W większości przypadków jajniki zachowują swoją funkcję, jeśli zostały przesunięte o co najmniej 3 cm od górnej krawędzi pola promieniowania. Obliczana jest dawka promieniowania, jaką otrzymują jajniki po transpozycji. Wiadomo, że w leczeniu raka szyjki macicy napromienianiem dawką 4000 cGy, jajniki przesunięte o 3 cm od krawędzi pola napromieniania otrzymują dawkę 280 cGy, a te poza brzeg pola o 4 cm otrzymują 200 cGy napromieniania rozproszonego..
Jedno z badań wykazało, że jajniki zachowują swoją funkcję po przesunięciu ponad grzebień biodrowy..

Oszacowano, że około 80% kobiet poddawanych laparoskopowej transpozycji jajników zachowało funkcję jajników po zastosowaniu różnych opcji radioterapii. Większość kobiet w I i II stadium choroby Hodgkina, które otrzymały jedynie radioterapię po laparoskopowej transpozycji jajników lub w połączeniu z minimalną chemioterapią, zachowała funkcję jajników i płodność..

Kliniczne przypadki nieudanej transpozycji jajników. Przedwczesna niewydolność jajników po transpozycji może mieć różne przyczyny. Może się to zdarzyć, jeśli jajniki nie zostały wyprowadzone wystarczająco daleko poza pole promieniowania. Innym powodem niepowodzenia terapii może być migracja jajników z powrotem do ich zwykłego miejsca. Może się to zdarzyć w przypadku szwów wchłanialnych.

Niewydolność jajników po transpozycji może być również spowodowana upośledzeniem dopływu krwi do jajników po zabiegu chirurgicznym lub popromiennym uszkodzeniem nasady naczyniowej. W innych przypadkach tworzą się funkcjonalne cysty. Mechanizm powstawania torbieli jest nieznany, ale ich powstawanie można stłumić przez wyznaczenie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Płodność po radioterapii. Ciąża może wystąpić po radioterapii niezależnie od wcześniejszej transpozycji jajników. Według badań 37 kobiet ciąża wystąpiła u 15% pacjentek z jasnokomórkowym rakiem pochwy lub szyjki macicy po radioterapii bliskiej z dodatkowym lub bez dodatkowego napromieniania zewnętrznego oraz u 80% pacjentek po napromienianiu zewnętrznym z powodu dysgerminoma i mięsaka narządów miednicy. Co ciekawe, 75% ciąż przebiegało bez redukcji jajników..

Wskaźnik ciąż po radioterapii. W szeregu badań oceniano wskaźniki ciąż po radioterapii miednicy. Podczas badania 31150 osób, które przeżyły eksplozję bomby atomowej, nie stwierdzono wzrostu liczby urodzeń martwych, znaczących wad wrodzonych, nieprawidłowości chromosomalnych lub mutacji.

Podobnie kobiety, które otrzymały chemioterapię z radioterapią z powodu choroby Hodgkina, również nie miały wzrostu częstości urodzeń martwych, niskiej masy urodzeniowej, wrodzonych wad rozwojowych, nieprawidłowego kariotypu lub raka. Jednak w jednym badaniu stwierdzono wzrost częstości występowania dzieci z niską masą urodzeniową i poronień samoistnych, jeśli poczęcie nastąpiło mniej niż 1 rok po ekspozycji na promieniowanie. Na tej podstawie można zalecić odłożenie ciąży o 1 rok po zakończeniu radioterapii..

Negatywne skutki radioterapii

Radioterapia jest najbardziej skuteczna we wczesnych stadiach raka. Stopień i siłę oddziaływania określa lekarz z zakresu onkologii, biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby i indywidualne cechy. Najczęstsze choroby, w przypadku których zalecana jest radioterapia, to onkologia szyjki macicy i onkologia limfatyczna. Z reguły radioterapia nie jest jedyną metodą leczenia raka; aby uzyskać pozytywny wynik, stosuje się ją bezpośrednio w połączeniu z innymi metodami zwalczania raka..

Należy zauważyć, że konsekwencje radioterapii i sam proces napromieniania mają łagodniejszy wpływ na organizm pacjenta niż operacja czy przebieg chemioterapii. Z reguły najczęstszymi powikłaniami po radioterapii są pojawienie się suchej skóry w miejscach narażenia, przerzedzenie struktury włosów i paznokci, zaczerwienienie skóry itp. Za rzadsze konsekwencje uważa się wodnistą wydzielinę zmieszaną ze śluzem podczas wypróżnień, zapalenie narządów moczowo-płciowych. Są to mniej negatywne konsekwencje radioterapii..

Poważniejsze obejmują pojawienie się wrzodów, zwiększoną kruchość tkanki kostnej, uszkodzenie szpiku kostnego, proces degeneracji ludzkiej skóry i inne. Dlatego po zakończeniu całego cyklu radioterapii zaleca się przeprowadzenie kursu rehabilitacji i rekonwalescencji, który uaktywni pracę wszystkich układów i narządów ludzkich..

Oczywiście tylko doświadczony lekarz może z całą pewnością określić, czy potrzebna jest radioterapia, której konsekwencje są mniej szkodliwe niż to konieczne na tym etapie choroby. Oznacza to, że specjalista rozważa korzyści płynące z kursu i możliwe konsekwencje, które mogą negatywnie wpłynąć na stan pacjenta..

Z reguły w czasie ciąży nie zaleca się przebiegu radioterapii w okolicy narządów stawu biodrowego, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na płód w macicy..

Aby wyeliminować negatywne konsekwencje radioterapii, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego leczenia, za pomocą którego skutki uboczne będą mniej zauważalne dla osoby. Na przykład pojawienie się nudności i wymiotów wynika z faktu, że leki mające na celu eliminację nowotworów dostają się do błony śluzowej żołądka i narządów przewodu pokarmowego. Ponadto leki przeciwnowotworowe prowadzą do naruszenia krzepnięcia krwi, dlatego konieczne jest przywrócenie liczby płytek krwi w ludzkiej krwi.

Aby zachować zdrowie błon śluzowych, zaleca się leczenie jamy ustnej specjalnymi roztworami, które zapobiegają powstawaniu wrzodów, zmniejszają krwawienie dziąseł, zachowują integralność błony śluzowej itp. W przypadku naruszenia stolca wskazane jest przyjmowanie specjalnych leków mających na celu upłynnienie lub utrwalenie kału.
Aby zapobiec zatrzymywaniu płynów w organizmie, należy ograniczyć spożywanie słonych potraw i ilość wypijanych płynów. Opóźnienie spowodowane jest tym, że w trakcie terapii zmienia się tło hormonalne, a równowaga wodno-solna zostaje zaburzona. Dlatego należy przestrzegać diety i postępować zgodnie ze wszystkimi instrukcjami specjalisty..

Ciąża po raku: możesz mieć dzieci!

O ile wcześniej choroby onkologiczne uważano za chorobę osób starszych, to dziś sytuacja się zmienia. Średni wiek chorych na raka w Rosji spada każdego roku. Zatem kobiety w wieku 30-49 lat stanowią 13,5% wszystkich chorych na raka.
Te formy nowotworów, które wcześniej występowały dopiero po 40 latach, są obecnie coraz częstsze u dwudziestolatków.

Szczególnym problemem są nowotwory złośliwe narządów rodnych. Ich udział stanowi 39% wszystkich nowotworów złośliwych u kobiet.

  • Rak piersi - 21%
  • Guzy macicy - 13%
  • Rak jajnika - 5%

Niestety, nie wszystkie młode kobiety mają czas na założenie rodziny i poród przed postawieniem diagnozy.

Współczesna medycyna stwarza kobietom chorym na raka szansę poczęcia i urodzenia zdrowych dzieci..

Rak nie jest wyrokiem!

