Rejestracja: 11/08/2009 Posty: 4 Podziękował: 0 razy Podziękował: 0 razy ->

Drodzy lekarze i członkowie forum!
Mama ma raka okolicy retromolarnej górnej szczęki.
Wszedł do pierwszego radiologicznego.
Był na leczeniu od 05.10.2009 do 21.10.2009.
Rozpoznanie przy przyjęciu: nowotwór złośliwy okolicy retromolarnej, T2 N0 MO G1, II St., II klasa gr..
Etapy kontaktu z placówkami medycznymi:
24.08.2009 GUZ KOD NR 1 DZ KK
Metody badawcze: ChOG nr 113839-40 z dnia 24.09.09 - Epidermoid s-ch. Okręg OGK od 01.10.09 - norma. USG l / u i narządów szyi od 01.01.09 - zmiany l / u nie są wizualizowane. Ginekolog od 01.10.09 - nie stwierdzono onkopatologii.
RCT okolicy ustno-gardłowej, szyi, klatki piersiowej od 02.10.09 - TK nie wykrył procesu nowotworowego w tych okolicach.
Data rozpoznania klinicznego: 05.10.2009 15:52:11
Rozpoznanie kliniczne: nowotwór złośliwy okolicy retromolarnej, T2 N0 MO G1, II St., II klasa gr.
Zabieg wykonany
Leczenie promieniowaniem:
Data rozpoczęcia radioterapii: 05.10.2009, data zakończenia: 21.10.2009.
Po przygotowaniu przed radioterapią pacjentka przeszła przedoperacyjną terapię DHT metodą statyczną w trybie przyspieszonego frakcjonowania na AGAT-S (R) w okolicy części ustno-gardłowej, podżuchwowej, szyjnej z 2 przeciwległych kręconych pól policzkowo-szyjnych: 12x14 cm po prawej i lewej stronie RIP = 75 cm, gdzie d1 = d2 = 1,25 Gy do D exp. 34,72 Gy każdy, SOD = 35 Gy (jednostki VDF-65), co odpowiada 40 Gy tradycyjnego frakcjonowania. Jako radiomodyfikator przed napromienianiem dożylnym podawano 5-FU po 125 mg. Radioterapia prowadzona była na tle leczenia objawowego w celu złagodzenia rozwiniętej reakcji popromiennej w postaci zapalenia nabłonka, przez co obecnie nie jest możliwa ocena dynamiki tego procesu..
Metoda (-y) napromieniania: DHT.
Typ (y) promieniowania: terapia gamma.
Metoda (-y) napromieniania: frakcjonowanie radioterapii - przyspieszona (> 2 Gy).
L 4,2x10 3, ER 4,19x10 6, hem 130 g / l, płytki 201 x 10 3, OB 28 mm / h. HBs Ag i Anti-Hcv od 08.10.09 - nie wykryto
Rozpoznanie kliniczne (ostateczne): złośliwy nowotwór С06.2 regionu retromolarnego. T2 N0 MO G1, II po przedoperacyjnym EBWT, klasa II gr.
Zalecana:
- obserwacja przez regionalcologa; - leczenie maścią skóry szyi (maść metylouracylowa lub maść actovegin), - płukanie gardła, jamy ustnej roztworem furacyliny, napary ziołowe (rumianek lub nagietek 1 łyżka na 1 szklankę wrzącej wody); - przyjmowanie karoliny 1 łyżeczka x3 -4 pkt. dziennie; - dieta oszczędzająca (wyklucz słony, ostry, kwaśny, szorstki); - przestrzeganie trybu głosowego: - badanie kontrolne w poradni KOD po 2 tygodniach w celu oceny dynamiki procesu, dalsze taktyki leczenia.

Po trzech tygodniach „gojenia” zapalenia nabłonka pozostaje resztkowy guz. Na dalsze zlecenie skierowano ją do Instytutu Badawczego Hercena w celu leczenia zachowawczego narządów: terapii fotodynamicznej, termoablacji guza zgodnie z kwotą (nie mieszka w Moskwie) Czekamy na decyzję i mamy nadzieję na zaproszenie od Hercena (mówi się od 7 dni do 4 miesięcy).
Będziemy bardzo wdzięczni za opinie w następujących kwestiach:
1. Czy w naszym przypadku możliwe są techniki zachowawcze narządów, jakie są ich statystyczne wyniki, może my, chcąc ponieść jak najmniejsze straty, mylimy się i lepiej działać radykalnie!
2. szczera prośba - doradzić najbardziej doświadczonemu specjalistę w tej sprawie (który ma operację raka o takiej lokalizacji na strumieniu, jak mówią, no i najlepsze wyniki w statystykach)
3. może opcje taktyczne są możliwe.
Rozumiem, że wszystkie pytania skierowane są do lekarza prowadzącego, ale wypowiedział je w powyższym kierunku, ale z tym bólem zawsze są wątpliwości, nasza mama jest sama, ma 65 lat i nadal jest pięknością, aktywnie pracuje, starając się nie stracić serca. Nie jesteśmy gotowi walczyć o wynik. nie żałując jednego problemu z konkretnymi informacjami.
Z góry dziękuję za wszelkie opinie i odpowiedzi.

Rejestracja: 25.10.2003 Posty: 925 Podziękowała: 0 razy Podziękowała: 0 razy ->

Jeśli naprawdę będą to 4 miesiące, nie oczekuj niczego dobrego. Reszty nie mogę komentować. Plan leczenia nie jest opracowywany przez Internet.
Region retromolarny nie oznacza usunięcia żadnego narządu, dlatego termin „operacja zachowująca narząd” nie ma tu zastosowania. Raczej wycięcie z plastikowym zamknięciem ubytku. W tej dziedzinie mało kto będzie pracował lepiej niż w Instytucie Hercena, mają największe i najbardziej zróżnicowane doświadczenie.

Rejestracja: 11/08/2009 Posty: 4 Podziękował: 0 razy Podziękował: 0 razy ->

Bardzo dziękuję za opinię. Jeśli chodzi o termin, to jestem winny za język związany językiem, jednak operacja proponowana w okolicy nie może być nazwana jako „okaleczająca” - usunięcie guzka i połowy wyrostka zębodołowego górnej szczęki, z wyjątkowo nieprzyjemną lokalizacją guza w celu szybkiego dostępu (wszyscy onkolodzy laryngolodzy, którzy patrzyli, pierwsza rzecz mówili, jakie miejsce nie jest dogodne), a skoro według TK kość nie jest naciekana, nie ma przerzutów, poprosiliśmy o alternatywną opcję, która została zaproponowana właśnie tam na zlecenie Instytutu Badawczego im. Hercena do metod leczenia zachowawczego narządów: fotodynamiczna terapii lub ablacji prądem o częstotliwości radiowej. Teraz mamy wątpliwości - czy nie byliśmy zbyt sprytni?
Cóż, z onkologiem laryngologiem: to nie jest miejsce, które maluje osobę, ale osoba jest miejscem. Chciałbym poznać nazwisko tej osoby, jeśli ktoś wie.

Jeszcze raz dziękuję O. V. Zaborovej za jej opinię.
Pozdrawiam, Alexey

Rejestracja: 11/08/2009 Posty: 4 Podziękował: 0 razy Podziękował: 0 razy ->

Jeszcze raz wielkie podziękowania dla OV Zaborovej za jej opinię, miałaś CAŁKOWITĄ rację. Po omówieniu powyższej dyskusji mama przeszła resekcję elektryczną górnej szczęki z PTA w Instytucie Badawczym im. Herzena 14 grudnia, histologia - wzdłuż brzegu resekcji wszystko czyste, dalsze zabiegi w tym zakresie nie są zalecane, teraz w domu, z zgłębnikiem nosowo-żołądkowym, rana pooperacyjna nadal jest ziarnista, stan psychiczny splątany-agresywny-depresyjny (przechodzi z jednej fazy do drugiej). Nauczyć się jeść, boi się, skarży się na silną suchość w ustach, ból przy przełykaniu w gardle, umiarkowany ból w okolicy operacji. Woda połyka bez krztuszenia się, ale wypływa z nosa. na oddział rehabilitacji, gdzie spodziewa się, że nauczy się jeść i że zostanie wykonana wyjmowana proteza-obturator, po której będzie można usunąć sondę. W naszym mieście (Krasnodar) nie ma podobnych placówek medycznych.
Proszę powiedzieć, w jakim kierunku możemy szukać placówki rehabilitacyjnej, jak złagodzić jej cierpienie, jak najlepiej i szybciej przywrócić ją do „życia” i ludzi (w związku z tym nie chce wychodzić na ulicę, nie chce się z nikim komunikować).
Z góry dziękuję, Alexey.

Rejestracja: 25.10.2003 Posty: 925 Podziękowała: 0 razy Podziękowała: 0 razy ->

Może nie ma instytucji, ale każdy protetyk sobie z tym poradzi. Wykonują ruchome protezy szczęki górnej na podstawie odlewów, więc niech robią to samo, tylko z pewnymi osobliwościami. Zasada jest taka sama - odlew wady, wykonanie protezy, dopasowanie, dopasowanie. Cóż, zabawnie jest jechać do Moskwy po obturator.
I „cierpienie” - znasz ją lepiej, więc zdecyduj, co jest lepsze - perswazja, znęcanie się, terapia zajęciowa czy psycholog.

