Gruczolak rurkowy okrężnicy ma inną nazwę, jest to gruczolak polipoidalny. Początkowo jest to łagodny proces, który przy braku odpowiedniego leczenia przeradza się w onkologię. Dociera do guza o średnicy 1 cm i rozwija się na tle polipów gruczolakowatych.

  1. Powody
  2. Objawy
  3. Diagnostyka
  4. Leczenie
  5. Prognozy

Powody

Wiarygodna przyczyna pojawienia się polipów w jelicie grubym nie została ustalona. Lekarze sugerują, że czynnik dziedziczny odgrywa ważną rolę. Kolejnym argumentem lekarzy są choroby somatyczne, które mogą wywoływać pojawienie się gruczolaka rurkowego..

Następujące zaburzenia w zachowaniu człowieka służą jako wtórne czynniki wpływające na rozwój choroby:

  1. Błędy żywieniowe, które zaburzają pracę całego przewodu pokarmowego. Spożycie koneragenów, tłustych potraw i niewielkiej ilości błonnika zmniejsza ruchliwość jelit. W rezultacie cierpi jego mikroflora, co wywołuje pojawienie się gruczolaków..
  2. Zła ekologia.
  3. Posiadanie złych nawyków.
  4. Działania człowieka związane z kontaktem z substancjami toksycznymi.
  5. Inne choroby żołądkowo-jelitowe.
  6. Brak aktywności fizycznej.

Objawy

Polipowatość na samym początku przy małych gruczolakach przebiega bez widocznych objawów. Chorobę można wykryć przypadkowo, gdy zostanie zdiagnozowana z innych powodów. W miarę rozwoju gruczolaka rurkowego osoba może znaleźć szkarłatne smugi krwi w stolcu. Ale niepowodzenia w pracy przewodu żołądkowo-jelitowego nie zostały jeszcze zaobserwowane.

Kiedy polipy zaczynają rosnąć, pojawiają się następujące objawy choroby:

  1. Podczas wypróżnień w kale znajdują się zanieczyszczenia krwi śluzowej.
  2. W odbycie odczuwa się dyskomfort.
  3. Podczas wypróżnień odczuwa się ból w okolicy odbytu.
  4. W odbycie odczuwa się swędzenie.
  5. Zaparcia lub luźne stolce.
  6. Ból brzucha.
  7. Ze względu na to, że gaz z trudnością przechodzi przez jelita, odczuwa się wzdęcia.

Takie objawy mogą wystąpić pojedynczo lub łącznie. Jeśli znajdziesz co najmniej jeden z wymienionych objawów, skonsultuj się z lekarzem.

Diagnostyka

Pomimo złożoności diagnozy gruczolak cewkowy odbytnicy nie jest tak rzadki. Aby zidentyfikować chorobę, należy skonsultować się z proktologiem. Początkowo bada pacjenta i wykonuje cyfrowe badanie doodbytnicze..

W przypadku podejrzenia obecności gruczolaka kanalikowego pacjent jest kierowany na badanie instrumentalne.

Wiele osób zada sobie pytanie, dlaczego nie wykonuje się badań krwi i kału? W przypadku tej choroby tego typu badania są mało informacyjne. Można jedynie zidentyfikować obecność choroby somatycznej, z powodu której w okrężnicy pojawił się gruczolak.

Jeśli gruczolak znajduje się w dwunastnicy lub w jelicie, stosuje się metodę ultradźwiękową. Podaje pełne informacje o lokalizacji guza. W przypadku gruczolaka rurkowego esicy skuteczną metodą wykrywania choroby jest sigmoidoskopia. Do odbytu wkładana jest mini kamera, która może badać narządy wewnętrzne, a cała ich zawartość jest wyświetlana na ekranie monitora komputera. Za pomocą irygoskopii ocenia się wszystkie części jelita grubego. To jest odbytnica, ślepa, zstępujące jelito itp..

Zdarza się, że powyższe metody są zabronione ze względów zdrowotnych. W takim przypadku stosuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego..

Leczenie

Leczenie jest chirurgiczne. Ząbkowany gruczolak okrężnicy jest również usuwany chirurgicznie. Leczenie farmakologiczne w tym przypadku jest bezsilne..
Kiedy polipy zostały już usunięte, są wysyłane do diagnozy w celu określenia ich złośliwej natury. Przed operacją nie zawsze można wykryć raka, ponieważ komórki rakowe mogą znajdować się wewnątrz samych polipów. Gdy guz został już usunięty, przeprowadza się leczenie zachowawcze.

Jako powikłanie jakiejkolwiek operacji, być może wystąpienie krwawienia, które może pojawić się nawet po kilku tygodniach.

Medycyna tradycyjna jest również bezsilna w przypadku gruczolaka cewkowego okrężnicy, nie tylko nie może uchronić przed chorobą, ale także może pogorszyć sytuację, opóźniając czas i prowadząc do wzrostu komórek rakowych.
Jeśli narośla w jelicie grubym są małe, lekarze nie decydują się na ich natychmiastowe usunięcie. W takim przypadku wybiera się taktykę obserwacji, gdy pacjent jest stale monitorowany pod kątem wzrostu gruczolaków. I tylko wtedy, gdy zaczną aktywnie rosnąć, operacja jest wykonywana.

Ostatnio popularna jest metoda elektrokoagulacji. Zabieg jest dużo skuteczniejszy i bezpieczniejszy niż konwencjonalna operacja. Ale po zabiegu wymagane będzie badanie histologiczne usuniętych tkanek..

Resekcja z częścią jelita jest konieczna ze względu na złośliwy charakter formacji. Najpierw jednak przeprowadza się częściowe wycięcie dotkniętej tkanki i przeprowadza się analizę na obecność nowotworu.
Duże polipy są usuwane w częściach.

W przypadku stwierdzenia polipów w odbycie zabrania się ich usuwania za pomocą elektrokoagulacji. Ponieważ w tym miejscu gojenie będzie długie i mogą rozwinąć się komplikacje.

Prognozy

Rokowanie choroby będzie korzystne, jeśli uda się wykryć gruczolaka na początkowym etapie jego rozwoju. Wiadomo, że taki nowotwór z czasem staje się złośliwy. Dlatego należy regularnie poddawać się badaniom profilaktycznym u lekarzy wszystkich specjalności..

Jeśli zauważysz wadliwe funkcjonowanie jelit, nie stosuj samoleczenia, ale jeszcze raz skonsultuj się z lekarzem w tej sprawie.

Po operacji usunięcia polipa większego niż 2 cm wykonywana jest kontrolna kolonoskopia w celu wykrycia pozostałości tkanki. Następnie pacjent będzie musiał być badany co 6 miesięcy, ponieważ nie wyklucza się prawdopodobieństwa nawrotu. Ale przy wysokiej jakości resekcji lub elektrokoagulacji zdarzają się tylko w 10% przypadków..

Pamiętaj, że gruczolak kanalikowy okrężnicy ostatecznie przekształci się w formację rakową. Jeśli lekarz zasugerował wykonanie operacji, nie odmawiaj i nie licz na cud leków. Nie istnieją, tylko interwencja chirurgiczna może uwolnić osobę od polipów gruczolakowatych w jelicie grubym..

Gruczolak rurkowy okrężnicy

Gruczolak cewkowy okrężnicy to łagodny wzrost polipów w błonie śluzowej. Wielkość osiąga średnicę 1 cm, nie różnią się dużymi rozmiarami. Guz jest klasyfikowany jako niebezpieczna kategoria. Z biegiem czasu może mutować w raka, rozszerzając się na wszystkie narządy. Choroba ma kod zgodny z ICD-10 D12.

Gruczolak rurkowy to grupa małych polipów. Powstają z materiału nabłonka. Polipy są umieszczane na małej, wąskiej łodydze. Ta choroba staje się główną przyczyną rozwoju guzów jelita grubego..

Gruczolak odbytnicy dzieli się na 4 typy. Klasyfikacja zależy od wielkości, wyglądu i skłonności do rozwoju nowotworu złośliwego. Ważne jest, aby określić rodzaj patologii w okresie diagnozy. Pomoże Ci to wybrać odpowiednie leczenie i zapobiegnie mutacjom. W histologii wyróżnia się 3 stopnie nowotworu z łagodną dysplazją gruczołową, umiarkowaną i ciężką (wysoki stopień). Niski stopień - słabo zarysowany typ guza.

Najczęstszym typem jest gruczolak rurkowy okrężnicy z dysplazją 1 stopnia. Drugie imię to rurowe. Ten typ charakteryzuje się gładkim wyglądem z czerwonym odcieniem i rozbudowaną bazą. Granice są dobrze określone. Normalny rozmiar to 11 mm. Wzrost do 3 cm - rzadkość.

Na powierzchni jelita tworzy się kosmkowaty gruczolak. Ma miękką strukturę w dotyku, aw zrębie obserwuje się stan zapalny. Wygląd podobny do kalafiora. Połączenie z częścią nabłonkową, tkanką śluzową i włóknistą staje się podstawą do powstania guza. Najczęściej rak rozprzestrzenia się w jelicie górnym. Standardowy rozmiar to 2-3 cm, sporadycznie 9 cm (jeden z najniebezpieczniejszych typów gruczolaków). W 40% przypadków mutuje w złośliwą.

Gruczolak tubulo-kosmiczny ma inną nazwę - kosmkowaty lub brodawkowaty. Łączy w sobie cechy poprzednich typów. Guz ma mikropreparację polipa i ma płaską podstawę. Rozmiar to 20-30 mm. Prawdopodobieństwo mutacji jest średnie. Forma występuje w 10% przypadków.

Ząbkowany gruczolak nazywany jest brodawkowatym. To rodzaj mieszanki polipów gruczolakowatych i hiperplastycznych. Górna warstwa nabłonka wygląda jak małe, ząbkowane płaty. Powierzchnia jest podatna na dysplazję. Zauważono formowanie się niewoli materiału tkankowego. Wielkość sięga 1 cm, w pozostałych przypadkach ponad 2 cm Dysplazja zwiększa ryzyko przekształcenia się w nowotwór złośliwy. Wymagana inspekcja.

Powody

Gruczolak okrężnicy był badany przez długi czas. Ale naukowcy nie mogą ustalić konkretnych powodów jego powstania. Udało się zidentyfikować szereg czynników prowokujących ekspansję komórek złośliwych. Za główną siłę napędową uważa się infekcję. Choroba jest bliska neoplazji śródnabłonkowej.

Rozprzestrzenia się po całej powierzchni błony śluzowej. Somatyczny ma silny wpływ na rozwój choroby. Czynniki zewnętrzne są różne. Ważna jest anatomia i predyspozycje dziedziczne. Najrzadsza lokalizacja występuje w jelicie ślepym.

