, rokowanie przeżycia jest skomplikowane ze względu na stadium raka, stopień patologii.

Jeśli wodobrzusze zostanie wykryte we wczesnych stadiach, terapia przeciwnowotworowa jest skuteczna.

Kiedy zaniedbuje się ten proces, nie ma dokładnych statystyk dotyczących przeżywalności pacjentów z rakiem w połączeniu z wodobrzuszem. W tej sytuacji trudno jest ustalić przyczynę pogorszenia się stanu pacjenta. Może to być spowodowane zarówno pierwotną chorobą, jak i procesem wtórnym..

Komplikacje

Oprócz ciężkiego przebiegu podstawowej patologii wodobrzusze prowadzi do dodatkowych komplikacji. Pomiędzy nimi:

  • Zapalenie otrzewnej - występuje, gdy infekcja bakteryjna dostanie się do jamy brzusznej. Proces natychmiast nabiera ostrego charakteru zapalnego..
  • Niedrożność jelit.
  • Tworzenie przepuklin w pachwinie, pępku.
  • Brak pracy serca i płuc.
  • Krwawienie w jelitach.

Procesy rozpoczynają się nagle i powodują komplikacje w leczeniu poważnych patologii.

Środki zapobiegawcze

Aby wykluczyć gromadzenie się płynnych wydzielin, musisz poświęcić czas na zapobieganie pierwotnym chorobom, które mogą powodować obrzęk. Lista obejmuje nowotwory narządów układu rozrodczego, a także marskość wątroby, choroby przewodu pokarmowego, narządy układu sercowo-naczyniowego.

Prawidłowy metabolizm w organizmie jest możliwy, jeśli narządy pracują normalnie. Ma za zadanie monitorować stan wątroby, trzustki, śledziony, nerek, które są odpowiedzialne za usuwanie toksycznych substancji.

Środki zapobiegawcze obejmują:

  • Coroczna fluorografia.
  • Regularne badania ginekologiczne dla kobiet.
  • Okresowe badania lekarskie.
  • Przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia.
  • Spożywanie zbilansowanej diety.

Rokowanie i leczenie wodobrzusza w onkologii. Jakie są szanse na sukces?

Wodobrzusze charakteryzuje się gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej; stan ten nazywa się obrzękiem. Powstaje w wyniku chorób narządów jamy brzusznej lub występujących w nich patologicznych nowotworów. Wodobrzusze w onkologii obserwuje się w 10% przypadków.

Pojawienie się wysięku w jamie brzusznej z onkologią komplikuje przebieg choroby z powodu zaburzeń metabolicznych. Prognozy dotyczące wyzdrowienia z postępującą chorobą są w wielu przypadkach rozczarowujące, ponieważ komórki rakowe i infekcje aktywnie rozwijają się w płynnym podłożu.

O czym się dowiem? Treść artykułu.

Co to jest wodobrzusze?

W zdrowym ciele płynna wydzielina wytwarzana przez komórki gruczołowe otrzewnej jest w sposób ciągły absorbowana przez tkanki. Płyn wydzielany przez tkanki wyściełające działa nawilżająco na narządy wewnętrzne miednicy małej, pełni funkcję ochronną i chroni przed infekcjami. Przesięk jest stale produkowany i usuwany.

Co to jest wodobrzusze? Tajny proces aktualizacji jest uszkodzony. Kiedy w jamie brzusznej pojawia się patogenna flora, zwiększa się ilość wytwarzanych płynów. Kiedy przestaje być wchłaniany, pojawia się stagnacja. W przypadku onkologii w jamie brzusznej gromadzi się do 25 litrów przesięku. Naciska na narządy wewnętrzne, staje się poligonem doświadczalnym dla wzrostu drobnoustrojów, bakterii, rozwoju i rozprzestrzeniania się komórek rakowych.

Wodobrzusze w raku wątroby, żołądka, jelit, narządów płciowych występuje na tle klęski wyściółki otrzewnej przez komórki chorobotwórcze. Podrażniają tkanki gruczołowe. Rozpoczyna się proces zapalny, pojawia się obrzęk, chłonka przestaje wchłaniać wytworzony przesięk.

Guzy, których narządom towarzyszy wodobrzusze?

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej nie występuje we wszystkich nowotworach. Najczęstszą przyczyną choroby u kobiet jest zaawansowany rak jajnika..

Zdiagnozowano również raka:

  • pierś;
  • jelito grube;
  • odbytnica;
  • narządy przewodu pokarmowego.

W 70% przypadków wodobrzusze występuje z rakiem wątroby. Mniej powszechne w przypadku zmian żołądka, trzustki i pęcherzyka żółciowego.

W przypadku raka żołądka płyn pojawia się w 5% przypadków. W takim przypadku pacjent stale odczuwa ściskanie żołądka, kwas wrzuca się do przełyku. Rak otrzewnej i wodobrzusze powstają w wyniku zmian onkologicznych narządów, znacznie komplikując stan pacjentów.

Komórki rakowe dostają się do otrzewnej tylko przez bliski kontakt z chorymi narządami, często jest to spowodowane guzem jelita. Przerzuty rozprzestrzeniają się po operacji resekcji tkanek onkologicznych.

Powody

Bardzo często wodobrzusze jamy brzusznej w onkologii prowadzą do zaburzeń metabolicznych. Płyn gromadzi się w jamie brzusznej, gdy zaburzona jest równowaga wodno-solna.

Dzieje się tak z kilku powodów:

  • gdy przerzuty, dostając się do naczyń limfatycznych lub krwionośnych, zatykają je całkowicie lub zwężają światło kanału, przy zastoju krwi i limfy, osocze "vypus" i gromadzi się w jamie brzusznej;
  • po kursie chemioterapii w okresie wzrostu przerzutów;
  • jeśli procent albuminy we krwi zmienia się (przy zaburzeniach czynności wątroby, produkcja tego białka serwatki jest zmniejszona);
  • zaburzone są funkcje wydzielnicze tkanek gruczołowych;
  • płyn jest aktywnie wydzielany przez guzy płatów otrzewnej;
  • w przypadku zmian nowotworowych nerek i nadnerczy, zaburzone jest wykorzystanie produktów przemiany materii.
  • Częściej choroba rozwija się z następującymi cechami fizjologicznymi:
  • z ciasnym dopasowaniem ścian otrzewnej do narządów;
  • kiedy naczynia krwionośne aktywnie rosną.

Objawy

Wodobrzusze w raku często występują z ciężkim zatruciem organizmu. Początkowo rozwija się niepostrzeżenie, objawia się po tygodniach lub miesiącach. Główną cechą charakterystyczną jest obrzęk brzucha. U kobiet z onkologią z uszkodzeniem jajników zmienia się faza cykli, czasem miesiączka całkowicie ustaje. Brzuch jest powiększony jak podczas ciąży.

Kiedy płyn gromadzi się w dużych ilościach, naciska na przeponę, pojawiają się charakterystyczne objawy:

  • uczucie ciężkości w żołądku;
  • uczucie wzdęcia w jelitach z towarzyszącym bólem;
  • gdy płuca są ściskane pod obciążeniem, pojawia się duszność, oddychanie jest trudne w pozycji poziomej;
  • ich kwas żołądkowy dostaje się do przełyku, pojawia się zgaga;
  • trawienie jest zakłócone.

Ogólny stan chorego na raka na tle wodobrzusza brzusznego wyraźnie się pogarsza. Objawia się osłabieniem, zmęczeniem i występuje silny obrzęk ciała. Występują problemy z pracą przewodu pokarmowego. Osoba traci na wadze, a żołądek stale rośnie.

Diagnostyka

Choroba jest wykrywana tylko podczas badania diagnostycznego pacjenta. Lekarz ujawnia charakterystyczne rozłożenie brzucha na boki, gdy pacjent leży. Podczas stukania w klatkę piersiową dźwięk zmienia się w różnych pozycjach ciała.

Diagnostyka ultrasonograficzna ujawnia nagromadzenie płynów do 200 ml, pozwala określić stan narządów sąsiadujących z otrzewną. Inne techniki obrazowania (prześwietlenia rentgenowskie i tomografia) wykrywają wodobrzusze, obserwując ruch płynu podczas zmiany postawy pacjenta.