Rejestracja: 11/08/2009 Posty: 4 Podziękował: 0 razy Podziękował: 0 razy ->

Bardzo dziękuję, na miejscu poszukamy ortopedy. Co do cierpienia, drobnej słabości, nerwów, widzisz, już się poddają, bo wszystko widzi w konfrontacji, wszystkiemu odmawia, nie wierzy mi i siostrze, przeklinanie, perswazja nie jest jeszcze skuteczna, psycholodzy i księża nie są też potrzebne (jestem spokojny) W gorzkich medytacjach moja siostra i ja. ale miejmy nadzieję, że się zorientujemy lub czas.

Rak jamy ustnej

Nowotwór złośliwy to długotrwale nie gojący się wrzód warstwy nabłonkowej błony śluzowej jamy ustnej i okolicy zatokowej.

Struktura anatomiczna

Jama ustna to początkowy odcinek przewodu pokarmowego, w którym żuje się pokarm, wytwarzana jest ślina do trawienia pokarmu. Bierze udział w procesie oddychania, połykania, artykulacji i mowy.

Jama ustna obejmuje:

  • przedsionek (wargi, przednia strona zębów, wewnętrzna powierzchnia policzków);
  • gumy;
  • dno, na którym leży język;
  • dwie trzecie języka;
  • zęby;
  • tylny trójkąt trzonowy - przestrzeń na dolnej szczęce za trzecim trzonowcem;
  • podniebienie twarde i miękkie.

Klasyfikacja

Rak jamy ustnej dzieli się na trzy typy:

  • brodawkowy. Guzek w błonie śluzowej powiększa się i zwisa w jamie ustnej. Nowotwór powoli postępuje;
  • infiltracyjny. Foka na różowawej błonie śluzowej charakteryzuje się białawym kolorem, wyraźnymi konturami i kształtem, ścieńczeniem błony wokół. Przy badaniu palpacyjnym od strony policzka wyczuwalny jest gęsty naciek. Guz ze zbocza do szybkiego wzrostu. Pacjent skarży się na nieznośny ból;
  • wrzodziejące. Najczęstsza postać choroby. Wrzody na błonie śluzowej nie goją się, rosną, a obwódka wokół nich zmienia kolor na czerwony. Kontur jest rozdarty, a jego krawędzie krwawią.

Przerzuty guza pojawiają się szybko. Złośliwe komórki atakują brodę, podżuchwowe, głębokie szyjne węzły chłonne. Na proces ten wpływa grubość i głębokość guza. Tak więc, gdy nowotwór pogłębia się o 4-5 mm, przerzuty występują w 98% przypadków. Na etapie onkologii T1 przerzuty są wykrywane w połowie przypadków, a po osiągnięciu stadium T4 odległe rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych obserwuje się w 85% przypadków..

Klasyfikacja TNM

Przyczyny występowania

Częstość występowania raka jamy ustnej rośnie i obecnie rozpoznaje się go u 2% pacjentów spośród ogólnej liczby przypadków. Od 2009 roku zapadalność wzrosła o 25%, podczas gdy rak płaskonabłonkowy jest wykrywany głównie i tylko w pojedynczych przypadkach - gruczolakorak.

Większość ognisk onkologicznych obserwuje się w języku. Nieco mniej złośliwych guzów na dnie jamy ustnej. Rak podniebienia miękkiego i twardego, dziąseł i policzków jest wykrywany w 20% przypadków. Znacznie rzadziej rozpoznawane uszkodzenie pęcherzyków płucnych żuchwy - 4%, łuki podniebienia, okolica retromolarna i przedsionek - 3%.

Z praktyki wynika, że ​​mężczyźni są bardziej podatni na onkologię jamy ustnej niż kobiety. Wynika to ze złych nawyków, na przykład nadużywania papierosów lub mieszanek tonizujących do żucia zwiększa produkcję śliny, która wypłukuje korzystne elementy z błony śluzowej. Grupa ryzyka obejmuje pacjentów z HPV, osoby starsze, pracowników niebezpiecznych branż, pacjentów z liszajem płaskim, osoby, u których śluzówka jamy ustnej jest systematycznie uszkadzana przez pieczęć, protezy, metalowe przedmioty.

Objawy

Możliwe jest zidentyfikowanie złośliwego wrzodu spowodowanego zwykłym zapaleniem jamy ustnej w jamie ustnej poprzez obrzęk i obrzęk policzków, bolesność i ciągły dyskomfort nawet w spoczynku. Uwaga powinna być przedłużona o braku gojenia się rany i jej krwawienia.

W miarę postępu choroby objawy nasilają się:

  • obrzęk narasta i rozprzestrzenia się na szyję;
  • zwiększona czerwona lub biała plamka na błonie śluzowej jamy ustnej;
  • dyskomfort podczas żucia i połykania;
  • trudności w mówieniu z powodu tarcia błony śluzowej o zęby podczas ruchu szczęki;
  • pojawienie się nieświeżego oddechu;
  • uczucie obcego przedmiotu w gardle;
  • niedokrwistość jamy ustnej.

W późnym stadium raka zęby wypadają, masa ciała gwałtownie spada.

Diagnostyka

Na wstępnej konsultacji lekarz bada jamę ustną, bada owrzodzenia, nadżerki, uszkodzenia błony śluzowej, a następnie pobiera wymaz do badania. Aby potwierdzić proces zapalny, pacjent jest wysyłany na ogólne i biochemiczne badanie krwi.

Diagnozę potwierdzają wyniki badań:

  • MRI i USG tkanek miękkich szyi. Obrazy ujawniają lokalizację patologii, głębokość kiełkowania i strukturę guza, zagęszczenie z krwi i limfy, rozkład warstwy korowej kości;
    • w przypadku podejrzenia przerzutów wykonuje się biopsję aspiracyjną cienkoigłową węzłów chłonnych pod brodą, pod żuchwą i w górnej jednej trzeciej części szyi;
    • Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa. Pokazuje głębokość guza, a także wczesne przerzuty;
    • osteoscyntygrafia. Kości szkieletowe są badane w poszukiwaniu przemieszczonych komórek rakowych;
    • TK kości twarzy z kontrastem. Obrazy pokazują wzrost guza w naczyniach szyjki macicy, szczęce lub podstawie czaszki.

    Leczenie

    Wybór taktyki leczenia zależy od stadium i rozległości nowotworu. Wraz z szybkim wzrostem guza łączy się metody terapii.

    Operacja

    Lekarz określa zasadę interwencji chirurgicznej po ustaleniu stadium guza i jego rozprzestrzenienia. Jeśli komórki rakowe wniknęły do ​​okostnej i otaczających tkanek, wykonuje się klinowatą, płaską lub strzałkową resekcję szczęki. Jeśli badanie ujawni kiełkowanie komórek nowotworowych bezpośrednio do kości lub wada zostanie zauważona już podczas operacji, wykonuje się segmentalną resekcję żuchwy. Lekarz na miejscu ocenia zmianę i określa grubość wyciętej warstwy.

    Kolejnym etapem operacji jest częściowe lub całkowite wycięcie węzłów chłonnych szyjnych w celu zapobieżenia przerzutom, jeśli guz jest grubszy niż 4 mm lub jeśli guz znajduje się w dnie jamy ustnej lub na języku. Jeśli nowotwór znajduje się na linii środkowej, węzły chłonne szyjne są wycinane po obu stronach. Operacja kończy się jednoetapową wymianą uszkodzonych tkanek.

    Po usunięciu guz jest wysyłany do badania histologicznego. Ocenia się jego wielkość, grubość, głębokość, krawędzie. Na dalsze leczenie wpływa kiełkowanie komórek poza granicami torebki usuniętego węzła chłonnego, rozbieżność komórek nowotworowych do sąsiednich narządów.

    Radioterapia

    Napromienianie pooperacyjne jest zalecane, gdy stadia choroby T3, T4, N2, T3 zostaną zdiagnozowane nie później niż sześć tygodni po usunięciu guza. Potrzeba radioterapii wzrasta wraz z inwazją naczyń limfatycznych w okolicy okołoporodowej. Całkowita dawka ogniskowa na wszystkie sesje wynosi 60 g, a pojedyncza dawka ogniskowa na jedną sesję to 2 g. Po wykryciu przerzutów na szyi SOD wzrasta do 66 g, a przy braku ryzyka przerzutów SOD spada do 50 g.

    Jako główną metodę leczenia stosuje się radioterapię w całkowitej ogniskowej dawce 60-70 gramów. Zabieg przeprowadza się pięć dni w tygodniu i łączy się z chemioterapią. 100 mg cisplatyny podawane co trzy tygodnie.

    Chemoterapia

    Leki przeciwnowotworowe podaje się przed operacją lub jednocześnie z radioterapią w celu zmniejszenia rozmiaru guza. Czasami terapia jest zalecana w tym samym czasie co operacja.