  • Niezdrowa dieta przyczynia się do słabej pracy jelit. To zniekształca mikroflorę i pojawia się komórka rakowa..
  • Praca bezpośrednio związana z chemikaliami.
  • Złe nawyki: palenie i alkohol.
  • Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe.
  • Nadwaga.
  • Brak ruchu spowodowany ciągłym siedzeniem.

Ślad patologiczny w rodzinie charakteryzuje się dużym prawdopodobieństwem wystąpienia choroby. U takich pacjentów często tworzy się łagodny wzrost. Niewłaściwa dieta staje się także przyczyną nieprawidłowego funkcjonowania żołądka i jelit. Jest to związane z przewlekłym stanem zapalnym i prowokuje proces infekcyjny..

Zła ekologia osłabia układ odpornościowy. Ciało jest zatrute i gromadzi w sobie szkodliwe toksyny. Prowadzi to do zmian w składzie komórek i powstawania gruczolaków. Podobny efekt wywiera środowisko pracy otoczone toksycznymi substancjami w niewentylowanym pomieszczeniu..

Przy zaburzonym metabolizmie organizmowi trudno jest wchłonąć witaminy i minerały. Zmniejsza się ochrona, rozwijają się choroby. Osoby z nadwagą są zagrożone. Ciągły ruch jest ważny. Brak aktywności wywołuje stagnację procesów. Niemniej jednak przyczyny te nie wpływają bezpośrednio na powstawanie guza, zwiększają wyłącznie prawdopodobieństwo jego powstania..

Objawy

Objawy różnią się w zależności od budowy gruczolaka. Na początkowych etapach rozwoju trudno zauważyć oznaki guza. Nowotwór wykrywany jest na późniejszych etapach. Zwykle dzieje się tak podczas badania innych chorób..

Pierwszy objaw pojawia się, gdy wzrost osiągnie 2 cm.Pacjenci mają pewne dolegliwości. Każdy przypadek jest inny. Gruczolak charakteryzuje się:

  • Bolesne uczucie podczas wypróżnień.
  • Uczucie pieczenia w odbycie.
  • Wzdęcia i ból wewnętrzny (jeśli dotyczy okrężnicy poprzecznej).
  • Izolacja krwi.
  • Uczucie obcego ciała w jelicie.
  • Naprzemiennie zaparcia z biegunką.

Niewielki rozmiar gruczolaka nie powoduje żadnych niedogodności. Gdy guz rośnie, obkurcza ścianę jelita. W rezultacie rozwija się niedrożność. Istnieje duże prawdopodobieństwo progresji patologii.

Diagnostyka i leczenie

Żaden lek nie powstrzyma rozprzestrzeniania się raka. Zadaniem leków jest złagodzenie nieprzyjemnych objawów i poprawa samopoczucia pacjenta. Pierwsze etapy rozwoju gruczolaka wymagają zastosowania kriodestrukcji, diatermocoagulacji, usuwania laserem. Ich efekt uzyskuje się, gdy wielkość nowotworu nie przekracza 1 cm.

W złożonych przypadkach łączy się metody chirurgiczne. Stosuje się całkowite wycięcie i elektrokoagulację. Częściej polip jest eliminowany w drugi sposób. Metoda jest bezpieczna, pacjenci szybciej wracają do zdrowia.

Diagnostyka

Gdy pacjent skarży się, lekarz bada okolice odbytu. Ujawniono przekrwienie odbytu i naruszenie przecięcia tkanki. Specjalista określa ilość stolca i gazów w jelitach. Aby to zrobić, dotknij przedniej ściany brzucha. Wzdęcia i bolesność są uważane za znaki..

Badanie palpacyjne przeprowadza się przez badanie doodbytnicze. Pomaga wykryć nowotwór, określić jego wielkość i lokalizację. Przy pomocy wspomnianego badania ustala się przeciwwskazania do zabiegów. Wyniki testu są uważane za niewystarczające. Dodatkowo sięgają po metody egzaminacyjne:

  1. Sigmoidoskopia. Ocenia się dolną okrężnicę. Aparat wprowadza się przez odbyt. Jest skuteczny w lokalizacji raka odbytnicy lub esicy. Do analizy pobierane są fragmenty nabłonka.
  2. Kolonoskopia. Podobnie jak poprzednia metoda: ocenia sytuację w okrężnicy, docierając do trudno dostępnych miejsc. Na koniec usuwa się fragment tkanki do badania patologicznego.
  3. Irygoskopia. Używany do zdjęć rentgenowskich. Środek kontrastowy wlewa się do środka, wypełniając przestrzeń jelitową. Następnie wykonuje się zdjęcia rentgenowskie.

W przypadku uszkodzenia dwunastnicy zaleca się USG i MRI. Za ich pomocą można ustalić wielkość gruczolaka rurkowego i ogólny obraz choroby. Ale metody nie wystarczą, aby uzyskać dokładną diagnozę. Do opisania charakteru zachowania się nowotworu wymagana jest analiza patomorfologiczna. Diagnoza wymaga wywiadu rodzinnego w celu zbadania predyspozycji genetycznych.

Leczenie

W leczeniu rozmytego gruczolaka odpowiednia jest tylko interwencja chirurgiczna. Inne przypadki można poddać terapii lekowej. Lekarze wolą operację. Interwencja zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu choroby. Aby wyeliminować nagromadzenie, zalecana jest procedura endoskopowa. Jest stosowany, gdy w odbytnicy znajduje się polip..

Guz może wpływać na jelito dolne. Jest usuwany drogą analną: uciekają się do sprzętu endoskopowego. Na brzuchu wykonuje się małe nacięcie.

Małe polipy dobrze nadają się do kauteryzacji. Specjalnym nożem lekarz wycina trzpień guza, kauteryzując go elektrodą. Duży gruczolak należy usunąć bez nogi. Lekarz kolejno usuwa dotknięte komórki. Operacja usunięcia wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Pacjent nie odczuje dyskomfortu ani bólu. Istnieją 3 metody interwencji chirurgicznej:

  • Endomikrochirurgia - guz jest usuwany przez odbyt.
  • Elektrokoagulacja pętlowa - stosowana, gdy liczba polipów jest mniejsza niż 3.
  • Resekcja przezodbytnicza uszkodzonej części.

Nieprawidłowy algorytm procesu operacyjnego powoduje krwawienie. Konieczne jest rozróżnienie krwawienia pooperacyjnego od wystąpienia powikłań. Uszkodzenie integralności ścian jelit, które występuje po elektrokoagulacji, jest również uważane za efekt uboczny. Prawdopodobieństwo onkologii po operacji nazywa się słabym. Ale odnowa komórek rakowych nie jest wykluczona. Aby zapobiec nawrotom, sigmoidoskopię wykonuje się co kilka lat.

Prawidłowa dieta zmniejsza ryzyko wystąpienia gruczolaka cewkowego. Tłuste i smażone potrawy, niedobór błonnika są uważane za korzystną podstawę rozwoju raka żołądka. Onkologię wywołuje palenie i napoje alkoholowe. Do codziennego jadłospisu dodawaj produkty z niewielką zawartością witamin E i C. W przypadku stwierdzenia raka w rodzinie należy regularnie poddawać się badaniom lekarskim. Polip pojawia się nagle, jego objawy są trudne do wykrycia.

Prognoza

Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od powstania gruczolaka do jego wykrycia. Znalezienie go wcześnie sprzyja całkowitemu wyzdrowieniu. Pacjent powinien mieć pełną wiedzę na temat gruczolaka cewkowego. Choroba może być niebezpieczna.

Aby terapia była skuteczna, identyfikuje się czynniki, które negatywnie wpływają na zdrowie pacjenta. Rejestrowana jest dynamika rozwoju i zachowania polipa. Lekarz oblicza predyspozycje do mutacji w złośliwość. Terminowa pomoc i operacja pomagają pozbyć się walki z ciężką postacią.

Po usunięciu gruczolaka większego niż 20 mm pacjentowi przypisuje się kolonoskopię. Jest to konieczne do całkowitego zniszczenia złośliwych komórek. Po leczeniu zaleca się badanie pacjentów co sześć miesięcy. Regularne sprawdzanie zapobiega nawrotom. Skuteczna operacja charakteryzuje się niskim prawdopodobieństwem nawrotu przy minimalizacji ogniskowej.

Nie gwarantuje leczenia i braku powikłań. Krwawienie jest nazywane jednym z możliwych. Może wystąpić kilka tygodni po operacji. Nie używaj środków ludowej. W takim przypadku zalecana jest natychmiastowa wizyta u lekarza..

Nowotwory okrężnicy

Guzy okrężnicy są łagodne lub złośliwe. Gruczolak rurkowy okrężnicy i rakowiak wyrostka robaczkowego (wyrostek robaczkowy) to łagodne nowotwory. Gruczolakorak okrężnicy jest złośliwym nowotworem, który rozwija się z komórek nabłonka gruczołowego. Jest to jeden z histologicznych typów raka okrężnicy..

W szpitalu Jusupow obecność nowotworów okrężnicy określa się za pomocą nowoczesnych metod diagnostycznych. Histolodzy weryfikują rodzaj guza, badając próbki tkanek pobrane podczas biopsji pod mikroskopem. W przypadku gruczolaka cewkowego okrężnicy przeprowadza się opis mikropreparacji.

W zależności od lokalizacji i typu histologicznego guza, stanu pacjenta oraz obecności chorób współistniejących, onkolodzy opracowują indywidualny plan leczenia pacjenta. Ciężkie przypadki raka okrężnicy są omawiane na posiedzeniu rady ekspertów. W jej pracach biorą udział kandydaci i doktorzy nauk medycznych, lekarze najwyższej kategorii. Czołowi moskiewscy onkolodzy podejmują wspólną decyzję dotyczącą taktyki postępowania z pacjentem.

Gruczolakorak może rozwinąć się z gruczolaka cewkowo-kosmkowego okrężnicy z dysplazją. Sekwencję „gruczolak - rak” potwierdzają liczne badania naukowców. Ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych odbytnicy i okrężnicy u osób z polipami gruczolakowatymi jest 3–5 razy większe niż w populacji ogólnej. Ze względu na wysokie ryzyko złośliwej transformacji gruczolaka cewkowego okrężnicy z dysplazją, onkolodzy szpitala w Jusupowie przeprowadzają wczesną diagnostykę i podejmują działania zapobiegawcze w celu zmniejszenia częstości występowania gruczolakoraka okrężnicy..

Histologiczne typy gruczolaków jelita grubego

Istnieją 3 typy histologiczne gruczolaków okrężnicy:

  • Rurowy;
  • Tubular kosmita;
  • Villous.