Choroby onkologiczne są coraz częściej wykrywane we wczesnych stadiach, a nawet na etapie stanu przedrakowego (insitu). Metody leczenia są ulepszane.

Według WHO w Rosji umieralność z powodu terminowo diagnozowanych chorób onkologicznych spada, a oczekiwana długość życia rośnie o 4,4% rocznie..

Zatem przeżywalność w leczeniu chłoniaka Hodgkina wynosi 80-90% (M. Wolff 2009).
Rokowanie w leczeniu raka piersi jest korzystne dla 88% pacjentek. Do 93% przypadków raka jajnika i do 99% przypadków raka szyjki macicy ma dobre rokowanie!

W wywiadzie, akademik Rosyjskiej Akademii Nauk, dyrektor ds. Badań FSBI „Rosyjskie Centrum Onkologii im. N.N. Błochin ”, Michaił Romanowicz Lichinitser powiedział:
„Dziś są obiecujące osiągnięcia w praktycznej onkologii..
Skuteczne nowe leki oferują wielką szansę na życie, a wiele form raka, które były śmiertelne dziesięć lat temu, jest obecnie wyleczonych. Poczyniono znaczne postępy w leczeniu czerniaka, raka piersi, jajnika, płuc i nerek.
Dzisiejszy rak piersi nie tylko przechodzi z kategorii chorób śmiertelnych do chorób przewlekłych, ale w wielu przypadkach jest wyleczony na zawsze ”.

A specjaliści z N.I. Pirogov podaje następujące dane:

„… Nowe metody i technologie diagnostyki i leczenia w diagnostyce raka piersi w I stadium pozwalają osiągnąć 95% wyzdrowienie; na etapie II-III - 5-letnie przeżycie powyżej 70% ".

Wszystkie te dane dają kobietom szansę. Szansa na wyzdrowienie i tętniące życiem życie.

Niestety, wiele terapii przeciwnowotworowych ma skutki uboczne i negatywnie wpływa na zdolność kobiety do posiadania dzieci..

Leczenie raka powoduje depresję jajników i uszkodzenie materiału genetycznego

Pomimo rozwoju nowych leków i metod leczenia, zdecydowana większość leków stosowanych w chemioterapii i radioterapii ma działanie toksyczne. U 86% leczonych kobiet powodują przejściową lub trwałą bezpłodność oraz przedwczesną menopauzę. Około 70% kobiet po zabiegu nigdy nie będzie w stanie zajść w ciążę w sposób naturalny.

Zatem całkowite napromienianie węzłów chłonnych podczas radioterapii negatywnie wpływa na cykl menstruacyjny, który nie powraca do zdrowia nawet po jego zakończeniu. Przy dawce 2 Gy 50% jaj ulega zniszczeniu. Przy dawce 15 Gy wymarcie jajników obserwuje się w 100% przypadków.

W tym przypadku dawka promieniowania dla standardowego cyklu leczenia raka piersi wynosi około 70 Gy. I chociaż promieniowanie nie jest kierowane bezpośrednio na narządy układu rozrodczego, jajniki nadal doświadczają kolosalnego negatywnego wpływu promieniowania, a prawdopodobieństwo ich wyginięcia jest bliskie 100%.

Ponadto 47% kobiet w wieku rozrodczym, u których zdiagnozowano raka piersi, chciałoby mieć dzieci po leczeniu (Letourneau i in., Cancer 2012).

Czy jest jakieś wyjście?

W praktyce światowej specjaliści zajmujący się reprodukcją zalecają swoim pacjentom zachowanie jaj i zarodków przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego. W zdecydowanej większości przypadków jest to jedyny sposób, aby zachować prawo do macierzyństwa i urodzić zdrowe dziecko..

Metody kriokonserwacji istnieją od ponad 40 lat. Są sprawdzone, bezpieczne i mają zastosowanie nawet w przypadku guzów hormonozależnych. W Reprobank aktywnie wprowadzamy te technologie reprodukcyjne w Rosji.

Jeśli po zabiegu przywrócona zostanie funkcja rozrodcza, a zdrowe poczęcie nastąpi w sposób naturalny, po prostu odmawiasz przechowywania materiału.

Nawet zdrowe kobiety coraz częściej decydują się na zadbanie o swoją przyszłość i ubezpieczenie się.

Na przykład Kim Kardashian, pomimo dwójki zdrowych dzieci, zamroziła swoje jajka. A Facebook daje 20 000 dolarów każdemu pracownikowi, który zdecyduje się zamrozić materiał genetyczny..

Zamrażanie jajek.

Jaja po zebraniu są przechowywane w stałej temperaturze –196⁰С. Ponieważ nie każda próba IVF kończy się ciążą, lekarze zalecają zachowanie materiału na kilka prób - co najmniej 12 jaj. Z ekonomicznego punktu widzenia jest to najbardziej opłacalna metoda.

Jaja można zbierać w ciągu 12 miesięcy w naturalnym cyklu, chociaż nie każdy cykl kończy się owulacją z wiekiem. Niestety onkologia to choroba, której nie da się opóźnić. Konieczne jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia, jest to jeden z warunków powrotu do zdrowia.

Dlatego na tle krytycznego czynnika czasu aktywnie wykorzystuje się hormonalną stymulację superowulacji - zabieg, który często pozwala uzyskać odpowiednią liczbę jaj w jednym cyklu. I chociaż stosowanie stymulacji jest trudne w przypadku guzów hormonozależnych, nowoczesne protokoły pod nadzorem prowadzącego onkologa są odpowiednie nawet dla pacjentek z hormonozależnymi guzami piersi.

Zamrażanie zarodków.

Zarodek to zapłodnione jajo. Według statystyk zarodki są lepiej przechowywane i znacznie zwiększają szanse na udaną ciążę..

Ta metoda jest odpowiednia dla kobiet, które są zamężne lub mają jednego długoterminowego partnera. Metoda jest również odpowiednia dla samotnych kobiet, które zdecydowały się na dawcę nasienia.

Przed podjęciem decyzji o zamrożeniu embrionów obie strony muszą zrozumieć, że prawa do zarodka należą do obojga rodziców, a para wspólnie zdecyduje o wszelkich działaniach z embrionem..

Zgodnie z rosyjskim prawem Reprobank nie ma prawa działać z embrionem na życzenie jednego z rodziców. Dlatego, aby w jak największym stopniu uchronić się przed kolizjami życia, zalecamy jednoczesne ratowanie zarówno jaj, jak i zarodków..

Sytuacje życiowe są inne, jeśli w przyszłości kobieta będzie chciała urodzić od innego mężczyzny, jaja dadzą taką możliwość.

Zamrażanie tkanki jajnika

W tym przypadku to nie jajeczko zostaje zamrożone, ale zdrowa tkanka jajnika uzyskana operacyjnie. Po wyzdrowieniu tkanka jest przeszczepiana z powrotem do jajnika.

Technologia zamrażania tkanki jajnika daje kobiecie możliwość:

- przywrócić hormony i naturalny cykl,
- począć naturalnie i bez stymulacji hormonalnej,
- odłożyć na kilka lat menopauzę wywołaną lekami.

Obecnie technologia należy do metod eksperymentalnych o bardzo dużym potencjale..

Bądź w ciąży czy nie - oto jest pytanie

Tylko 7% kobiet decyduje się na dziecko po leczeniu raka piersi.
Tymczasem szeroko zakrojone badania przeprowadzone w ostatnich latach wykazały bezpieczeństwo planowania ciąży po raku piersi nawet z historią guzów hormonozależnych i przekonująco dowodzą znacznego zmniejszenia ryzyka nawrotu po porodzie..

Stosowanie technologii wspomaganego rozrodu (ART) jest oficjalnie dozwolone w Rosji i regulowane rozporządzeniem Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej nr 107n z dnia 30 sierpnia 2012 r. „O procedurze stosowania technologii wspomaganego rozrodu, przeciwwskazaniach i ograniczeniach ich stosowania”.

