Problemem, z którym może się zmierzyć każdy mężczyzna, jest rak prostaty. Niestety współczesna medycyna nie oferuje metod profilaktyki i nie grozi katastrofą. We wczesnych stadiach guz jest skutecznie leczony. Onkologia nie jest wyrokiem, a dzięki terminowemu i prawidłowemu leczeniu prawdopodobieństwo wyzdrowienia jest wysokie.

Powodzenie operacji lub terapii uzależnione jest od określonego etapu, o którym świadczy diagnostyka i badania (mocz, krew, wydzielina prostaty).

  • Rokowanie w raku prostaty ↓
  • 0 etap ↓
  • 1 stopień ↓
  • 2 etap ↓
  • Etap 3 ↓
  • 4 stopnie ↓
  • Metody leczenia raka prostaty ↓
  • Leczenie ultradźwiękami ↓
  • Usunięcie prostaty ↓
  • Radioterapia ↓
  • Metoda TOOKAD ↓
  • Czy warto stosować środki ludowe ↓

Rokowanie w raku prostaty

Według statystyk Ministerstwa Zdrowia Rosji w 2018 r. Rak prostaty zajmuje 4. miejsce wśród rozpoznanych przypadków nowotworów złośliwych, z tyłu skóry, piersi i płuc. Co trzeci przypadek jest śmiertelny.

Gruczoł krokowy lub prostata - gruczoł zewnątrzwydzielniczy o budowie kanalikowo-pęcherzykowej, występujący w ciele mężczyzny, jest narządem androgenozależnym. Znajduje się tuż pod pęcherzem, na początku przechodzi przez niego cewka moczowa. Gruczoł produkuje sekret, który jest uwalniany w czasie wytrysku i rozcieńcza wytrysk. Zdrowy gruczoł krokowy ma objętość 25 ml, długość od 32 do 45 mm, szerokość od 35 do 50 mm i grubość od 17 do 25 mm.

Przyczyny złośliwych guzów gruczołu krokowego:

    We współczesnym świecie jest coraz mniej niebezpiecznych, szkodliwych prac produkcyjnych, więc palenie jest główną przyczyną raka.

brak równowagi hormonów: androstendion, testosteron, dihydrotestosteron;

  • przewlekłe zapalenie prostaty;
  • praca w niebezpiecznych branżach i długotrwały kontakt z substancjami rakotwórczymi i agresywnymi (fenol, kadm itp.);
  • zastój nasienia z powodu braku regularnego seksu;
  • BPH;
  • genetyczne predyspozycje;
  • niewłaściwa dieta zawierająca tłuste potrawy;
  • infekcje wirusowe;
  • złe nawyki (palenie, nadużywanie alkoholu), nadmierne spożycie kawy.
  • Złośliwe formacje mogą rozwijać się w każdym wieku, ale częściej dotyka mężczyzn po 40 roku życia. Proporcjonalnie do wieku zwiększa się również ryzyko rozwoju choroby:

    • od 35 do 40 lat - 10 przypadków na 10 000;
    • od 50 do 60 lat - 100 przypadków na 10 000;
    • powyżej 70 lat - 1000 na 10000.

    Cechą charakterystyczną raka prostaty jest długi i bezobjawowy przebieg choroby..

    Każda choroba onkologiczna jest podzielona na etapy. Określa go wielkość guza, uszkodzenie tkanki, obecność wtórnych ognisk (przerzutów).

    0 etap

    Stadium zero (prekursor) zawiera komórki rakowe o dowolnej lokalizacji. Początkowy etap początku nowotworu i jest uważany za łagodny guz. W onkologii proces ten nazywany jest in situ, co oznacza guz na miejscu. Komórki znajdują się w jednym miejscu i nie wychodzą poza granice nabłonka.

    I etap

    Na tym etapie nie ma żadnych widocznych objawów. Guz jest niewielki, nie wyczuwalny w badaniu palpacyjnym, USG nie ujawnia choroby. Można go zdiagnozować tylko za pomocą testu markera nowotworowego PSA - swoistego antygenu prostaty. Jeśli na tym etapie zostanie znaleziony guz, jest to wielki sukces. Na tym etapie choroby leczenie odbywa się za pomocą terapii i nie zajmuje dużo czasu. Wynik pacjenta jest korzystny.

    Etap 2

    Rozmiar guza wzrasta, jest wykrywany przez badanie palpacyjne i ultrasonograficzne, ale jeszcze nie przedostał się poza torebkę gruczołu. Mogą wystąpić trudności i częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy. Dzieje się tak, ponieważ rosnący guz naciska na kanał cewki moczowej. 70-80% zdiagnozowanych pacjentów w stadium 2 wraca do zdrowia.

    Etap 3

    Rozmiar guza staje się duży i można go wykryć w dowolny sposób. Objawy: silny ból okolicy łonowej, krocza, dolnej części pleców. Bolesne oddawanie moczu, pieczenie, krew w moczu. Powodem tego jest to, że guz rozprzestrzenił się poza prostatę i zaczął atakować sąsiednie narządy wewnętrzne: cewkę moczową i pęcherz. Zaczynają się pojawiać przerzuty lokalizacji regionalnej. Na tym etapie trudno jest pokonać onkologię, zajmie to nie tylko operację, ale także połączenie szeregu kompleksów, aby zneutralizować komórki rakowe. Szansa wyleczenia na etapie 3 jest mniejsza niż 40%.

    Etap 4

    Guz nabrał agresywnego charakteru, komórki rakowe przenoszone przez krew i limfę pozostają w odległych zakamarkach ciała. Powstają przerzuty, które mogą znajdować się w wątrobie, kościach, płucach i innych narządach. W ostatnim etapie pojawiają się silne bóle, dochodzi do zatrucia organizmu z powodu komórek nowotworowych, gwałtownie spada masa ciała, znika zainteresowanie życiem, a pacjent szybko zanika. Raka IV stopnia nie można leczyć, dlatego sięgają po terapię paliatywną, która nieco zmniejsza cierpienie pacjenta i nieznacznie wydłuża resztę życia..

    Metody leczenia raka prostaty

    Technika zależy nie tylko od stadium choroby, ale także od rodzaju guza. Aby określić rodzaj, stosuje się biopsję: biomateriał jest pobierany z próbkami tkanek i badany pod mikroskopem.

    Leczenie ultradźwiękami

    Miejscowe leczenie guza falami ultradźwiękowymi. Metoda jest oszczędna, ponieważ nie ma interwencji chirurgicznej. W odbytnicy pacjenta wprowadza się sondę z kamerą w celu określenia dokładnej lokalizacji guza, a gruczoł poddaje się badaniu ultrasonograficznemu. Temperatury sięgają 100 stopni, a hipertermia zabija komórki rakowe. Operacja trwa kilka godzin, a pacjent zostanie wypisany za 2-3 dni. Ultradźwięki nie zawierają promieniowania i nie wpływają na potencję. Dodatni wynik badania USG powyżej 80%.

    Usunięcie prostaty

    Prostata jest ważnym męskim narządem, ale nie niezbędnym. Jeśli komórki rakowe nie rozprzestrzeniły się do innych narządów lub tkanek, onkolog zasugeruje usunięcie gruczołu krokowego. Typowe rodzaje operacji:

    • Radykalna prostatektomia - podczas operacji wraz z gruczołem krokowym usuwa się komórki rakowe.
    • Rozwarstwienie węzłów chłonnych miednicy - usuwa się węzły chłonne w okolicy miednicy.
    • Resekcja przezcewkowa - łagodzi tylko objawy, ale nie leczy onkologii.

    Rokowanie po operacji: jeśli guz nie wykroczył poza gruczoł krokowy - 99% oznacza, że ​​pacjenci będą żyli co najmniej pięć lat lub zostaną całkowicie wyleczeni, jeśli nowotwór z przerzutami - praktycznie nie ma szans.