    Leczenie polega na zastosowaniu schematu 5-fluoroacylowego w połączeniu z cisplatyną lub innymi lekami - karboplatyną, metotreksatem, bleomycyną. Powodują szereg skutków ubocznych, takich jak wymioty lub nudności, wypadanie włosów, zmniejszony apetyt i zwiększone krwawienie. Objawy ustępują po przebiegu leczenia, ale po przyjęciu cisplatyny czasami odnotowuje się trwałe uszkodzenie słuchu.

    Rokowanie w raku jamy ustnej zależy od stadium, na którym wykryto chorobę. Jeśli leczenie rozpocznie się na etapie zerowym, choroba zostaje zatrzymana. Należy zauważyć, że palenie powoduje nawrót lub zwyrodnienie guza, dlatego może być wymagana druga operacja lub napromienianie. Operacja w pierwszym etapie zwiększa przeżywalność do 80-85%, a połączenie radioterapii z operacją w drugim etapie zwiększa się o 60-80%. Już w kolejnych stadiach rozwoju raka przeżywalność wynosi nie więcej niż 50%, przy jednoczesnym stosowaniu wszystkich trzech metod leczenia.

    Obserwacja lekarska

    Ponieważ guz może nawracać i dawać przerzuty, po zakończonym leczeniu pacjent jest rejestrowany w poradni onkologicznej. W pierwszym roku co miesiąc wizyta u lekarza, w drugim badanie profilaktyczne co 4-6 miesięcy, a następnie raz w roku lub w przypadku jakichkolwiek dolegliwości. Badanie obejmuje przejście badania - USG i rezonans magnetyczny z kontrastem tkanek miękkich szyi, PET, scyntygrafię kości. Konsultacja z otolaryngologiem, dentystą i onkologiem jest obowiązkowa. Lekarz może skrócić okres badania klinicznego z dużym ryzykiem nawrotu.

    Odniesienia na ten temat:

    1. Gantsev Sh.Kh. onkologia - M, 2012 - str.204-205.
    2. Golovin D.I. Błędy i trudności w diagnostyce guzów, D.: Medycyna. Leningrad. oddział, 2015 305 s.
    3. Wybrane wykłady z onkologii klinicznej / wyd. W I. Chissova, S.L. Daryalova. - M., 2010.
    4. Matyakin E.G., Alferov V.S. Chemioterapia guzów głowy i szyi // Nr mat. 2nd Ros. oncol. conf. „Współczesne trendy w rozwoju farmakoterapii nowotworów” 8-10 grudnia 2016 r. - M., 256s.
    5. Guzy głowy i szyi: dłonie / A.I. Pache. - wyd. 5, Add. I pererab.-M.: Medycyna praktyczna, 2013.-478 s.
    6. Shine AA Onkologia. M - 2014 365 s.
    7. Encyclopedia of Clinical Oncology / wyd. MI. Davydov. - M., 2014. –S.140-179.
    8. Bityutskiy P.G., Kitsmanyuk Z.D., Trofimov E.I. Diagnostyka i leczenie raka błony śluzowej jamy ustnej // Konsultacje lekarskie. - 2014. - nr 1. - P. 23-27.
    9. Byakhov M. Yu. Warianty złożonego i złożonego leczenia miejscowo zaawansowanego raka błony śluzowej jamy ustnej i gardła: Dis. Dr. med. nauki. - M., 2013.

    Metoda leczenia nowotworów złośliwych okolicy retromolarnej

    Zastosowanie: w medycynie, a mianowicie w onkologii. Celem wynalazku jest przywrócenie aktu połykania. Istota propozycji polega na tym, że wycina się fragment żuchwy do wyrostka stawowego wraz z tkankami okolicy zatoczkowej, mięśniami żucia i sąsiednimi częściami wyrostka zębodołowego szczęki górnej, części ustnej gardła, podniebienia twardego i miękkiego, a ubytek zamykają płatami śluzowo-mięśniowymi z bocznej powierzchni języka i policzków... Oferują przewagę w poprawianiu wyników funkcjonalnych.

    Wynalazek dotyczy medycyny, a mianowicie onkologii.

    Znana jest metoda chirurgicznego leczenia nowotworów złośliwych jamy ustnej, rozciągająca się do obszaru retromolarnego, wykonana przez dostęp zaproponowany przez Langenbecka i Bergmana w 1875 r. Jego istota polega na wypreparowaniu tkanek od kącika ust do przedniego brzegu mięśnia żwacza z kontynuacją nacięcia aż do obojczyka. Policzek oddziela się od okostnej dolnej szczęki, dolną szczękę wycina się przed przyczepem mięśni żucia. Guz usuwa się elektrochirurgicznie, cofając się o 3-4 cm od jego granic. Powstały ubytek tkanki jest zastępowany przez zastosowanie płatów śluzowo-mięśniowych i płatów skórnych, a gdy rozprzestrzenia się na podniebienie twarde, wyrostek zębodołowy górnej szczęki przy użyciu egzoprotez (A.I. Pachez, 1971, 1983).

    Wady tych metod leczenia to: 1. Duży uraz tej interwencji, związany z wysokim ryzykiem powikłań pooperacyjnych i powstawaniem trwałych wad u ponad 40% pacjentów.

    2. Niemożność radykalnego usunięcia przez ten dostęp zwykłych guzów tylnych części jamy ustnej z uszkodzeniem okolicy wstecznej, wyrostka zębodołowego górnej szczęki i podniebienia.

    3. Potrzeba skomplikowanej protetyki, wykonywanej tylko w wyspecjalizowanych placówkach i nie zawsze zapewniającej całkowite odtworzenie aktu połykania.

    Najbliższą metodą, wziętą przez nas jako prototyp, jest proponowana technika leczenia raka błony śluzowej policzka, wyrostka zębodołowego żuchwy i nasady języka (V.L. Lyubaev i wsp. 1983, 1985).

    W tej metodzie, po wypreparowaniu czerwonego brzegu dolnej wargi w kąciku ust, nacięcie wykonuje się wzdłuż granicy dolnej wargi i policzka od kącika ust do krawędzi żuchwy i kontynuuje się w okolicy podżuchwowej do mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Płat śluzówkowo-skórny policzkowy jest oddzielony od łuku jarzmowego. Żuchwa krzyżuje się na określonej granicy resekcji w przednich obszarach. Następnie wycina się tkanki policzka wzdłuż wyrostka zębodołowego górnej szczęki. W zależności od rozległości guza blok usuniętych tkanek obejmuje przedni łuk podniebienny, część podniebienia miękkiego, guzek górnej szczęki, tkanki dna jamy ustnej i języka. Ubytek tkankowy powstały w jamie ustnej i części ustnej gardła zostaje uzupełniony poprzez przesunięcie płatów śluzowo-mięśniowych i mięśniowo-skórnych.

    Wadami tej metody są: 1. Brak dostatecznego dostępu do obszaru retromalnego niezbędnego do radykalnego usunięcia pospolitych guzów złośliwych tej lokalizacji.

    2. Plastikowe zamknięcie ubytku powstałego po usunięciu rozległego guza lokalizacji retromalnej tą metodą nie zapewnia całkowitego przywrócenia aktu połykania, ze względu na naruszenie funkcji dzielącej przednich łuków podniebiennych, podniebienia miękkiego i korzenia języka.

    Celem wynalazku jest przywrócenie aktu połykania.

    Cel ten zostaje osiągnięty dzięki wycięciu fragmentu żuchwy do wyrostka stawowego wraz z tkankami okolicy zatrzonowej, mięśniami żucia i sąsiednimi częściami wyrostka zębodołowego górnej szczęki, podniebieniem twardym, miękkim i części ustnej gardła, a powstały ubytek tkankowy zostaje przywrócony poprzez przesunięcie płatów śluzowo-mięśniowych powstałych z boczna powierzchnia języka i policzka.

    Metodę przeprowadza się w następujący sposób.

    W znieczuleniu dotchawiczym przez tracheostomię wykonuje się nacięcie w okolicy podżuchwowej od kąta żuchwy do okolicy podbródka i wycina dolną wargę wzdłuż linii środkowej. Jeśli konieczne jest usunięcie przerzutów regionalnych, nacięcie rozciąga się wzdłuż mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego do obojczyka, a węzły chłonne i tkanki szyjnej usuwa się z pochewki powięziowej według standardowej techniki. Płat śluzówkowo-skórny policzkowy oddziela się od łuku jarzmowego, wycinając błonę śluzową w odległości 1-1,5 cm od fałdu przejściowego. Zawartość trójkąta podżuchwowego jest mobilizowana wraz z mięśniem szczękowo-gnykowym i włączana do bloku tkanek do usunięcia. Żuchwa jest przecinana w odcinkach przednich w odległości 4-5 cm od granic guza. Przecina się mięśnie żucia, pozostawiając większość z nich na usuniętym fragmencie żuchwy. Żuchwa jest mobilizowana i wycinana na poziomie wyrostka stawowego. Usuwa się tylne odcinki wyrostka zębodołowego górnej szczęki i sąsiednie odcinki podniebienia twardego. Powstały ruchomy blok tkanki miękkiej kości z guzem wycina się nożem elektrycznym wraz z przednim łukiem podniebiennym, częścią podniebienia miękkiego, w odległości 3-4 cm od krawędzi nacieku guza. Z bocznej powierzchni języka tworzy się płat śluzowo-mięśniowy o wymiarach 2 x 5 cm i nasady u nasady języka i przenosi się w miejsce usuniętych tkanek łuku przedniego, podniebienia miękkiego i błony śluzowej podniebienia twardego. Pozostały ubytek w tkankach jamy ustnej zamyka się przez zszycie zmobilizowanego i obróconego języka i błony śluzowej policzka. Ranę zszywa się warstwami, pozostawiając aktywny drenaż w okolicy podżuchwowej. Do czasu wygojenia pokarm jest dostarczany przez rurkę nosowo-przełykową.