W przypadku czujności onkologicznej stosowanie ART odbywa się po przekazaniu od onkologa i pod jego kontrolą.

W ramach ART realizowany jest szeroki zakres usług:

  • kriokonserwacja oocytów i zarodków,
  • ECO i PE,
  • „macierzyństwo zastępcze,
  • oddawanie oocytów i zarodków,
  • ICSI,
  • diagnostyka przedimplantacyjna chorób dziedzicznych

ART jest używany od ponad 40 lat w leczeniu niepłodności na całym świecie. Z pomocą IVF urodziło się już ponad pięć milionów dzieci (!) - nie mniej niż populacja Irlandii.

I chociaż kobieta potrzebuje średnio trzech cykli IVF, aby zajść w ciążę, około półtora miliona par korzysta każdego roku z usług ART, a liczba dzieci poczętych z IVF i ICSI rośnie rocznie o 400 000.

Metody ART są skuteczne, bezpieczne iz wielu powodów po leczeniu onkologicznym mają pierwszeństwo przed metodami naturalnymi..

Powód 1. Zdrowe dziecko

Po chemioterapii warto wybrać mrożone jajka. Przed IVF przechodzą dokładną diagnostykę genetyczną, wybiera się te najbardziej żywotne, a kobiecie wszczepia się znane zdrowe zarodki.

Powód 2. Materiał genetyczny zostaje zachowany w oryginalnej postaci.

Zamrożony materiał biologiczny nie ma trwałości. Komórki przechowywane są w stałej temperaturze -196 ° C, co hamuje wszelkie procesy metaboliczne.

Mówiąc najprościej, zamrożona komórka nie starzeje się - wydaje się, że czas na to się zatrzymuje. Dlatego dzieci urodzone 10, 20 lub 30 lat po kriokonserwacji nie różnią się od dzieci poczętych w sposób naturalny..

Powód 3. Wysokiej jakości materiał zwiększa szanse na sukces.

Do zamrażania stosujemy specjalną technologię witryfikacji, w której jajko schładza się z prędkością 3000 stopni na sekundę. Ta technologia zapobiega tworzeniu się kryształów, które uszkadzają materiał i czynią go niezdatnym do dalszego użytkowania..

Powód 4. Ryzyko raka u „dzieci z probówki” nie przekracza normalnego poziomu

Wiele osób, które przeżyły raka, obawia się, że dziecko może zarazić się rakiem. Badania pokazują, że dzieci rodziców z historią nowotworów złośliwych nie mają wyższego ryzyka rozwoju nowotworów, z wyjątkiem ich dziedzicznych postaci..

Życiowe historie

W Tokio 13 lat temu urodziło się dziecko z zamrożonego jajka. W młodości u matki dziecka zdiagnozowano chorobę onkologiczną - chłoniaka. Przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego zamroziła dwa zdrowe jaja. A w 2014 roku metodą IVF, jedno z przechowywanych jaj zostało zapłodnione „in vitro” i kobieta urodziła absolutnie zdrowe dziecko..

W Rosji w mieście Obnińsk dziewczynka z chorobą onkologiczną tarczycy zamroziła tkankę jajnika, następnie otrzymała dwa zarodki i po zakończeniu leczenia mogła zajść w ciążę i urodzić zdrowego chłopca.

W 2010 roku w Ameryce kobieta po zakończeniu leczenia chłoniaka Hodgkina urodziła zdrowe dziecko po przeszczepieniu zamrożonej tkanki jajnika.

To tylko kilka przykładów narodzin zdrowych dzieci z wykorzystaniem nowoczesnych technologii wspomaganego rozrodu w chorobach onkologicznych. Istnieje wiele przykładów narodzin dzieci po 10 latach przechowywania zarodków (Res U., Res P., Kastelic D. i in., 2000; Trounson A., Mohr L. Human, 1983). W praktyce światowej istnieje 5 przypadków urodzenia zdrowych dzieci u kobiet po przeszczepie zamrożonej tkanki jajnika, które zostały poddane leczeniu z powodu chłoniaka Hodgkina (OV Bystrova, AS Kalugina, 2003). Po witryfikacji przeżywalność oocytów przekracza 80%, początek ciąży po zapłodnieniu zeszklonych oocytów około 50% (O.V. Bystrova, A.S. Kalugina, 2003).

Tak więc dzięki rozwojowi technologii możliwość zostania mamą jest otwarta nawet dla kobiet z najostrzejszą diagnozą..
Reprobank specjalizuje się w konserwacji, długoterminowym przechowywaniu i transporcie materiałów biologicznych.

Pytania pozostają?

Wszystkie istotne i szczegółowe informacje można uzyskać dzwoniąc pod numer: +7 (499) 490-93-69 lub zapisując się na konsultację z embriologiem.

Radioterapia (radioterapia) - przeciwwskazania, konsekwencje i powikłania. Metody regeneracji po radioterapii

Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie chorób należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Przeciwwskazania do radioterapii

Mimo skuteczności radioterapii (radioterapii) w leczeniu chorób nowotworowych, istnieje szereg przeciwwskazań, które ograniczają stosowanie tej techniki..

Radioterapia jest przeciwwskazana:

  • W przypadku naruszenia funkcji ważnych narządów. Podczas radioterapii organizm zostanie narażony na określoną dawkę promieniowania, co może negatywnie wpłynąć na funkcje różnych narządów i układów. Jeżeli pacjent ma już ciężkie schorzenia układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego, hormonalnego lub innych układów organizmu, wykonanie radioterapii może pogorszyć jego stan i doprowadzić do rozwoju powikłań.
  • Przy silnym wyczerpaniu organizmu. Nawet przy bardzo precyzyjnych metodach radioterapii, pewna dawka promieniowania wpływa na zdrowe komórki i uszkadza je. Komórki potrzebują energii, aby wyleczyć się z takich uszkodzeń. Jeśli w tym samym czasie organizm pacjenta jest wyczerpany (na przykład z powodu uszkodzenia narządów wewnętrznych przez przerzuty guza), radioterapia może wyrządzić więcej szkody niż pożytku.
  • Z niedokrwistością Niedokrwistość jest stanem patologicznym charakteryzującym się zmniejszeniem stężenia czerwonych krwinek (erytrocytów). W przypadku narażenia na promieniowanie jonizujące erytrocyty mogą również ulec zniszczeniu, co doprowadzi do progresji anemii i może powodować powikłania..
  • Jeśli radioterapia była już wykonywana niedawno. W tym przypadku nie mówimy o powtarzanych cyklach radioterapii tego samego guza, ale o leczeniu innego guza. Innymi słowy, jeśli u pacjenta stwierdzono raka narządu, a do jego leczenia zalecono radioterapię, to w przypadku wykrycia innego nowotworu w innym narządzie, radioterapii nie można stosować przez co najmniej 6 miesięcy od zakończenia poprzedniego cyklu leczenia. Wyjaśnia to fakt, że w tym przypadku całkowite obciążenie promieniowaniem organizmu będzie zbyt duże, co może prowadzić do rozwoju groźnych powikłań.
  • W obecności guzów opornych na promieniowanie. Jeśli pierwsze cykle radioterapii nie dały absolutnie żadnego pozytywnego efektu (to znaczy guz nie zmniejszył się ani nawet nie rósł), dalsze napromienianie organizmu jest niewłaściwe.
  • Wraz z rozwojem powikłań podczas leczenia. Jeżeli w trakcie radioterapii u pacjenta wystąpią powikłania stanowiące bezpośrednie zagrożenie jego życia (np. Krwawienie), należy przerwać leczenie.
  • Jeśli masz ogólnoustrojowe choroby zapalne (np. Toczeń rumieniowaty układowy). Istota tych chorób polega na zwiększonej aktywności komórek układu odpornościowego przeciwko własnym tkankom, co prowadzi do rozwoju w nich przewlekłych procesów zapalnych. Oddziaływanie promieniowania jonizującego na takie tkanki zwiększa ryzyko powikłań, z których najgroźniejszym może być powstanie nowego nowotworu złośliwego..
  • Jeśli pacjent odmawia leczenia. Zgodnie z obowiązującym prawem nie można przeprowadzić żadnej procedury napromieniania, dopóki pacjent nie wyrazi na to pisemnej zgody..