    Każda operacja jest zagrożeniem życia, ingerencją w pracę organizmu i stresem dla niego. Możliwe skutki uboczne po operacji: problemy z oddawaniem moczu przez kilka miesięcy i utrata erekcji.

    Istnieje łagodny rodzaj leczenia operacyjnego - laparoskopia, w którym ryzyko powikłań pooperacyjnych jest mniejsze i łatwiejsze do tolerowania przez pacjenta. W chirurgii laparoskopowej gruczoł usuwa się przez małe, kilkumilimetrowe nacięcia.

    Radioterapia

    Jeśli guz przekroczył granice lub gdy pacjent jest słaby do operacji, stosuje się radioterapię. Używają promieni rentgenowskich do zabijania komórek rakowych i niekontrolowanego wzrostu. Po radioterapii guz zmniejszy się, a tkanki zostaną oczyszczone z komórek rakowych.

    Radioterapia może być oddzielną metodą leczenia i w połączeniu z zabiegiem chirurgicznym. Stosowane są dwa rodzaje radioterapii:

    1. Radioterapia wiązką zdalną - napromienianie aparatem radiacyjnym. Aby zminimalizować wpływ promieniowania na zdrowe narządy, lekarze kierują wiązkę promieniowania bezpośrednio na guz. Rodzaje radioterapii zewnętrznej:
    • Konformalne 3D;
    • proton;
    • IMRT - radioterapia z modulacją intensywności;
    • SBRT - radioterapia stereotoksyczna.
    1. Radioterapia śródmiąższowa (brachyterapia) - wprowadzenie radioaktywnych granulek. Efekt promieniowania jest wzmocniony poprzez zmniejszenie odległości do nowotworu złośliwego. Granulki zawierające radioaktywne związki chemiczne, takie jak pallad, rad, cez itp., Są wstrzykiwane do organizmu pacjenta i oddziałują na otaczające tkanki. Rodzaje radioterapii wewnętrznej:
    • Stała brachyterapia - granulki pozostają w organizmie przez długi czas;
    • Brachyterapia doraźna - stosowanie granulatu tylko podczas sesji.

    Radioterapia to najsilniejsze narażenie organizmu na substancje radioaktywne. Metoda jest bardzo skuteczna w walce ze złośliwymi formacjami, ale ma wiele skutków ubocznych. Typowe konsekwencje:

    • Bóle głowy, zawroty głowy, osłabienie, gorączka.
    • Zakłócenia układu pokarmowego - biegunka, zaparcia, nudności, wymioty.
    • Zmiany składu krwi, zmniejszenie liczby płytek krwi i leukocytów.
    • Pojawia się arytmia.
    • Wypadanie włosów, pogorszenie wzroku i słuchu.
    • Pojawia się obrzęk i suchość skóry, wysypki w miejscach zastosowania promieniowania.

    Po ukończeniu pełnego kursu przywraca się normalne funkcjonowanie wszystkich narządów. Metoda jest skuteczna w 1. i 2. etapie choroby, 93% pacjentów jest wyleczonych.

    Metoda TOOKAD

    Innowacyjna metoda leczenia raka prostaty. Leczenie produktem TOOKAD Rozpuszczalny lek dożylny. Lek nie ma negatywnego wpływu na zdrowe tkanki i jest wydalany z organizmu po 3-4 godzinach. Bezpośrednio po podaniu leku przez sondę światłowodową przeprowadza się kontrolowany efekt fotodynamiczny na tkankę nowotworową. Czas ekspozycji - 22 minuty.

    Ekspozycja na światło powoduje reakcję łańcuchową, która prowadzi do całkowitego zniszczenia całego guza bez uszkadzania okolicznych narządów i zdrowych tkanek, w tym cewki moczowej czy nerwów odpowiedzialnych za potencję. Zabieg trwa półtorej godziny. Metoda jest skuteczna, a wynik gojenia przekracza 80%.

    Istnieją również metody leczenia raka prostaty, takie jak kriochirurgia, radiochirurgia, immunoterapia i chemioterapia, leczenie hormonalne.

    Czy warto stosować środki ludowe

    Istnieje ogromna liczba metod medycyny alternatywnej, w tym leczenie środkami ludowymi. Ale te metody nie uzyskały oficjalnej aprobaty i nie są oficjalnie zalecane do leczenia. Skuteczność określana jest na poziomie plotek lub „cudów”, ma tzw. „Efekt placebo”.

    Środki ludowe nie tylko nie działają, ale mogą również spowodować nieodwracalne szkody. Stan pacjenta może się pogorszyć, może pojawić się osłabienie i zatrucie organizmu, ponieważ często metody opierają się na substancjach toksycznych. Medycyna alternatywna jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ pacjenci stosują te leki w nadziei, że będą w stanie uniknąć operacji, radioterapii i całkowicie wyzdrowieć z onkologii, ale spóźniają się z leczeniem, gdy nie ma szans na wyzdrowienie.

    Medycyna alternatywna to „żyła złota” dla czarowników, uzdrowicieli i innych oszustów, którzy są gotowi zarabiać na czyimś nieszczęściu.

    Pamiętaj o następujących kwestiach:

    1. Rak nie jest wyrokiem!
    2. Terminowe leczenie i badanie w klinice to krok w kierunku skutecznego leczenia.
    3. Tradycyjna medycyna NIE leczy raka.

    Jak leczy się raka prostaty na różnych etapach i jakie metody są najbardziej skuteczne

    Rak prostaty to problem, z którym może zmierzyć się każdy mężczyzna. Do tej pory nie ma wiarygodnych metod zapobiegania tej chorobie ani wiarygodnych sposobów, aby z góry wiedzieć, jakie jest ryzyko wystąpienia katastrofy w każdym konkretnym przypadku. Jednak lekarze nauczyli się już rozpoznawać raka prostaty na najwcześniejszych etapach, a także skutecznie leczyć guzy. Dlatego jeśli onkolog podejrzewa obecność raka prostaty, nie spiesz się z rozpaczą, ponieważ szanse na wyzdrowienie są wysokie..

    Etapy i cechy przebiegu raka prostaty

    Gruczoł krokowy to mały narząd (mniej więcej wielkości piłki do ping-ponga) znajdujący się u podstawy pęcherza. Jego główną funkcją jest synteza wydzieliny wchodzącej w skład nasienia oraz udział w procesie wytrysku.

    Rak prostaty implikuje pojawienie się i zwiększenie rozmiaru guza zdolnego do szybkiego wzrostu i przerzutów (przeniesienie złośliwych komórek do innych narządów i tkanek). Choroba ta może wystąpić w każdym wieku, ale w zdecydowanej większości przypadków rozpoznaje się ją u mężczyzn powyżej 60 roku życia.

    Rak prostaty jest trzecim najczęściej występującym nowotworem wśród silniejszych płci w Rosji po raku płuc i raku żołądka. Występuje u jednego na piętnastu mężczyzn po czterdziestce. Każdego roku na świecie złośliwe guzy gruczołu krokowego są diagnozowane u miliona osób, a około jedna trzecia z nich umiera w wyniku tej patologii.

    Dlaczego rozwija się rak prostaty? Wiadomo, że wiąże się to ze zmianami tła hormonalnego, predyspozycjami genetycznymi, niedożywieniem oraz wpływem kilku innych czynników, których rola nie została jeszcze ostatecznie ustalona..
    Zwykle mija kilka lat od momentu pojawienia się pierwszej komórki rakowej do pojawienia się objawów, które prowadzą do wizyty u lekarza. Z tego powodu pacjent często trafia na wizytę u onkologa z zaniedbanym, przerośniętym guzem trudnym do wyleczenia.