Jeśli podejrzewa się onkologię, sekret nagromadzony w jamie brzusznej jest sprawdzany pod kątem obecności komórek rakowych i patogennej mikroflory, ponieważ ta laparocenteza jest wykonywana.

Jak leczyć wodobrzusze brzuszne w onkologii?

W przypadku wykrycia płynu w jamie brzusznej pacjentowi przepisuje się złożoną terapię. Leczenie wodobrzusza w onkologii odbywa się w kilku kierunkach jednocześnie. Leczenie choroby podstawowej jest kontynuowane, a konsekwencje są wyeliminowane. Pacjent otrzymuje terapię wspomagającą, przywraca się układ odpornościowy. Przepisano mu kompleks leków, które zatrzymują proces zapalny.

Kompleks obejmuje następujące metody:

  • farmakoterapia;
  • diagnostyczny (przebicie);
  • chirurgiczny;
  • terapeutyczne: chemioterapia, radioterapia.

Ostateczną decyzję o leczeniu wodobrzusza brzusznego w onkologii podejmuje onkolog prowadzący.

Interwencja chirurgiczna

Podczas laparocentezy wypompowuje się do 10 litrów wysięku. Nakłucia można wykonywać do trzech razy w miesiącu. Po zabiegu stan pacjenta znacznie się poprawia. Nakłucie wykonuje się na oddziale chirurgicznym, igłę wprowadza się do pępka pod kontrolą USG. Wysięk wypływa samoistnie pod naciskiem mięśni brzucha. Po zabiegu zredukowany brzuch należy mocno napiąć. Przy dużej objętości cieczy można zainstalować odpływ: rura wylotowa jest zamknięta do następnej procedury..

Nie wykonuje się nakłucia u pacjentów z przepuklinami pępkowymi, w okresie rehabilitacji po operacji oraz z silnym wydzielaniem gazów.

Diuretyki

Musisz dużo pić, aby pozbyć się toksyn. Na tle zaburzeń metabolicznych występuje onkologia i wodobrzusze. Aby aktywować wydalanie wody w kompleksie leczenia, dostarczane są leki moczopędne. Wybór konkretnego leku zależy od etapu onkologii, stopnia uszkodzenia narządów wewnętrznych.

Veroshpiron, Diacarb i Furosemid mają w przybliżeniu taki sam wpływ na organizm, tylko niektóre leki głównie usuwają sód, inne - razem z potasem. Ważne jest, aby pacjenci obserwowali dawkowanie leku i przestrzegali schematu leczenia.

Dieta dla onkologii

Ograniczenia żywieniowe mają na celu przyspieszenie procesów metabolicznych, usunięcie wody oraz wsparcie witalności organizmu pacjenta. Pacjenci ograniczają się do spożywania słodkich i słonych potraw, zaleca się odmowę jedzenia obciążającego wątrobę: kwaśnej, smażonej, wędzonej. Zalecane są produkty mleczne, suszone owoce z dużą zawartością potasu, warzywa, szare zboża.

Zapobieganie

Aby zapobiec gromadzeniu się przesięku w jamie brzusznej, konieczne jest zapobieganie chorobom, które go prowokują: marskość wątroby, onkologia jajników, choroby przewodu żołądkowo-jelitowego.

Terminowe leczenie patologii sercowo-naczyniowych zmniejsza ryzyko chorób. Do prawidłowego metabolizmu potrzebne są zdrowe narządy wydzielnicze: wątroba, trzustka, śledziona. Nerki są odpowiedzialne za usuwanie toksyn z organizmu..

Środki zapobiegawcze obejmują:

  • regularna diagnostyka radiacyjna (fluorografia);
  • badania ginekologa;
  • badanie kliniczne;
  • badania profilaktyczne;
  • przestrzeganie zdrowego stylu życia;
  • odpowiednie odżywianie.

Powikłania i przeżycie

Możliwe jest wyleczenie wodobrzusza bez konsekwencji we wczesnych stadiach dzięki szybkiemu wykryciu chorób onkologicznych.

Przy długim przebiegu choroby często pojawiają się komplikacje:

  • zapalenie otrzewnej (ropne zapalenie jamy brzusznej);
  • niedrożność jelit;
  • niewydolność nerek i serca;
  • hydrothorax (nagromadzenie wody w płucach);
  • duszność (z powodu zmiany położenia przepony).

To, jak długo żyją pacjenci z rozpoznaniem wodobrzusza, w dużej mierze zależy od ich stosunku do leczenia i stopnia zaawansowania raka.

Przy łagodnych postaciach wodobrzusza i początkowych stadiach raka rokowanie przeżycia jest wysokie, przy regularnym pompowaniu płynów ludzie żyją przez dziesięciolecia.

W niektórych przypadkach choroba jest całkowicie wyleczona. W przypadku wodobrzusza na tle przedłużającej się marskości, szanse nie są duże, nie więcej niż 20%. Wraz z rozwojem niewydolności serca zmniejszają się do 10%. Choroba rzadko postępuje w postaci progresywnej, dlatego podczas leczenia jakość życia pacjenta wydłuża się o lata. Ważne jest podejście do uzdrawiania i pomagania bliskim.

Wodobrzusze brzuszne w onkologii jajników

Wodobrzusze brzuszne: przyczyny, rodzaje, objawy i leczenie

Płyn brzuszny w marskości wątroby: przyczyny, leczenie i rokowanie

Rak żołądka stadium 4 z przerzutami do wątroby, płuc, węzłów chłonnych, otrzewnej, kości: ile osób żyje, leczenie, rokowanie

Wodobrzusze u dzieci: zdjęcia, objawy, przyczyny i leczenie obrzęku jamy brzusznej

Lekarz Wirusowe zapalenie wątroby

leczenie wątroby

Wodobrzusze w raku wątroby, jak długo żyć

Choroby onkologiczne zaburzają funkcjonowanie nie tylko narządu, w którym rozwijają się komórki rakowe. W przypadku zmian złośliwych w większości przypadków pojawiają się powikłania, które znacznie komplikują przebieg choroby..

Do grupy tych powikłań należy również wodobrzusze. Termin ten oznacza nagromadzenie nadmiaru płynu w jamie brzusznej, przy takim naruszeniu brzuch może się kilkakrotnie zwiększyć.

Jeśli dana osoba ma chorobę onkologiczną, prawdopodobieństwo wystąpienia wodobrzusza sięga 10%. Nagromadzenie płynu nie występuje we wszystkich zmianach złośliwych..

Najczęściej wodobrzusze towarzyszy:

  1. Rak jelita grubego.
  2. Rak okrężnicy i żołądka.
  3. Złośliwe nowotwory gruczołów mlecznych i jajników.
  4. Rak trzustki.

W przypadku raka jajnika prawdopodobieństwo powstania wodobrzusza sięga 40%, aw 50% tej zmiany onkologicznej kobiety umierają właśnie z powodu wodobrzusza.

Nagromadzenie dużej objętości płynu w jamie brzusznej prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego, co powoduje przemieszczenie przepony do jamy klatki piersiowej. Takie patologiczne naruszenie anatomii narządów wewnętrznych ogranicza czynność oddechową płuc, negatywnie wpływa na pracę serca, krążenie krwi..

Nagromadzony płyn popycha narządy otrzewnej, dzięki czemu nie zmienia ich funkcjonowania na lepsze. Masywne i uporczywe wodobrzusze powodują utratę dużych ilości białka.

W związku ze wszystkimi zachodzącymi zmianami wodobrzusze powoduje wiele powikłań - niewydolność serca i układu oddechowego, zaburzenia metaboliczne. Wszystkie te patologie znacznie pogarszają przebieg choroby podstawowej..

W jamie brzusznej zdrowej osoby zawsze znajduje się niewielka ilość krążącego płynu.

Płyn ten zapobiega sklejaniu się narządów wewnętrznych i umożliwia swobodny ruch pętli jelitowych bez tarcia..

Tutaj również wchłaniany jest wysięk z otrzewnej, czyli organizm sam kontroluje proces produkcji płynów.

W niektórych chorobach, w tym onkologicznych, funkcje resorpcyjne, wydzielnicze i barierowe płatków otrzewnowych są zaburzone, a następnie wytwarzane jest zbyt dużo płynu lub nie jest on całkowicie wchłaniany z powrotem.