Radioterapia i tolerancja alkoholu

Podczas radioterapii zaleca się powstrzymanie się od picia napojów alkoholowych, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na ogólny stan pacjenta.

Istnieje powszechne przekonanie, że etanol (alkohol etylowy, będący aktywnym składnikiem wszystkich napojów alkoholowych) jest w stanie chronić organizm przed szkodliwym działaniem promieniowania jonizującego, dlatego należy go stosować podczas radioterapii. Rzeczywiście, w szeregu badań stwierdzono, że wprowadzenie wysokich dawek etanolu do organizmu zwiększa odporność tkanek na promieniowanie o około 13%. Wynika to z faktu, że alkohol etylowy zaburza przepływ tlenu do komórki, czemu towarzyszy spowolnienie procesów podziału komórek. Im wolniej komórka dzieli, tym wyższa jest jej odporność na promieniowanie..

Jednocześnie należy zauważyć, że oprócz niewielkich pozytywnych skutków etanol ma również szereg negatywnych skutków. Na przykład wzrost jego stężenia we krwi prowadzi do zniszczenia wielu witamin, które same były radioprotekcyjne (czyli chroniły zdrowe komórki przed szkodliwym działaniem promieniowania jonizującego). Ponadto liczne badania wykazały, że przewlekłe spożywanie dużych ilości alkoholu zwiększa również ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych (w szczególności nowotworów układu oddechowego i przewodu pokarmowego). Z powyższego wynika, że ​​picie napojów alkoholowych podczas radioterapii powoduje więcej szkody dla organizmu niż pożytku..

Czy mogę palić podczas radioterapii??

Palenie podczas radioterapii jest surowo wzbronione. Faktem jest, że skład dymu tytoniowego zawiera wiele toksycznych substancji (etery, alkohole, żywice i tak dalej). Wiele z nich ma działanie rakotwórcze, czyli w kontakcie z komórkami organizmu człowieka przyczyniają się do powstania mutacji, których skutkiem może być rozwój nowotworu złośliwego. Naukowo udowodnione palacze mają znacznie zwiększone ryzyko raka płuc, raka trzustki, raka przełyku i raka pęcherza.

Z powyższego wynika, że ​​pacjentom poddawanym radioterapii z powodu raka któregokolwiek narządu surowo zabrania się nie tylko palenia, ale także przebywania w pobliżu osób palących, ponieważ wziewne substancje rakotwórcze mogą zmniejszyć skuteczność leczenia i przyczynić się do rozwoju nowotworu..

Czy można wykonać radioterapię w czasie ciąży?

Radioterapia w czasie ciąży może spowodować uszkodzenie wewnątrzmaciczne płodu. Faktem jest, że wpływ promieniowania jonizującego na dowolną tkankę zależy od szybkości, z jaką następuje podział komórek w tej tkance. Im szybciej komórki się dzielą, tym wyraźniejszy będzie szkodliwy wpływ promieniowania. Podczas rozwoju wewnątrzmacicznego obserwuje się maksymalny intensywny wzrost absolutnie wszystkich tkanek i narządów ludzkiego ciała, co wynika z wysokiego tempa podziału komórek w nich. W konsekwencji nawet przy stosunkowo niewielkich dawkach promieniowania tkanki rozwijającego się płodu mogą ulec uszkodzeniu, co doprowadzi do zaburzenia struktury i funkcji narządów wewnętrznych. Wynik zależy od wieku ciążowego, w którym wykonano radioterapię..

W pierwszym trymestrze ciąży dochodzi do układania się i tworzenia wszystkich narządów wewnętrznych i tkanek. Jeśli na tym etapie rozwijający się płód zostanie napromieniowany, doprowadzi to do pojawienia się wyraźnych anomalii, które często okazują się nie do pogodzenia z dalszym istnieniem. Jednocześnie uruchamiany jest naturalny mechanizm „ochronny”, który prowadzi do usunięcia płodu i samoistnego poronienia (poronienia).

W drugim trymestrze ciąży większość narządów wewnętrznych jest już uformowana, dlatego nie zawsze obserwuje się wewnątrzmaciczną śmierć płodu po napromienianiu. Jednocześnie promieniowanie jonizujące może wywoływać anomalie w rozwoju różnych narządów wewnętrznych (mózgu, kości, wątroby, serca, układu moczowo-płciowego i tak dalej). Takie dziecko może umrzeć natychmiast po urodzeniu, jeśli powstałe anomalie okażą się nie do pogodzenia z życiem poza macicą..

Jeśli napromienianie nastąpiło w trzecim trymestrze ciąży, dziecko może urodzić się z pewnymi nieprawidłowościami rozwojowymi, które mogą utrzymywać się przez całe późniejsze życie..

Z powyższego wynika, że ​​nie zaleca się wykonywania radioterapii w okresie ciąży. Jeśli we wczesnej ciąży (do 24 tygodni) u pacjentki zostanie zdiagnozowany nowotwór i wymagana jest radioterapia, kobiecie proponuje się aborcję (przerwanie ciąży) z przyczyn medycznych, po czym przepisuje się leczenie. Jeśli rak zostanie wykryty w późniejszym terminie, dalsze taktyki są określane w zależności od rodzaju i tempa rozwoju guza, a także od pragnienia matki. Najczęściej takie kobiety przechodzą chirurgiczne usunięcie guza (jeśli to możliwe - na przykład w przypadku raka skóry). Jeśli zabieg nie przyniesie pozytywnych rezultatów, można wcześniej wywołać poród lub wykonać operację porodową (po 30 - 32 tygodniu ciąży), a następnie rozpocząć radioterapię.

Czy po radioterapii można się opalać?

Nie zaleca się opalania na słońcu ani w solarium przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu radioterapii, gdyż może to prowadzić do rozwoju szeregu powikłań. Faktem jest, że pod wpływem promieniowania słonecznego w komórkach skóry występuje wiele mutacji, które mogą potencjalnie prowadzić do rozwoju raka. Jednak gdy tylko komórka mutuje, układ odpornościowy organizmu natychmiast to zauważa i niszczy, w wyniku czego rak nie rozwija się..

Podczas radioterapii liczba mutacji w zdrowych komórkach (w tym w skórze, przez którą przechodzi promieniowanie jonizujące) może znacznie wzrosnąć, ze względu na negatywny wpływ promieniowania na aparat genetyczny komórki. Jednocześnie znacznie wzrasta obciążenie układu odpornościowego (musi on jednocześnie radzić sobie z dużą liczbą zmutowanych komórek). Jeśli w tym samym czasie dana osoba zacznie się opalać na słońcu, ilość mutacji może wzrosnąć tak bardzo, że układ odpornościowy nie poradzi sobie z jego funkcją, w wyniku czego u pacjenta może rozwinąć się nowy guz (np. Rak skóry).

Dlaczego radioterapia jest niebezpieczna (konsekwencje, powikłania i skutki uboczne)?

Wypadanie włosów

Wypadanie włosów na skórze głowy występuje u większości pacjentów poddanych radioterapii z powodu guzów głowy lub szyi. Wypadanie włosów jest spowodowane uszkodzeniem komórek mieszka włosowego. W normalnych warunkach to podział (reprodukcja) tych komórek determinuje wzrost długości włosów.
Pod wpływem radioterapii następuje spowolnienie podziału komórkowego mieszka włosowego, w wyniku czego włos przestaje rosnąć, jego korzeń osłabia się i wypada.