    W sumie zwykle wyróżnia się cztery stadia raka prostaty:

    • Stopień 1 charakteryzuje się niewielkim rozmiarem guza, brakiem zaangażowania węzłów chłonnych w proces patologiczny (komórki nowotworowe mogą się tam dostać wraz z przepływem limfy) oraz dobrym samopoczuciem pacjenta. Z reguły na tym etapie rak prostaty jest wykrywany przypadkowo - podczas leczenia innej choroby prostaty. Rokowanie dla życia pacjenta jest korzystne, terapia nie zajmuje dużo czasu.
    • Rak prostaty w stadium 2 oznacza, że ​​guz urósł. Można to wyczuć - podczas badania doodbytniczego (prostata sąsiaduje z przednią ścianą odbytnicy, więc lekarz jest w stanie dosięgnąć jej palcem). W tym przypadku objawy choroby często nadal się nie manifestują. Dlatego tak ważne jest, aby regularnie poddawać się badaniu profilaktycznemu przez urologa. Około 80% pacjentów, u których zdiagnozowano raka prostaty w stadium 2, wraca do zdrowia.
    • Etap 3 choroby charakteryzuje się wzrostem guza poza błonę prostaty. Komórki rakowe znajdują się w węzłach chłonnych miednicy i niektórych sąsiednich narządach. W tym czasie pacjent zwykle odczuwa dyskomfort: z powodu deformacji gruczołu zaburza oddawanie moczu, pojawia się ból krocza. Aby pokonać guz, nie wystarczy już wykonać operacji, dlatego onkolodzy często stosują taktykę łączoną, łącząc różne podejścia do niszczenia komórek rakowych. Wskaźnik przeżycia na tym etapie raka prostaty wynosi mniej niż 40%.
    • Etap 4 oznacza, że ​​oprócz prostaty rak zaatakował odległe narządy lub węzły chłonne. Przerzuty można znaleźć w kościach, płucach, wątrobie itp. Jeśli pacjent jest osobą starszą z ciężkimi chorobami przewlekłymi, lekarze zdecydują się na rezygnację z operacji na rzecz oszczędnych metod terapii, które przedłużą życie pacjenta i złagodzą cierpienie, choć nie pomogą pokonać raka.

    Metody leczenia raka prostaty

    Sposób leczenia raka prostaty zależy nie tylko od stopnia zaawansowania choroby. Istotny jest rodzaj guza - ustala się go podczas biopsji pobierając kilka próbek tkanek i badając je pod mikroskopem. Niektóre nowotwory, takie jak rak z komórek polimorficznych gruczołu krokowego, mają tendencję do szybkiego wzrostu, podczas gdy inne są pod wpływem hormonów. Doświadczony onkolog, zanim zdecyduje się na taktykę medyczną, bierze pod uwagę wszystkie te okoliczności, a także opinię samego pacjenta.

    Istotną rolę odgrywa również wyposażenie techniczne przychodni. Nie jest tajemnicą, że wiele nowoczesnych technologii i leków po prostu nie jest dostępnych w krajowych ośrodkach onkologicznych lub jest na etapie wdrażania. A nawet tak klasyczne podejścia, jak chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego, mogą się znacznie różnić, co wpływa nie tylko na powodzenie leczenia, ale także na jakość życia pacjenta..

    Operacja

    Gruczoł krokowy jest ważnym organem, ale dorosły mężczyzna jest w stanie bez niego żyć. Dlatego jeśli rak nie rozprzestrzenił się na sąsiednie narządy i tkanki, a stan pacjenta pozwala na operację, onkolog zaleci mężczyźnie radykalną prostatektomię - usunięcie prostaty. W początkowych stadiach choroby takie podejście pozwala na całkowity powrót do zdrowia w krótkim czasie (pobyt w szpitalu trwa około 7 dni).

    Tymczasem należy pamiętać, że mówimy o poważnej ingerencji w pracę organizmu, która wiąże się z zagrożeniem życia, a także prowadzi do pewnych nieprzyjemnych konsekwencji. Tak więc pacjenci często mają problemy z oddawaniem moczu przez wiele miesięcy po operacji, ponad połowa mężczyzn skarży się na zanik erekcji.

    Delikatną opcją chirurgiczną w przypadku raka prostaty jest operacja laparoskopowa, w której prostatę usuwa się przez niewielkie nacięcia - zaledwie kilka milimetrów długości. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko powikłań pooperacyjnych, a sam zabieg jest znacznie łatwiej tolerowany przez pacjenta..

    W krajach o zaawansowanej medycynie, np. W Izraelu, USA, operację przeprowadza się przy użyciu innowacyjnych systemów robotycznych, takich jak Da Vinci.

    Kriochirurgia

    Kriochirurgia guza prostaty może być alternatywą dla tradycyjnej operacji. Ta metoda ma zastosowanie we wczesnych stadiach choroby, kiedy rak nie wyszedł jeszcze poza narząd. Podczas manipulacji do prostaty pacjenta wprowadza się specjalne igły, przez które dostarczany jest ciekły argon lub azot. Niskie temperatury niszczą tkanki gruczołu, a lekarz za pomocą ultradźwięków kontroluje, czy efekt nie uszkadza sąsiednich narządów. Dzięki temu gruczoł nie musi być usuwany (choć jego funkcje są nieodwracalnie upośledzone). W ostatnich latach kriochirurgia jest coraz częściej oferowana jako główna metoda leczenia raka prostaty, odpowiednia dla pacjentów w każdym wieku..

    Radiochirurgia

    Jeden z wiodących kierunków w operacyjnym leczeniu raka prostaty. Zakłada użycie systemu Cyber ​​Knife. Metoda opiera się na działaniu skupionej wiązki promieniowania na guzie, co prowadzi do jego miejscowego zniszczenia przy zachowaniu integralności sąsiadujących tkanek. Ważną zaletą metody jest jej całkowita bezbolesność i brak urazów: bezpośrednio po zabiegu pacjent może opuścić szpital.

    Radioterapia

    Jeśli guz jest agresywny lub wyrósł poza gruczoł krokowy lub w przypadkach, gdy pacjent jest zbyt słaby do operacji, alternatywą dla skalpela może być aparat do radioterapii. Promieniowanie rentgenowskie przede wszystkim zabija szybko dzielące się komórki - a komórki rakowe mają tendencję do wymykania się spod kontroli. Dlatego podczas radioterapii guz kurczy się, a tkanki dotknięte złośliwymi komórkami są „oczyszczane”.

    Radioterapia jest zalecana jako oddzielna metoda leczenia i jako uzupełnienie operacji: przed lub po interwencji. Można mówić zarówno o radioterapii zewnętrznej (gdy pacjent leży pod emiterem), jak i radioterapii wewnętrznej, kiedy do organizmu pacjenta wstrzykuje się specjalne granulki radioaktywne..

    Terapia wiązką zewnętrzną ma również swoje własne odmiany. Onkolodzy dążą do zminimalizowania szkodliwego wpływu promieniowania na tkanki ciała, dlatego starają się jak najdokładniej skierować wiązkę promieniowania do guza. Pomagają im w tym takie metody, jak radioterapia konformalna 3D, radioterapia z modulacją intensywności (IMRT), radioterapia stereotoksyczna (SBRT) i radioterapia protonowa. Każde z tych podejść ma zalety i wady. Radioterapia często prowadzi do uporczywych zaburzeń układu moczowego i zaburzeń erekcji.

    Radioterapia wewnętrzna (brachyterapia) znacznie zwiększa działanie promieniowania poprzez skrócenie odległości od jego źródła do komórek nowotworowych. Granulki radioaktywne użyte do zabiegu zawierają radioaktywny jod, pallad i inne związki chemiczne, które mogą długo oddziaływać na otaczające tkanki. W zależności od zastosowanej metody, granulki te mogą pozostawać w organizmie przez wiele miesięcy (brachyterapia stała) lub tylko podczas zabiegów (brachyterapia doraźna).