Kryterium separacji jest stosunek struktur kosmicznych i rurowych. Gruczolak rurkowy okrężnicy - co to jest? Mikroskopowo gruczolak rurkowy jest reprezentowany przez proliferujący nabłonek gruczolakowaty. Guz składa się z rozgałęzionych i znacznie skręconych kanalików gruczołowych, dłuższych niż w normalnej błonie śluzowej jelita. W gruczolaku rurkowym nie występuje więcej niż 25% tkanki kosmków. Gruczolak kanalikowy okrężnicy ma podłoże śluzowe. Jest reprezentowany przez tkankę łączną, komórki mięśni gładkich i naczynia krwionośne. gruczolaki rurkowe mają szypułkę i gładką zrazikową powierzchnię. Rzadziej znajdują się na szerokiej podstawie. Pełzające gruczolaki rurkowe, które wystają nieco ponad powierzchnię błony śluzowej, są bardzo rzadkie.

W gruczolakach cewkowo-kosmkowych zwiększa się liczba kosmków, co można określić zarówno na powierzchni polipa, jak i wewnątrz dużych gruczołów. Gruczoły wydłużają się, nabierają nieregularnego kształtu i ściśle przylegają do siebie. Stopień dysplazji nabłonka wzrasta. W gruczolaku rurkowo-kosmkowym odsetek tkanki kosmków waha się od 25 do 75%. Guz składa się z wyraźnych zrazików, ma małe obszary z kosmkami lub bardzo małymi zrazikami.

Gruczolak kosmków składa się z cienkich, przypominających palce wyrostków tkanki łącznej blaszki właściwej, które są pokryte nabłonkiem. W gruczolakach kosmkowych można znaleźć niewielką liczbę gruczołów i 75% składnika kosmkowego. Makroskopowo gruczolaki kosmkowe mają szeroką podstawę i „owłosioną” powierzchnię. Istnieje szczególny histologiczny typ gruczolaka okrężnicy - gruczolak ząbkowany. Guz ma podobną budowę do hiperplastycznego polipa, ale może być złośliwy.

Nabłonek gruczolakowaty należy do kategorii nowotworów. Z tego powodu każdy gruczolak ma objawy dysplazji o różnym nasileniu. Histolodzy wyróżniają 3 stopnie dysplazji gruczolaka rurkowego okrężnicy:

  • 1 stopień - słaby;
  • 2 stopnie - umiarkowane;
  • 3 stopnie - ciężkie.

Gruczolak cewkowy jelita grubego niskiego stopnia z dysplazją jest guzem słabo zróżnicowanym. Może przekształcić się w gruczolakoraka.

Klasyfikacja

Histolodzy wyróżniają następujące typy nowotworów złośliwych jelita grubego:

  • Wysoce zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy;
  • Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy g2;
  • Gruczolak słabo zróżnicowany.

Rak gruczołowy może być zwykle reprezentowany przez następujące typy raka okrężnicy: cewkowy, śluzowy, pierścieniowaty, płaskonabłonkowy. Gruczolakoraki rurkowe składają się ze struktur kanalikowych. Guzy tego typu występują u ponad 50% chorych na raka gruczołowego. Mają smarowane kontury i małe wymiary.

Gruczolakorak śluzowy składa się ze składników śluzowych i struktur nabłonkowych, nie ma wyznaczonych granic. Przerzuty zachodzą drogą limfogenną. Wysokie ryzyko nawrotu z powodu niewrażliwości na radioterapię.

Gruczolakoraki sygnetowokomórkowe charakteryzują się bardzo agresywnym przebiegiem klinicznym. Większość pacjentów z guzami tego typu, którzy najpierw szukają pomocy medycznej w szpitalu w Jusupowie, ma już przerzuty do węzłów chłonnych i wątroby. Rak występuje najczęściej u młodych pacjentów.

W kanale odbytu tworzą się gruczolakoraki płaskonabłonkowe. Guz składa się z płaskonabłonkowych komórek nabłonka. Przebieg kliniczny gruczolakoraków płaskonabłonkowych charakteryzuje się wysokim stopniem złośliwości. Często powracają, atakując tkanki pochwy, moczowodów, pęcherza i prostaty. Próg pięcioletniego przeżycia dla gruczolakoraka płaskonabłonkowego nie przekracza 30%.

Powody edukacji

Rozwój gruczolaka rurkowatego okrężnicy ułatwiają czynniki odżywcze: wysokotłuszczowy i ubogi w błonnik pokarmowy. Zmiany w diecie mają wpływ na prawdopodobieństwo wystąpienia gruczolaka i gruczolakoraka. Rafinowane tłuszcze mogą prowadzić do upośledzonej proliferacji komórek nabłonka. Składniki odżywcze zawarte w owocach, warzywach i innych produktach spożywczych mogą regulować karcynogenezę okrężnicy, wpływać na progresję gruczolaka do raka.

Indywidualne ryzyko wystąpienia gruczolaka okrężnicy wzrasta u osób z I stopniem pokrewieństwa z chorymi na raka jelita grubego. Prawdopodobieństwo rozwoju raka jelita grubego wzrasta, jeśli dana osoba ma krewnych pierwszej linii, którzy mają raka okrężnicy przed 50 rokiem życia. Ryzyko jest szczególnie duże, jeśli ci krewni są braćmi lub siostrami. Czynniki środowiskowe mogą wchodzić w interakcje z czynnikami genetycznymi organizmu, prowadząc do wystąpienia lub progresji „gruczolaka-raka”.

Wzrost wielkości polipa, liczba kosmków i ciężka dysplazja zwiększają ryzyko wystąpienia złośliwego gruczolaka okrężnicy. Według danych statystycznych 4,8% cewkowatych, 22,5% rurkowatych kosmków i 40,7% kosmicznych gruczolaków ulega konwersji do gruczolakoraka. Ryzyko przekształcenia się łagodnych nowotworów w nowotwory złośliwe wzrasta wraz ze stopniem dysplazji. 5,7% gruczolaków z łagodną dysplazją, 18% z umiarkowaną dysplazją i 34,5% z ciężką dysplazją przekształca się w gruczolakoraka okrężnicy.

Gruczolaki kosmkowate, cewkowo-kosmkowe i gruczolaki większe niż 1 cm zwiększają ryzyko późniejszego gruczolakoraka okrężnicy. Ryzyko to jest większe u pacjentów z wieloma polipami..

Objawy i diagnoza

Większość gruczolaków okrężnicy nie objawia się klinicznie. Są odkrywane przypadkowo podczas badań przesiewowych lub egzaminów na skargi, które nie są z nimi związane. Czasami gruczolaki powodują znaczne krwawienie lub prowadzą do przewlekłej anemii z powodu przedłużającej się utajonej utraty krwi. Dużym gruczolakom odbytnicy może towarzyszyć parcie, wydzielanie śluzu. Produkcja śluzu w dużych ilościach powoduje zaburzenia równowagi elektrolitowej. Gruczolaki dystalne odbytnicy mogą wypadać przez odbyt.

Lekarze ze szpitala Jusupow wykrywają gruczolaki okrężnicy za pomocą sigmoidoskopii i kolonoskopii. Gruczolak jelita grubego często wygląda jak polip umieszczony na szerokiej podstawie lub połączony nogą ze ścianą jelita. Jego długość nogi zależy od tempa wzrostu lokalizacji polipa. Szybko rosnące gruczolaki mają szeroką podstawę. Wolno rosnące znajdują się na szypułce, która powstaje w wyniku perystaltyki i trakcji polipa przez falę perystaltyczną.

Niektóre gruczolaki okrężnicy mają płaski lub płaski wygląd. Nie wznoszą się ponad powierzchnię błony śluzowej. Można je wizualnie zidentyfikować po zmianie koloru, strukturze błony śluzowej i braku sieci naczyń włosowatych. Szpital Jusupow stosuje prostą i skuteczną metodę ich identyfikacji - chromoskopię z indygokarminem..

Taktyki zarządzania pacjentami

Kiedy podczas sigmoidoskopii proktolodzy szpitala w Jusupowie znajdą mały polip, którego rozmiar nie przekracza 1 cm, wykonuje się biopsję. Jeśli gruczolak jest zweryfikowany morfologicznie, wykonuje się kolonoskopię w celu wykrycia możliwych zmian synchronicznych w proksymalnej części okrężnicy. W takim przypadku dystalny gruczolak zidentyfikowany wcześniej jest usuwany. Kolonoskopię wykonuje się nawet wtedy, gdy podczas sigmoidoskopii zostanie wykryty gruczolak rurkowy okrężnicy o niewielkich rozmiarach.

Jeśli podczas sigmoidoskopii lekarz wykryje polipa o wielkości 1 cm lub więcej, nie ma potrzeby wykonywania biopsji. Nowotwór usuwa się podczas kolonoskopii, która jest wykonywana w celu sprawdzenia zmian synchronicznych w górnej części okrężnicy. W przypadku wykrycia polipa nienowotworowego (hiperplastycznego, zapalnego) nie ma potrzeby monitorowania kontrolnego.

Po całkowitej kolonoskopii i usunięciu wszystkich polipów kolejną kolonoskopię wykonuje się 3 lata później. W przypadku niecałkowitego usunięcia polipa, usunięcia dużych gruczolaków na szerokiej podstawie, wielu polipów, kolejną kolonoskopię wykonuje się we wcześniejszym terminie. Jeżeli w trakcie kontrolnej kolonoskopii nie wykryje się nowych gruczolaków, odstęp między obserwacjami wydłuża się do pięciu lat.

W przypadku obecności dużych polipów na szerokiej podstawie, których usunięcie endoskopowe wiąże się z dużym ryzykiem powikłań, zabieg chirurgiczny wykonuje się z dostępu laparotomicznego. Po całkowitym endoskopowym usunięciu polipów gruczolakowatych z ciężką dysplazją) nie ma potrzeby dodatkowego badania ani leczenia pacjentów. Kolejna kolonoskopia jest wykonywana przez trzy lata. W przypadku braku nowych gruczolaków odstęp między obserwacjami wydłuża się do 5 lat.

Po endoskopowym usunięciu polipa gruczolakowatego z objawami złośliwego guza dalsze taktyki ustala się na podstawie kryteriów prognostycznych. Jeśli endoskopista jest przekonany, że polip został całkowicie usunięty, w badaniu morfologicznym stwierdzono gruczolakoraka silnie zróżnicowanego lub średnio zróżnicowanego, nie doszło do inwazji na naczynia krwionośne i limfatyczne, a na brzegach resekcji nie stwierdzono złośliwych komórek, endoskopową polipektomię uważa się za radykalną. W przypadku braku pewności co do całkowitego usunięcia gruczolaka, w badaniu morfologicznym stwierdzono słabo zróżnicowany gruczolakorak, dochodzi do nacieku naczyń chłonnych lub krwionośnych, na brzegach resekcji stwierdza się komórki nowotworowe, pacjent jest operowany ze względu na duże ryzyko resztkowego gruczolakoraka i przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych.