Warto zwrócić uwagę, że gdy naświetlane są inne części ciała (np. Nogi, klatka piersiowa, plecy itd.), Z tego obszaru skóry, przez który dostarczana jest duża dawka promieniowania, mogą wypadać włosy. Po zakończeniu radioterapii wzrost włosów powraca średnio po kilku tygodniach lub miesiącach (chyba że w trakcie zabiegu doszło do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych).

Oparzenia po radioterapii (popromienne zapalenie skóry, owrzodzenie popromienne)

Pod wpływem wysokich dawek promieniowania w skórze zachodzą pewne zmiany, które wyglądem przypominają gabinet oparzeń. W rzeczywistości w tym przypadku nie obserwuje się termicznego uszkodzenia tkanki (jak w przypadku prawdziwego oparzenia). Mechanizm rozwoju oparzeń po radioterapii jest następujący. Podczas napromieniania skóry dochodzi do uszkodzenia drobnych naczynek krwionośnych, w wyniku czego zaburzone zostaje mikrokrążenie krwi i limfy w skórze. Jednocześnie zmniejsza się dostarczanie tlenu do tkanek, co prowadzi do śmierci niektórych komórek i zastąpienia ich tkanką bliznowatą. To z kolei dodatkowo zaburza proces dostarczania tlenu, wspierając w ten sposób rozwój procesu patologicznego..

Oparzenia skóry mogą objawiać się:

  • Rumień. Jest to najmniej niebezpieczny objaw uszkodzenia popromiennego skóry, w którym dochodzi do rozszerzenia powierzchownych naczyń krwionośnych i zaczerwienienia dotkniętego obszaru..
  • Suche zapalenie skóry popromienne. W takim przypadku w dotkniętej chorobą skórze rozwija się proces zapalny. Jednocześnie wiele substancji biologicznie czynnych przedostaje się do tkanek z rozszerzonych naczyń krwionośnych, które działają na specjalne receptory nerwowe, wywołując uczucie swędzenia (pieczenie, podrażnienie). W takim przypadku na powierzchni skóry mogą tworzyć się łuski..
  • Mokre popromienne zapalenie skóry. W tej postaci choroby skóra puchnie i może zostać pokryta małymi bąbelkami wypełnionymi przezroczystym lub mętnym płynem. Po otwarciu pęcherzyków tworzą się małe owrzodzenia, które nie goją się przez długi czas.
  • Wrzód popromienny. Charakteryzuje się martwicą (śmiercią) części skóry i głębszych tkanek. Skóra w okolicy owrzodzenia jest wyjątkowo bolesna, a sam wrzód nie goi się przez długi czas, co jest spowodowane naruszeniem w nim mikrokrążenia.
  • Rak skóry po promieniowaniu. Najpoważniejsze powikłanie po oparzeniu popromiennym. Powstawaniu raka sprzyjają mutacje komórek wynikające z narażenia na promieniowanie, a także przedłużająca się hipoksja (brak tlenu), która rozwija się na tle zaburzeń mikrokrążenia.
  • Zanik skóry. Charakteryzuje się przerzedzeniem i przesuszeniem skóry, wypadaniem włosów, zaburzeniem pocenia i innymi zmianami w dotkniętym obszarze skóry. Właściwości ochronne zanikającej skóry są znacznie zmniejszone, w wyniku czego wzrasta ryzyko rozwoju infekcji.

Swędząca skóra

Jak wspomniano wcześniej, ekspozycja na radioterapię prowadzi do zakłócenia mikrokrążenia krwi w okolicy skóry. W tym przypadku naczynia krwionośne rozszerzają się, a przepuszczalność ściany naczynia znacznie wzrasta. W wyniku tych zjawisk płynna część krwi przedostaje się z krwiobiegu do otaczających tkanek, a także wiele substancji biologicznie czynnych, w tym histaminy i serotoniny. Substancje te podrażniają określone zakończenia nerwowe zlokalizowane w skórze, w wyniku czego pojawia się swędzenie lub pieczenie..

W celu złagodzenia swędzenia można zastosować leki przeciwhistaminowe, które blokują działanie histaminy na poziomie tkankowym..

Obrzęk

Wystąpienie obrzęku w okolicy nóg może być spowodowane działaniem promieniowania na tkanki ludzkiego ciała, zwłaszcza podczas napromieniania guzów brzucha. Faktem jest, że podczas napromieniania można zaobserwować uszkodzenie naczyń limfatycznych, przez które w normalnych warunkach limfa przepływa z tkanek i wpływa do krwiobiegu. Naruszenie odpływu limfy może prowadzić do gromadzenia się płynu w tkankach nóg, co będzie bezpośrednią przyczyną rozwoju obrzęku.

Obrzęk skóry podczas radioterapii może być również spowodowany ekspozycją na promieniowanie jonizujące. W tym przypadku dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych skóry i pocenia się płynnej części krwi do otaczającej tkanki, a także do naruszenia odpływu limfy z napromieniowanej tkanki, w wyniku czego rozwija się obrzęk..

Jednocześnie należy zaznaczyć, że wystąpienie obrzęku może nie wiązać się z efektem radioterapii. Na przykład w zaawansowanych przypadkach raka mogą wystąpić przerzuty (odległe ogniska guza) w różnych narządach i tkankach. Te przerzuty (lub sam guz) mogą uciskać naczynia krwionośne i limfatyczne, zakłócając w ten sposób odpływ krwi i limfy z tkanek i wywołując rozwój obrzęku.

Uszkodzenie żołądka i jelit (nudności, wymioty, biegunka, biegunka, zaparcia)

Klęska przewodu żołądkowo-jelitowego podczas radioterapii może objawiać się:

  • Nudności i wymioty - związane z opóźnionym opróżnianiem żołądka z powodu upośledzonej motoryki przewodu pokarmowego.
  • Biegunka (biegunka) - występuje na skutek niedostatecznego trawienia pokarmu w żołądku i jelitach.
  • Zaparcia - mogą wystąpić przy poważnym uszkodzeniu błony śluzowej jelita grubego.
  • Tenesmus - częsta, bolesna potrzeba wypróżnienia, podczas której z jelit nic nie jest uwalniane (lub niewielka ilość śluzu jest uwalniana bez stolca).
  • Pojawienie się krwi w stolcu - objaw ten może wiązać się z uszkodzeniem naczyń krwionośnych błon śluzowych ze stanem zapalnym.
  • Ból brzucha - spowodowany stanem zapalnym błony śluzowej żołądka lub jelit.

Zapalenie pęcherza

Zapalenie pęcherza to zapalne uszkodzenie błony śluzowej pęcherza. Przyczyną choroby może być radioterapia, prowadzona w celu leczenia guza samego pęcherza lub innych narządów miednicy małej. W początkowej fazie rozwoju popromiennego zapalenia pęcherza błona śluzowa ulega zapaleniu i obrzękowi, ale później (wraz ze wzrostem dawki promieniowania) zanika, to znaczy staje się cieńsza i marszczy się. Jednocześnie naruszane są jego właściwości ochronne, co przyczynia się do rozwoju powikłań infekcyjnych.

Klinicznie, popromienne zapalenie pęcherza może objawiać się częstym parciem oddawania moczu (podczas którego uwalniana jest niewielka ilość moczu), pojawieniem się niewielkiej ilości krwi w moczu, okresowym wzrostem temperatury ciała i tak dalej. W ciężkich przypadkach może wystąpić owrzodzenie lub martwica błony śluzowej, na tle której może rozwinąć się nowy guz nowotworowy.