    Chemoterapia

    Chemioterapia jest stosowana z reguły w sytuacjach, gdy rak rozprzestrzenił się po całym organizmie, dlatego konieczne jest globalne oddziaływanie na chorobę. Leki stosowane w leczeniu złośliwych guzów prostaty są przepisywane na kursy, monitorując wyniki terapii i rozwój skutków ubocznych. Leki chemioterapeutyczne są szkodliwe nie tylko dla raka, ale także dla zdrowej tkanki. Dlatego pacjenci poddawani takiemu leczeniu często cierpią na zaburzenia trawienia, osłabienie, wypadanie włosów i choroby zakaźne..

    Terapia immunologiczna

    Ten rodzaj leczenia ma na celu uaktywnienie odporności pacjenta. Komórki rakowe są obce naszemu organizmowi, ale dzięki specjalnym mechanizmom adaptacyjnym są w stanie uniknąć odpowiedzi immunologicznej.

    Preparaty do immunoterapii wykonywane są indywidualnie - w laboratorium komórki krwi pacjenta są „trenowane” do rozpoznawania guza, a następnie otrzymana szczepionka jest wstrzykiwana do organizmu. Niestety onkolodzy nie byli jeszcze w stanie osiągnąć wysokiej skuteczności tej techniki, dlatego jest ona coraz częściej stosowana pomocniczo, a także w późniejszych stadiach choroby..

    Hormonalne leczenie raka prostaty

    Ponieważ wzrost guza jest często wywoływany przez działanie męskich hormonów płciowych, w późnych stadiach raka prostaty lekarze mogą przepisać pacjentowi leki blokujące syntezę tych substancji. Zazwyczaj jest to dożywotnie spożycie leków. Takie leczenie oznacza kastrację medyczną: na jej tle zanika funkcja seksualna. W połączeniu z innymi metodami - na przykład radioterapią - podawanie hormonów może doprowadzić do całkowitego wyleczenia u pacjentów, u których istnieje przeciwwskazanie do radykalnej prostatektomii. W tym przypadku kastracja medyczna jest odwracalna - po odstawieniu leku.

    Terapie raka prostaty są zróżnicowane, a nowe i skuteczne metody są zgłaszane każdego roku. Innymi słowy, prawie nie ma przypadków beznadziejnych, kiedy medycyna nie jest w stanie pomóc pacjentowi. Ważne jest, aby znaleźć lekarza, który wybierze skuteczną strategię leczenia. Nie rozpaczaj - pokonanie raka w dużej mierze zależy od Ciebie.

    Rak prostaty

    Rak prostaty u mężczyzn to złośliwy nowotwór gruczołu krokowego, który rozwija się i szybko rośnie, a następnie daje przerzuty do innych narządów..

    Pomimo tego, że procesy w tkankach gruczołu krokowego rozwijają się przez długi czas (w porównaniu z innymi nowotworami onkologicznymi), rak nadal stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Z reguły rak gruczolaka prostaty ma charakterystyczne nasilenie u starszych pacjentów. Zwykle po 50 latach ryzyko zachorowania u mężczyzn z tą dolegliwością jest większe niż u młodych ludzi. Oczywiście wpływa też na genetykę - więc jeśli ojciec miał taką chorobę, to szansa na zachorowanie syna jest 2-3 razy większa niż u drugiego.

    Wadą jest też to, że jak w przypadku każdego raka, pierwsze oznaki raka prostaty nie pojawiają się w żaden sposób..

    Co to jest prostata?

    Prostata to gruczoł, mały, podobny do kasztana narząd tkanki gruczołowej i mięśniowej, znajdujący się tuż pod pęcherzem. Przez środek prostaty z pęcherza przechodzi cewka moczowa (cewka moczowa - łac. Moczówka). Jedną z najważniejszych funkcji prostaty jest produkcja soku prostaty, który sprzyja witalności nasienia. Nasienie i sok z prostaty tworzą nasienie i są wydalane przez cewkę moczową podczas orgazmu. Zatem prostata jest ważnym narządem w męskim układzie rozrodczym..

    Wielkość prostaty zależy od budowy ciała mężczyzny. W wieku 20 lat prostata osiąga swój naturalny rozmiar i przestaje rosnąć. Po 40 latach gruczoł krokowy zaczyna ponownie rosnąć. Wzrost prostaty to naturalny proces. Z biegiem czasu rosnąca tkanka prostaty może powodować przerost prostaty (BPH). Łagodny rozrost gruczołu krokowego (synonim - gruczolak prostaty) może powodować u mężczyzny niedogodności związane z oddawaniem moczu. Prostata normalna, w której przeciętny mężczyzna nie ma objawów BPH: 23-25 ​​cm3. Waga prostaty dorosłego mężczyzny wynosi 20 gramów.

    Zmiany w strukturze komórek gruczołu krokowego często prowadzą do raka prostaty. Wśród urologów-onkologów panuje opinia, że ​​wcześniej czy później każdy mężczyzna zachoruje na raka prostaty, ale nie każdy się o tym dowie. Jednak nie znaleziono bezpośredniego związku między obecnością gruczolaka prostaty a rozwojem gruczolaka w raka prostaty..

    Klasyfikacja

    Rak prostaty reprezentowany jest przez następujące postacie histologiczne: gruczolakorak (duży zrazikowy, mały zrazikowy, chrząstkowaty, lity), rak przejściowy, rak płaskonabłonkowy i niezróżnicowany. Najczęstszym rakiem gruczołowym jest gruczolakorak, który stanowi 90% wszystkich wykrytych nowotworów prostaty. Oprócz weryfikacji morfologicznej ważny jest stopień zróżnicowania guza (wysoki, średni, niski). Rak przejściowokomórkowy jest klasyfikowany podobnie jak rak cewki moczowej.

    Zgodnie z systemem TNM wyróżnia się kilka stadiów gruczolakoraka:

    • T1 - gruczolakorak nie objawia się klinicznie, nie jest wizualizowany metodami instrumentalnymi i nie jest wyczuwalny dotykiem; można wykryć tylko za pomocą biopsji gruczołu krokowego i badania histologicznego wykonanego w przypadku podwyższonego poziomu antygenu swoistego dla prostaty (PSA)
    • T2 - naciekanie gruczolakoraka ogranicza się do tkanki gruczołu (jednego lub dwóch płatów) lub jego torebki. Guz jest wyczuwalny i uwidoczniony metodami instrumentalnymi.
    • T3 - gruczolakorak rośnie poza torebką gruczołu lub do pęcherzyków nasiennych.
    • T4 - gruczolakorak rozciąga się na szyjkę macicy lub zwieracz pęcherza, odbytnicę, mięsień dźwigacz odbytu, ścianę miednicy.
    • N1 - stwierdza się przerzuty w węzłach chłonnych miednicy
    • M1 - określa się odległe przerzuty raka prostaty w węzłach chłonnych, kościach i innych narządach.

    Przyczyny rozwoju

    Badania nad omawianą chorobą doprowadziły do ​​wniosku, że szanse zachorowania na raka prostaty zależą bezpośrednio od poziomu testosteronu w organizmie mężczyzny - im wyższy, tym większe szanse. Ogólnie rzecz biorąc, lekarze identyfikują kilka czynników, które mogą stać się „bodźcem” do rozwoju raka:

    • predyspozycje genetyczne - jeśli w rodzinie były przypadki raka prostaty, to z 90% prawdopodobieństwem rozpoznanie to zostanie prześledzone u potomstwa;
    • gruczolak prostaty, który jest przewlekły i postępujący;
    • zaawansowany wiek;
    • naruszenie diety i diety;
    • kontakt z kadmem - częściej ma to miejsce podczas pracy w niebezpiecznej produkcji;
    • zły stan środowiska w regionie zamieszkania.

    Nie ma jednej konkretnej przyczyny raka prostaty - wszyscy mężczyźni po pięćdziesiątce są zagrożeni.

    Gruczolak prostaty - czy to rak czy nie?