W przypadku objawów dolegliwości jelitowych, które mogą być spowodowane gruczolakiem cewkowym lub rurkowatym kosmówki okrężnicy, gruczolakorakiem bardzo zróżnicowanym lub słabo zróżnicowanym, rakowiakiem wyrostka robaczkowego, należy skontaktować się z onkologiem poradni. Zostaniesz umówiony na wizytę u lekarza w szpitalu Jusupow. Otrzymasz porady od czołowych proktologów, onkologów w dogodnym dla Ciebie terminie. Terminowe leczenie gruczolaka okrężnicy zapobiega rozwojowi gruczolakoraka.

Gruczolak rurkowy - rodzaje, przyczyny, objawy i usuwanie

Nowotwory jelit mogą nie objawiać się przez długi czas. Z tego powodu są odkrywane po znacznym zwiększeniu rozmiaru. Jest to możliwe w przypadku gruczolaka rurkowego. Jest to łagodny nowotwór, który występuje u 5% pacjentów z podobnym guzem. Gruczolak jest niebezpieczny, ponieważ może stać się złośliwy.

Co to jest gruczolak rurkowy

Wiele narządów wewnętrznych człowieka składa się z nabłonka gruczołowego. Z tej tkanki może powstać gruczolak - łagodny nowotwór o rozmiarach od małego polipa do dużego płaskiego guza. W jelicie często występuje typ rurkowy. Edukacja ma gładką powierzchnię, wyraźne granice, szeroką podstawę i czerwony odcień.

Guz może wpływać na różne części jelita:

  • odbytnica;
  • esicy;
  • chudy;
  • gruby.

Na ostatnią część jelita występuje gruczolak częściej niż inne. Mechanizm rozwoju opiera się na hiperplazji - przeroście komórek błony śluzowej jelita. Proces ten rozpoczyna się pod wpływem procesów zapalnych w tym narządzie, które z czasem powodują atrofię tkanek..

Dlaczego gruczolak rurkowy okrężnicy jest niebezpieczny?

Głównym ryzykiem, jakie niesie taki nowotwór, jest prawdopodobieństwo zwyrodnienia raka jelita grubego. Wszystko zależy od wielkości gruczolaka. Jeśli jego średnica nie przekracza 1 cm, ryzyko zachorowania na raka jest niskie. W przypadku dużych nowotworów w 40% przypadków ogniska złośliwe.

Przyczyny powstawania gruczolaka

Dokładna etiologia rozwoju takiego guza w jelicie nie została jeszcze wyjaśniona. Lekarze podają jedynie listę czynników ryzyka, które mogą wywołać początek aktywnego podziału komórek.

Inne czynniki ryzyka dla guzów typu rurkowego:

  • zapalenie żołądka, wrzody i inne patologie żołądkowo-jelitowe;
  • praca z toksynami lub w zapylonym środowisku;
  • zła sytuacja środowiskowa;
  • brak aktywności fizycznej;
  • narażenie na promieniowanie;
  • stresujące sytuacje;
  • podeszły wiek;
  • niewłaściwa dieta, obfitość tłuszczów zwierzęcych;
  • dziedziczność;
  • nadwaga;
  • przekrwienie w małej miednicy;
  • przeniesiona cholecystektomia;
  • cukrzyca typu 2;
  • miażdżyca, wysoki poziom cholesterolu.

Klasyfikacja gruczolaków polipowatych

W zależności od liczby nowotwory mogą być pojedyncze lub wielokrotne. Zgodnie z główną klasyfikacją gruczolak dzieli się na typy, biorąc pod uwagę wielkość, wygląd i ryzyko zwyrodnienia złośliwego guza. W procesie diagnozy ważne jest ustalenie rodzaju polipa, ponieważ wpływa to na taktykę leczenia: czy będzie to lekarstwo, czy zabieg chirurgiczny. Ponadto po określeniu rodzaju guza często można uniknąć jego zwyrodnienia w raka..

Łagodny gruczolak rurkowy

Ten typ polipa składa się z komórek w postaci rozgałęzionych lub wydłużonych kanalików otoczonych tkanką łączną. Częściej reprezentują go małe nowotwory, które składają się z małych, zaokrąglonych gruczołów. Chociaż guz jest łagodny, w większości przypadków przekształca się w polip kosmiczny, który ma wysokie ryzyko raka.

Tubular-kosmiczny

Ten guz jest również nazywany brodawkowatym. Łączy w sobie cechy 2 typów gruczolaków: rurkowatych i kosmków. Badanie histologiczne ujawnia komórki kanalików i obszary zwłóknienia. Średnica nowotworu może przekraczać 30 mm.

Gruczolak Villousa okrężnicy

Jest to najniebezpieczniejszy typ guza tego typu, ponieważ w 40% przypadków staje się złośliwy, dlatego uważa się go za stan przedrakowy. Średnica gruczolaka sięga 100 mm, jego struktura jest miękka, a powierzchnia aksamitna. Sam guz powstaje z kosmków wyściełających wyściółkę okrężnicy. Zewnętrznie nowotwór jest podobny do wodorostów.

Gruczolak odbytnicy z dysplazją

W tym obszarze jelita rozwija się gruczolak rurkowaty, cylindryczno-kosmkowy lub kosmówkowy. Może mieć różne stopnie dysplazji. Jest to odwracalny proces patologiczny, który może prowadzić do złośliwości (złośliwości).

W przypadku polipa rurkowego nie ma takiego procesu, ale w przypadku polipa kosmicznego charakterystyczne są przegrupowania komórkowe. Biorąc je pod uwagę, wyróżniono następującą klasyfikację:

  1. Gruczolak rurkowy z dysplazją nabłonkową stopnia 1, która odzwierciedla względnie prawidłowy podział komórek. Zmiany w tkankach nie są wyraźne.
  2. Gruczolak z umiarkowaną dysplazją. Nietypowe komórki stają się coraz bardziej, są hiperchromiczne. Proces patologiczny jest odwracalny, granice między warstwami tkanek nie są jeszcze tak rozróżnialne.
  3. Z hiperplazją stopnia 3. Jest to stan przedrakowy z minimalnym prawdopodobieństwem odwrotnego rozwoju procesu patologicznego. W fazie terminalnej pacjent wymaga stałego nadzoru onkologa.

Etapy rozwoju patologii

Tworzenie się gruczolaka rozpoczyna się od nieszkodliwej formacji polipowatej. Jego wzrost do znacznych rozmiarów może zająć 3-4 lata, po czym może nastąpić przemiana komórek w komórki rakowe. W sumie wyróżnia się 3 etapy rozwoju gruczolaka:

  1. Pierwszy. Ze względu na klapowaną powierzchnię polipowatość jest podobna pod względem wyglądu i wielkości do jagody maliny. Nie ma dysfunkcji jelit, ponieważ średnica guza jest niewielka.
  2. Druga. Guz rośnie do średnicy 10 mm lub więcej. Na tym etapie u pacjenta pojawiają się nieprzyjemne objawy w postaci problemów z przewodem pokarmowym..
  3. Trzeci. Średnica guza przekracza 30 mm, guz zaczyna się degenerować w nowotworowy. Może to dotyczyć innych narządów: mózgu, płuc, wątroby. W ciężkich przypadkach rozwija się zapalenie otrzewnej.

Objawy gruczolaka rurkowego

Podobnie jak wiele chorób nowotworowych, ten typ gruczolaka we wczesnym stadium przebiega prawie niezauważalnie. Pacjenci z niskim stopniem dysplazji tkanek nie odczuwają żadnego dyskomfortu. Objawy pojawiają się, gdy nowotwór rozrasta się i zaburza trawienie.

Przy średnicy 10 mm może już wystąpić krwawienie, które nie jest związane z czopkami hemoroidalnymi. W stolcu pojawiają się jasne, szkarłatne smugi krwi, co ostatecznie prowadzi do anemii. Ze względu na wzrost guza występują problemy z wypróżnianiem. Dalsze próby powodują jeszcze większy wzrost polipa, więc stan tylko się pogarsza. Inne charakterystyczne objawy gruczolaka rurkowego:

  • przewlekłe wzdęcia;
  • dyskomfort i swędzenie w okolicy odbytu;
  • uczucie obcego ciała w jelicie;
  • pojawienie się śluzu w kale;
  • ból podczas wypróżnień;
  • niestabilność stolca, naprzemienne zaparcia i biegunka;
  • niedrożność jelit.

Diagnostyka

Gruczolak rurkowy esicy i innych części jelita wymaga kompleksowego badania. Pierwszym etapem diagnozy po przestudiowaniu historii jest badanie palpacyjne. Podczas badania lekarz może wyjaśnić wstępną diagnozę, określić konsystencję i wielkość nowotworu. Aby potwierdzić swoje przypuszczenia, specjalista przepisuje następujące badania:

  • Sigmoidoskopia. Konieczna jest ocena stanu jelit dolnych. Do odbytu pacjenta wprowadza się specjalne urządzenie wyposażone w kamerę. W trakcie badania specjalista pobiera część nabłonka do biopsji.
  • Kolonoskopia. Wykonuje się go w taki sam sposób, jak sigmoidoskopię, ale pomaga zbadać stan głębszych części jelita. Pod koniec kolonoskopii pobierany jest również materiał biopsyjny.
  • Irygoskopia. To jest metoda badania rentgenowskiego. Do odbytnicy pacjenta wstrzykuje się zawiesinę baru, która działa jako środek kontrastowy. Kiedy roztwór wypełnia całe jelito, wykonuje się kilka zdjęć..

Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do badań endoskopowych (irygoskopia lub sigmoidoskopia), przepisuje się mu MRI i USG. Pomagają w wizualizacji guza, określeniu jego lokalizacji i wielkości. Ponadto pacjentowi przepisuje się kilka dodatkowych procedur:

  • badanie krwi;
  • badanie kału;
  • badanie krwi na markery nowotworowe.

Czy gruczolak rurkowy jest uleczalny?

Jeśli pacjent ma 1 stopień neoplazji, lekarze wybierają taktykę obserwacyjną. Specjaliści monitorują dynamikę rozwoju patologii. Jednocześnie prowadzona jest terapia, która zapobiega dalszemu wzrostowi polipów. Rokowanie leczenia zależy od etapu, na którym wykryto guz. Im wcześniej została zdiagnozowana, tym większy procent całkowitego wyzdrowienia..

Na wynik ma wpływ rodzaj gruczolaka. Cewkowata kosmówka często odradza się w postaci raka, dlatego ma mniej korzystne rokowanie w terapii. Leczenie chirurgiczne to jedyny możliwy sposób na pozbycie się gruczolaka. Leki służą poprawie stanu pacjenta. W schemacie leczenia uwzględnione są następujące leki:

  • Witaminy A, C, E4 i kwas foliowy.
  • Probiotyki: Linex, Bifiform, Normobact.
  • Preparaty wapniowe: Calcium D3 Nycomed, SupraVit.

Usunięcie nowotworu

W przypadku gruczolaka rurkowatego wskazane jest wycięcie guza, niekiedy wraz z częścią jelita. Operacja wykonywana jest po badaniu histologicznym, które potwierdza lub zaprzecza obecności komórek nowotworowych.