Leczenie popromiennego zapalenia pęcherza moczowego polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych (w celu wyeliminowania objawów choroby) i antybiotyków (w celu zwalczania powikłań infekcyjnych).

Przetoki

Przetoki to patologiczne kanały, przez które różne puste narządy mogą komunikować się między sobą lub z otoczeniem. Przyczyną powstawania przetok mogą być zmiany zapalne błon śluzowych narządów wewnętrznych, rozwijające się na tle radioterapii. Jeśli te zmiany nie są leczone, z czasem w tkankach tworzą się głębokie wrzody, które stopniowo niszczą całą ścianę zajętego narządu. W takim przypadku proces zapalny może rozprzestrzenić się na tkankę sąsiedniego narządu. Ostatecznie tkanki dwóch dotkniętych narządów są „zespawane” ze sobą, a między nimi powstaje dziura, przez którą mogą się komunikować ich wnęki.

W przypadku radioterapii przetoki mogą tworzyć:

  • między przełykiem a tchawicą (lub dużymi oskrzelami);
  • między odbytnicą a pochwą;
  • miód doodbytniczy i z pęcherza moczowego;
  • między pętlami jelitowymi;
  • między jelitami a skórą;
  • między pęcherzem a skórą i tak dalej.

Uszkodzenie płuc po radioterapii (zapalenie płuc, zwłóknienie)

Przy długotrwałej ekspozycji na promieniowanie jonizujące w płucach mogą rozwinąć się procesy zapalne (zapalenie płuc, zapalenie płuc). W takim przypadku wentylacja dotkniętych obszarów płuc zostanie zakłócona, a płyn zacznie się w nich gromadzić. Objawia się to kaszlem, dusznością, bólami w klatce piersiowej, czasami krwiopluciem (uwolnienie niewielkiej ilości krwi z plwociną podczas kaszlu).

Jeśli te patologie nie zostaną leczone, z czasem doprowadzi to do rozwoju powikłań, w szczególności do zastąpienia normalnej tkanki płucnej blizną lub tkanką włóknistą (to znaczy do rozwoju zwłóknienia). Tkanka włóknista jest nieprzepuszczalna dla tlenu, w wyniku czego jej wzrostowi towarzyszyć będzie rozwój niedoboru tlenu w organizmie. W tym samym czasie pacjent zacznie odczuwać brak powietrza, a częstotliwość i głębokość jego oddechu wzrośnie (to znaczy pojawi się duszność).

W przypadku zapalenia płuc przepisywane są leki przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, a także leki poprawiające krążenie krwi w tkance płucnej, a tym samym zapobiegające rozwojowi zwłóknienia.

Kaszel

Kaszel jest częstym powikłaniem radioterapii, gdy klatka piersiowa jest narażona na promieniowanie. W tym przypadku promieniowanie jonizujące wpływa na błonę śluzową drzewa oskrzelowego, w wyniku czego staje się cieńsza i sucha. Jednocześnie jego funkcje ochronne ulegają znacznemu osłabieniu, co zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań infekcyjnych. Podczas oddychania cząsteczki kurzu, które zwykle osadzają się na powierzchni wilgotnej błony śluzowej górnych dróg oddechowych, mogą przedostać się do mniejszych oskrzeli i tam utknąć. Jednocześnie podrażnią specjalne zakończenia nerwowe, co uaktywni odruch kaszlowy..

W leczeniu kaszlu za pomocą radioterapii można przepisać leki wykrztuśne (zwiększające produkcję śluzu w oskrzelach) lub zabiegi, które pomagają nawilżać drzewo oskrzelowe (na przykład inhalacja).

Krwawienie

Krwawienie może rozwinąć się w wyniku ekspozycji na radioterapię złośliwego guza, który rośnie w duże naczynia krwionośne. Na tle radioterapii rozmiar guza może się zmniejszyć, czemu może towarzyszyć przerzedzenie i zmniejszenie wytrzymałości ściany dotkniętego naczynia. Pęknięcie tej ściany doprowadzi do krwawienia, którego lokalizacja i objętość będą zależeć od lokalizacji samego guza.

Jednocześnie należy zauważyć, że wpływ promieniowania na zdrowe tkanki może być również przyczyną krwawienia. Jak wspomniano wcześniej, napromienianie zdrowych tkanek powoduje w nich zaburzenie mikrokrążenia krwi. W rezultacie naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć lub nawet uszkodzić, a część krwi zostanie uwolniona do środowiska, co może spowodować krwawienie. Zgodnie z opisanym mechanizmem krwawienie może rozwinąć się wraz z uszkodzeniem płuc przez promieniowanie, błon śluzowych jamy ustnej lub nosa, przewodu pokarmowego, narządów moczowo-płciowych itd..

Suchość w ustach

Objaw ten rozwija się przy napromienianiu guzów zlokalizowanych w okolicy głowy i szyi. W tym przypadku promieniowanie jonizujące oddziałuje na ślinianki (przyuszne, podjęzykowe i podżuchwowe). Towarzyszy temu zakłócenie w produkcji i wydzielaniu śliny do jamy ustnej, w wyniku czego jej błona śluzowa staje się sucha i twarda.

Z powodu braku śliny upośledzona jest również percepcja smaku. Wyjaśnia to fakt, że aby określić smak konkretnego produktu, cząsteczki substancji muszą zostać rozpuszczone i dostarczone do kubków smakowych znajdujących się w głębi brodawek języka. Jeśli w jamie ustnej nie ma śliny, produkt spożywczy nie może dotrzeć do kubków smakowych, przez co percepcja smaku osoby jest zaburzona lub wręcz wypaczona (pacjent może nieustannie odczuwać w ustach uczucie goryczy lub metaliczny posmak).

Uszkodzenie zęba

Wzrost temperatury

U wielu pacjentów można zaobserwować wzrost temperatury ciała zarówno w trakcie radioterapii, jak i przez kilka tygodni po jej zakończeniu, co uważa się za absolutnie normalne. Jednocześnie czasami wzrost temperatury może wskazywać na rozwój ciężkich powikłań, w wyniku których, gdy pojawi się ten objaw, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem.

Wzrost temperatury podczas radioterapii może być spowodowany:

  • Skuteczność zabiegu. W procesie niszczenia komórek nowotworowych uwalniane są z nich różne substancje biologicznie czynne, które dostają się do krwiobiegu i docierają do ośrodkowego układu nerwowego, gdzie pobudzają ośrodek termoregulacji. W takim przypadku temperatura może wzrosnąć do 37,5 - 38 stopni.
  • Wpływ promieniowania jonizującego na organizm. Podczas napromieniania tkanek przekazywana jest do nich duża ilość energii, czemu może również towarzyszyć przejściowy wzrost temperatury ciała. Ponadto miejscowy wzrost temperatury skóry może być spowodowany rozszerzaniem się naczyń krwionośnych w obszarze napromieniania i napływem do nich „gorącej” krwi..
  • Główna choroba. W większości nowotworów złośliwych pacjenci mają stały wzrost temperatury do 37-37,5 stopnia. Zjawisko to może utrzymywać się przez cały okres radioterapii, a także przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia..
  • Rozwój powikłań infekcyjnych. Kiedy organizm jest napromieniowany, jego właściwości ochronne ulegają znacznemu osłabieniu, w wyniku czego wzrasta ryzyko infekcji. Rozwojowi infekcji w jakimkolwiek narządzie lub tkance może towarzyszyć wzrost temperatury ciała do 38 - 39 stopni i więcej.

Zmniejszenie liczby leukocytów i hemoglobiny we krwi

W normalnych warunkach białe krwinki (komórki układu odpornościowego chroniące organizm przed infekcjami) powstają w czerwonym szpiku kostnym i węzłach chłonnych, po czym są uwalniane do krwiobiegu obwodowego i tam pełnią swoje funkcje. Również w czerwonym szpiku kostnym powstają erytrocyty (czerwone krwinki), które zawierają substancję hemoglobinę. To hemoglobina ma zdolność wiązania tlenu i transportu go do wszystkich tkanek ciała..