Prowadzi to do wypełnienia wolnej przestrzeni jamy brzusznej coraz większą ilością wysięku, w ciężkich przypadkach jego objętość sięga 25 litrów..

W przypadku powyższych chorób onkologicznych, ze względu na bliskość narządów, komórki rakowe mogą wnikać do otrzewnej i osadzać się na jej liściu trzewnym i ciemieniowym. Rozwijające się komórki nowotworowe zaburzają resorpcyjną funkcję otrzewnej, naczynia limfatyczne nie są w stanie w pełni sprostać swojemu zadaniu, a wytwarzany płyn zaczyna się gromadzić.

Tak więc stopniowo tworzy się wodobrzusze, pokonanie arkuszy otrzewnowych przez złośliwe komórki również wywołuje rozwój raka.

Jak już wspomniano, głównym powodem porażki otrzewnej w chorobach onkologicznych jest jej bliski kontakt z narządami, w których powstają złośliwe nowotwory..

Ale oprócz tego przyczyny wodobrzusza w onkologii obejmują również:

  • Ciasne dopasowanie fałdów brzusznych do siebie. Zapewnia to szybkie wychwytywanie przez komórki rakowe sąsiednich tkanek.
  • Obfite umiejscowienie naczyń krwionośnych i limfatycznych w otrzewnej, co tylko nasila i przyspiesza przenoszenie komórek rakowych.
  • Ślizganie się atypowych komórek do otrzewnej podczas operacji.
  • Kiełkowanie złośliwego guza przez ściany otrzewnej.

Przebieg chemioterapii może wywołać rozwój wodobrzusza, w ostatnich stadiach często dochodzi do gromadzenia się płynu w wyniku zatrucia rakiem.

Gdy wątroba jest uszkodzona przez przerzuty lub pierwotny rak tego narządu, przyczyna gromadzenia się płynu leży gdzie indziej - układ żylny narządu jest uciskany, a naturalny odpływ z jelita jest zaburzony. Ten rodzaj wodobrzusza zwykle rozwija się szybko i jest trudny..

Wodobrzusze brzuszne u większości pacjentów z rakiem pojawiają się stopniowo, w ciągu kilku tygodni lub nawet miesięcy. Dlatego pierwsze oznaki tej groźnej komplikacji są ignorowane..

Klinicznie wodobrzusze zaczyna się objawiać po nagromadzeniu się wystarczająco dużej ilości płynu w jamie brzusznej, powikłanie to objawia się:

  • Uczucie pełności w żołądku.
  • Ból brzucha o różnym charakterze i czasie trwania.
  • Odbijanie i zgaga.
  • Nudności.

Wizualnie można zwrócić uwagę na stopniowo narastający brzuch, w pozycji pionowej zwisa w dół, aw pozycji poziomej rozchodzi się po bokach. Rozciąganie skóry brzucha ujawnia sieć naczyń krwionośnych i wystający pępek.

Ucisk na klatkę piersiową powoduje duszność i niewydolność serca. W przypadku wodobrzusza trudno jest schylić się, zapiąć buty, założyć spodnie.

Zdjęcie wodobrzusza brzucha u mężczyzny

Niemniej jednak w przypadku wodobrzusza, który pojawia się jako powikłanie zmiany złośliwej, u ludzi na pierwszy plan wysuwają się objawy, które występują z głównym ogniskiem. Częściej prowadzi to do tego, że wodobrzusze onkologiczne są wykrywane już przy dużym nagromadzeniu płynu.

W przypadku raka jajnika najpoważniejsze konsekwencje są spowodowane wodobrzuszem. Śmierć z nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej występuje w 50-60% przypadków.

Rozwój wodobrzusza w onkologii jajników występuje w przypadkach zaawansowanych, czyli gdy przerzuty rozprzestrzeniają się do jamy brzusznej i wątroby.

Gromadzący się płyn zwiększa z kolei rozmiar guza jajnika, co może skutkować pęknięciami i uwolnieniem wysięku do jamy brzusznej. Wodobrzusze, które powstają jako powikłanie raka jajnika, prowadzą do obrzęku podbrzusza, okolic narządów płciowych. Obrzęk idzie do nóg.

Gromadzenie się płynu na początku nie powoduje wyraźnych zmian w samopoczuciu, ale potem mogą pojawić się silne bóle, postrzegane przez pacjenta jako atak zapalenia wyrostka robaczkowego. Nie należy lekceważyć rozwoju wodobrzusza w raku jajnika, im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większe szanse na pomyślny wynik tego powikłania.

Wodobrzusze w onkologii są same w sobie niebezpieczne, ale oprócz tego mogą powodować inne komplikacje, do których należą:

  • Spontanicznie rozwijające się bakteryjne zapalenie otrzewnej.
  • Niewydolność oddechowa.
  • Hydrothorax.
  • Niedrożność jelit.
  • Przepuklina pępkowa i jej uwięzienie.
  • Wypadanie odbytnicy.
  • Zespół wątrobowo-nerkowy.

Wszystkie wymienione komplikacje należy leczyć tak szybko, jak to możliwe, w przeciwnym razie znacznie pogarszają samopoczucie osoby i mogą doprowadzić do jego śmierci..

Pacjenci z chorobami onkologicznymi zawsze powinni być monitorowani przez lekarza, a onkolog w zależności od lokalizacji nowotworu powinien już zakładać prawdopodobieństwo powikłań.

Wodobrzusze można podejrzewać na podstawie objawów zewnętrznych, dolegliwości pacjentów, badanie palpacyjne i uderzenia brzucha mają niemałe znaczenie.

Obowiązkowe wyznaczenie metod instrumentalnych:

  • Ultradźwięk. Oprócz płynu badanie to może ujawnić obecność guzów, ich lokalizację, zmiany w strukturze narządów wewnętrznych.
  • Tomografia. Ta metoda jest niezbędna do określenia ilości płynu i jego lokalizacji w jamie brzusznej..
  • Laparocenteza. Po znieczuleniu ścianę brzucha nakłuwa się tuż poniżej pępka i wypompowuje się płyn. Procedura jest zalecana w celach terapeutycznych i diagnostycznych. Część wysięku kierowana jest do analizy, gdzie określa się obecność albuminy, glukozy, rodzajów elementów komórkowych, mikroflory chorobotwórczej.

W zależności od ilości nagromadzonego wysięku wyróżnia się trzy stadia wodobrzusza:

  • Przemijające wodobrzusze - płyn w jamie brzusznej nie przekracza 400 ml. Na tym etapie mogą występować tylko wzdęcia..
  • Umiarkowane wodobrzusze pojawia się, gdy wysięk w jamie brzusznej jest mniejszy niż 5 litrów. Na tym etapie powikłanie objawia się objawami klinicznymi w postaci zaburzeń pracy układu pokarmowego, duszności. W przypadku braku leczenia wodobrzusza możliwy jest rozwój zapalenia otrzewnej, niewydolności oddechowej i serca..
  • Napięte lub oporne wodobrzusze charakteryzuje się nagromadzeniem do 20 litrów płynu. Stan pacjenta jest poważny, praca ważnych narządów jest znacznie zakłócona.

Wodobrzusze brzuszne, które rozwijają się jako powikłanie raka, należy leczyć razem z chorobą podstawową.

Ważne jest również rozpoczęcie eliminacji nadmiaru płynu w pierwszych dwóch tygodniach jego powstawania, ponieważ opóźnianie terapii prowadzi do rozwoju wielu powikłań. Nadmiar płynu można usunąć przez nakłucie i wypompowanie - laparocentezę, przyjmując leki moczopędne.

Przestrzeganie specjalnej diety pomoże zmniejszyć ciśnienie w jamie brzusznej, zmniejszyć prawdopodobieństwo dalszej produkcji nadmiernego wysięku.

Chemioterapia jest skuteczna tylko wtedy, gdy wodobrzusze jest spowodowane rakiem jelita grubego. W przypadku raka żołądka, jajników i macicy stosowanie leków chemioterapeutycznych nie daje wyraźnego pozytywnego wyniku.

Laparocenteza jamy brzusznej z wodobrzuszem to nakłucie ściany otrzewnej specjalnym instrumentem i pobranie płynu do analizy lub wypompowanie go.