    Nie, gruczolak prostaty to łagodny nowotwór składający się z szybko rosnących komórek, który może również przekształcić się w raka. Mutacja pochodzi z nabłonka gruczołowego.

    Objawy i wczesne oznaki raka prostaty u mężczyzn

    Objawy raka prostaty u mężczyzn rozpoczynają się od niewygodnego oddawania moczu: częstego parcia, pieczenia z niepełnym opróżnieniem pęcherza. Objawy raka prostaty u mężczyzn są podobne do objawów łagodnego powiększenia gruczołu krokowego (z gruczolakiem). Nie należy na to liczyć, ale poddać się dokładnemu badaniu, aby nie tracić czasu na wczesne leczenie.

    Na objawy raka prostaty u mężczyzn mogą wskazywać:

    • Trudności w rozpoczęciu oddawania moczu
    • słaby, bez strumienia ciśnienia, przerywany podczas oddawania moczu;
    • chodzenie do toalety co pół godziny, szczególnie w nocy, co negatywnie wpływa na psychikę;
    • wysoka gorączka z rakiem prostaty;
    • uczucie bólu narządów płciowych podczas oddawania moczu.

    W zaawansowanych stadiach raka prostaty wskazują objawy i oznaki: nietrzymanie moczu, zaburzenia erekcji, ból w okolicy łonowej, krew w moczu i nasieniu (geospermia).

    W przypadku wzrostu guza i przerzutów objawy raka prostaty wskazują:

    • ból w okolicy lędźwiowej i kości;
    • limfostaza - obrzęk nóg;
    • brak apetytu, nudności i wymioty, co prowadzi do utraty wagi.

    Późne objawy obejmują stany związane z zatruciem krwi i pęknięciami naczyń krwionośnych.

    Patologiczne zmiany w raku prostaty trwają powoli - 15-20 lat. Rak jest podatny na przerzuty do węzłów chłonnych, miednicy, ud, wątroby, kręgosłupa, nadnerczy i innych narządów. Jeśli leczenie przeprowadza się przed pojawieniem się przerzutów, można je wyleczyć bez powodowania poważnych konsekwencji dla męskiego ciała.

    Etapy rozwoju

    Po badaniu lekarz diagnozuje i określa stopień zaawansowania raka prostaty.

    • Etap 1 - guz ma mikroskopijne rozmiary. Nie można tego wyczuć ani zobaczyć na USG. Wskazuje na to jedynie podwyższony poziom swoistego antygenu sterczowego (PSA).
      Na tym etapie pacjent nie zauważa żadnych oznak choroby..
    • Etap 2 - guz rośnie, ale nie wykracza poza granice narządu. Jest ograniczona przez torebkę prostaty. Rak II stopnia można wyczuć palpacyjnie za pomocą palca w postaci gęstych węzłów i wykryć za pomocą USG.
      W raku gruczołu krokowego II stopnia mogą wystąpić zaburzenia oddawania moczu, które związane są z uciskaniem cewki moczowej przez gruczoł krokowy. W takim przypadku strumień moczu staje się powolny, pojawiają się skurcze i bóle w kroczu. Konieczność pójścia do toalety powoduje, że mężczyzna budzi się w nocy 3-4 razy.
    • Etap 3 - guz nowotworowy rozciąga się poza prostatę i rośnie w sąsiednich narządach. Najpierw zaatakowane są pęcherzyki nasienne, pęcherz i odbytnica. Przerzuty guza nie rozprzestrzeniają się do odległych narządów.
      Rak prostaty III stopnia objawia się osłabieniem potencji, bólem łonowym i dolną częścią pleców. W moczu jest krew i silne pieczenie podczas opróżniania pęcherza.
    • Etap 4 - złośliwy guz powiększa się. Przerzuty powstają w odległych narządach: kościach, wątrobie, płucach i węzłach chłonnych.

    W przypadku raka czwartego stopnia pojawia się ciężkie zatrucie, osłabienie i utrata siły. Podczas opróżniania pęcherza i jelit pojawiają się trudności i silny ból. Często mężczyzna nie może sam oddać moczu i musi włożyć cewnik.

    Diagnostyka

    Ponieważ rak prostaty we wczesnych stadiach nie ma żywych objawów, konieczne jest poddawanie się regularnym badaniom profilaktycznym. Obowiązkową metodą diagnostyczną jest cyfrowe badanie gruczołu krokowego przez odbytnicę, które przeprowadza urolog. Podczas tego badania można zidentyfikować zagęszczenie gruczołu krokowego, po którym zaleca się dodatkowe badania:

    • określenie poziomu PSA;
    • USG prostaty;
    • biopsja prostaty.

    Po określeniu poziomu PSA we krwi kolejnym etapem diagnozy jest badanie ultrasonograficzne gruczołu krokowego za pomocą czujnika doodbytniczego, który pozwala zmierzyć objętość gruczołu krokowego, a także zidentyfikować obecność guzków i pieczęci.

    Ostatnią metodą potwierdzenia rozpoznania jest biopsja prostaty. W tym celu pobiera się kilka próbek tkanek z różnych części gruczołu. Jeśli uzyskany zostanie wynik ujemny, a podwyższony poziom PSA utrzymuje się, w ciągu kilku miesięcy wykonywana jest druga biopsja.

    Nowoczesną metodą diagnozowania raka prostaty jest także wieloparametrowy rezonans magnetyczny. Jak dotąd metoda ta pozwala na najlepszą wizualizację ognisk nowotworowych w prostacie.

    Specjaliści z Kliniki Urologii EMC dysponują unikalną techniką łączenia obrazu MRI z badaniem USG. W związku z tym wykonywana jest celowana biopsja podejrzanych zmian gruczołu krokowego, tzw. Biopsja fuzyjna. Ta technika jest o 30% dokładniejsza w diagnozowaniu raka prostaty.

    Jak leczyć raka prostaty?

    Najnowsza skuteczna metoda leczenia raka prostaty u mężczyzn polega na usunięciu guza laserem, a także specjalnym lekiem na bazie bakterii głębinowych. Laser skierowany jest na guz, a gdy pada na niego światło, aktywują się bakterie i zabijają komórki rakowe, pozostawiając prostatę zdrową.

    Niemal u połowy z 413 badanych mężczyzn rak całkowicie zniknął. Ten rodzaj leczenia nie powoduje skutków ubocznych, jednak ma zastosowanie tylko we wczesnych stadiach choroby..

    Zabieg I i II stopnia

    W przypadku postaci miejscowych (I lub II stadium bez przerzutów) raka prostaty stosuje się następujące metody leczenia:

    1. Usunięcie gruczołu krokowego (radykalna prostatektomia, w której usuwa się gruczoł krokowy wraz z pęcherzykami nasiennymi);
    2. Stacjonarna radioterapia (zwykle polega na napromienianiu gruczołu krokowego i okolicznych węzłów chłonnych w dawce około 40 Gray; później promieniowanie skierowane na guz zwiększa się do 70 Gray);
    3. Ablacja ultradźwiękowa guzów za pomocą skupionych ultradźwięków o wysokiej intensywności;
    4. Brachyterapia lub radioterapia śródmiąższowa (polegająca na wprowadzeniu do guza ziaren z preparatami radioaktywnymi);
    5. Krioablacja guza (proces miejscowego zamrażania i dewitalizacji tkanek, który umożliwia ukierunkowane zniszczenie dotkniętej tkanki i sąsiadujących zdrowych komórek wzdłuż krawędzi);
    6. Monoterapia antyandrogenowa (najrzadsza metoda leczenia).

    Należy zauważyć, że zlokalizowany rak prostaty (gdy nie ma przerzutów) dobrze reaguje na leczenie. Ponadto radykalne leczenie (usunięcie guza) jest możliwe tylko w przypadku zlokalizowanego raka prostaty. Współczesne racjonalne taktyki leczenia zlokalizowanego raka prostaty obejmują chirurgię, radioterapię (zdalną lub brachyterapię) lub obserwację (u pacjentów powyżej 60. roku życia w początkowym stadium raka zlokalizowanego optymalna jest taktyka oczekiwana, ponieważ ich przeżycie nie różni się od grup aktywnego leczenia) [18]..