    PRI me R konkretnej realizacji. Pacjent B., lat 57, z chorobą nr A Yu-940, został przyjęty na oddział guzów głowy i szyi w Moskiewskim Instytucie Onkologicznym im. A. Herzena z nawrotem raka błony śluzowej jamy ustnej po radioterapii. Guz z głębokim owrzodzeniem o średnicy do 3 cm, umiejscowiony w okolicy retromolarnej po lewej stronie, naciekał błonę śluzową wyrostków zębodołowych tylnych żuchwy i żuchwy, łuku przedniego i podniebienia miękkiego po lewej stronie. W górnej części szyi znajdował się węzeł przerzutowy o wymiarach 3 x 2 cm. 2 kwietnia 1990 r. Wykonano elektrochirurgiczne usunięcie guza z fragmentem żuchwy od IV zęba do wyrostka stawowego, resekcję podniebienia miękkiego i twardego, wyrostek zębodołowy szczęki górnej, usunięcie tkanek dna jamy ustnej, migdałki podniebienne i przedni łuk podniebienny oraz węzły chłonne i tkanka szyi po lewej stronie. Operację wykonano jak opisano powyżej. Badanie histologiczne usuniętego preparatu: rak kolczystokomórkowy rogowaciejący z przerzutami do węzłów chłonnych szyi. Okres pooperacyjny przebiegał bez powikłań. Uzdrawianie z pierwszej intencji. Akt połykania został całkowicie przywrócony. Sondę nosowo-przełykową usunięto 16 dnia.

    Proponowana metoda leczenia operacyjnego guzów złośliwych okolicy zatrzonowej ma następujące zalety: 1. Zapewnia optymalny dostęp chirurgiczny do radykalnego usunięcia powszechnych nowotworów złośliwych okolicy zatrzonowej.

    2. W bezpośrednim okresie pooperacyjnym przywraca się akt połykania poprzez zachowanie funkcji podniebienia miękkiego, przedniego łuku podniebiennego i nasady języka oraz zastąpienie usuniętej ich części płatem śluzowo-mięśniowym utworzonym z bocznej powierzchni języka.

    METODA LECZENIA NOWOTWORÓW ZŁOŚLIWYCH OKOLICY ZOZIOMOWEJ poprzez usunięcie guza wraz z otaczającymi tkankami i późniejszą plastykę ubytku, charakteryzującą się tym, że w celu przywrócenia aktu połykania wycina się fragment żuchwy do wyrostka stawowego wraz z tkankami okolicy zatokowej, mięśniami żuchwowymi i przylegającymi do wyrostka zębodołowego szczęka, część ustna gardła, podniebienie twarde i miękkie, a ubytek zamknięty płatami śluzowo-mięśniowymi z bocznej powierzchni języka i policzka.

    Marina Poghosyan: rak regionu retromolarnego

    U Mariny Poghosyan zdiagnozowano rzadką diagnozę - raka okolicy retromolarnej z epicentrum zlokalizowanym za uzębieniem żuchwy.

    Marina Poghosyan po raz pierwszy dowiedziała się o swojej chorobie u dentysty. Jej ząb był luźny i poszła do dentysty, aby go usunąć. Po usunięciu zęba lekarz stwierdził, że kobieta za ósemką ma obrzęk i skierowała do onkologii.

    W ośrodku onkologicznym pacjentka została przebadana i stwierdzono u niej komórki nowotworowe w okolicy retromolarnej.

    Marina ukończyła kurs radioterapii. Potem wszystko było w porządku, a kobieta czuła się dobrze.

    Późniejszy nawrót - lekarze ponownie znaleźli komórki rakowe w regionie retromolarnym. Marinie doradzono konsultację z chirurgiem onkologiem głowy i szyi Aleksiejem Dikariewem.

    „Spojrzał i powiedział, że wykonujemy operację jednoznacznie” - wspomina Marina.

    Alexey Dikarev wykonał złożoną rekonstrukcyjną resekcję raka okolicy retromolarnej: usunął części dolnej i górnej szczęki i przywrócił usunięte fragmenty za pomocą płata strzałkowego nogi.

    Pacjentka natychmiast zaczęła chodzić, po dziesięciu dniach została wypisana do domu i szybko wyzdrowiała..

    „Dikarev Alexey jest lekarzem od Boga. Jestem mu bardzo wdzięczna, dosłownie mnie wyciągnął, uratował ”- mówi Marina z uśmiechem..

    Objawy i leczenie raka błony śluzowej jamy ustnej

    Rak błony śluzowej jamy ustnej występuje w 3-8% przypadków raka. Jest to szczególnie powszechne w krajach azjatyckich. Wynika to z używania narkotyków przez mieszkańców tych krajów, które są umieszczane pod językiem. Inne przyczyny zwiększające ryzyko raka jamy ustnej, palenie, niewłaściwa pielęgnacja jamy ustnej, obecność próchnicy, noszenie słabej jakości protez. Ten typ raka jest rozpoznawany 5-7 razy częściej u mężczyzn, głównie w starszym wieku..

    Formy złośliwych guzów jamy ustnej

    Rak może być egzofityczny (brodawkowate i brodawkowate) i endofityczny (wrzodziejące lub naciekające typy nowotworów). Pierwszy typ występuje w 30% przypadków i ma postać wypukłych narośli z owrzodzeniem. Drugi typ charakteryzuje się naciekającą podstawą i owrzodzeniami o wypukłych krawędziach. Rak naciekający zwykle rozwija się w tylnej części języka, naciek występuje pod błoną śluzową, integralność tkanek nie jest zaburzona we wczesnych stadiach. W kolejnych etapach w miejscu takich wtrąceń tworzą się wrzody..

    Pod względem składu komórkowego nowotwory mogą być zrogowaciałymi i nie zrogowaciałymi guzami płaskonabłonkowymi. Istnieją również gruczołowe, cylindryczne lub śluzowo-naskórkowe formy raka. Nowotwory złośliwe jamy ustnej często dają przerzuty do pobliskich węzłów chłonnych. Najbardziej agresywne są raki endofityczne, które obejmują korzeń języka i sąsiednie narządy..

    Główne objawy raka błony śluzowej jamy ustnej

    Zwykle nowotwór złośliwy rozwija się na języku, rzadziej na podniebieniu, dziąsłach i błonach śluzowych policzków. Wczesne stadia choroby mogą przebiegać bezobjawowo. Na błonie śluzowej pojawia się niewielki guzek lub wrzód płaskodenny. W takim przypadku pacjent może nie odczuwać żadnych nieprzyjemnych wrażeń. Główne różnice między nowotworem złośliwym to stały wzrost nacieku i rozprzestrzenianie się wrzodu. W przypadku raka języka guz ostatecznie atakuje podniebienie, gardło i krtań. Najbardziej niebezpieczny jest rak, który rozwija się w regionie retromolarnym. Chwyta miękkie i twarde podniebienie, policzki i migdałki.

    Niezależnie od lokalizacji zaawansowany rak jamy ustnej objawia się silnym bólem, trudnościami w połykaniu, porażeniem mięśni żucia, problemami z mową i znaczną utratą masy ciała. Pacjent może umrzeć z powodu krwawienia z zapadającego się guza, kacheksji i zapalenia płuc..

    W raku przedniej części błony śluzowej jamy ustnej przerzuty rozprzestrzeniają się do węzłów chłonnych podżuchwowych, raka tylnej części języka oraz przerzuty do podniebienia miękkiego do węzłów chłonnych szyjnych. W kolejnym etapie przerzuty wpadają w bardziej odległe części układu limfatycznego..

    Rozpoznanie złośliwych guzów jamy ustnej

    Stomatolog może zauważyć tę chorobę już przy pierwszym badaniu pacjenta. Jeśli istnieje podejrzenie guza nowotworowego, zaleca się dodatkowe badanie: biopsję ogniska patologicznego, prześwietlenie płuc, badanie węzłów chłonnych. Dokładną diagnozę ustala się na podstawie szczegółowego badania, wywiadu i badania palpacyjnego obszarów dotkniętych przerzutami. Obszar jamy ustnej dotknięty rakiem jest badany za pomocą szpatułki, luster i specjalnych haczyków. Podczas oglądania za pomocą szkła powiększającego podejrzane obszary można wykryć, podświetlając w nich obszary w celu pobrania materiału do badania histologicznego.

    Aby określić charakter nowotworu, stosuje się niebieski kolor toluidyny. Ten barwnik jest dobrze zatrzymywany przez komórki nowotworowe. Po zabarwieniu dotkniętego obszaru pacjent powinien wypłukać usta wodą. Złośliwy nowotwór zachowa jasnoniebieski kolor, leukoplakia, a zdrowe tkanki nie będą miały koloru.