Zwykle w przypadku raka laparocentezę przepisuje się, jeśli nie ma efektu stosowania diuretyków, innym wskazaniem jest napięty wodobrzusze.

Zabieg przebiega w kilku etapach w znieczuleniu miejscowym:

  • Pacjent siedzi w pozycji siedzącej, chirurg leczy miejsce wkłucia środkiem antyseptycznym, a następnie znieczulającym.
  • Najpierw po wstrzyknięciu środka znieczulającego wykonuje się nacięcie w ścianie brzucha i mięśniach. Wykonywany jest wzdłuż białej linii brzucha, cofając się od pępka o 2-3 cm.
  • Ostateczne nakłucie wykonuje się ruchami obrotowymi za pomocą trokara. Do trokara przymocowana jest elastyczna rurka, przez którą będzie spływać płyn.
  • Jeśli nakłucie zostanie wykonane prawidłowo, wyróżni się napięty strumień cieczy..
  • Nadmiar płynu jest wypompowywany bardzo powoli, konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Podczas usuwania płynu pielęgniarka powinna zacisnąć brzuch prześcieradłem lub ręcznikiem, jest to konieczne, aby ciśnienie w jamie brzusznej powoli spadało.
  • Po ewakuacji wysięku na ranę nakłada się sterylny bandaż.

Laparocenteza pozwala na jednorazowe usunięcie do 10 litrów płynu. Ale w tym przypadku pacjentowi pokazano podawanie albuminy i innych leków w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia niewydolności nerek..

W razie potrzeby do otrzewnej można wprowadzić tymczasowe cewniki, które odprowadzą gromadzący się płyn. Instalacja cewników znacznie poprawia samopoczucie chorych na raka, ale grozi spadkiem ciśnienia krwi i tworzeniem się zrostów.

Nie zawsze można wykonać laparocentezę. Przeciwwskazania do nakłucia to:

  • Choroba zrostowa narządów jamy brzusznej.
  • Ciężkie wzdęcia.
  • Okres rekonwalescencji po operowanej przepuklinie brzusznej.

Laparocentezę wykonuje się ambulatoryjnie. Po zabiegu i jeśli stan pacjenta jest zadowalający można go odesłać do domu.

Od diuretyków pacjentom z rakiem i rozwijającym się wodobrzuszem przepisuje się Diacarb, Furosemid lub Veroshpiron na długi kurs.

Możliwe jest również połączenie dwóch leków moczopędnych i konieczne jest ich picie, nawet jeśli na początku leczenia nie ma widocznego działania moczopędnego.

Podczas stosowania leków moczopędnych konieczne jest przyjmowanie preparatów zawierających potas, w przeciwnym razie można wywołać rozwój zaburzeń w metabolizmie wodno-elektrolitowym.

Prawidłowe odżywianie w przypadku wodobrzusza brzucha może pomóc zmniejszyć gromadzenie się płynów.

Konieczne jest zminimalizowanie dodawania soli kuchennej do potraw i ograniczenie spożycia płynów. Należy jednak pamiętać, że ciało nie może być całkowicie pozbawione soli.

Warto wprowadzić do diety pokarmy bogate w potas:

  • szpinak.
  • Marchewka.
  • pieczony ziemniak.
  • Świeży zielony groszek.
  • Suszone morele.
  • rodzynki.
  • Grejpfrut.
  • Szparag.
  • Owsianka.

Dieta musi być sformułowana w taki sposób, aby była zgodna z ograniczeniami dotyczącymi choroby podstawowej.

Rozwój wodobrzusza nie tylko poważnie pogarsza samopoczucie pacjenta onkologicznego, ale także pogarsza przebieg choroby podstawowej.

Dwuletni wskaźnik przeżycia pacjentów z obrzękiem wynosi tylko 50%, a to wymaga szybkiego leczenia powikłań. Rokowanie w przebiegu wodobrzusza pogarsza podeszły wiek pacjenta, obecność dużej liczby

, skłonność do niedociśnienia, niewydolność nerek.

Transmisja wideo o wodobrzuszu brzusznym:

Wodobrzusze to poważne powikłanie różnych chorób, w których w jamie brzusznej gromadzi się duża ilość płynu. Wykryty wodobrzusze w onkologii poważnie komplikuje przebieg i leczenie choroby podstawowej, pogarsza rokowanie. U pacjentów z chorobami onkologicznymi narządów stykających się z płatami otrzewnej średnie prawdopodobieństwo przedostania się płynu do jamy brzusznej wynosi 10%.

Nagromadzenie nadmiaru płynu w jamie brzusznej towarzyszy około połowie wszystkich przypadków raka jajnika u kobiet. Komplikuje również przebieg nowotworów:

  • dwukropek;
  • gruczoły sutkowe;
  • żołądek;
  • trzustka;
  • odbytnica;
  • wątroba.

Ciężkość stanu pacjenta nie zależy od tego, czy pierwotny guz był przyczyną patologii, czy jego przerzutami. Do objawów raka dołączają się oznaki zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej, uniesienia przepony i zmniejszonych ruchów oddechowych tkanki płucnej. W efekcie pogarszają się warunki pracy serca i płuc, nasila się niewydolność serca i układu oddechowego, co przybliża śmiertelny skutek choroby..

Jama brzuszna składa się z 2 liści. Jeden z nich (ciemieniowy) wyściela wewnętrzną powierzchnię, a drugi (trzewny) otacza najbliższe narządy. Oba liście wytwarzają niewielką ilość płynu wydzielanego przez komórki gruczołowe. Z jego pomocą eliminuje się niewielkie miejscowe zapalenie, narządy, jelita są chronione przed tarciem.

Płyn jest stale odnawiany, ponieważ jego nadmiar jest wchłaniany przez nabłonek. Akumulacja jest możliwa, jeśli równowaga tego stanu jest niezrównoważona. W 75% przypadków pacjenci z wodobrzuszem mają marskość wątroby. Ta choroba ma maksymalną liczbę czynników etiologicznych prowadzących do patologii.

Należą do nich wzrost ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach pod wpływem zastoju w układzie żylnym i limfatycznym z powodu dysfunkcji serca oraz spadek ciśnienia onkotycznego we krwi z powodu uszkodzenia funkcji wątroby oraz spadek frakcji białek albuminy..

Wodobrzusze brzuszne w onkologii nie wykluczają tych mechanizmów jako uzupełnienie głównego czynnika uszkadzającego - nadczynności nabłonka brzusznego ze zmianami nowotworowymi płata otrzewnowego. Wzrost komórek złośliwych powoduje podrażnienia i niespecyficzne stany zapalne.

Najważniejsza rola wysiewu komórek złośliwych w raku jajnika i macicy u kobiet. Powikłanie w tych przypadkach sprawia, że ​​ogólny stan pacjentów jest tak trudny, że umierają wraz ze wzrostem wodobrzusza brzusznego.

Pacjenci z onkologią wyglądają odpowiednio

Istotne znaczenie ma bezpośredni ucisk tkanki wątroby przez guz i stworzenie warunków do nadciśnienia wrotnego. Wraz ze wzrostem ciśnienia żylnego część wodna krwi jest odprowadzana do jamy brzusznej.

Zatruciu nowotworowym towarzyszy brak tlenu w komórkach (niedotlenienie tkanek). Tkanka nerkowa jest bardzo wrażliwa na wszelkie zmiany i reaguje zmniejszając filtrację. To uruchamia mechanizm działania hormonu antydiuretycznego przysadki mózgowej, który zatrzymuje sód i wodę..

Niektórzy autorzy wyróżniają wątrobowe i pozawątrobowe mechanizmy patogenezy wodobrzusza. Na przykładzie złośliwego wzrostu widzimy, jak te przyczyny się uzupełniają. Upośledzona jest funkcja ssąca otrzewnej i naczyń limfatycznych.

Przykładem miejscowych zmian jest chłoniak brzuszny. Guzowi temu towarzyszy upośledzenie drożności przewodów limfatycznych wewnątrz jamy brzusznej. Z nich płyn trafia bezpośrednio do jamy brzusznej.