    Prostatektomia pozostaje wiodącą metodą leczenia, a na początku XXI wieku upowszechniły się postępowe, małoinwazyjne technologie prostatektomii, które znacznie zmniejszają traumę leczenia; jedną z tych technologii jest chirurgia zrobotyzowana (np. z wykorzystaniem zrobotyzowanych instalacji z serii Da Vinci amerykańskiej firmy Intuitive Surgical).

    Radioterapia wiązką zewnętrzną i radykalna prostatektomia mają mniej więcej taką samą skuteczność. Z reguły młodzi mężczyźni przechodzą radykalną prostatektomię, starsi pacjenci - radioterapia; jednocześnie w przypadkach dużego ryzyka rozprzestrzenienia się guza poza torebkę prostaty lub uszkodzenia pęcherzyków nasiennych preferowana jest radioterapia zewnętrzna niż leczenie chirurgiczne lub brachyterapia.

    Ablacja ultrasonograficzna guzów gruczołu krokowego za pomocą przezodbytniczej zogniskowanej ultradźwięków o wysokiej intensywności (HIFU) to nieinwazyjny zabieg polegający na wprowadzeniu aplikatora przezodbytniczego do odbytnicy pacjenta w znieczuleniu podpajęczynówkowym, składającego się z sondy ultradźwiękowej i zakrzywionego kryształu piezoelektrycznego skupiającego wiązki ultradźwięków w danym punkcie... Zabieg wykonywany jest pod nawigacją ultrasonograficzną; ablację tkanek przeprowadza się na skutek połączenia termicznego (wzrost temperatury do 80–90 ° C w okolicach ogniska) i mechanicznego (uszkodzenie tkanki w wyniku zapadania się mikropęcherzyków powstałych wewnątrz komórek pod wpływem ultradźwięków o dużym natężeniu). W leczeniu pierwotnego raka gruczołu krokowego ablację ultradźwiękową stosuje się jako główną metodę leczenia lub częściej jako ratunkową terapię miejscową w przypadku nawrotów po radioterapii lub operacji..

    Usunięcie guza prostaty nową metodą TOOKAD to innowacyjna, wysoce skuteczna metoda niechirurgiczna. W trakcie zabiegu w ciągu pierwszych 10 minut lekarz wstrzykuje pacjentowi dożylnie lek TOOKAD. Nie jest toksyczny dla zdrowych tkanek i jest skutecznie wchłaniany przez guz. Następnie w znieczuleniu miejscowym i kontroli ultradźwiękowej wprowadza się sondę światłowodową i rozpoczyna naświetlanie laserem, a cały zabieg trwa 22 minuty. W rezultacie naczynia odżywiające guz są natychmiast zamknięte, zaczyna się rozpadać i całkowicie znika w ciągu 3-4 godzin. Kilka godzin po zabiegu pacjent zostaje wypisany do domu i już niedługo może wieść pełne życie. Badania kliniczne dowiodły już skuteczności tej metody: w ciągu roku po zabiegu u ponad 80% pacjentów nie wystąpił nawrót raka prostaty.

    Leczenie raka prostaty w stopniu 3 i 4

    Na III i IV etapie (charakteryzującym się obecnością przerzutów) stosuje się następujące rodzaje leczenia:

    1) radioterapia wiązką zewnętrzną w połączeniu z terapią hormonalną, polegającą na napromienianiu gruczołu krokowego i okolicznych węzłów chłonnych w połączeniu z terapią antagonistami (tj. Blokerami) gonadoliberyny (np. Degareliks, zwany firmagonem);

    2) Monoterapia antagonistami gonadoliberyny lub antyandrogenami (możliwe jest również przepisanie agonistów - czyli analogów - gonadoliberiny, np. Tryptoreliny, chociaż znacznie mniej skutecznie utrzymują poziom testosteronu poniżej 0,2 ng / ml w porównaniu do antagonistów):

    • monoterapia, implikująca dożywotnią receptę leku (odwołanie jest możliwa tylko decyzją lekarza np. w przypadku wyzdrowienia lub nietolerancji) i oznacza kastrację medyczną (w przeciwieństwie do zwykłej kastracji jest odwracalna w przypadku odstawienia leku;
    • terapia przerywana (terapia polegająca na naprzemienności okresów przepisywania i odstawiania leku), stosowana tylko u indywidualnych, stosunkowo łagodnych pacjentów (wadą jest brak zatwierdzonych schematów, w wyniku czego lekarz musi samodzielnie dobrać odpowiedni schemat leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta);

    3) Kastracja operacyjna (chirurgiczna) (jej skuteczność jest porównywalna do kastracji medycznej antagonistami gonadoliberyny, ale operacja jest nieodwracalna i ma szkodliwy wpływ na nastrój pacjenta, dlatego większość pacjentów wybiera kastrację medyczną, jeśli jest to możliwe finansowo).

    W przypadku pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem prostaty radioterapia jest leczeniem podstawowym, z 5-letnim wskaźnikiem przeżycia wynoszącym od 70 do 80%. Optymalne wydaje się uzupełnienie radioterapii o terapię hormonalną, która znacznie zwiększa przeżycie. W miejscowo zaawansowanym raku gruczołu krokowego ablację ultradźwiękową stosuje się również jako uzupełniającą terapię paliatywną, której stosowanie często pomaga odłożyć radioterapię lub leczenie hormonalne do momentu, gdy są one najbardziej skuteczne.

    Zaawansowany rak prostaty z przerzutami jest leczony jedynie objawowo lub paliatywnie; terapia hormonalna może opóźniać postęp choroby, zapobiegać powikłaniom i łagodzić objawy choroby, ale nie zwiększa przeżycia. Preferowana jest przerywana terapia hormonalna (uważa się, że pozwala ona na utrzymanie klonów komórek nowotworowych wrażliwych na terapię hormonalną oraz zapobiega aktywnemu wzrostowi opornych klonów).

    W pierwszej linii hormonoterapii stosuje się antagonistów gonadoliberyny (degareliks), agonistów gonadoliberyny (leuprorelina, goserelina, buserelina, tryptorelina), leki przeciwandrogenne (flutamid, bikalutamid, nilutamid, octan cyproteronu). subiektywna poprawa u 75% pacjentów W drugiej linii hormonoterapii antyandrogeny są stosowane w monoterapii, estrogeny (heksestrol itp. - z ostrożnością ze względu na ich potencjalną kardiotoksyczność i wysokie ryzyko zakrzepowego zapalenia żył), progestyny ​​(megestrol itp.), leki przeciwgrzybicze (np. jako ketokonazol); możliwe jest również przepisanie alternatywnego leku niesteroidowego (na przykład, jeśli pacjent najpierw wziął flutamid, wówczas jest on zastępowany bikalutamidem lub innym lekiem).