Przy 2 stopniach dysplazji możliwa jest minimalnie inwazyjna interwencja - elektrokoagulacja, czyli kauteryzacja patologicznych tkanek. Duże polipy są wycinane w częściach. Możliwe sposoby usunięcia nowotworu:

  • Laparoskopia. Jest to usunięcie guza przez małe nakłucia w przedniej ścianie jamy brzusznej.
  • Wycięcie przezodbytnicze. Pokazane tylko dla gruczolaków odbytnicy zlokalizowanych w pobliżu odbytu.
  • Laparotomia. Jest to otwarta operacja, w której guz usuwa się przez nacięcie w ścianie brzucha.
  • Całkowita resekcja gruczolaka. Wskazany, jeśli podejrzewa się raka lub jeśli polip jest wyraźnie złośliwy. Częściej całkowite wycięcie wykonuje się po wykryciu gruczolaka z dysplazją 3. stopnia.

Alternatywne metody medycyny dla gruczolaka rurkowego

Przed użyciem środków ludowych zdecydowanie należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli są przeciwwskazania lub niewłaściwe podejście, stan może się tylko pogorszyć. Jeśli lekarz na to pozwoli, możesz użyć jednego z następujących przepisów ludowych:

  • Wymieszaj 200 g pietruszki i 100 g ostropestu plamistego. Zalej 3 litry wrzącej wody, pozostaw na 1 tydzień w ciemnym miejscu. Odcedź i przelej do butelek. Pij 50 g 3 ruble / dzień. Powtarzaj procedurę w trakcie formalnego leczenia.
  • Weź kilka grzybów veselka, wlej wódkę w proporcji 0,4 litra na 1 szt. Alkoholu nie można używać, ponieważ zabija pożyteczne mikroorganizmy. Nalegaj na lekarstwo przez 30 dni. Pij 1 łyżkę codziennie rano. l. napar. Kontynuuj leczenie w trakcie formalnej terapii.

Leczenie raka esicy za pomocą środków ludowej

Jeśli łagodny nowotwór przekształcił się w raka, konieczne jest radykalne usunięcie dotkniętej części jelita w połączeniu z radioterapią i chemioterapią. Jeśli to konieczne, pacjent otrzymuje sztuczny odbyt - kolostomię. Tradycyjne metody mogą być stosowane tylko jako uzupełnienie oficjalnej terapii w celu zwiększenia odporności i tylko za zgodą lekarza.

Zapobieganie nowotworom

Aby wykluczyć rozwój chorób jelit, ważne jest, aby dobrze się odżywiać. Dieta powinna zawierać sfermentowane produkty mleczne, świeże owoce i warzywa. Pikantne i tłuste potrawy są całkowicie wykluczone, ponieważ podrażniają błonę śluzową przewodu pokarmowego. Aby zapobiec gruczolakowi jelit, musisz przestrzegać kilku dodatkowych zasad:

  • regularnie odwiedzać lekarza;
  • prowadzić aktywny tryb życia;
  • odmówić złych nawyków;
  • odmówić przyjmowania środków przeciwbólowych;
  • utrzymuj wagę w normie;
  • wykluczyć hipotermię.

Wideo

Znalazłem błąd w tekście?
Wybierz, naciśnij Ctrl + Enter, a my wszystko naprawimy!

Co to jest gruczolak rurkowaty i kosmówki okrężnicy

Polip to wzniesienie powyżej błony śluzowej wydrążonego narządu. Jest to łagodny nowotwór, który ma inną strukturę histologiczną. Polipy odbytnicy gruczolaka są związane z wysokim ryzykiem rozwoju nowotworu złośliwego. Są uważane za stany przedrakowe. Jest prawdopodobne, że rozwiną się w raka jelita grubego. Z tego powodu po wykryciu polipa gruczolakowatego odbytnicy proktolodzy szpitala Jusupowa sugerują pacjentowi jego usunięcie.

Lekarze Kliniki Proktologii biegle posługują się wszystkimi metodami zabiegów chirurgicznych na odbytnicy. Chirurdzy po mistrzowsku wykonują operacje endoskopowe i brzuszne. Pacjenci przechodzą kompleksowe badanie przedoperacyjne, które pozwala zidentyfikować wszystkie przeciwwskazania do operacji i uniknąć powikłań. Czasami proktolodzy wykonują operację po wyleczeniu pacjenta z współistniejącej patologii..

Powody edukacji

Wzrost i podział komórek w organizmie zachodzi naturalnie. W przypadku procesów patologicznych normalny cykl wzrostu zdrowych komórek zostaje zakłócony. Ta awaria prowadzi do powstania gruczolaków. Czynniki wywołujące chorobę:

  • Niewłaściwa dieta (przejadanie się, tłuste, pikantne, pikantne potrawy w diecie);
  • Dziedziczna predyspozycja (choroba autosomalna);
  • Infekcja narządów;
  • Złe nawyki (palenie, częste spożywanie alkoholu);
  • Przewlekłe choroby żołądka (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie żołądka);
  • Skłonność do zaparć w wyniku zatykania naczyń krwionośnych;
  • Choroby układu żółciowego (kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego);
  • Jeśli błona śluzowa (powierzchnia) narządu jest zaburzona;
  • Brak aktywności fizycznej (niewystarczająca aktywność fizyczna);
  • Otyłość;
  • Ciągły stres, zaburzenia psychiczne (czynnik niespecyficzny);
  • Wiek (osoby powyżej 40 roku życia).

Objawy

Oznaki powstawania polipów gruczolakowatych w okrężnicy są słabo wyrażone. Podczas badania endoskopowego można zobaczyć polipy. Objawy zaczynają się pojawiać, gdy polipy już rosną i rosną. Pacjent w tym przypadku skarży się na:

  • Ból brzucha, mogą być ostre, bolesne, gorsze po jedzeniu;
  • Uczucie dyskomfortu podczas wypróżnień;
  • Krwawy lub oślizły stolec;
  • Zakłócenia układu pokarmowego, skurcze żołądka;
  • Nieregularne wypróżnienia, częste zaparcia;
  • Podrażnienie i swędzenie odbytu.

Objawy choroby są podobne do wielu innych chorób jelit, dlatego trudno jest na czas zidentyfikować gruczolaki. Jednak obecność krwi w kale jest znakiem ostrzegawczym, którego nie można zignorować. Nieleczony nabłonek gruczołowy zaczyna się rozmnażać. Ważne jest, aby przejść niezbędne badania lekarskie w celu ustalenia przyczyny, ponieważ polip gruczolakowaty może stanowić ryzyko rozwoju złośliwych guzów okrężnicy.

Możliwe komplikacje

Najtrudniejszą konsekwencją pojawienia się polipów jest ryzyko rozwoju procesów nowotworowych. Predyspozycja do raka w guzach jelit jest kilkakrotnie wyższa niż w innych typach. Dlatego mają tendencję do usuwania natychmiast po postawieniu diagnozy..

Oprócz prawdopodobieństwa zachorowania na raka gruczolak wywołuje poważne zaburzenia w czynności przewodu pokarmowego. W niektórych przypadkach rozwija się niedrożność jelit. Jeśli tkanki torebki uszkadzają kał, tworzy się ognisko zapalne, powodując objawy zatrucia i pogorszenia stanu człowieka.

Rozpoznanie polipów gruczolakowatych okrężnicy

Aby określić chorobę, wymagane jest kompleksowe badanie pacjenta. Środki diagnostyczne:

  • Anamneza skarg i objawów pacjenta;
  • Analiza chorób rodzinnych związanych z przewodem pokarmowym;
  • Badanie odbytnicy metodą cyfrowo-doodbytniczą;
  • Szczegółowe badanie krwi (sprawdzany jest poziom hemoglobiny, leukocytów, erytrocytów, ESR);
  • Analiza stolca;
  • Fibrogastroduodenoscopy. Metoda FGDS bada błonę śluzową żołądka, dwunastnicę, przełyk, określa się krwawienie z tych narządów;
  • Kolonoskopia - metoda wizualnego badania jelita grubego przy użyciu urządzenia optycznego;
  • Rezonans magnetyczny - pozwala na badanie narządu w trójwymiarowej projekcji przez 30 minut;
  • Rentgenowskie badanie diagnostyczne żołądka poprzez wprowadzenie środka kontrastowego;
  • Badanie ultrasonograficzne (pozwala zbadać żołądek).

Ciężkość choroby jest decydującym kryterium przy określaniu rokowania i schematu leczenia. Aby scharakteryzować anatomiczny stopień choroby, konieczne jest określenie następujących objawów:

  • Guz: rozmiar guza pierwotnego;
  • Węzeł: stan węzłów chłonnych;
  • Przerzuty: brak / pojawienie się odległych przerzutów;
  • Klasyfikacja: określenie stopnia zróżnicowania guza, stopnia zmian w tkance w porównaniu ze stanem tkanek;
  • Klasyfikacja: brak / resztkowy guz po leczeniu (terapia).

Ryzyko zachorowania na raka zależy od wielkości polipa. Gruczolaki o średnicy do 1 cm - to ryzyko od 1% do 2 cm - ryzyko jest większe o 10%, a rozmiary powyżej 2 cm średnicy zwiększają ryzyko raka o 40%. Ryzyko transformacji złośliwej opiera się na badaniu histologicznym. Najwyższe ryzyko występuje w typie kosmicznym. 75% gruczolaków tworzy się po lewej stronie okrężnicy. Złośliwe polipy mogą przenosić komórki nowotworowe na inne narządy.

Pełne badanie pacjenta tymi metodami pozwala dokładnie zdiagnozować chorobę i przepisać przebieg leczenia i środki zapobiegawcze.

Dysplazja

Istnieją pewne przyczyny rozwoju gruczolaka rurkowatego okrężnicy z dysplazją. Patologie we wszystkich częściach jelita grubego pojawiają się pod wpływem czynników prowokujących wzrost łagodnych guzów. Przyczyny obejmują wysoki poziom tłuszczów zwierzęcych w żywności.

Dziedziczony jest również gruczolak rurkowy esicy. Osoby z predyspozycjami genetycznymi są bardziej narażone na rozwój patologii. Choroba często staje się złośliwa. Przyczyną powstania są przewlekłe i ostre choroby przewodu pokarmowego, w tym choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, pojawienie się hemoroidów i inne.

Ważny jest styl życia i otoczenie pacjenta. Czynniki takie jak narażenie na promieniowanie, nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu negatywnie wpływają na motorykę jelit i przewód pokarmowy. Zaleca się wykluczenie z diety żywności powodującej fermentację, napojów gazowanych, wypieków.