Prowokującymi przyczynami wodobrzusza w chorobach onkologicznych może być taka cecha anatomiczna, jak bliskie umiejscowienie fałdów otrzewnej (zrost), obfitość naczyń krwionośnych i limfatycznych, co powoduje szybkie rozprzestrzenianie się złośliwego wzrostu na sąsiednie tkanki.

Pocenie się płynu może być stymulowane przez dryfowanie atypowych komórek do jamy otrzewnej podczas operacji, wewnętrzne kiełkowanie ścian otrzewnej przez nowotwór złośliwy, a także przebieg chemioterapii.

U pacjentów z rakiem wodobrzusze rozwija się stopniowo przez kilka tygodni lub miesięcy. Pacjenci odczuwają objawy, gdy gromadzi się znaczna ilość płynu. Główne objawy to:

  • pękająca ciężkość w brzuchu;
  • odbijanie się po jedzeniu;
  • zgaga lub nudności;
  • tępy ból brzucha;
  • duszność w spoczynku, zwłaszcza w pozycji leżącej.

Objawy te są związane z podniesieniem kopuły przepony, naruszeniem perystaltyki przełyku, jelit, refluksem kwaśnej treści żołądka do przełyku. Niektórzy pacjenci skarżą się na ataki arytmii serca. Podczas obserwacji lekarz prowadzący ujawnia powiększony brzuch. W pozycji stojącej opada, pępek wystaje.

Na napiętej skórze pojawiają się białe pręgi (rozstępy), widoczne są rozszerzone żyły.

Podczas badania na kanapie żołądek rozkłada się na boki

Pacjenci z wodobrzuszem „wątrobowym” charakteryzują się wzorem „głowy meduzy” z powodu tworzenia się gęsto rozszerzonych żył wokół pępka. Gromadzenie się płynu stwarza trudności podczas zginania, podkuwania.

Niestety nadal nierzadko zdarza się, że młode kobiety z zaniedbanym guzem jajnika są identyfikowane przez długi czas pewnie w ciąży, co było ułatwione dzięki zaprzestaniu miesiączki..

Nagromadzony płyn sam naciska na guz i powoduje próchnicę. Przerzuty wzdłuż układu żylnego i niewydolność serca objawia się utrudnionym odpływem krwi do serca. Prowadzi to do obrzęku stóp, nóg, zewnętrznych narządów płciowych..

Wszystkie opisane objawy nie rozwijają się w izolacji. Na pierwszym miejscu są oznaki złośliwego guza. Wodobrzusze wymaga dodatkowego leczenia, ponieważ życie z jego objawami staje się bardziej niebezpieczne ze względu na możliwość innych powikłań.

Niezależnie od przyczyn w przebiegu wodobrzusza wyróżnia się 3 etapy. Są również typowe dla pacjentów z rakiem:

  • przejściowy - pacjent odczuwa tylko wzdęcia, objętość nagromadzonego płynu nie przekracza 400 ml;
  • umiarkowany - ilość wysięku w otrzewnej sięga 5 litrów, pojawiają się wszystkie opisane objawy, możliwe są różne powikłania;
  • napięty - wodobrzusze gromadzi się 20 litrów lub więcej, jest uważany za stabilny (oporny), nie można go leczyć diuretykami, towarzyszy mu poważny stan, zaburza pracę serca i oddychanie.

Faza przejściowa jest prawie niewyczuwalna przez pacjenta

Jakie komplikacje mogą wystąpić po wodobrzuszu?

Ciężkość choroby podstawowej w przypadku wodobrzusza zmniejsza szanse pacjenta na wyzdrowienie. Jeszcze bardziej wzrasta ryzyko niebezpiecznych powikłań. Obejmują one:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej - dodanie infekcji powoduje ostre zapalenie otrzewnej;
  • niedrożność jelit;
  • pojawienie się przepuklin w okolicy białej linii brzucha, pępka, w pachwinie z możliwym uszczypnięciem;
  • dekompensacja serca;
  • gromadzenie się płynu między płatami opłucnej - opłucna z ostrą niewydolnością oddechową;
  • rozwój zespołu wątrobowo-nerkowego;
  • krwawienie hemoroidalne, wypadanie dolnej części odbytnicy.

Stany te rozwijają się nagle lub stopniowo, stwarzają dodatkowe problemy w leczeniu pacjenta.

Podejrzewa się powikłanie, takie jak wodobrzusze, w przebiegu raka. Nadzorując pacjenta lekarz ma obowiązek zważyć. Przyrost masy na tle wyraźnej utraty wagi rąk, nóg, ciała budzi podejrzenie ukrytego obrzęku.

Wraz ze wzrostem brzucha lekarz przeprowadza badanie perkusyjne, tępy dźwięk zmienia lokalizację w zależności od pozycji ciała

Jeśli wykonasz gwałtowny ruch ręką po jednej stronie brzucha, to w obecności płynu druga ręka poczuje falę po przeciwnej stronie. Dodatkowe badania służą jako obiektywne potwierdzenie:

  • USG - pozwala zidentyfikować 200 ml płynu w jamie brzusznej, jednocześnie służy jako kontrola zmian w narządach wewnętrznych;
  • zwykłe zdjęcie rentgenowskie i tomografia - wymagają dobrego przygotowania pacjenta przed badaniem, ujawnia płyn przy zmianie pozycji ciała;
  • laparocenteza - nakłucie przedniej ściany jamy brzusznej w celu wypompowania płynu i jego analizy laboratoryjnej, zabieg ma charakter terapeutyczny i diagnostyczny, pozwala na określenie stopnia wysiewu otrzewnej, składu wysięku, obecności mikroflory.

Terapia wodobrzusza teoretycznie powinna polegać przede wszystkim na hamowaniu wzrostu komórek złośliwych w otrzewnej. Wtedy możemy spodziewać się usunięcia drażniącego mechanizmu i przywrócenia funkcji wchłaniania płynów..

Ale w praktyce metody chemioterapii pomagają zmniejszyć wodobrzusze tylko w przypadku nowotworów jelita, a zlokalizowane w wątrobie, żołądku, macicy, jajnikach pozostają nieskuteczne..

Pozostaje kontrolować przyjmowanie i wydalanie płynów wraz z pokarmem, liczyć na optymalne warunki działania diuretyków (diuretyków). Możesz usunąć nadmiar wody, stosując restrykcyjną dietę. Pacjentowi przepisuje się dietę bezsolną, wszystkie potrawy przygotowywane są bez soli, w porozumieniu z lekarzem istnieje możliwość dodania soli do talerza.

Pikantne przyprawy, ciężkie tłuste potrawy, wszystko gotowane, smażone jest wykluczone. Objętość spożytego płynu oblicza się na podstawie diurezy (ilość wydalanego moczu dziennie). Jednocześnie w menu powinny znaleźć się pokarmy dostarczające organizmowi białka i potasu. Dlatego zaleca się:

  • gotowane chude mięso i ryby;
  • twarożek, kefir z dobrą tolerancją;
  • pieczony ziemniak;
  • suszony kompot morelowy, rodzynki;
  • marchew, szpinak;
  • owsianka.

Pamiętaj, aby wziąć pod uwagę ograniczenia zalecane dla choroby podstawowej..

Nie przesadzaj z przepisywaniem leków moczopędnych. Znane jest zalecenie lekarzy, aby w przypadku jakiegokolwiek zatrucia pić więcej płynów. Dotyczy to również raka. Usunięcie dużej ilości wody z organizmu zwiększa ogólne zatrucie produktami rozpadu komórek złośliwych, dlatego utrata masy ciała przy przyjmowaniu leków moczopędnych o 500 g dziennie jest uznawana za akceptowalną.

Wybór diuretyków i dawkowania zawsze należy do lekarza. Nie możesz sam zmienić narkotyków, przełamać schemat. Najskuteczniejsze jest połączenie Furosemidu, Veroshpironu i Diacarbu.

Po spożyciu jednej tabletki akcja rozpoczyna się godzinę później, trwa do sześciu godzin

Furosemid (Lasix) należy do grupy diuretyków pętlowych. Działanie polega na blokowaniu reabsorpcji sodu i chloru w kanalikach i pętli Henle, aparatu wydalniczego nerek. Jednocześnie usuwa potas. Aby nie zakłócać równowagi elektrolitów i nie powodować ataków arytmii, przepisuje się preparaty potasu (Panangin, Asparkam).