    Jeśli guz rozwija się w okolicy języka, wymagana jest laryngoskopia, która określi, czy proces rozprzestrzenił się na krtań i gardło. W przypadku raka podniebienia konieczne jest wykluczenie rozprzestrzeniania się guza do zatok nosowych. Ważną rolę w rozpoznaniu odgrywa badanie palpacyjne pobliskich węzłów chłonnych. Jeśli silny ból utrudnia badanie, należy zastosować lek przeciwbólowy. Jeśli podejrzewasz rozprzestrzenianie się przerzutów w tkance kostnej, wykonuje się badanie rentgenowskie.

    Ostateczna diagnoza jest ustalana na podstawie wyników badania histologicznego. Rozpoznanie można potwierdzić dopiero wynikiem dodatnim, w przypadku wątpliwości należy wykonać drugą biopsję tkanki guza na granicy z tkanką zdrową. Jeśli guz jest mały, zostaje całkowicie usunięty. Uzupełnieniem leczenia chirurgicznego jest radioterapia i chemioterapia.

    Etapy raka błony śluzowej jamy ustnej

    Na etapie 1 guz ma nie więcej niż 1 cm, nie ma przerzutów w pobliskich węzłach chłonnych. W kolejnym etapie wrzód lub naciek jest duży, rozrasta się do tkanki mięśniowej i tworzy przerzuty do węzłów chłonnych. W trzecim stadium rak rozprzestrzenia się na sąsiednie obszary jamy ustnej i ma wiele ruchomych pojedynczych przerzutów. Na etapie 4 nowotwór atakuje większość języka, rozwijając się nie tylko w mięśnie, ale także w tkankę kostną.

    Podczas diagnozowania konieczna jest umiejętność odróżnienia raka błony śluzowej jamy ustnej od przewlekłych wrzodów, ziarniniaków, guzów łagodnych i zmian kiłowych języka. Rak podniebienia twardego lub miękkiego rzadko jest pierwotny; zwykle rośnie w zatokach.

    Rak błony śluzowej jamy ustnej: leczenie

    Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zdjęcie protez i odkażenie jamy ustnej. Leczenie zależy od lokalizacji guza, jego rodzaju i stadium. Największą przeżywalność obserwuje się przy zastosowaniu łączonych metod leczenia, w tym chirurgicznego usunięcia nowotworu, usunięcia najbliższych węzłów chłonnych, napromieniania zewnętrznego dotkniętego obszaru. Radioterapia może spowolnić tempo rozwoju nowotworów, zmniejszyć ilość usuwanej tkanki.

    W leczeniu pierwszych stadiów raka wykonuje się napromienianie okolic policzkowo-szczękowych. Następnie, po ustąpieniu objawów zapalenia naskórka, przeprowadza się resekcję dotkniętych tkanek. Podczas tej operacji można również usunąć węzły chłonne. W niektórych przypadkach usunięcie węzłów chłonnych następuje po pewnym czasie. Na etapie 1 resekcję łączy się z napromienianiem śródmiąższowym. Na etapie 2 stosuje się kriodestrukcję guza i usunięcie pobliskich węzłów chłonnych. W przypadku przerzutów w tkance szyjki macicy wskazana jest operacja Craille. Resekcja pół języka i usunięcie węzłów chłonnych w znieczuleniu ogólnym.

    Na etapie 3 terapię gamma przeprowadza się z dawką do 4500 zadowolonych z uwagi i wprowadzenia radioaktywnych igieł. Po ustąpieniu objawów choroby popromiennej zalecana jest przedłużona operacja w celu wycięcia tkanek policzka i usunięcia wszystkich tkanek wychwyconych przez guz. Równocześnie z resekcją tkanki wykonywana jest operacja Kraille. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu intubacyjnym. Przez następne 3 tygodnie pacjent będzie potrzebował karmienia przez zgłębnik i specjalnego leczenia jamy ustnej.

    Na etapie 4 zalecana jest radioterapia i chemioterapia dotętnicza. Wraz z rozwojem guza u nasady języka stosuje się radioterapię w dużych dawkach, wprowadza się nylonowe nici nasycone substancjami radioaktywnymi. Po usunięciu ogniska pierwotnego usuwa się węzły chłonne szyjne.

    W raku podniebienia miękkiego stosuje się skojarzoną radioterapię, a następnie elektroresekcję lub kriodestrukcję guza. Po usunięciu ogniska pierwotnego wykonuje się obustronne usunięcie węzłów chłonnych lub operację Kraille'a. Dwustronna operacja Crayl jest zwykle wykonywana w 2 etapach.

    Jeśli nie leczysz raka jamy ustnej, pacjent na pewno umrze.

    Rokowanie w leczeniu zależy od stopnia zaawansowania choroby i zastosowanych metod terapii. Najbardziej niebezpieczny jest naciekający rak języka i tylnej części jamy ustnej. We wczesnych stadiach rak przedniej części języka jest całkowicie wyleczony w 50-70% przypadków. Zdolność do pracy zostaje przywrócona po około roku od zakończenia leczenia. Jednak operacja Kraille może prowadzić do ograniczenia niektórych ludzkich zdolności. W stadium 3 raka pacjent częściowo traci zdolność do pracy, otrzymuje 1 lub 2 grupy niepełnosprawności.

    Nowotwory błony śluzowej jamy ustnej

    Choroby przednowotworowe

    Rozwój raka błony śluzowej jamy ustnej w 20-50% przypadków poprzedzony jest różnymi chorobami przedrakowymi. Najczęściej stan przedrakowy rozwija się na błonie śluzowej języka (50-70%) i policzkach (11-20%). Choroba Bowena określana jest jako procesy o wysokiej częstości występowania nowotworów złośliwych (obligatoryjny stan przedrakowy). Fakultatywne zmiany przedrakowe są reprezentowane przez brodawczakowate leukoplakię, brodawczakowatość, rogowiak kolczystokomórkowy, postacie erozyjno-wrzodziejące i hiperkeratotyczne tocznia rumieniowatego i liszaja płaskiego rumieniowatego, popromienne zapalenie jamy ustnej.

    Choroba Bowena występuje częściej u mężczyzn w wieku 40-70 lat, głównie w obrębie podniebienia miękkiego, języczka, języka. Klinicznie charakteryzuje się z reguły pojawieniem się pojedynczej zmiany w postaci ograniczonej, powoli narastającej zmiany plamkowo-guzkowej o stojącym czerwonym kolorze, o średnicy powyżej 1 cm. Jego powierzchnia może być zerodowana i pokryta małymi naroślami brodawkowatymi. Rozpoznanie choroby należy potwierdzić morfologicznie.

    Leukoplakia brodawkowata różni się od płaskiej postaci leukoplakii większym stopniem rogowacenia. Dotknięty obszar błony śluzowej wystaje ponad otaczające tkanki, jego kolor jest szaro-biały, przy badaniu palpacyjnym występuje niewielkie zagęszczenie. Leukoplakia brodawkowata ma odmiany kliniczne z płytkami i brodawkami. Odmiana brodawkowata najprawdopodobniej stanie się złośliwa. W tej formie na tle płaskiej leukoplakii pojawiają się gęste, grudkowate narośla brodawkowate, które powstają głównie na błonie śluzowej policzka, bliżej kącików ust.

    Brodawczak charakteryzuje się pojawieniem się brodawkowatych narośli na błonie śluzowej. Wraz ze wzmożonym rozwojem leukokeratozy powierzchnia narośli brodawczakowatych nabiera białawego koloru. W przypadku uszkodzenia błony śluzowej często rozwija się stan zapalny. Prawdopodobnie powierzchowne owrzodzenie formacji.

    Leczenie miejscowych postaci chorób przedrakowych błony śluzowej jamy ustnej ma charakter chirurgiczny - wycięcie, krio- i laserowe zniszczenie, dysekcja elektryczna. Leczenie przewlekłych owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej obejmuje eliminację czynników urazowych i leczenie zachowawcze. W przypadku braku pozytywnego efektu w ciągu 2-3 tygodni wykonuje się badanie cytologiczne odcisków lub biopsję wycinającą..

    Rak błony śluzowej jamy ustnej

    Do grupy guzów błony śluzowej jamy ustnej zalicza się nowotwory złośliwe błony śluzowej języka (z wyłączeniem nasady języka), dna jamy ustnej, policzków, podniebienia twardego i miękkiego, wyrostka zębodołowego żuchwy i żuchwy.

    W strukturze zachorowalności rak błony śluzowej jamy ustnej stanowi 1,5% ogólnej liczby nowotworów złośliwych. Najwyższe wskaźniki występują w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, Francji i niektórych krajach Ameryki Południowej. Częstość występowania nowotworów złośliwych jamy ustnej w Rosji (1997) wynosi 2,7 na 100 000 mieszkańców. U mężczyzn rak błony śluzowej jamy ustnej rozwija się 4-5 razy częściej niż u kobiet. Większość pacjentów to osoby w 5-7 dekadzie życia. Głównym czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu raka błony śluzowej jamy ustnej jest palenie tytoniu, w którym ryzyko rozwoju choroby wzrasta 2,5-krotnie. W przypadku połączenia palenia i picia napojów alkoholowych ryzyko wzrasta 15-krotnie. Jedzenie nasa i żucie liści betelu ma podobne działanie rakotwórcze. Pewną rolę odgrywają zagrożenia zawodowe (długotrwały kontakt z sadzą), brak witamin z grup B i A. Innymi ważnymi czynnikami etiologicznymi są przewlekłe urazy i stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej.