Dzięki radioterapii czerwony szpik kostny może zostać napromieniowany, w wyniku czego spowolnione są w nim procesy podziału komórek. W takim przypadku tempo tworzenia się leukocytów i erytrocytów może zostać zakłócone, w wyniku czego zmniejszy się stężenie tych komórek i poziom hemoglobiny we krwi. Po zaprzestaniu ekspozycji na promieniowanie normalizacja parametrów krwi obwodowej może nastąpić w ciągu kilku tygodni lub nawet miesięcy, w zależności od otrzymanej dawki promieniowania i ogólnego stanu organizmu pacjenta..

Okresy z radioterapią

W zależności od obszaru i intensywności promieniowania podczas radioterapii regularność cyklu miesiączkowego może zostać zakłócona.

Na wydzielanie miesiączki mogą wpływać:

  • Napromienianie macicy. W takim przypadku może wystąpić naruszenie krążenia krwi w okolicy błony śluzowej macicy, a także jej zwiększone krwawienie. Może temu towarzyszyć uwolnienie dużej ilości krwi podczas menstruacji, której czas trwania można również wydłużyć..
  • Napromienianie jajników. W normalnych warunkach przebieg cyklu miesiączkowego, a także pojawienie się menstruacji kontrolowane są przez żeńskie hormony płciowe wytwarzane w jajnikach. Napromienianie tych narządów może spowodować zaburzenie ich funkcji hormonalnej, w wyniku czego można zaobserwować różnorodne nieregularne miesiączki (aż do zaniku miesiączki).
  • Napromienianie głowy. W okolicy głowy znajduje się przysadka mózgowa - gruczoł, który kontroluje aktywność wszystkich innych gruczołów w organizmie, w tym jajników. Kiedy przysadka mózgowa jest napromieniana, jej funkcja wytwarzania hormonów może być upośledzona, co pociąga za sobą naruszenie funkcji jajników i naruszenie cyklu miesiączkowego..

Nawrót raka po radioterapii?

Nawrót (ponowny rozwój choroby) może wystąpić po radioterapii dowolnej postaci raka. Faktem jest, że podczas radioterapii lekarze napromieniają różne tkanki ciała pacjenta, próbując zniszczyć wszystkie komórki nowotworowe, które mogą się w nich znajdować. Jednocześnie warto pamiętać, że nigdy nie można wykluczyć prawdopodobieństwa przerzutów o 100%. Nawet przy radykalnej radioterapii, prowadzonej zgodnie ze wszystkimi zasadami, 1 pojedyncza komórka guza może przeżyć, w wyniku czego z czasem ponownie zamieni się w złośliwy guz. Dlatego po zakończeniu kuracji wszyscy pacjenci powinni być regularnie badani przez lekarza. Umożliwi to terminową identyfikację możliwego nawrotu i szybkie jego leczenie, przedłużając w ten sposób życie danej osoby..

Na wysokie prawdopodobieństwo nawrotu mogą wskazywać:

  • obecność przerzutów;
  • kiełkowanie guza w sąsiednich tkankach;
  • niska skuteczność radioterapii;
  • późne rozpoczęcie leczenia;
  • nieprawidłowe leczenie;
  • wyczerpanie ciała;
  • obecność nawrotów po poprzednich cyklach leczenia;
  • nieprzestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarza (jeśli pacjent w trakcie leczenia nadal pali, pije alkohol lub jest narażony na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, kilkakrotnie zwiększa się ryzyko ponownego rozwoju raka).

Czy po radioterapii można zajść w ciążę i urodzić dzieci??

Wpływ radioterapii na możliwość urodzenia płodu w przyszłości zależy od rodzaju i umiejscowienia guza, a także od dawki promieniowania otrzymanej przez organizm..

Na możliwość noszenia i urodzenia dziecka mogą mieć wpływ:

  • Napromienianie macicy. Jeżeli celem radioterapii było wyleczenie dużego guza ciała lub szyjki macicy, to pod koniec leczenia sam narząd może być tak zdeformowany, że ciąża staje się niemożliwa..
  • Napromienianie jajników. Jak wspomniano wcześniej, w przypadku uszkodzenia jajników przez nowotwór lub promieniowanie może dojść do zakłócenia produkcji żeńskich hormonów płciowych, w wyniku czego kobieta nie może sama zajść w ciążę i / lub urodzić płodu. Jednocześnie hormonalna terapia zastępcza może pomóc rozwiązać ten problem..
  • Napromienianie miednicy. Napromienianie guza niezwiązanego z macicą lub jajnikami, ale zlokalizowanym w jamie miednicy, może również stwarzać trudności przy planowaniu ciąży w przyszłości. Faktem jest, że w wyniku ekspozycji na promieniowanie może to wpłynąć na błonę śluzową jajowodów. W rezultacie proces zapłodnienia komórki jajowej (żeńskiej komórki rozrodczej) przez plemnik (męską komórkę rozrodczą) stanie się niemożliwy. Problem rozwiąże zapłodnienie in vitro, podczas którego komórki rozrodcze są łączone w warunkach laboratoryjnych poza ciałem kobiety, a następnie umieszczane w jej macicy, gdzie dalej się rozwijają.
  • Napromienianie głowy. Napromienianie głowy może spowodować uszkodzenie przysadki mózgowej, co zaburzy aktywność hormonalną jajników i innych gruczołów organizmu. Możesz także spróbować rozwiązać problem za pomocą hormonalnej terapii zastępczej..
  • Zakłócenie pracy ważnych narządów i układów. Jeśli w trakcie radioterapii doszło do upośledzenia funkcji serca lub uszkodzenia płuc (na przykład rozwinęło się ciężkie zwłóknienie), kobieta może mieć trudności z noszeniem płodu. Faktem jest, że w czasie ciąży (szczególnie w III trymestrze) znacznie wzrasta obciążenie układu sercowo-naczyniowego i oddechowego przyszłej matki, co w przypadku ciężkich chorób współistniejących może powodować rozwój niebezpiecznych powikłań. Takie kobiety powinny być stale monitorowane przez położnika-ginekologa i stosować terapię wspomagającą. Nie zaleca się również rodzenia przez pochwowy kanał rodny (metodą z wyboru jest poród przez cesarskie cięcie w 36 - 37 tygodniu ciąży).
Warto również zwrócić uwagę, że czas, jaki upłynął od zakończenia radioterapii do zajścia w ciążę, odgrywa ważną rolę. Faktem jest, że sam guz, a także przeprowadzane leczenie, znacznie uszczuplają organizm kobiety, w wyniku czego potrzebuje czasu, aby przywrócić rezerwy energii. Dlatego zaleca się zaplanowanie ciąży nie wcześniej niż sześć miesięcy po zabiegu i tylko w przypadku braku objawów przerzutów lub nawrotu (ponownego rozwoju) raka.

Czy radioterapia jest niebezpieczna dla innych??

Podczas radioterapii osoba nie stanowi zagrożenia dla innych. Nawet po naświetlaniu tkanek dużymi dawkami promieniowania jonizującego one (tkanki) nie emitują tego promieniowania do środowiska. Wyjątkiem od tej reguły jest kontaktowa radioterapia śródmiąższowa, podczas której w tkankach człowieka mogą zostać wprowadzone elementy radioaktywne (w postaci małych kulek, igieł, zszywek lub nici). Ta procedura jest wykonywana tylko w specjalnie wyposażonym pomieszczeniu. Po zamontowaniu elementów promieniotwórczych, pacjenta umieszcza się w specjalnym pomieszczeniu, którego ściany i drzwi osłonięte są osłonami radiacyjnymi. W tym pomieszczeniu musi przebywać przez cały cykl leczenia, czyli do momentu usunięcia substancji radioaktywnych z chorego narządu (zwykle zabieg trwa kilka dni lub tygodni).