Najczęściej przebiegowi choroby, zwłaszcza gruczolaka kosmówkowo-cewkowego jelita, towarzyszy dysplazja, której postęp dzieli się na trzy etapy:

  • Słabo wyrażona (1 stopień) - ma niewielkie zgrubienie warstwy nabłonkowej. Ze względu na mitotyczną aktywność komórek obserwuje się proces zapalny.
  • Medium (stopień 2) - komórki nowotworowe z umiarkowaną dysplazją stopnia 2 uzyskują różne rozmiary i kształty.
  • Ciężkie (3 stopnie) - ponad połowa komórek nabłonka to komórki zmienione, które mają jeszcze więcej różnic w kształcie i rozmiarze.

Dysplazja może być również silnie zróżnicowana i słabo zróżnicowana. Gruczolak Villousa z dysplazją jest stanem przedrakowym, dlatego często mylony jest z procesem złośliwym.

Nasilenie gruczolaka okrężnicy określa się w zależności od rodzaju dysplazji, czyli możliwości jej przekształcenia w chorobę onkologiczną. Gruczolak cewkowy okrężnicy z dysplazją 1. stopnia charakteryzuje się prostym, nietypowym podziałem komórek. Jednocześnie nie ma zmian w ich strukturze ani między warstwami. Brak objawów choroby. Wielkość polipów nie przekracza 10 mm.

Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że guz przerodzi się w złośliwy. W tym samym czasie pokrywa komórek tkanki pogrubia się, obserwuje się pękanie warstwy podstawnej. Jest to jedyny rodzaj gruczolaka, w którym możliwe jest leczenie farmakologiczne. Towarzyszą mu regularne środki diagnostyczne w celu śledzenia skuteczności leczenia.

Gruczolak rurkowy okrężnicy z dysplazją stopnia 2 jest wyrażany przez umiarkowane zmiany w strukturach komórkowych o nietypowym charakterze. Jednocześnie zwiększa się tempo podziału komórek, nie ma granic między warstwami. Ten stopień jest charakterystyczny dla gruczolaka rurkowatego. Polipy osiągają średnicę 20-30 mm. Znajdują się na szerokiej nodze.

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że gruczolak z dysplazją 3. stopnia przekształci się w nowotwór złośliwy i jest trudny do leczenia.

Metody leczenia

Leczenie uzależnione jest od stanu, wielkości, liczebności (polipowatość pojedyncza, grupowa), rodzaju nowotworu. Polipy gruczolakowate są usuwane chirurgicznie. To jedyny pewny sposób na wyleczenie.

Małe polipy usuwa się za pomocą koagulacji plazmą argonową (APC). Ta metoda elektrochirurgiczna pozwala na działanie na polipy bez uszkadzania zdrowych tkanek błony śluzowej, jest zapobieganiem krwawieniom z jelit.

Po leczeniu chirurgicznym choroby należy systematycznie zgłaszać się do lekarza, poddawać się badaniom kontrolnym pod kątem nawrotu choroby. W przypadku nawrotu objawów natychmiast zasięgnij pomocy medycznej, aby zapobiec powikłaniom.

Leczenie alternatywne

Alternatywne metody leczenia są odpowiednie dla łagodnych nowotworów i są raczej sposobem zapobiegania chorobie. Stosuj tradycyjną medycynę dopiero po postawieniu diagnozy i za zgodą lekarza prowadzącego.

Metody diagnostyczne

Do diagnostyki polipowatości stosowane są metody badań endoskopowych i histologicznych. Najpierw lekarz przeprowadza badanie fizykalne pacjenta, sporządza wywiad i wysyła go na badanie ogólne:

  • USG jamy brzusznej,
  • EKG,
  • Ogólna analiza krwi,
  • Biochemiczne badanie krwi.

Jeśli na podstawie wyników badań istnieje podejrzenie polipowatości, lekarz przepisze kolonoskopię lub polipektomię. W przypadku przeciwwskazań do kolonoskopii wykonywana jest wirtualna kolonoskopia, w której nie wykorzystuje się endoskopu, ale metody obrazowania komputerowego (MRI lub CT).

Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej

Środki zapobiegawcze

Polipy jelitowe mogą wystąpić u każdego. Przestrzeganie zasad pomoże poprawić samopoczucie i zachować zdrowie.

  • Najważniejsza rada to prawidłowe odżywianie. Zaleca się spożywać zdrową żywność: warzywa, owoce, chude mięso, ryby gotowane na parze, pietruszkę, kefir, twarożek, żywność lekkostrawną. Wyłącz z menu tłuste, ostre, smażone potrawy, pieczywo, napoje gazowane, wyroby cukiernicze.
  • Jedz małe posiłki, unikaj przejadania się.
  • Pij dzienne spożycie płynów.
  • Monitoruj swoją wagę i poziom cholesterolu we krwi.
  • Należy leczyć zaparcia.
  • Leczenie chorób żołądkowo-jelitowych.
  • Rzucenie alkoholu i palenie.
  • Ćwiczenia fizyczne.
  • Na starość nie zapomnij regularnie sprawdzać kału pod kątem krwi utajonej, odwiedzać lekarza i poddawać się badaniu co sześć miesięcy.
  • Jeśli pojawią się oznaki, nie wahaj się udać się do szpitala.

Jeśli masz chirurgiczne usunięcie polipów, uważnie monitoruj swoje zdrowie, skonsultuj się z lekarzem w odpowiednim czasie i przeprowadź leczenie. Zapobieganie pomoże uchronić Cię przed powikłaniami choroby.

Polipy okrężnicy to nowotwory, które pojawiają się w świetle jelita grubego, wyrastając z wewnętrznej warstwy i błony śluzowej jelita. Te „guzy” są przeważnie łagodne, ale mają predyspozycje do złośliwości (przemiany w złośliwe). Im wcześniej wykryta zostanie patologia, tym większe szanse na całkowite wyleczenie i wyeliminowanie ryzyka onkologicznego. Ale aby szukać pomocy na czas, musisz podejrzewać, że masz taki problem - polip okrężnicy. Co musisz wiedzieć o polipach okrężnicy?

Obraz kliniczny


Polip okrężnicy jest dość powszechną chorobą. Według najnowszych statystyk medycznych 15 do 20% dorosłej populacji planety boryka się z podobnym problemem. Często jego identyfikacja następuje przypadkowo, podczas badań diagnostycznych (endoskopowych, radiologicznych czy USG) przy zupełnie innych dolegliwościach.

Objawy we wczesnych stadiach są praktycznie nieobecne lub tak zamazane, że pacjent nie zwraca na nie uwagi. Jeśli pojawią się oznaki patologii, są one specyficzne. Wiele problemów żołądkowo-jelitowych ma podobne objawy..

We wczesnych stadiach nie ma żywych objawów choroby. Osoba może tylko podejrzewać, że coś jest nie tak, odczuwając dyskomfort lub lekki ból.

Ponadto w lokalizacji nowotworu będą obecne następujące objawy:

  • dyskomfort i bolesne odczucia po prawej stronie brzucha poniżej wskazują na tworzenie się polipa w wstępującej części okrężnicy;
  • nasilenie, bolesność po lewej stronie wskazuje na lokalizację patologicznej formacji w zstępującej okrężnicy;
  • dyskomfort w środku brzucha wskazuje, że polip zaczyna się powiększać w okolicy okrężnicy poprzecznej.

Takie objawy mogą być całkowicie nieobecne, jeśli polip jest pojedynczy.

Ale wraz ze wzrostem nowotworu łączą się inne objawy, które również nie będą ostro specyficzne:

  1. Pogorszenie (niewielkie we wczesnych stadiach) stanu ogólnego. Zmniejszona wydajność, zwiększone zmęczenie, bóle głowy i zawroty głowy są często przejawami przepracowania.
  2. Ponadto bóle brzucha łączą się, gdy nowotwory zaczynają się powiększać. Pogarsza je chęć wypróżnienia, ponieważ odchody, przesuwając się w kierunku „wyjścia”, zderzają się z przeszkodą i ranią polip.
  3. Biegunka występuje naprzemiennie z zaparciami. Wraz z pokonaniem części zstępującej mogą pojawić się ataki nudności, dochodzące do wymiotów.
  4. Kał zawiera śluz i krew. Im niższy polip, tym jaśniejsze będą krwawe smugi. Im wyżej - tym ciemniej.
  5. Polipowatość jelita grubego (wiele polipów) w niektórych przypadkach może powodować niedrożność jelit, wgłobienie (wprowadzenie jednej części jelita do drugiej). W przypadku obecności polipów „na nogach” ich wyjście jest możliwe wraz z kałem.

Rokowanie po operacji

Jeśli gruczolak jelita zostanie wykryty na wczesnym etapie, ryzyko wyzdrowienia jest wysokie. Wyklucza się nawroty i powikłania. Do leczenia stosuje się zarówno metody zachowawcze, jak i interwencję chirurgiczną..

W zaawansowanych stadiach choroby leczenie będzie długie i trudne. Zwiększa się ryzyko komórek rakowych, infekcji i zapalenia. Wielkość gruczolaka szybko rośnie, stan zdrowia pacjenta się pogarsza. W organizmie są przerzuty. Ryzyko nawrotu jest niezwykle wysokie.

Aby wyleczyć chorobę, warto jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, aby przeprowadzić kompleksowe badania diagnostyczne organizmu. Nie stosuj samoleczenia, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na stan narządów wewnętrznych. Powikłaniem może być gruczolak jelit z dysplazją nabłonkową. Często obserwuje się ogniskową gruczolakowatość i gruczolakowatość polendokrynną.

Przyczyny rozwoju patologii

Niestety, współczesna medycyna nie odkryła jeszcze prawdziwych przyczyn nowotworów jelita (podobnie jak wiele innych podobnych procesów). Jest to główna trudność w stosowaniu środków zapobiegawczych i przepisywaniu odpowiedniego leczenia farmakologicznego. Jedynym sposobem rozwiązania dzisiejszego problemu jest usunięcie nowotworu, czasem z odcinkiem jelita..

Wśród czynników ryzyka są:

  • dziedziczenie zwane polipowatością rodzinną. W takich przypadkach patologiczna struktura błony śluzowej jelit lub naruszenie procesów metabolicznych, które powodują powstawanie polipów, jest przenoszona na osobę na poziomie genetycznym;
  • przewlekłe choroby zapalne przewodu pokarmowego. Obejmuje to zapalenie odbytnicy, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit. Nieswoiste wrzodziejące zapalenie okrężnicy i choroba Leśniowskiego-Crohna są szczególnie niebezpieczne pod względem tworzenia się polipów w dowolnym miejscu okrężnicy;
  • patologie endokrynologiczne prowadzące do zmiany stanu hormonalnego;
  • choroby autoimmunologiczne, w których ochronne funkcje organizmu ulegają zaskakującym zmianom i atakują własny organizm, myląc własne komórki z obcymi czynnikami. Te patologie również nie są w pełni zrozumiałe;
  • złe nawyki. Nadużywanie napojów alkoholowych prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelit przez pierwiastki chemiczne powstałe w wyniku przetwarzania alkoholu. Palenie wpływa również negatywnie na pracę nie tylko przewodu pokarmowego, ale całego organizmu „dostarczając” czynniki rakotwórcze;
  • sytuacje stresowe, częste przebywanie w warunkach dyskomfortu psychicznego i przeciążenia emocjonalnego.