    Zapobieganie

    Możesz zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka prostaty poprzez:

    1. Regularne egzaminy. Gdy mężczyzna osiągnie wiek 45 lat, wskazane jest, aby co roku rozpoczynać badanie poziomu PSA - badanie to pomoże w rozpoznaniu raka (jeśli w ogóle wystąpi) na wczesnym etapie, kiedy choroba jest łatwiejsza do wyleczenia. Osobom należącym do jednej lub drugiej grupy ryzyka zaleca się coroczne badanie proktologa i badanie na obecność PSA.
    2. Sport i aktywny tryb życia. Regularne ćwiczenia mogą poprawić stan zdrowia, pomóc w utrzymaniu wagi i poprawić nastrój. Istnieją dowody na to, że mężczyźni, którzy nie ćwiczą, mają wyższy poziom PSA. Wskazane jest wykonywanie ćwiczeń 3-4 razy w tygodniu.
    3. Kontrola wagi. Jeżeli aktualna waga pacjenta mieści się w normalnym zakresie, wskazane jest utrzymywanie jej w tym stanie. Pomocna może być zdrowa dieta i regularne ćwiczenia. Jeśli przekracza normę, należy nieznacznie zwiększyć liczbę ćwiczeń i nieznacznie zmniejszyć dietę; może pomóc konsultacja z dietetykiem.
    4. Zdrowe odżywianie. Zaleca się unikanie pokarmów i posiłków o dużej zawartości tłuszczu; zamiast tego należy preferować owoce, warzywa, pieczywo pełnoziarniste. Nie daj się zwieść suplementom diety - żadne badanie kliniczne nie wykazało, że mogą one zapobiegać rakowi. Zamiast tego powinieneś wybierać pokarmy bogate w witaminy i minerały. Według niektórych raportów picie zielonej herbaty może mieć działanie zapobiegawcze; jednak nie przeprowadzono jeszcze szeroko zakrojonego badania klinicznego dotyczącego właściwości przeciwnowotworowych zielonej herbaty.

    Prognoza na całe życie

    W tym, jak w każdym innym przypadku związanym z onkologią, bardzo ważne jest jak najwcześniejsze wykrycie choroby. Jednak rokowanie jest najczęściej niekorzystne ze względu na późne wykrycie i występowanie znacznej liczby przerzutów we wczesnym stadium. Tak więc około 90% przypadków raka prostaty wykrywa się na trzecim lub czwartym etapie..

    Dlatego odpowiadając na pytanie, jak długo żyją z rakiem prostaty, możemy powiedzieć, że wszystko zależy od stadium choroby, na którym rozpoczęto leczenie. Radykalna prostatektomia, którą wykonano na wczesnym etapie onkologii u chorych poniżej 70. roku życia, to gwarancja przeżycia 10, a nawet 15 lat. Ogólnie po terminowym kursie leczenia pięcioletnie przeżycie w pierwszym lub drugim etapie wynosi 85%, w trzecim -50%, w czwartym - nie więcej niż 20%.

    Przerzuty raka prostaty rozprzestrzeniają się na odległe obszary z powodu rozprzestrzeniania się komórek rakowych przez naczynia krwionośne i limfatyczne. Najczęściej ból miednicy, obrzęk nóg w okolicy kostek lub stóp z rakiem prostaty oznacza wzrost liczby przerzutów oraz agresywność raka..

    Rak prostaty u mężczyzn: rokowanie

    W przypadku rozpoznania guza prostaty u mężczyzn rokowanie przeżycia zależy od postaci raka, stadium jego rozwoju, stanu zdrowia i wieku pacjenta. Wskaźnik przeżycia w przypadku raka prostaty jest wyższy, jeśli guz zostanie wykryty na wczesnym etapie rozwoju. Wczesne etapy rozwoju nowotworu złośliwego należą do lokalnych typów raka - guz nie wykracza poza narząd, nie ma przerzutów. Choroba dobrze reaguje na leczenie. W przypadku rozpoznania przerzutowego raka prostaty konsekwencje są poważne - choroba jest mniej uleczalna, przerzuty nowotworowe znajdują się w kościach, wątrobie, płucach, węzłach chłonnych, pacjent jest osłabiony, często tłumiony.

    W szpitalu Jusupow rak prostaty jest leczony na wszystkich etapach rozwoju. Pacjent jest badany przez urologa, onkologa i otrzymuje pomoc psychologa. W szpitalu pacjenta ze złośliwymi chorobami prostaty można zdiagnozować za pomocą innowacyjnego sprzętu medycznego, otrzymać wszelką opiekę medyczną w zależności od typu guza, stopnia zaawansowania nowotworu. W centrum rehabilitacji pacjenci przechodzą rekonwalescencję według specjalnego programu dla pacjentów onkologicznych.

    Rak prostaty: objawy i leczenie, rokowanie

    Gruczoł krokowy to narząd składający się z kilku części. Gruczoł znajduje się w kapsule, części gruczołu oddzielone są elastyczną przegrodą. Gruczoł krokowy bierze udział w produkcji nasienia, które jest pożywką dla nasienia, uczestniczy w produkcji nasienia, odpowiada za jakość płynu nasiennego, za funkcję usuwania nasienia na zewnątrz, za erekcję, za zatrzymanie moczu. Rak prostaty to częsta choroba, która zajmuje jedno z pierwszych miejsc wśród chorób złośliwych. Ze względu na asymptomatyczność w początkowych stadiach rozwoju i podobieństwo objawów do objawów gruczolaka prostaty, raka prostaty częściej rozpoznaje się na 3-4 etapach rozwoju, gdy pojawiają się wyraźne objawy choroby, zaburzone jest oddawanie moczu, zaburzony jest proces wypróżniania, erekcja, ból w okolicy lędźwiowej, pojawia się podbrzusze, kości.

    Objawy miejscowego raka prostaty w pierwszym stadium to niewielkie powiększenie gruczołu krokowego, sporadycznie pojawia się dyskomfort podczas oddawania moczu. W stadium T1a i 1b miejscowe guzy prostaty nie są wyczuwalne ze względu na niewielką objętość nowotworu, najczęściej są to guzy wysoce zróżnicowane. W niektórych przypadkach określa się raka dobrze zróżnicowanego (komórki rakowe znajdują się w mniej niż 5% badanych tkanek). Jeśli PSA mieści się w normalnym zakresie, ustala się dynamiczne monitorowanie pacjenta. Zlokalizowany rak prostaty może być utajonym rakiem, który nigdy nie prowadzi do choroby klinicznej.

    Rak prostaty rzadko jest wykrywany we wczesnym stadium, test PSA jest uważany za główną metodę, która pomaga wykryć złośliwą chorobę prostaty na wczesnym etapie. Charakterystyka złośliwego guza prostaty etapami:

    • Stadium T1 - Guz można wyczuć w badaniu cyfrowym, często nie jest wykrywany w USG przezodbytniczym.
    • Stadium T1a - w większości przypadków nowotwór stwierdza się w badaniu histologicznym po usunięciu tkanki gruczolaka prostaty. Badania pokazują niską zawartość komórek rakowych - nie więcej niż 5%.
    • Stadium T1b - komórki rakowe wykryto w badaniu histologicznym po leczeniu gruczolaka prostaty. W przeciwieństwie do stadium T1a, ponad 50% komórek rakowych w tkankach prostaty.
    • Stadium T1c - test PSA wykazał podwyższony poziom, badanie histologiczne wykazało obecność raka prostaty.
    • Etap T2 - guz jest wyczuwalny podczas badania doodbytniczego, diagnozowany za pomocą USG, TK i innych metod badawczych. Guz nie wykracza poza gruczoł krokowy.
    • Etap T2a - na tym etapie rak zajmuje połowę lub nieco mniej niż połowę płata prostaty.
    • Etap T2b - rak dotyka ponad połowy narządu.
    • Stadium T2c - Rak atakuje oba płaty prostaty.
    • Stadium T3 - guz wykracza poza narząd, często atakuje pęcherzyki nasienne.
    • Stadium T3a - rak rozciąga się poza narząd, ale nie wpływa na pęcherzyki nasienne.
    • Stadium T3b - złośliwy guz atakuje pęcherzyki nasienne.
    • Stadium T4 - guz rozciąga się poza gruczoł krokowy, atakuje mięśnie pęcherza, odbytnicy, ściany miednicy oraz inne narządy i tkanki.