    Najczęściej nowotwory złośliwe dotyczą języka (50-60%) i błony śluzowej dna jamy ustnej (20-35%). Rak błony śluzowej policzka obserwuje się u 8-10% pacjentów. Występowanie guzów na błonie śluzowej podniebienia twardego jest niezwykle rzadkie (1,3%). Zdecydowana większość nowotworów złośliwych błony śluzowej jamy ustnej to rak płaskonabłonkowy. Cechą jego przebiegu jest skłonność do przerzutów limfogennych do powierzchownych i głębokich węzłów chłonnych szyi (40-75%).

    Międzynarodowa klasyfikacja histologiczna nowotworów złośliwych jamy ustnej i części ustnej gardła

    I. Nowotwory wywodzące się z wielowarstwowego nabłonka płaskiego:

    1. Rak śródnabłonkowy (carcinoma in situ).
    2. rak płaskonabłonkowy.
    3. Odmiany raka płaskonabłonkowego (rak brodawkowaty, rak wrzecionowokomórkowy, chłoniak nabłonkowy).
    II. Guzy pochodzące z tkanek miękkich:

    1. włókniakomięsak.
    2. liposarcoma.
    3. mięśniakomięsaka.
    4 mięsak prążkowanokomórkowy.
    5 chondrosarcoma.
    6. złośliwy hemangioendothelioma (angiosarcoma).
    7. złośliwy hemangiopericytoma.
    8. złośliwy limfangioendothelioma (mięsak limfatyczny).
    9 złośliwych schwannoma.
    III. Guzy wywodzące się z układu melanogennego:

    1 czerniak złośliwy.
    IV. Guzy o kontrowersyjnej lub niejasnej genezie:

    1. złośliwy guz ziarniniakowy.
    2. mięsak tkanek miękkich wyrostka zębodołowego.
    3 Mięsak Kaposiego.
    Międzynarodowa klasyfikacja TNM

    T - guz pierwotny:
    Tx - niewystarczające dane do oceny guza pierwotnego,
    T0 - guz pierwotny nie został wykryty,
    Tis - rak przedinwazyjny (carcinoma in situ),
    T1 - guz do 2 cm w największym wymiarze,
    T2 - guz do 4 cm w największym wymiarze,
    TK - guz większy niż 4 cm w największym wymiarze,
    T4 - guz rozprzestrzenia się na sąsiednie struktury - kości, głębokie (zewnętrzne) mięśnie języka, zatokę szczękową, skórę.

    1. Głębokie mięśnie języka obejmują podjęzykowo-językową, podbródkowo-językową, podniebienną.
    2. Powierzchowna erozja jamy kostno-zębowej przez pierwotny guz dziąseł nie wystarczy, aby określić proces jako T4.
    3. W razie wątpliwości co do rozprzestrzenienia się guza do kości, wybierz mniej powszechną kategorię. Jeśli podczas scyntygrafii zostanie stwierdzone ognisko patologicznej kumulacji radiofarmaceutyku, wówczas guz klasyfikuje się jako T4.
    N / pN - regionalne węzły chłonne:
    N / pNx - niewystarczające dane do oceny regionalnych węzłów chłonnych.
    N / pN0 - brak oznak przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych.
    pN0 - badanie histologiczne materiału próbki tkanki szyi obejmuje 6 lub więcej węzłów chłonnych; badanie histologiczne materiału uzyskanego metodą radykalnej lub zmodyfikowanej radykalnej limfadenektomii obejmuje 10 lub więcej węzłów chłonnych,
    N / pN1 - przerzuty w jednym węźle chłonnym po uszkodzonej stronie, do 3 cm lub mniej w największym wymiarze,
    N / pN2 - przerzuty do jednego lub więcej węzłów chłonnych po stronie dotkniętej, do 6 cm w największym wymiarze lub przerzuty do węzłów chłonnych szyi po obu stronach lub po przeciwnej stronie, do 6 cm w największym wymiarze:
    N / pN2a - przerzuty w jednym węźle chłonnym po stronie dotkniętej, do 6 cm w największym wymiarze,
    N / pN2b - przerzuty w kilku węzłach chłonnych po stronie dotkniętej, do 6 cm w największym wymiarze,
    N / pN2c - przerzuty w węzłach chłonnych po obu stronach lub po przeciwnej stronie, do 6 cm w największym wymiarze,
    N / pN3 - przerzuty w węźle chłonnym powyżej 6 cm w największym wymiarze.

    Uwaga. Węzły chłonne po stronie dotkniętej chorobą obejmują również węzły chłonne położone w linii środkowej.

    M - odległe przerzuty:
    Mx - nie można ocenić obecności odległych przerzutów,
    M0 - brak odległych przerzutów,
    M1 - odległe przerzuty.

    Wymagania dotyczące określenia kategorii pT odpowiadają wymaganiom dotyczącym określenia kategorii T..

    Grupowanie według etapu

    Etap 0 TisN0M0
    Etap I T1N0M0
    Etap II T2N0M0
    Etap III T3N0M0
    T1-3N1M0
    Etap IVA T4N0-1M0
    Dowolny TN2M0
    Stadium IVB Dowolne TN3M0
    Etap IVC Dowolny T Dowolny NM1

    Klinika. Anatomiczne postacie raka narządów jamy ustnej są bardzo zróżnicowane i nie mają ogólnie uznanej klasyfikacji. Najczęściej rak błony śluzowej jamy ustnej to gęsty, egzofityczny, łatwo krwawiący nowotwór lub wrzód o nierównym, wyboistym dnie, pokryty szarym nalotem i wypukłymi krawędziami wyraźnie oddzielonymi od otaczających tkanek (postać wrzodziejąca). Czasami u podstawy owrzodzenia ustala się naciek sięgający w głąb tkanek (postać wrzodziejąco-naciekowa). Nowotwory z endofitycznym wzrostem są bardziej agresywne. W przebiegu klinicznym raka narządów jamy ustnej wyróżnia się trzy okresy rozwoju. Okres wczesny charakteryzuje się nieznacznymi subiektywnymi niezwykłymi odczuciami zagęszczenia błony śluzowej, pojawieniem się białej plamki nowotworów brodawkowatych lub powierzchownych owrzodzeń itp. Wraz z rozwojem guza, jego rozpadem, infekcją z miejscowym bólem o różnym nasileniu, wzmaga się wydzielanie śliny, pojawia się cuchnący zapach z ust (okres zaawansowany). Okres zaniedbania charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się guza na otaczające tkanki, co prowadzi do znacznego upośledzenia funkcji połykania i mowy..

    Diagnostyka obejmuje badanie i obustronne badanie palpacyjne, laryngoskopię, fibroskopię części ustnej gardła i nosogardzieli, RTG twarzoczaszki (zgodnie ze wskazaniami), morfologiczną i cytologiczną weryfikację guza, badanie cytologiczne punkcika powiększonych węzłów chłonnych. Minimum kliniczne badania obejmuje RTG klatki piersiowej i fibrogastroskopię (duże prawdopodobieństwo wystąpienia zmian synchronicznych i metachronicznych błony śluzowej górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego).

    W diagnostyce różnicowej należy mieć na uwadze niespecyficzne procesy zapalne, promienicę, zmiany gruźliczo-kiłowe błony śluzowej jamy ustnej, wole korzenia języka.

    Profilaktyka raka jamy ustnej polega na terminowym leczeniu chorób przedrakowych, higienie jamy ustnej i racjonalnej protetyce oraz eliminacji szkodliwych nawyków domowych..

    Rak błony śluzowej języka

    Dominującymi lokalizacjami guza są boczne krawędzie języka (72-84,4%) i dolna powierzchnia końcówki języka (4-15%). Częstość występowania głównych klinicznych i anatomicznych postaci raka języka (egzofityczne, endofityczne, mieszane) jest w przybliżeniu taka sama. Zdecydowana większość złośliwych guzów języka to rak płaskonabłonkowy. W przedniej 2/3 języka częściej występuje rak I-II stopnia złośliwości, w tylnej trzeciej przeważają raki III stopnia złośliwości. Około 40% pacjentów w czasie leczenia ma klinicznie wykrywalne przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych. Rak czubka języka częściej daje przerzuty do podbródkowych węzłów chłonnych, a stamtąd do podżuchwowej i głębokiej szyjki macicy, raka bocznej powierzchni języka - do podżuchwowych i środkowych głębokich węzłów chłonnych szyi. Gdy guz zlokalizowany jest na końcu języka lub w linii środkowej, obserwuje się obustronne przerzuty (5–20%). Biologiczna agresywność złośliwych guzów języka znajduje odzwierciedlenie w wysokim odsetku utajonych przerzutów (30-40%).