Klasyfikacja

Zgodnie ze swoją budową histologiczną, nowotwór w jelicie lub w innej lokalizacji to:

  • polip rurkowy - najczęstszy typ, rzadko przekształca się w raka;
  • kosmkowaty polip - pokryty kosmkami, tworzy się na małej łodydze i wygląda jak kwiatostan kalafiora;
  • polip mieszany - ma oznaki powyższych dwóch rodzajów edukacji.

Pod względem liczby polipy gruczolakowate to:

  • pojedyncze - złośliwe w 1–4% przypadków i mają najkorzystniejsze rokowanie;
  • wielokrotne - są podzielone na grupy i rozproszone, odradzają się w 20% przypadków;
  • rozproszone - mogą występować setki małych nowotworów, których skłonność do złośliwości wynosi 80-100%.
  • proste polipy - w składzie gruczołu, które są oddzielone warstwą tkanki łącznej;
  • polipy proliferacyjne - obejmują gruczoły, które nie wydzielają śluzu.

Lokalizacja polipa gruczolakowatego żołądka to:

  • fundamentalny;
  • odźwiernik;
  • sercowy.

W zależności od wielkości rozróżnia się następujące typy polipów:

  • małe - nie przekraczają 0,5 centymetra, nie stanowią zagrożenia, ponieważ nie są złośliwe;
  • średnie - rozmiary wahają się od 1 do 3 centymetrów;
  • duży - może osiągnąć 5 lub więcej centymetrów.


Rodzaje polipów gruczolakowatych

Odmiany patologii

Podział na klasy nowotworów jelita grubego (w szczególności odcinka okrężnicy) trwał długo, wzięto pod uwagę różne cechy tych procesów. Według klasyfikatorów międzynarodowych przyjmuje się następujące podziały.

Druga grupa obejmuje guzy kosmkowe. Trzecia grupa obejmuje polipowatość rozlaną: rodzinną (prawdziwą) i wtórną pseudopolipozę.

Teraz rozważymy bardziej szczegółowo niektóre rodzaje nowotworów, które są częściej diagnozowane..

Musisz to wiedzieć, aby zwrócić się o pomoc na czas, reprezentować wszystkie możliwe zagrożenia powikłaniami i zwyrodnieniami nowotworów:

  1. Młode polipy występują częściej w dzieciństwie. Charakterystyczną cechą takich nowotworów jest ich wygląd - przypominają kiść winogron, w których każdy pojedynczy polip „stoi” na krótkiej łodydze. Z reguły dotyczy to błony śluzowej odbytu. Kolor jest bardziej intensywny niż reszta powierzchni błony śluzowej. Takie guzy nie mają zdolności do degeneracji w złośliwe.
  2. Niektórzy specjaliści nie klasyfikują hiperplastycznych polipów jako guzów, ponieważ obszar błony śluzowej całkowicie zachowuje wszystkie funkcje. Ale są to bardzo małe nowotwory, które znajdują się bezpośrednio na powierzchni jelita, nie mają określonej nogi i przypominają zgrubienie. Bardzo rzadko złośliwe.
  3. Polipy gruczolakowate są najczęstszym rodzajem patologii. Wraz ze wzrostem nowotworu o więcej niż 2 cm zwyrodnienie w guz nowotworowy występuje w 50% przypadków. Mają wygląd gładkiej formacji gruczołowej zarówno na nodze, jak i bez niej.
  4. W 30% przypadków nowotwór typu kosmkowego odradza się. Guz pokryty kosmkami, zgodnie z objawami charakteryzuje się obecnością wtrętów śluzowych i krwawych w stolcu, bolesnymi odczuciami w jamie brzusznej, naprzemiennymi biegunkami i zaparciami.
  5. Forma zrazikowa jest największa pod względem rozmieszczenia i stopnia odrodzenia. Jest zlokalizowany głównie w esicy i odbytnicy. Charakterystyczną cechą tych nowotworów jest wydzielanie bardzo dużej ilości śluzu (do 1,5 litra). Krew w kale jest obecna u wszystkich pacjentów. Pozostałe objawy są klasyczne dla wszystkich typów polipów..

W celu zdiagnozowania i określenia charakteru nowotworu można zastosować metody diagnostyczne takie jak badanie cyfrowe odbytnicy, sigmoidoskopia, kolonoskopia, irygoskopia, rezonans magnetyczny narządów miednicy, biopsja wycinka guza.

Uwaga na własne ciało jest kluczem do zdrowia. Rzeczywiście, choroba wykryta na czas jest łatwiejsza do wyeliminowania niż jej zaawansowany etap..

Polipowatość okrężnicy to guz składający się z komórek warstwy nabłonka gruczołowego. W większości przypadków klinicznych polipy są łagodne, jednak skłonność do złośliwości znacznie wzrasta, gdy pojawia się polip gruczolakowaty. Wielu klinicystów postrzega przerost jako stan przedrakowy, który rozwija się na tle wielu czynników egzogennych i endogennych. Zwykle wystąpieniu choroby nie towarzyszą żadne objawy. Terminowa diagnoza często zdarza się przypadkowo, gdy inne części przewodu pokarmowego są badane pod kątem innych chorób.

Zapobieganie chorobom

Rodzaj polipów zależy od wielu znaków:

  1. Rozmiar.
  2. Architektura.
  3. Cechy zewnętrzne.
  4. ilość.

Przekrojowy gruczolak rurkowy jelit

  • Cewkowy typ gruczolaka z dysplazją. Najpopularniejsza odmiana. Lokalizacja jest możliwa w okrężnicy lub esicy, również w żołądku. Charakteryzuje się pojawieniem się małych guzów. Częściej niż centymetr. Powierzchnia guza jest gładka z dobrze określonymi granicami.
  • Villous. Nazywa się to, ponieważ guz powstaje z kosmków pokrywających błonę śluzową przewodu pokarmowego. Niebezpieczny rodzaj choroby. Wynika to z szybkiego postępu choroby, która aktywuje procesy onkologiczne w organizmie. Nowotwory mają miękką strukturę i aksamitną powierzchnię. Może tworzyć się w jelicie ślepym.
  • Tubular kosmita. W praktyce medycznej jest to dość rzadkie. Wielkość guza ze szczegółowym typem gruczolaka sięga 2,5 cm.

W narządach z nabłonkiem gruczołowym może rozwinąć się brodawkowaty typ gruczolaka. Charakteryzuje się naroślami brodawkowatymi.

Podczas diagnozy ważne jest ustalenie rodzaju choroby. Zapobiegnie to możliwym komplikacjom..

Gruczolak ząbkowany postępuje szybko. Komórki, które uległy deformacji podczas rozwoju choroby, wpadają w głębokie warstwy tkanki. Aby tego uniknąć, należy systematycznie odwiedzać lekarza i wykonywać niezbędne badania. Musisz także uważnie monitorować zmiany w organizmie, aby zdiagnozować chorobę i skuteczne leczenie..

We wczesnych stadiach trudno jest zdiagnozować gruczolaka z powodu braku objawów. Często obecność nowotworów w okrężnicy lub jelicie ślepym jest wykrywana podczas badania lekarskiego. W przypadku co najmniej jednego objawu gruczolaka należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza i poddać się niezbędnym badaniom klinicznym. Rozpoznanie choroby jest możliwe przy użyciu następujących metod:

  • Badanie palpacyjne odbytnicy. Przeprowadzone jako pierwsze. Potrzebne do określenia wielkości i konsystencji guza. Za pomocą badania palpacyjnego wyklucza się również inne możliwe choroby żołądkowo-jelitowe.
  • Badanie krwi. Pacjent oddaje krew na obecność markerów nowotworowych.
  • Kolonoskopia. Bada się wnętrze okrężnicy.
  • Endoskopia. Bada się oddzielny odcinek jelita grubego.
  • Sigmoidoskopia. Metoda kliniczna, w której bada się odbyt i określa ewentualną obecność innych chorób.
  • Irygoskopia. Rentgen pomaga uwidocznić złośliwy polip i ustalić lokalizację.

Dodatkowo wykonywane są badania histologiczne. Po potwierdzeniu diagnozy przepisuje się odpowiednie leczenie.

Zapobieganie gruczolakowi jest znacznie łatwiejsze niż jego leczenie. Środki zapobiegające chorobie ograniczają się do realizacji ogólnych zaleceń, ponieważ dokładna przyczyna zdarzenia nie jest znana. To zawiera:

  • Odrzucenie złych nawyków.
  • Prawidłowe i zbilansowane odżywianie.
  • Stosowanie sprzętu ochronnego podczas pracy z substancjami toksycznymi.
  • Prowadzenie aktywnego trybu życia.
  • Leczenie chorób przewodu pokarmowego.
  • Unikanie przejadania się i podjadania w biegu.
  • Zgodność z dietą, jeśli była diagnoza i leczenie gruczolaka.
  • Systematyczne badania lekarskie i profilaktyczne badania kliniczne.

Gruczolak to guz o łagodnym charakterze, który może nabrać złośliwości pod wpływem różnych czynników.

Aby zapobiec chorobie, konieczne jest regularne badanie pod kątem obecności krwi utajonej w jelicie. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów, którzy ukończyli 40 lat. W przypadku wczesnej diagnozy gruczolaka wymagane jest comiesięczne badanie przez specjalistę, aby zapobiec złośliwemu przebiegowi choroby.

Ważne jest, aby prowadzić zdrowy, aktywny tryb życia. Spożywaniu tłuszczów zwierzęcych powinno towarzyszyć dużo błonnika. Należy ograniczyć ilość szybkich węglowodanów, słodyczy i tłustych potraw.

Rokowanie choroby zależy od tego, kiedy rozpoczęto leczenie. Jeśli diagnoza została postawiona na czas, możliwe jest całkowite wyleczenie. Jeśli pojawią się niepokojące objawy, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem; środki ludowe i samoleczenie mogą zaszkodzić i spowodować krwawienie.

W zależności od struktury histologicznej gruczolaki dzieli się na trzy grupy. Pomiędzy nimi:

  • kosmita;
  • rurowy;
  • mieszany.

Gruczolak cewkowo-kosmiczny okrężnicy jest uważany za złośliwy wariant przebiegu choroby. Przemiana w guz następuje w ciągu kilku tygodni. Przydziel pierwszy, drugi i trzeci stopień zmian w morfologii komórki o trzech stopniach.