    Leczenie raka na etapach T1c-T2c przeprowadza się w zależności od wieku pacjenta. Leczenie chirurgiczne nie jest wskazane dla mężczyzn powyżej 70 roku życia. Leczenie chirurgiczne nie jest przepisywane starszym mężczyznom ze współistniejącym rakiem prostaty z ciężkimi chorobami, w obecności wysoce zróżnicowanego guza. W większości przypadków młodym mężczyznom zaleca się radykalną prostatektomię. W starszym wieku wsparcie pacjenta odbywa się za pomocą radioterapii i chemioterapii. Jeśli poziom PSA wzrośnie po radykalnej prostatektomii, zalecana jest terapia uzupełniająca. Wzrost poziomu PSA wskazuje na rozwój nawrotu guza lub przerzutów.

    Trzeci etap raka prostaty charakteryzuje się pojawieniem się uporczywych zaburzeń układu moczowego spowodowanych przerostem gruczołu krokowego zlokalizowanym wokół cewki moczowej. Po radykalnej operacji radioterapia uzupełniająca jest zalecana w T3 z wartościami Gleasona powyżej 7 punktów, stężeniami PSA powyżej 10, jeśli udowodniono miejscowy nawrót guza. Radioterapia jest wskazana dla pacjentów z miejscowymi postaciami raka prostaty w I i II stadium choroby, w przypadku braku możliwości lub niechęci do leczenia operacyjnego, a także dla pacjentów w stadium T3 i braku przerzutów guza do regionalnych i odległych węzłów chłonnych. Aby otrzymać radioterapię, pacjent musi mieć długą oczekiwaną długość życia. W celu zwiększenia efektywności stosuje się leczenie skojarzone: radioterapia + terapia hormonalna.

    Stosowanie uzupełniającej terapii hormonalnej jest uzasadnione u chorych z guzami diploidalnymi. W leczeniu T1-T2 stosuje się również brachyterapię - naświetlanie prostaty poprzez wprowadzenie radioaktywnych granulek. U pacjentów w stadium T3 brachyterapię wykonuje się w połączeniu z promieniowaniem zewnętrznym. W przypadku stwierdzenia guza prostaty u mężczyzny w wieku, przy współistniejących ciężkich chorobach, wysoce zróżnicowanym raku gruczołu krokowego w stadium T1a, T1c uzasadniona jest obserwacja dynamiczna. W przypadku progresji guza podejmuje się decyzję o sposobie leczenia, uwzględniając wiek, stan zdrowia pacjenta.

    Rak prostaty stopnia 3: oczekiwana długość życia

    W przypadku wykrycia raka prostaty w stadium 3, rokowanie zależy od obecności lub braku przerzutów guza, częstości występowania tego procesu i agresywności raka prostaty. Prognozy dotyczące umiarkowanej choroby są trudniejsze do określenia niż we wczesnych stadiach raka. Rokowanie w późniejszych stadiach jest złe, czwarty etap choroby dotyczy nieuleczalnego stadium raka. 3. stadium raka prostaty - prognoza przeżycia w ciągu pięciu lat po leczeniu 40%.

    Rak prostaty stopnia 1: oczekiwana długość życia

    Rak prostaty stopnia 1 - oczekiwana długość życia (w ciągu pięciu lat) po leczeniu raka wynosi 90%. Rak gruczołu krokowego stopnia 1 dobrze reaguje na leczenie, ale wykrycie guza rzadko występuje w pierwszym stadium rozwoju. W większości przypadków raka rozpoznaje się podczas badania histologicznego tkanek po resekcji gruczolaka prostaty, a także za pomocą testu PSA.

    Rak prostaty: prognozy dotyczące przeżycia

    Rak prostaty to poważna choroba, która we wczesnych stadiach rozwoju przebiega bezobjawowo, agresywne guzy prostaty rozwijają się szybko, prowadząc szybko do śmierci pacjenta. Prognozę przeżycia nowotworu oblicza się na podstawie pięcioletniego okresu, w zależności od stopnia zaawansowania i agresywności guza, określa się rokowanie pięcioletniego przeżycia chorego. Rokowanie opiera się na współczynniku przeżycia określonego odsetka pacjentów po wstępnej diagnozie. W prognozie przeżycia nie uwzględniono chorych, u których w okresie pięciu lat wystąpił nawrót raka..

    Prognozy dotyczące przeżycia mają wskaźnik względnego przeżycia. Obliczenie względnego współczynnika przeżycia przeprowadzono dla pacjentów, którzy chorowali na raka o określonej lokalizacji, a zgon nastąpił z powodu chorób związanych z rakiem. Aby przewidzieć przeżycie, ważne są kryteria, takie jak stadium raka, lokalizacja guza, wiek, płeć, wrażliwość na leki i obecność współistniejących chorób..

    Rak prostaty stopnia 2: oczekiwana długość życia

    Rak prostaty stopnia 2 - oczekiwana długość życia w ciągu pięciu lat wynosi 80%. Wskaźnik przeżycia raka prostaty w stadium 2 jest wysoki, guz dobrze reaguje na leczenie na tym etapie, sukces leczenia raka zależy od doświadczenia onkologa, skuteczności przepisanego leczenia.

    Prognozy dotyczące raka prostaty: jak długo żyje się z rakiem prostaty

    Oczekiwana długość życia chorych na raka gruczołu krokowego zależy od wielu czynników: stanu zdrowia chorego, stopnia zaawansowania raka, stanu psychicznego pacjenta, skuteczności leczenia i wielu innych elementów prognozowania przeżycia. Niektórzy pacjenci są całkowicie wyleczeni we wczesnych stadiach rozwoju raka, niektórzy mają nawroty, przerzuty raka - pogarsza się rokowanie. Przy terminowej wizycie u lekarza oczekiwana długość życia wynosi 15 lat lub więcej. Złe rokowanie w przypadku raka gruczołu krokowego 4 stopnia: oczekiwana długość życia przy stałej opiece paliatywnej wynosi nie więcej niż 7 lat. Rak gruczołu krokowego 4. stopnia - 5-letnia oczekiwana długość życia obserwowano u 15% pacjentów.

    Złośliwy guz prostaty zależny od hormonów: jak długo żyje

    Wzrost poziomu testosteronu w organizmie mężczyzny może prowadzić do rozwoju hormonozależnego raka prostaty. Prognozy dotyczące przeżycia z tą postacią raka są negatywne. Guz charakteryzuje się szybkim postępem, wraz z pojawieniem się przerzutów, oczekiwana długość życia dla tego typu raka prostaty wynosi nie więcej niż 3-4 lata. W przypadku stwierdzenia onkologii gruczołu krokowego prognozy dotyczące przeżycia ustala się po całkowitym zbadaniu pacjenta, rozpoznaniu.

    Kompleksowa diagnostyka raka prostaty prowadzona jest w szpitalu Jusupow. Określa się rodzaj choroby złośliwej i stadium rozwoju guza. Chorobę rozpoznaje się różnymi metodami badawczymi:

    • Test PSA. Wykonuje się badanie krwi pod kątem markera nowotworowego raka prostaty. Ta analiza pozwala zidentyfikować złośliwy guz na pierwszym etapie rozwoju. Corocznie analiza jest przepisywana mężczyznom z dziedziczną predyspozycją do raka prostaty.
    • Pacjent jest badany przez urologa lub onkologa. Lekarz wykonuje badanie palpacyjne odbytnicy, określając obecność wykształcenia, jego lokalizację, wielkość.
    • Zaleca się przezodbytnicze USG prostaty.
    • W celu określenia stopnia inwazji guza do sąsiednich tkanek, obecności przerzutów w regionalnych lub odległych węzłach chłonnych i narządach lekarz kieruje pacjenta na badania MRI, CT lub PET-CT.
    • Po badaniach przepisuje się biopsję tkanki prostaty dotkniętej guzem.

    W zależności od wskaźników badawczych, wieku, stanu zdrowia pacjenta, onkolog przepisuje leczenie. Oddział onkologiczny szpitala stosuje innowacyjne metody leczenia raka prostaty. Na wizytę u lekarza można umówić się telefonicznie.

    Artykuły O Białaczce