Veroshpiron, w przeciwieństwie do furosemidu, jest lekiem oszczędzającym potas. Zawiera spironolakton (hormon nadnerczy). To za pomocą mechanizmu hormonalnego możliwe jest usunięcie nadmiaru płynu bez potasu. Tabletki działają 2–5 dni po rozpoczęciu podawania. Efekt rezydualny utrzymuje się 3 dni po odstawieniu leku.

Diacarb jest lekiem celowanym. Szczególnie wskazany w profilaktyce obrzęku mózgu, mniej skuteczny w procesie wydalania moczu. Jego działanie rozpoczyna się 2 godziny po spożyciu. Związany z blokowaniem enzymu anhydrazy węglanowej w nerkach i tkankach mózgu.

Tylko dobór optymalnej kombinacji, stała dawka podtrzymująca może zmniejszyć wodobrzusze.

Najczęściej w celu usunięcia nagromadzonego płynu w jamie otrzewnowej w opornym stadium wodobrzusza stosuje się zabieg laparocentezy. Metoda jest uważana za chirurgiczną, chociaż jest własnością terapeutów na wyspecjalizowanych oddziałach.

Istota techniki: pacjent siedzi na krześle, żołądek w okolicy pępka jest leczony jodem. Roztwór nowokainy wstrzykuje się w miejscu około 2 cm poniżej pępowiny w celu zapewnienia znieczulenia miejscowego. Następnie wykonuje się nakłucie ściany brzucha specjalnym narzędziem (trokarem). Pojawienie się płynu wskazuje, że dostał się do jamy otrzewnej. Rurka jest podłączona, przez którą ciecz jest wypompowywana grawitacyjnie.

Jednorazowo usuwa się do 10 litrów płynu. Na tle stopniowego zmniejszania się brzucha prześcieradła są ściągane, aby zapobiec zapadnięciu się pacjenta. W niektórych przypadkach, jeśli niemożliwe jest natychmiastowe pobranie dużej ilości płynu do jamy otrzewnej, wprowadza się rurkę drenażową i zamyka do następnego razu. Tak więc procedurę powtarza się 2-3 dni z rzędu..

Podczas laparocentezy konieczne jest monitorowanie bezpłodności, ponieważ zwiększa się ryzyko infekcji otrzewnej i zapalenia otrzewnej

Nie wykonuje się laparocentezy:

  • z zrostami jamy brzusznej;
  • na tle wyraźnych wzdęć;
  • w okresie rekonwalescencji po naprawie przepukliny.

Rzadko z wodobrzuszem na tle raka uciekają się do paliatywnych (tymczasowych objawowych) operacji chirurgicznych.

Manewr otrzewnowo-żylny - polega na połączeniu specjalnej rurki jamy brzusznej z żyłą główną górną, przez którą podczas oddychania pacjent wpływa do łożyska żylnego. Deperytonizacja - wycięcie okolic otrzewnej w celu zapewnienia dodatkowych ścieżek usuwania płynów.

Omentohepatofrenopeksja - wycięcie sieci połączonej z przednią ścianą jamy brzusznej i zszycie jej do przepony lub wątroby, konieczne jest, jeśli sieć koliduje z laparocentezą.

U uzdrowicieli ludowych opisano nalewki ziołowe, które pomagają zmniejszyć wodobrzusze w raku. Lekarze traktują je wyjątkowo negatywnie, ponieważ często pacjenci wierząc w bajeczne wyniki rezygnują z głównego leczenia.

Jednak w przypadku braku realnej pomocy trwającej terapii chorego na raka jest to zrozumiałe. Dlatego podajemy listę roślin, które zdaniem zielarzy mogą pomóc:

  • astragalus błoniaste;
  • korzeń tataraku bagiennego;
  • wilczomlecz;
  • korzeń trawy z gęsi;
  • Ziele księcia syberyjskiego;
  • szabla bagienna.

Przed zakupem herbaty ziołowej lepiej skonsultować się z lekarzem i uważnie przeczytać skład

Lekarze są znacznie bardziej pewni siebie, zalecając oprócz leków leki moczopędne. Należą do nich te rosnące w centralnej Rosji:

  • ostropest plamisty,
  • pąki brzozy i sok,
  • tymianek,
  • kwiaty lipy, nagietek,
  • melisa,
  • szałwia,
  • Ziele dziurawca,
  • Oregano,
  • Mennica,
  • Motherwort.

Ogólny wskaźnik przeżycia pacjentów z wodobrzuszem w chorobach onkologicznych jest rozczarowujący - tylko połowa pacjentów będzie żyła przez dwa lata. Ostateczny wynik jest lepszy lub gorszy niż oczekiwany okres.

Zależy to od odpowiedzi pacjenta na leczenie, wieku, obecności przewlekłych chorób nerek, wątroby, serca, charakteru wzrostu guza. Wodobrzusze w początkowej fazie z guzami leczone są znacznie skuteczniej. Dlatego w leczeniu nowotworów złośliwych należy przewidzieć wczesne rozpoznanie powikłań..

1 Przyczyny rozwoju patologii

W przypadku wodobrzusza płyn gromadzi się w jamie brzusznej, która nie spływa. W większości przypadków lekarze kojarzą tę patologię z naruszeniem równowagi wodno-solnej i obrzękiem. Trudno zgadnąć, że dana osoba ma wodobrzusze. Osoba nadal żyje jak zwykle, aż pojawią się pierwsze poważne objawy, aż patologia zacznie negatywnie wpływać na samopoczucie pacjenta.

Wodobrzusze onkologiczne mogą wystąpić na tle wielu poważnych chorób, gdy jeden lub drugi organ nie jest w stanie poradzić sobie z nałożonym na niego obciążeniem. Nagromadzenie płynu w otrzewnej objawia się rakiem wątroby, serca, nerek. To właśnie te narządy biorą udział w procedurze dystrybucji płynu w całym ciele. Jeśli problemy pochodzą z układu sercowo-naczyniowego, są one spowodowane wadami zastawek, zapaleniem mięśnia sercowego.

Niewydolność nerek spowodowana hipoplazją, gruźlicą, rakiem, ogólnym zatruciem organizmu, powoduje również gromadzenie się płynu w jamie brzusznej. Zapalenie wątroby i marskość wątroby wywołują rozwój patologii.

Onkologia może stać się przyczyną patologii. Namnażając się, komórki rakowe wpływają na pracę wielu narządów i układów, zwłaszcza jeśli w tych narządach powstały guzy wtórne z powodu komórek rakowych, które dostały się do narządu z krwią. Narząd przestaje działać w swoim zwykłym trybie, w wyniku czego - gromadzi się płyn w dużych ilościach.

Wodobrzusze ma szczególne cechy charakterystyczne tylko dla niego. Na przykład, jeśli dana osoba siedzi na plecach, żołądek zaczyna opadać po bokach. Wynika to z faktu, że ciecz jest redystrybuowana. Innym objawem jest wystający pępek. Jeśli uderzysz ręką w brzuch, dźwięk będzie przytłumiony z powodu nagromadzonego płynu. Chorobie mogą towarzyszyć wysokie ciśnienie krwi i problemy z oddychaniem. W stanie zaniedbanym może wystąpić wypadnięcie odbytnicy.

Leczenie wodobrzusza zależy od przyczyny. W celu usunięcia nagromadzonego płynu pacjent przechodzi laparocentezę, której celem jest wypompowanie płynu po przekłuciu brzucha.

W zaawansowanych stadiach raka wodobrzusze koniecznie objawia się wystawaniem ścian brzucha. Żyły biegnące przez ten obszar są znacznie powiększone. Płyn może również gromadzić się w opłucnej. W przypadku raka prawdopodobieństwo wystąpienia wodobrzusza według lekarzy wynosi 10%.

Ale nie każdemu rakowi może towarzyszyć wodobrzusze. Rozwój patologii jest prawdopodobny, jeśli pacjent:

  • rak jelita grubego,
  • rak żołądka lub okrężnicy,
  • złośliwe guzy gruczołów mlecznych lub jajników.

Jeśli dotknięta jest trzustka, szanse na rozwój wodobrzusza są nieco mniejsze. Są najwyższe w raku jajnika, do 50%. Śmierć z tą patologią nie występuje z powodu raka, ale z wodobrzusza. Co się dzieje, gdy płyn gromadzi się w jamie brzusznej?

Wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, w wyniku czego przepona ulega przemieszczeniu. Wchodzi do jamy klatki piersiowej. To całkiem naturalne, że proces oddychania i praca serca są zakłócone..

W stanie zdrowym płyn jest zawsze obecny w jamie brzusznej. Jego objętości są małe, obecność jest konieczna. Zapobiega sklejaniu się narządów wewnętrznych i ocieraniu się o siebie..

Objętość płynu w jamie brzusznej jest stale regulowana. Nadmiar jest wchłaniany. W onkologii proces ten całkowicie przestaje działać. Możliwy jest rozwój wydarzeń w dwóch kierunkach. W pierwszym przypadku powstaje dużo płynu, w drugim nie można go całkowicie wchłonąć. W rezultacie pojawia się wodobrzusze. Cała wolna przestrzeń jest zajęta przez ciecz. Stan jest uważany za poważny, gdy objętość zgromadzonej cieczy wynosi 25 litrów.

Komórki nowotworowe są w stanie przeniknąć do otrzewnej, zaburzając jej funkcję wchłaniania, zwiększa się ilość płynu.

Wodobrzusze nie pojawiają się w 1 chwilę. Kumulacja następuje stopniowo - od kilku tygodni do kilku miesięcy, więc początkowy etap przebiega niezauważalnie. Nacisk na klatkę piersiową wzrasta. Wykonanie najprostszych czynności staje się trudne.

Na przebieg choroby duży wpływ ma główny cel - rak. Im cięższy stan, tym bardziej realistyczny jest początek fazy terminalnej. Początkowo wodobrzusze nie wpływają na stan pacjenta, a następnie, gdy gromadzi się płyn, pojawiają się objawy, bardzo podobne do zapalenia wyrostka robaczkowego..

Jeśli interweniujesz na czas i rozpoczniesz leczenie, wynik może być korzystny. Aby to zrobić, musisz usunąć nadmiar płynów i przestrzegać diety. Często życie pacjenta zależy całkowicie od przebiegu choroby, wieku i stanu organizmu..

Na oczekiwaną długość życia z gromadzeniem się płynów wpływa wiele czynników: czy przeprowadzono leczenie, jak było skuteczne, jak rozwija się nowotwór złośliwy. Jeśli stan pacjenta jest wyjątkowo poważny, a rak jest w zaawansowanym stadium z przerzutami, a wodobrzusze nadal szybko się rozwija, objawy choroby nasilają się, a leczenie nie daje pozytywnych rezultatów. W takim przypadku pacjenci mogą żyć od kilku tygodni do kilku miesięcy..

Jeśli stan jest łagodny lub umiarkowany, a leczenie jest skuteczne, tacy pacjenci mogą żyć wystarczająco długo. W tym przypadku możemy mieć nadzieję, że skuteczna terapia doprowadzi do całkowitej lub częściowej remisji raka i wodobrzusza. Konieczne jest jednak przestrzeganie wszystkich zaleceń specjalisty, ciągłe monitorowanie i zgłaszanie lekarzowi prowadzącemu najmniejszych zmian w organizmie.

Wodobrzusze brzuszne, popularnie określane jako opuchlizna, zjawisko, które często występuje w onkologii. Jest na nią narażony co dziesiąty chory na raka. W przypadku tej choroby jama brzuszna jest wypełniona płynem, co prowadzi do wzrostu brzucha.

Czytaj więcej: Płyn z jamy brzusznej: przyczyny, leczenie

Wytwarzane ciśnienie przesuwa narządy i komplikuje nie tylko leczenie raka, ale także ogólny stan organizmu. Wodobrzusze często rozwija się w ostatnim stadium raka i może prowadzić do śmierci.

Jama brzuszna składa się z dwóch warstw: ciemieniowej, która reprezentuje wewnętrzną powierzchnię, i trzewnej, która chroni narządy wewnętrzne. Zwykle uwalniają niewielką ilość płynu potrzebnego do ochrony organizmu przed stanem zapalnym i tarciem. Płyn jest stale wchłaniany przez nabłonek i powstaje nowy.

Ale rak może wywołać nadmierne wydzielanie płynów lub niewystarczające wydalanie z organizmu, co powoduje wypełnienie przestrzeni brzusznej.

Przyczyną mogą być komórki rakowe, które dostały się do otrzewnej z najbliższego chorego narządu wewnętrznego: jelit, jajników, żołądka, trzustki i piersi.

Nowotwory złośliwe i przerzuty w jamie brzusznej zaburzają czynność układu limfatycznego i powodują gromadzenie się płynów. Ten stan nazywa się rakotwórczością - wtórną manifestacją guza spowodowaną migracją komórek rakowych do otrzewnej. Stan jest uważany za nieodwracalny, a pacjentowi przepisuje się leczenie podtrzymujące aż do śmierci..

Przeczytaj więcej: Co to jest rak brzucha

Wodobrzusze w raku mogą być wywołane przebiegiem chemioterapii, która prowadzi do zatrucia organizmu i zaburzeń układu krążenia i limfatycznego.

Inne przyczyny wodobrzusza na tle raka to:

  • marskość wątroby;
  • zakłócenie układu sercowo-naczyniowego;
  • bliskie położenie płatków otrzewnej;
  • wejście komórek rakowych do otrzewnej podczas operacji;
  • duży zbiór naczyń krwionośnych w otrzewnej.

Czytaj więcej: Wodobrzusze wątroby w marskości wątroby - ilu żyje?

Często rozwija się u osób z rakiem jajników, macicy, rakiem trzustki i guzami sieci..

W pierwszym etapie wodobrzusze rozwija się niepostrzeżenie, a pogorszenie stanu następuje stopniowo przez kilka tygodni lub miesięcy. Przerzuty do jamy brzusznej objawia się stopniowym zwiększaniem rozmiaru brzucha.

Osoba zaczyna odczuwać dyskomfort związany z gromadzeniem się płynu:

  • ciągłe wzdęcia i ociężałość w jamie brzusznej;
  • oznaki zgagi;
  • odbijanie;
  • ból brzucha;
  • nudności;
  • rozwój duszności nawet w spoczynku;
  • brak powietrza w pozycji leżącej.

Wszystkie te objawy są związane z przemieszczeniem narządów z powodu dużego nagromadzenia płynu. Dlatego wykrywa się wodobrzusze brzuszne, które powstały na tle raka, w ostatnich stadiach, kiedy objawy zauważalnie komplikują życie człowieka. Dość trudno jest zidentyfikować oznaki uszkodzenia komórek otrzewnej na wczesnym etapie..

Osobno warto zwrócić uwagę na specyfikę przebiegu wodobrzusza u kobiet z rakiem jajnika. Na tle onkologii nie ma miesiączki, brzuch rośnie stopniowo, występują również powyższe objawy. Kobiety mogą pomylić ten stan z ciążą, a jeśli nie zostaną zbadane na czas, może to być śmiertelne..

Wodobrzusze brzuszne u pacjentów z rakiem można wykryć tylko po jego regularnym badaniu. Lekarz analizuje wszystkie dolegliwości pacjenta, zwraca uwagę na wielkość brzucha i wagę. Szczególnie niepokojący powinien być wzrost masy ciała i wizualna utrata masy ciała. Ta sytuacja wskazuje na ukryty obrzęk..

Ponadto specjalista przepisuje dodatkową diagnostykę:

  1. USG otrzewnej pokazuje ilość płynu i możliwe przemieszczenie narządów;
  2. radiografia i tomografia;
  3. laparocenteza - penetracja igły do ​​ubytku w celu pobrania materiału do analizy.

Leczenie wodobrzusza w onkologii polega na łagodzeniu objawów i hamowaniu wzrostu komórek złośliwych.

Lekarz prowadzący musi określić etap rozwoju choroby:

  1. etap łatwy polega na nagromadzeniu się płynu do 500 ml, a pacjent odczuwa wzdęcia;
  2. umiarkowany - wykazuje wszystkie powyższe objawy, a płyn może gromadzić się do 5 litrów;
  3. intensywny typ wodobrzusza wiąże się z gromadzeniem się płynu do 20 litrów i prowadzi do poważnych konsekwencji, leczenie operacyjne daje chwilową poprawę.