Gruczolak rurkowaty okrężnicy z dysplazją 1 stopnia jest uważany za stan przedrakowy. Staje się podstawą pojawienia się złośliwego guza. Pacjent powinien zwrócić uwagę na objawy, zgodnie z którymi lekarz prowadzący ustali diagnozę. We wczesnych stadiach rozmiar polipów wynosi jeden centymetr, więc nie ma żadnych objawów. Wzrost nowotworu prowadzi do pojawienia się takich objawów:

  • niewielkie krwawienie jelitowe;
  • plamy krwi w kale;
  • pojawienie się ropy i śluzu podczas wypróżnień;
  • zaburzona praca przewodu pokarmowego, biegunka i zaparcia;
  • wymioty i nudności;
  • naruszenie funkcji motorycznej układu pokarmowego;
  • ogólna słabość;
  • bół głowy;
  • uczucie obcego ciała w odbycie;
  • wzdęcia i wzdęcia;
  • swędzenie i pieczenie w odbycie;

Pacjent odczuwa silny dyskomfort w jamie brzusznej, który nasila się po jedzeniu. Prawdopodobnie brak apetytu. Nieleczony gruczolak rurkowy z dysplazją wchodzi w drugi etap. Zmiana morfologii i procesów biochemicznych w organizmie. Choroba często zmienia się w złośliwą, pojawia się szereg powikłań. Dlatego należy jak najszybciej udać się do lekarza. Obserwuje się postęp choroby.

Aby zapobiec chorobie na wczesnym etapie, konieczne jest terminowe wykonanie badań profilaktycznych, w szczególności sigmoidoskopii. Oprócz tego warto zrezygnować z tłustych potraw, najlepiej włączyć do diety więcej owoców i warzyw..

Sugerujemy zapoznanie się z Żywieniem przy zapaleniu gruczołu krokowego i gruczolaku prostaty, co jest możliwe, a czego nie na diecie

Przebieg terapii witaminowej pomoże zapobiegać dysplazji jelit, wzbogaci Twój organizm w witaminę E i C..

Pamiętaj, jeśli zaczniesz leczenie na czas, istnieje szansa, że ​​obejdziesz się bez operacji..

Ząbkowany gruczolak pod mikroskopem.

Gruczolak odbytnicy obejmuje tkankę gruczołową i jest połączony ze ścianami szeroką podstawą lub cienką nogą. Cechą nowotworów jest to, że ich komórki dzielą się nieprawidłowo (dysplazja). W przypadku tego typu istnieje duże ryzyko przekształcenia się w złośliwe zgrubienie. Starsi ludzie zwykle napotykają polipy w jelitach. Ale pojawiają się z różnych powodów:

  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego (na przykład przewlekłe);
  • zwiększona emocjonalność, narażenie na stres;
  • niewłaściwe odżywianie (dieta jest zdominowana przez szkodliwe tłuste potrawy, fast food, a warzywa i owoce są praktycznie nieobecne);
  • alkohol i palenie zwiększają ryzyko rozwoju choroby;
  • brak aktywności fizycznej, brak aktywności fizycznej i nadwaga;
  • czynnik dziedziczny.

Polip gruczolakowaty okrężnicy, co to jest - natura i cechy patologii

Rodzinny polip gruczolakowaty (inaczej gruczolak, gruczolakowatość) odnosi się do przedrakowego etapu patologicznej transformacji wzrostu. Złośliwa transformacja komórek polega na zmianie nabłonka gruczołowego na poziomie genetycznym..

W przeciwieństwie do innych typów polipowatości, gdy nowotwór jest następstwem przerostu ścian śluzowych jelita (wieloczynnikowego), gruczolakowatość ma dziedziczenie autosomalnie dominujące, powstałe już w pierwszych 2-3 latach życia dziecka. W USG obserwuje się zarówno pojedyncze, jak i liczne gruczolaki.

Polipy gruczolakowate są podzielone na kilka głównych postaci:

  • Rurowy. Formacje przednowotworowe są gładkie, gęste, o gładkich krawędziach, mają jasnoróżowy odcień. Wraz z rozwojem polipy rurkowe uzyskują strukturę zrazikową, czerwony odcień i zwiększają się.
  • Villous. Powierzchnia przedrakowych narośli jest pokryta wieloma gałęziami przypominającymi kosmki. Polipy Villous są ze wszystkich stron przesiąknięte ogromną liczbą naczyń krwionośnych, co sprzyja odżywianiu i szybkiemu wzrostowi. Tkanka wzrostu jest bardzo szybko uszkadzana, krwawi, jest podatna na infekcje i owrzodzenia. W praktyce klinicznej guzy kosmówki stanowią prawie 10% wszystkich chorób jelit..
  • Villous-rurkowaty. Struktura polipa obejmuje zarówno elementy kosmiczne, jak i rurkowe, ma szorstką powierzchnię, gładkie krawędzie. Nowotwory są dość gęste, mają ogromne rozmiary i często prowadzą do poważnych powikłań już na wczesnym etapie ich pojawienia się. Kolor nabłonka wyściełającego powierzchnię polipa pasuje do koloru ścian jelita. Tylko 4-5% mieszanych polipów staje się złośliwych i daje przerzuty.

Rodzinna polipowatość gruczolakowata jelit dotyczy patologii uwarunkowanych genetycznie. Stan ten rozpoznaje się u 2 dzieci na 12 000 noworodków. Tworzenie się pierwszych polipów następuje w wieku 13-17 lat, a pierwsze oznaki są ostro odczuwalne dopiero w wieku 28-30 lat.

Nieleczony nowotwór złośliwy jelita jelita grubego występuje częściej. Kod ICD-10 - K 63.5.

Zagrożenia i konsekwencje

Biorąc pod uwagę wysokie ryzyko onkogenne, głównym niebezpieczeństwem polipowatości gruczolakowatej jest złośliwość guza, przerzuty do sąsiednich narządów i struktur tkankowych.

Inne konsekwencje to:

  • Rozwój niedokrwistości z niedoboru żelaza (z powodu przewlekłego krwawienia);
  • Pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, obniżona wydajność, senność);
  • Niedrożność jelit;
  • Niestabilne stołki;
  • Przewlekłe zatrucie.

Kolejnym powikłaniem jest powstawanie desmoidów - guzów struktur naczyniowych i tkanki łącznej ze zmianami włóknistymi. Desmoidalne włókniakomięśniaki powstają w przedniej ścianie otrzewnej, przestrzeni zaotrzewnowej. Krezka jelita grubego i cienkiego oraz inne narządy przewodu pokarmowego ulegają zmianom.

Ważny! Często to desmoidy powodują zgony nawet w przedrakowym stadium polipów gruczolakowatych..

Terapia pooperacyjna

Pod koniec wczesnego okresu pooperacyjnego pacjenci są zmuszeni do poddania się specjalnej regeneracji organizmu przez kilka lat. Jest to konieczne, aby zapobiec wczesnemu nawrotowi lub pojawieniu się polipów w zachowanych tkankach okrężnicy..

Główne środki pooperacyjne to:

  1. Ogólnoustrojowa terapia lekowa - neutralizacja i złagodzenie przykrych objawów;
  2. Preparaty miejscowe: czopki, maści eliminujące podrażnienia, zapobiegające hemoroidom;
  3. Dieta - zestawiana indywidualnie z uwzględnieniem cech organizmu.

Ważny! W okresie rekonwalescencji wymagana jest regularna wizyta u proktologa (co najmniej 2 razy w roku), kolonoskopia. Takie wydarzenia pozwalają zatrzymać patologiczny proces na etapie jego powstania..

Uwaga! Stosowanie glistnika, złotych wąsów, wywaru z kaliny, pestek dyni, produktów pszczelarskich i innych środków medycyny alternatywnej może hamować działanie leków, dlatego przed rozpoczęciem takiego leczenia należy skonsultować się ze specjalistą.

Polip gruczolakowaty esicy okrężnicy

Okrężnica esicy to odcinek jelita grubego, którego funkcją jest wchłanianie wody z pożywienia, które spożywasz. Anatomicznie dział ten przedstawiony jest w postaci sigmy - litery greckiego alfabetu, od której pochodzi jego nazwa. Lokalizacja polipa gruczolakowatego może być skoncentrowana w częściach esicy.

Tkanka patologicznego wzrostu składa się z nabłonka gruczołowo-naczyniowego, powierzchnia polipa jest wyłożona warstwą śluzową. Polipy mogą być zlokalizowane lub liczne, kuliste lub płaskie o szerokiej podstawie.

Niezależnie od struktury i rodzaju polipa gruczolakowatego zalecana jest operacja manipulacyjna. Podobnie jak w przypadku narośli na ścianach okrężnicy, leczenie zachowawcze i tradycyjna medycyna są nieskuteczne.

Główne metody operacyjne to:

  • Polipektomia jest klasyczną metodą z wycięciem narostu za pomocą pętli elektrodowej;
  • Przekrój przezodbytniczy - polip jest przecinany wraz ze zmienioną tkanką za pomocą lusterka, zacisku i skalpela;
  • Endoskopia - wprowadzenie rektoskopu w celu usunięcia narośli znajdujących się nie wyżej niż 20 cm od odbytu;
  • Resekcja - wykonywana w ciężkim przypadku, gdy obserwuje się liczne owrzodzenia.

Ciężki przebieg choroby obejmuje zwykle usunięcie części lub całości esicy, a następnie powstanie kolostomii. Specyfika interwencji chirurgicznej zależy od wielkości patologii, jej charakteru i rozwoju choroby.

Dziedziczna gruczolakowatość okrężnicy jest poważną chorobą wymagającą regularnej diagnostyki. Rokowanie w przypadku gruczolaka okrężnicy jest stosunkowo korzystne, jeśli chodzi o terminowe usuwanie patologicznej tkanki i zapobieganie nawrotom powstawania ognisk raka.

Co to jest polip gruczolakowaty macicy, przeczytaj w tym naszym artykule.

Możesz umówić się na wizytę u lekarza bezpośrednio w naszym serwisie.

Istnieją takie metody interwencji chirurgicznej:

  1. wycięcie przezskórne;
  2. usunięcie laparoskopowe;
  3. laparotomia;
  4. resekcja.

Pierwszą metodą interwencji chirurgicznej jest umieszczenie nowotworu w okolicy odbytu w pobliżu odbytu. Chirurgia laparoskopowa wykonywana jest przy użyciu specjalnego narzędzia chirurgicznego - anoskopu. Wykonaj nakłucia w ścianie brzucha.

Trzecią metodą jest również nacięcie w ścianie jamy brzusznej, po którym usuwa się gruczolaki.

Przy takiej interwencji chirurgicznej, jak resekcja, gruczolak jest usuwany wraz z częścią jelita. Operacja jest konieczna w przypadku nowotworu złośliwego.

Wszystkie rodzaje operacji muszą być wykonywane w znieczuleniu ogólnym. Przed zabiegiem jelita czyści się lewatywą lub środkami przeczyszczającymi. Po zabiegu dotknięty obszar jest kauteryzowany za pomocą elektrody, aby uniknąć krwawienia i infekcji.

Artykuły O Białaczce