    Leczenie. W I stopniu zaawansowania raka ruchomej części języka skuteczna jest metoda chirurgiczna. W raku języka w stadium II-III z głębokością nacieku nie większą niż 4 cm bez głębokiego przejścia guza do błony śluzowej wyrostka zębodołowego żuchwy metodą z wyboru jest skojarzona radioterapia. W trakcie implantacji intrastatów należy rozstrzygnąć kwestię wykonania tymczasowej tracheostomii (duże ryzyko obrzęku języka i uduszenia). W innych przypadkach leczenie jest łączone. Zdalną terapię gamma przeprowadza się w okresie przedoperacyjnym (SOD 40-45 Gy). Pole napromieniania obejmuje ognisko pierwotne oraz rejon regionalnych węzłów chłonnych I stopnia (przy braku przerzutów) lub wszystkich węzłów chłonnych szyi (w przypadku klinicznie uwarunkowanych przerzutów). Przerwa między zakończeniem radioterapii a operacją nie powinna przekraczać 2-3 tygodni. Hemiglossektomia jest wykonywana przy średnicy guza nie większej niż 4 cm metodą elektrochirurgiczną. Miejscowo zaawansowane guzy języka są wskazaniem do operacji połączonych lub rozszerzonych. Do wykonywania operacji łączonych stosuje się podejścia doustne z dodatkowym preparowaniem tkanek policzka lub dolnej wargi wzdłuż linii środkowej oraz różnymi typami osteotomii. W przypadku zaawansowanego raka języka objętość resekcji zwiększa się z powodu częściowego usunięcia korzenia i przeciwnej części języka (suma częściowa i całkowita glosektomia), wszystkich struktur mięśniowych dotkniętego obszaru, zawartości podżuchwowej (wymagane) i podbródka (według wskazań) trójkątów. Rozprzestrzenianie się guza na żuchwę jest wskazaniem do resekcji odcinkowej. W takim przypadku konieczne jest nałożenie tymczasowej tracheostomii i zapewnienie pacjentowi żywienia dojelitowego. Całkowita glosektomia lub przecięcie obu nerwów hipoglossalnych prowadzi do konieczności przedłużonego karmienia pacjenta przez zgłębnik lub wykonania gastrostomii. W celu poprawy wyników czynnościowych i kosmetycznych w penetrujących resekcjach żuchwy, stosuje się unaczynione złożone płaty wolne od tkanki kostnej i miękkiej, tytanowe implanty, miejscowe płaty mięśniowo-skórne na nasadzie żywienia, wolne przeszczepy kostne.

    Napromienianie pooperacyjne przeprowadza się w obecności resztkowego guza (R1-2) do całkowitej dawki ogniskowej 70 Gy (z uwzględnieniem wcześniejszej radioterapii). Objętość napromienianych tkanek obejmuje łożysko usuniętego guza i obszar jego lokalnego rozprzestrzenienia.

    Ponieważ częstość występowania utajonych regionalnych limfogennych przerzutów raka języka jest wysoka, profilaktyczna obustronna limfadenektomia jest wykonywana 2-3 tygodnie po operacji w ognisku pierwotnym lub po zakończeniu przebiegu radioterapii. W przypadku klinicznie wykrywalnych przerzutów, jednocześnie z usunięciem ogniska pierwotnego wykonuje się preparację węzłów chłonnych szyjnych po stronie dotkniętej chorobą. Po 3-4 tygodniach profilaktyczna limfadenektomia jest wykonywana po przeciwnej stronie.

    Główne rodzaje interwencji chirurgicznych na układzie limfatycznym szyjki macicy to operacja Crayl i wycięcie powięziowo-pochewkowej tkanki szyi. Operacja Kryli wykonywana jest w obecności wielu lub pojedynczych przerzutów nie przemieszczających się w regionalnych węzłach chłonnych. Przy tego rodzaju interwencji usuwa się tkanki i węzły chłonne podbródka, trójkąty podżuchwowe i boczne szyi. Granice wycięcia to linia środkowa szyi, obojczyk, przednia krawędź mięśnia czworobocznego, dolna krawędź żuchwy. Włókno jest usuwane wraz z mięśniem mostkowo-obojczykowo-sutkowym, żyłą szyjną wewnętrzną, nerwem dodatkowym, podżuchwowym i dolnym biegunem ślinianki przyusznej. Usunięcie powięziowo-pochewki tkanki szyi wykonuje się w przypadku powiększonych i podejrzanych przerzutów węzłów chłonnych, a także pojedynczych przerzutów, które nie są połączone z sąsiednimi tworami anatomicznymi. Podstawową cechą limfadenektomii powięziowo-osłonkowej jest zachowanie żyły szyjnej wewnętrznej, mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego i nerwu dodatkowego.

    Rokowanie zależy od stopnia nacieku i obecności regionalnych przerzutów. Pięcioletnie przeżycie dla raka w stadium I-II wynosi 50-70%, a III-IV - 15-30%. Nawroty miejscowo-regionalne raka języka w 60-70% przypadków kończą się zgonem. Śmiertelność z odległych przerzutów wynosi 15%, z pierwotnych guzów mnogich - 20-40%.

    Rak błony śluzowej dna jamy ustnej

    Klinika. Przebieg kliniczny guzów dna jamy ustnej charakteryzuje się wczesnym rozprzestrzenianiem się procesu na otaczające tkanki (dziąsła, okostną żuchwy). Z kolei tkanki dna jamy ustnej naciekają wtórne nowotwory złośliwe języka, dziąseł, żuchwy, ślinianek podżuchwowych, co należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej. Klęskę guza dolnej szczęki można określić przez badanie palpacyjne - unieruchomienie guza na żuchwie jest jednym z objawów zaangażowania w proces wzrostu okostnej lub kości. Nieruchomość języka wskazuje na głęboką inwazję guza..

    Pierwszą barierą limfatyczną przed rakiem błony śluzowej dna jamy ustnej są węzły chłonne podżuchwowe i szyjno-dwużołądkowe (poziom I i II). Rzadko dochodzi do zajęcia podbródkowych węzłów chłonnych. Rozpoznawane klinicznie przerzuty w regionalnych węzłach chłonnych występują u 30–40% chorych, w 20% przerzuty ukryte. Przerzuty odległe występują u 10-15% pacjentów.

    Leczenie małych guzów (T1) można przeprowadzić głównie poprzez resekcję przezustną z wgłębieniem 2 cm od makroskopowo określonych krawędzi guza, kriodestrukcję lub radioterapię. Wiele zagranicznych klinik bada obecnie możliwości elektrochemoterapii i leczenia elektrochemicznego. W przypadku egzofitycznych guzów błony śluzowej dna jamy ustnej o głębokości nacieku nie większej niż 3-4 mm metodą z wyboru jest radioterapia. Radioterapia śródmiąższowa jako samodzielna metoda może być stosowana w leczeniu guzów wyraźnie odgraniczonych (T1-2) z głębokością nacieku 2,5-3 cm (SOD 60-70 Gy). W pozostałych przypadkach preferuje się skojarzoną radioterapię z zewnętrzną terapią gamma w dawce 30-40 Gy (T1-2) lub 40-50 Gy (TZ) w pierwszym etapie. Gdy regresja guza jest mniejsza niż 50%, leczenie kończy się operacją. Leczenie guzów wrażliwych na promieniowanie kończy się radioterapią śródmiąższową w całkowitej ogniskowej dawce 30-50 Gy. W przypadku guzów średniej wielkości (T2) w przedniej części dna jamy ustnej i nowotworów głęboko inwazyjnych konieczne jest obustronne napromienianie pierwszej bariery limfatycznej. Przeciwwskazaniem do skojarzonej radioterapii jest zajęcie kości, dużych naczyń, szczękościsk w procesie nowotworowym, obecność regionalnych przerzutów, niedostępność guza do wprowadzenia źródeł.

    Leczenie guzów odpowiadających miejscowemu rozprzestrzenianiu T3-4 połączone: resekcja w połączeniu z radioterapią przed lub pooperacyjną (40-50 Gy). W przypadku miejscowo zaawansowanych guzów błony śluzowej dna jamy ustnej wykonuje się operacje złożone i rozszerzone. W takim przypadku zewnętrzną tętnicę szyjną wstępnie podwiązuje się i wykonuje się tymczasową tracheostomię przez 1-2 tygodnie. Objętość wyciętych tkanek zależy od rozpowszechnienia procesu nowotworowego. Najbardziej typowe operacje to:

    1. resekcja dna jamy ustnej z jednoczesną resekcją w pojedynczym bloku trzeciej lub połowy języka;
    2. resekcja dna jamy ustnej z jednoczesną resekcją brzeżną krawędzi wyrostka zębodołowego żuchwy lub resekcją wewnętrznej części żuchwy, do której przylega guz;
    3. resekcja dna jamy ustnej z jednoczesną penetrującą resekcją żuchwy;
    4. podobne operacje z jednoczesnym wycięciem w jednym bloku tkanki szyjki macicy.
    Duże pooperacyjne ubytki tkanek miękkich są eliminowane za pomocą autoprzeszczepów skóry, miejscowych płatów, regionalnych płatów mięśniowo-skórnych na szypułce. W niektórych przypadkach konieczne jest przeszczepienie złożonych kompleksów tkankowych (skóra-mięsień, mięsień-kość itp.) Przy użyciu technik mikrochirurgicznych. Przy penetrujących resekcjach żuchwy wskazany jest pierwotny lub opóźniony przeszczep kości lub endoprotetyka ze strukturami tytanowymi. Jeśli ciągłość żuchwy nie zostanie przywrócona jednocześnie z usunięciem guza, konieczne jest zamocowanie fragmentów kości specjalnymi szynami.