Aby złagodzić ten stan, lekarze przepisują leki moczopędne, specjalne dostosowania żywieniowe, zabiegi chirurgiczne i chemioterapię.

Onkologia jamy brzusznej w ostatnich etapach wywołuje zaostrzenie wodobrzusza i pacjent przechodzi zabieg laparocentezy, który uważa się za zabieg chirurgiczny. Pozwala na wypompowanie dużej ilości płynu w krótkim czasie. Maksymalnie można wyjąć do 5 litrów, więc w ciężkich przypadkach wymagane jest wiele procedur.

Laparocentezę wykonuje się w następujący sposób: wstępnie potraktowaną jodem, znieczulenie skóry poniżej pępka w znieczuleniu miejscowym i nakłucie trokarem; w przypadku wypłynięcia klarownej cieczy rurkę wprowadza się do jamy brzusznej. Aby zatrzymać upadek pacjenta, brzuch jest ściągany razem z prześcieradłami, gdy zmniejsza się rozmiar. Jeśli procedura wymaga wielu podejść, rurka drenażowa jest wkładana i zamykana do następnej procedury..

Niebezpieczeństwo laparocentezy polega na tym, że do nakłucia można wprowadzić infekcję, która doprowadzi do zapalenia otrzewnej. Dlatego procedura jest przeprowadzana w warunkach stacjonarnych..

Istnieją przeciwwskazania do tej operacji: zrosty w jamie brzusznej; oczywiste wzdęcia; niedawna operacja usunięcia przepukliny brzusznej.

We wczesnych i środkowych stadiach wodobrzusza lekarze przepisują leki moczopędne, które stopniowo usuwają płyn z organizmu. Umiar w przyjmowaniu leków moczopędnych jest ważny, ponieważ gwałtowny spadek płynu w organizmie prowadzi do zatrucia, maksymalny pacjent powinien stracić 500 gramów. waga na dzień.

Przebieg leczenia jest przepisywany przez lekarza indywidualnie i składa się z monopreparatu (Diacarb) lub kompleksu (Furosemid i Veroshpiron). Aby utrzymać równowagę wodno-elektrolitową, pacjentom przepisuje się dodatkowy lek zawierający potas (Panangin).

Stosowanie środków ludowych jest uważane za nieskuteczne, ale czasami lekarze pozwalają przyjmować napary ziołowe jako dodatek do głównego leczenia.

Do roślin moczopędnych zaliczamy: ostropest plamisty, tymianek, oregano, szałwię, melisę, matecznik zwyczajny, ziele dziurawca. Te rośliny można łączyć, najważniejsze jest to, że ich spożycie należy uzgodnić z lekarzem i nie kolidować z przyjmowaniem podstawowych leków.

Organizacja żywienia pomaga zmniejszyć ilość płynów. Dlatego lekarze leczą wodobrzusze w onkologii dietą bezsolną. Z diety pacjentów wyłączone są również pikantne, tłuste i słodkie potrawy, przyprawy i napoje gazowane. Pacjent musi dokładnie obliczyć ilość zużytego i uwolnionego płynu.

Aby zapobiec zachwianiu równowagi wodnej, pacjent powinien spożywać w diecie następujące pokarmy: gotowane ryby i mięso; kompoty z suszonymi morelami i rodzynkami; pieczony ziemniak; szparagi, szpinak, zielony groszek; owsianka; marchewka.

Szczegółowe odżywianie należy omówić z lekarzem, aby wykluczyć pokarmy zabronione z powodu choroby podstawowej.

Dbanie o swoje zdrowie z wyprzedzeniem może pomóc zmniejszyć ryzyko rozwoju wodobrzusza. Osoba powinna zwracać uwagę na pojawienie się nowych objawów. Jeśli występują choroby nerek, serca lub wątroby, należy regularnie wykonywać testy i poddawać się badaniom profilaktycznym. A rzucenie palenia i alkoholu, a także regularne spacery wzmocnią organizm.

Obecność choroby onkologicznej powinna zmusić nas do ponownego przemyślenia diety i stosunku do złych nawyków. Ważne jest regularne wizyty u lekarza i kontrolowanie masy ciała. Środki te pozwolą wykryć chorobę na wczesnym etapie, co poprawi rokowanie..

Przeciętne rokowanie w przypadku raka brzucha wynosi nie więcej niż 50%. Kiedy pojawiają się przerzuty, osoba może żyć około dwóch lat, z zastrzeżeniem interwencji medycznej.

Ale ostateczny wynik zależy od wielu czynników:

  1. wyniki leczenia raka;
  2. gromadzenie się płynu w jamie brzusznej;
  3. wiek;
  4. obecność chorób przewlekłych;
  5. przerzuty guza nowotworowego do jamy brzusznej.

Prognozy dotyczące przeżycia są rozczarowujące, ale dzięki wczesnej diagnozie i doborze skutecznego leczenia osoba zwiększa szansę na pomyślny wynik.

Rak wątroby jest szczególnie niebezpieczny. Ten naturalny filtr organizmu człowieka ze względu na swoje nieprawidłowe działanie nie radzi sobie ze szkodliwymi substancjami ze środowiska, w wyniku czego cierpią narządy i tkanki wewnętrzne. Ponadto złośliwemu tworzeniu się towarzyszy wodobrzusze - opuchlizna, co wiąże się z dodatkowym ryzykiem.

Wodobrzusze w raku wątroby to gromadzenie się płynu w jamie otrzewnej. 15% wszystkich przypadków to uszkodzenie wątroby. Może rozwinąć się nagle lub w ciągu kilku miesięcy. W zależności od ilości nagromadzonego płynu pojawiają się pewne zaburzenia. Ale na wczesnym etapie bardzo trudno jest rozpoznać chorobę, ponieważ objętość cieczy do 200 ml praktycznie nie jest diagnozowana.

W późniejszym stadium choroby, gdy zwiększyła się ilość płynu puchlinowego, dochodzi do zaburzeń narządów i układów:

  • Żylaki, w tym hemoroidy
  • Przesunięcie przepony do góry, serce w wyniku zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej Ponieważ ruchy oddechowe płuc są ograniczone, może rozwinąć się niewydolność oddechowa.
  • Przepuklina pachwinowa i pępkowa
  • Pod wpływem czynników mechanicznych dochodzi do refluksu przełyku i przepukliny przeponowej, przyczyniając się do pojawienia się erozji przełyku
  • Ucisk na żyłę główną dolną prowadzi do obrzęku dolnej części ciała
  • Długotrwałe wodobrzusze u pacjentów z niewydolnością serca często prowadzi do pojawienia się płynu opłucnowego - obecności płynu w jamie opłucnej

Leczenie

  • U pacjentów z rakiem farmakoterapia ma jedynie charakter wspomagający. Najczęściej płyn usuwa się za pomocą laparocentezy - nakłucia jamy brzusznej.
  • Leczenie zachowawcze jest wskazane tylko w przypadku łagodnego wodobrzusza, który nie powoduje osłabienia objawów. 65% pacjentów dobrze reaguje na przyjmowanie leków moczopędnych, które są w stanie usunąć do 1 litra płynu dziennie.
  • Ograniczenie spożycia soli i wody przez pacjentów w późniejszych stadiach raka może zwiększyć dyskomfort, dlatego metoda ta jest stosowana w ograniczonym zakresie.
  • Chemioterapia - jej skuteczność sięga 40-60%. Dodatkowo ta metoda leczenia pozwala na utrzymanie efektu nakłucia otrzewnej dłużej niż 2 miesiące..
  • Chirurgia paliatywna w celu złagodzenia stanu pacjenta.

Prognoza

Wodobrzusze powoduje silny dyskomfort, znacznie pogarsza przebieg raka wątroby i prowadzi do zaburzeń czynnościowych. Powikłaniem samego wodobrzusza może być zapalenie otrzewnej, krwawienie, encefalopatia wątrobowa itp. Rokowanie jest szczególnie złe u pacjentów powyżej 60 roku życia, pacjentów z hipotensją, niewydolnością nerek, cukrzycą i innymi współistniejącymi chorobami. Wskaźnik przeżycia dla wodobrzusza wynosi 50% w ciągu dwóch lat.

Artykuły O Białaczce