Dostęp personelu medycznego do takiego pacjenta będzie ściśle ograniczony w czasie. Krewni mogą odwiedzać pacjenta, ale wcześniej będą musieli założyć specjalne kombinezony ochronne, które zapobiegną wpływowi promieniowania na ich narządy wewnętrzne. Jednocześnie dzieci lub kobiety w ciąży, a także pacjenci z istniejącymi chorobami nowotworowymi któregokolwiek narządu nie zostaną wpuszczeni na oddział, ponieważ nawet minimalna ekspozycja na promieniowanie może negatywnie wpłynąć na ich stan..

Po usunięciu źródeł promieniowania z organizmu, tego samego dnia pacjent może powrócić do codziennego życia. Nie będzie stanowić żadnego radioaktywnego zagrożenia dla innych.

Powrót do zdrowia i rehabilitacja po radioterapii

Dieta (odżywianie) w trakcie i po radioterapii

Przygotowując menu podczas radioterapii, należy wziąć pod uwagę specyfikę wpływu badań jonizujących na tkanki i narządy układu pokarmowego..

W przypadku radioterapii należy:

  • Jedz dobrze przetworzoną żywność. Podczas radioterapii (zwłaszcza podczas napromieniania narządów przewodu pokarmowego) dochodzi do uszkodzenia błon śluzowych przewodu pokarmowego - jamy ustnej, przełyku, żołądka, jelit. Mogą stać się cieńsze, zaognione i niezwykle wrażliwe na uszkodzenia. Dlatego jednym z głównych warunków przygotowania żywności jest jej wysokiej jakości obróbka mechaniczna. Zaleca się odmawianie stałych, gruboziarnistych lub twardych pokarmów, które mogą uszkodzić błonę śluzową jamy ustnej podczas żucia, a także błonę śluzową przełyku lub żołądka podczas połykania bolusa. Zamiast tego zaleca się spożywanie wszystkich pokarmów w postaci płatków zbożowych, tłuczonych ziemniaków i tak dalej. Również spożywana żywność nie powinna być zbyt gorąca, ponieważ może to łatwo spowodować oparzenia błony śluzowej.
  • Jedz wysokokaloryczne potrawy. Podczas radioterapii wielu pacjentów skarży się na nudności, wymioty, które pojawiają się bezpośrednio po jedzeniu. Dlatego takim pacjentom zaleca się jednorazowe spożywanie niewielkich ilości pożywienia. Jednocześnie same produkty muszą zawierać wszystkie niezbędne składniki odżywcze, aby dostarczyć organizmowi energii..
  • Jedz 5-7 razy dziennie. Jak wspomniano wcześniej, pacjentów zachęca się do spożywania niewielkich posiłków co 3-4 godziny, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wymiotów..
  • Pić dużo wody. W przypadku braku przeciwwskazań (na przykład ciężka choroba serca lub obrzęk spowodowany guzem lub radioterapią), pacjentowi zaleca się spożywanie co najmniej 2,5 - 3 litrów wody dziennie. Pomoże to oczyścić organizm i usunąć produkty uboczne rozpadu guza z tkanek..
  • Wyklucz z diety substancje rakotwórcze. Substancje rakotwórcze to substancje, które mogą zwiększać ryzyko raka. Przy radioterapii należy je wykluczyć z diety, co zwiększy skuteczność leczenia..
Żywienie radioterapią

Co można spożywać?

Czego nie zaleca się używać?

  • gotowane mięso;
  • owsianka pszenna;
  • owsianka;
  • owsianka ryżowa;
  • Kasza gryczana;
  • tłuczone ziemniaki;
  • gotowane jajka kurze (1-2 dziennie);
  • twarożek;
  • świeże mleko;
  • masło (około 50 gramów dziennie);
  • pieczone jabłka;
  • orzechy włoskie (3-4 dziennie);
  • miód naturalny;
  • woda mineralna (bez gazów);
  • galareta.
  • smażone jedzenie (rakotwórcze);
  • żywność tłusta (rakotwórcza);
  • żywność wędzona (czynnik rakotwórczy);
  • pikantne jedzenie (rakotwórcze);
  • słone jedzenie;
  • mocna kawa;
  • napoje alkoholowe (rakotwórcze);
  • napój gazowany;
  • fast food (w tym owsianka i makaron instant);
  • warzywa i owoce zawierające dużą ilość błonnika pokarmowego (grzyby, suszone owoce, fasola itp.).

Witaminy do radioterapii

Pod wpływem promieniowania jonizującego pewne zmiany mogą również zachodzić w komórkach zdrowych tkanek (ich aparat genetyczny może ulec zniszczeniu). Również mechanizm niszczenia komórek wynika z powstawania tzw. Wolnych rodników tlenowych, które agresywnie oddziałują na wszystkie struktury wewnątrzkomórkowe, prowadząc do ich zniszczenia. W tym samym czasie komórka umiera.

W trakcie wieloletnich badań stwierdzono, że niektóre witaminy mają tzw. Właściwości przeciwutleniające. Oznacza to, że mogą wiązać wolne rodniki wewnątrz komórek, blokując w ten sposób ich niszczące działanie. Stosowanie takich witamin podczas radioterapii (w umiarkowanych dawkach) zwiększa odporność organizmu na promieniowanie, jednocześnie nie obniżając jakości leczenia.

Właściwości przeciwutleniające posiadają:

  • witamina A;
  • witamina C;
  • witamina E;
  • niektóre pierwiastki śladowe (np. selen).

Czy można pić czerwone wino podczas radioterapii??

Czerwone wino zawiera różnorodne witaminy, minerały i pierwiastki śladowe niezbędne do normalnego funkcjonowania wielu układów organizmu. Udowodniono naukowo, że wypicie 1 szklanki (200 ml) czerwonego wina dziennie pomaga w normalizacji metabolizmu, a także usprawnia usuwanie toksycznych produktów z organizmu. Wszystko to niewątpliwie wpływa pozytywnie na stan pacjenta poddawanego radioterapii..

Jednocześnie warto pamiętać, że nadużywanie tego napoju może negatywnie wpływać na układ sercowo-naczyniowy oraz wiele narządów wewnętrznych, zwiększając ryzyko powikłań w trakcie i po radioterapii..

Dlaczego antybiotyki są przepisywane do radioterapii?

Dlaczego CT i MRI są przepisywane po radioterapii?

CT (tomografia komputerowa) i MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) to procedury diagnostyczne, które pozwalają szczegółowo zbadać określone obszary ludzkiego ciała. Za pomocą tych technik można nie tylko zidentyfikować guz, określić jego wielkość i kształt, ale także kontrolować proces leczenia, co tydzień odnotowując określone zmiany w tkance guza. Na przykład za pomocą CT i MRI można ujawnić wzrost lub zmniejszenie wielkości guza, jego wzrost w sąsiednich narządach i tkankach, pojawienie się lub zniknięcie odległych przerzutów i tak dalej..

Należy pamiętać, że podczas badania CT organizm ludzki narażony jest na niewielką ilość promieniowania rentgenowskiego. Wprowadza to pewne ograniczenia w stosowaniu tej techniki, zwłaszcza podczas radioterapii, kiedy obciążenie promieniowaniem na organizm musi być ściśle dozowane. Jednocześnie rezonansowi magnetycznemu nie towarzyszy naświetlanie tkanek i nie powoduje w nich żadnych zmian, dzięki czemu można go wykonywać codziennie (lub nawet częściej), nie stwarzając absolutnie żadnego zagrożenia dla zdrowia pacjenta..

Artykuły O Białaczce