    W raku w stadium I-II, jeśli nie ma klinicznie wykrywalnych przerzutów i możliwe jest regularne badanie pacjenta, można powstrzymać się od profilaktycznej limfadenektomii regionalnej. W typowych postaciach choroby (stadia III-IV) pokazano profilaktyczne napromienianie regionalnych węzłów chłonnych, które przeprowadza się jednocześnie z napromienianiem ogniska pierwotnego lub obustronnym wycięciem węzłów chłonnych szyjnych. Limfadenektomię powięziowo-pochewkową wykonuje się po 3-4 tygodniach od zakończenia leczenia ogniska pierwotnego. Taktyka leczenia zrealizowanych przerzutów regionalnych jest podobna do tej stosowanej w raku języka.

    Farmakoterapia raka błony śluzowej jamy ustnej jest stosowana jako neoadiuwantowa chemioterapia lub w celach paliatywnych w ramach chemioradioterapii. Można zastosować następujące kombinacje leków:

    1. cisplatyna - 100 mg / m2 dożylnie w 1. dobie, fluorouracyl - 1000 mg / m2 dożylnie w dniach 1-4 z cyklami co 3-4 tygodnie;
    2. metotreksat - 40 mg / m2 dożylnie w 1. i 15. dobie, bleomycyna - 10 mg / m2 dożylnie w 1., 8. i 15. dobie, cisplatyna - 50 mg / m2 dożylnie w 4. dobie, z cyklami co 3-4 tygodnie.
    W przypadku niedostatecznej skuteczności chemioterapii można przeprowadzić monoterapię taksanami lub polichemioterapię z użyciem taksanów (z uwzględnieniem oporności krzyżowej na wcześniej stosowane leki).

    Wyniki leczenia zależą od wielkości guza pierwotnego, obecności przerzutów regionalnych, stopnia uszkodzenia żuchwy oraz radykalnego charakteru operacji. Według podsumowania danych literaturowych, pięcioletnie przeżycie w przypadku zlokalizowanych guzów w stadium I-II dna jamy ustnej wynosi 60–80%. W przypadku guza przekraczającego linię środkową dna lub szerzącego się na język i żuchwę pięcioletnie przeżycie kształtuje się na poziomie 50–60%, w przypadku guzów w III – IV stopniu zaawansowania - poniżej 50%. Obecność regionalnych przerzutów zmniejsza jego częstość do 25%.

    Rak błony śluzowej dziąseł i policzków

    Guzy dziąseł najczęściej (80%) zlokalizowane są w okolicy dziąsła dolnego za małymi trzonowcami. Nowotwory egzofityczne są częściej brodawkowate lub brodawkowate iw początkowym okresie rozwoju mogą przypominać łagodną hiperkeratozę. Regionalne przerzuty obserwuje się w 15-30% przypadków z rakiem błony śluzowej dziąseł, rzadziej z guzami policzków. Przerzuty utajone wykrywane są u 10–20% pacjentów.

    Leczenie. Małe, powierzchowne guzy dziąseł można leczyć chirurgicznie lub radioterapią kontaktową. Przy zaangażowaniu kości i dużych guzów (T3-4) w procesie wykonuje się leczenie skojarzone (zdalna terapia gamma + operacja). Objętość napromienianych tkanek obejmuje ognisko pierwotne i węzły chłonne szyjne po stronie dotkniętej chorobą. Zapobiegawcze napromienianie węzłów chłonnych szyi ograniczone jest poziomem pierwszej bariery regionalnej. Resekcja segmentowa szczęki lub żuchwy wykonywana jest 2-3 tygodnie po zakończeniu radioterapii. W przypadku obecności przerzutów w węzłach chłonnych jednocześnie z wycięciem guza pierwotnego wykonuje się preparację węzłów chłonnych szyjnych po stronie dotkniętej chorobą.

    Rozprzestrzenianie się guza na błonę śluzową policzka i dna jamy ustnej jest wskazaniem do operacji połączonych. Warunkiem przedłużonych operacji w lokalizacji guza na wyrostku zębodołowym żuchwy jest usunięcie w jednym bloku z głównym ogniskiem zawartości trójkąta podżuchwowego z jednej strony, z uszkodzeniem przednich części wyrostka zębodołowego żuchwy - trójkąta podżuchwowego, z rozprzestrzenianiem się guza na przednie części jamy ustnej trójkąty po obu stronach.

    Nowotwory złośliwe policzka w stadium I-II można wyleczyć chirurgicznie lub skojarzoną radioterapią. W pierwszym etapie prowadzona jest radioterapia zewnętrzna w celu zmniejszenia aktywności biologicznej guza i zmniejszenia jego objętości, w drugim - radioterapia kontaktowa lub śródmiąższowa. W przypadku guzów powierzchownych radioterapia kontaktowa może być stosowana jako niezależna metoda leczenia. W innych przypadkach leczenie jest łączone. Interwencja chirurgiczna wykonywana jest 2-3 tygodnie po zakończeniu przedoperacyjnej radioterapii. Dostęp chirurgiczny polega na skrzyżowaniu dolnej wargi wzdłuż linii środkowej z kontynuacją nacięcia w okolicy podżuchwowej. Blok tkanek do usunięcia obejmuje guz z otaczającymi tkankami, fragment żuchwy i mięśni żucia (gdy biorą udział w procesie nowotworowym), zawartość trójkąta podżuchwowego. Wzrost guza w kanale żuchwy jest wskazaniem do usunięcia połowy żuchwy. Powstały ubytek błony śluzowej, skóry i kości jest eliminowany jednym z rodzajów chirurgii plastycznej. Rozwarstwienie węzłów chłonnych szyjki macicy wykonuje się w obecności wykrywalnych klinicznie regionalnych przerzutów. Nie wykonuje się profilaktycznego napromieniania regionalnego aparatu limfatycznego.

    Prognoza. Wskaźniki przeżycia guzów dziąseł i policzków zależą od wielkości guza, zmian kostnych i obecności przerzutów regionalnych. Średni pięcioletni wskaźnik przeżycia pacjentów z guzami dziąseł waha się od 78% (stopień I) do 15% (stopień IV). Wyniki leczenia skojarzonego z zajęciem kości w procesie są znacznie lepsze niż w przypadku radioterapii.

    Według danych podsumowujących pięcioletnie przeżycie w przypadku raka policzka w stadium I-II wynosi 65-74%, w stadium III-IV waha się od 20 do 30%.

    Rak błony śluzowej trójkąta retromolarnego

    Guzy powstające w trójkącie retromolarnym rzadko są ograniczone do błony śluzowej dziąseł; proces ten może dotyczyć pobliskiej błony śluzowej policzków, przednich łuków podniebiennych, dna jamy ustnej, tylnej części dziąseł. Guz trójkąta retromolarnego, który rozciąga się do przedniego łuku podniebiennego, może wyglądać bardziej jak rak nosogardzieli.

    Ryzyko klinicznie pozytywnych i utajonych przerzutów w węzłach chłonnych w przypadku tych guzów jest znacznie wyższe niż w przypadku guzów dziąseł o innej lokalizacji.

    Leczenie guzów powierzchownych, w tym szerzących się na podniebienie miękkie i błonę śluzową policzka, radioterapia. W przypadku uszkodzenia okostnej wykonuje się częściową (brzeżną) resekcję żuchwy, nawet przy niewielkich guzach. Umiarkowanie rozległe i naciekające guzy leczy się łącznie. W pierwszym etapie wykonywana jest interwencja chirurgiczna (resekcja żuchwy i wycięcie węzłów chłonnych szyjnych), a następnie radioterapia zewnętrzna. W przypadku miejscowo zaawansowanych procesów leczenie rozpoczyna się przedoperacyjną radioterapią, która w niektórych przypadkach pozwala na przeniesienie guza do stanu resekcyjnego.

    Rak błony śluzowej podniebienia twardego

    Na podniebieniu twardym często rozwijają się złośliwe guzy z małych gruczołów ślinowych (rak gruczołowy, gruczolakorak). Gruczolakoraki mają tendencję do tworzenia się otoczki przez długi czas. Rzadko rozwijający się rak płaskonabłonkowy jest podatny na szybkie owrzodzenia.

    Leczenie. Metodą z wyboru w leczeniu raka kolczystokomórkowego bez uszkodzenia okostnej jest dojamowa terapia kontaktowa (jeśli jest technicznie możliwe doprowadzenie stomastatu do zmiany). W innych przypadkach leczenie jest łączone. W pierwszym etapie wykonuje się przedoperacyjną radioterapię, wykonuje się elektrochirurgiczne usunięcie guza, wycofując się z widocznej zmiany błony śluzowej o 3-4 cm, wady pooperacyjne zamykane są protezami okluzyjnymi lub eliminowane za pomocą chirurgii plastycznej.

    Artykuły O Białaczce